Fedora 11
Installatie gids
Het installeren van Fedora 11 op x86, AMD64, and Intel® 64 architecturen
Uitgave 1.0
Bericht
Copyright © 2009 Red Hat, Inc. and others.
The text of and illustrations in this document are licensed by Red Hat under a Creative Commons Attribution–Share Alike 3.0 Unported license ("CC-BY-SA"). An explanation of CC-BY-SA is available at http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/. The original authors of this document, and Red Hat, designate the Fedora Project as the "Attribution Party" for purposes of CC-BY-SA. In accordance with CC-BY-SA, if you distribute this document or an adaptation of it, you must provide the URL for the original version.
Red Hat, as the licensor of this document, waives the right to enforce, and agrees not to assert, Section 4d of CC-BY-SA to the fullest extent permitted by applicable law.
Red Hat, Red Hat Enterprise Linux, the Shadowman logo, JBoss, MetaMatrix, Fedora, the Infinity Logo, and RHCE are trademarks of Red Hat, Inc., registered in the United States and other countries.
For guidelines on the permitted uses of the Fedora trademarks, refer to https://fedoraproject.org/wiki/Legal:Trademark_guidelines.
Linux® is the registered trademark of Linus Torvalds in the United States and other countries.
All other trademarks are the property of their respective owners.
Samenvatting
Verstrekt documentatie voor het installeer proces.
- Voorwoord
- Inleiding
- 1. Snel starten voor gevorderden
- 2. Nieuwe gebruikers
- I. Voordat je begint
- 3. Stappen om op gang te komen
- 4. Systeem specificatie lijst
- 5. Driver media voor Intel en AMD systemen
- II. Het installatie proces
- 6. Beginnen met de installatie
- 7. Installeren op Intel en AMD systemen
- 7.1. De grafische installatie programma gebruikers interface
- 7.2. De tekst mode installatie programma gebruikers interface
- 7.3. Starten van het installatie programma
- 7.4. Selecteren van een installatie methode
- 7.5. Installeren van DVD/CD-ROM
- 7.6. Installeren van een harde schijf
- 7.7. Een netwerk installatie uitvoeren
- 7.8. Installeren met NFS
- 7.9. Installeren met FTP of HTTP
- 7.10. Welkom bij Fedora
- 7.11. Language Selection
- 7.12. Keyboard Configuration
- 7.13. Initialiseren van de harde schijf
- 7.14. Een bestaande installatie upgraden
- 7.15. Netwerk Configuratie
- 7.16. Selecteren van de tijdzone
- 7.17. Instellen van het root wachtwoord
- 7.18. Disk Partitioning Setup
- 7.19. Advanced Storage Options
- 7.20. Create Default Layout
- 7.21. Je systeem partitioneren
- 7.22. x86, AMD64, en Intel 64 Boot loader configuratie
- 7.23. Package Group Selection
- 7.24. Voorbereiden om te installeren
- 7.25. Pakketten installeren
- 7.26. Installatie compleet
- 8. Installatie foutzoeken op een Intel of AMD systeem
- 8.1. Je bent niet in staat om Fedora op te starten
- 8.2. Problemen met het beginnen van de installatie
- 8.3. Problemen tijdens de installatie
- 8.4. Problemen na installatie
- 8.4.1. Problemen met het grafische GRUB scherm op een x86 gebaseerd system?
- 8.4.2. Opstarten in een grafische omgeving
- 8.4.3. Problemen met het X windows systeem (GUI)
- 8.4.4. Problemen met de X server die crasht en niet-root gebruikers
- 8.4.5. Problemen als je probeert in te loggen
- 8.4.6. Wordt je RAM niet herkend?
- 8.4.7. Je printer werk niet
- 8.4.8. Problemen met geluidsconfiguratie
- 8.4.9. Apache-gebaseerde httpd voorziening/Sendmail hangt tijdens het opstarten
- III. Gevorderde installatie opties
- 9. Opstart opties
- 9.1. Configureren van het installatie systeem in het opstart menu
- 9.2. Toegang op afstand toestaan naar het installatie systeem
- 9.3. Inloggen op een systeem op afstand tijdens de installatie
- 9.4. De installatie automatiseren met Kickstart
- 9.5. Hardware ondersteuning verbeteren
- 9.6. Gebruik van de onderhouds boot modes
- 10. Installeren zonder media
- 11. Het Opzetten van een installatie server
- 12. Installeren via VNC
- 13. Kickstart installaties
- 13.1. Wat zijn Kickstart installaties?
- 13.2. Hoe voer je een Kickstart installatie uit?
- 13.3. Het kickstart bestand maken
- 13.4. Kickstart opties
- 13.5. Package Selection
- 13.6. Pre-installatie script
- 13.7. Post-installatie script
- 13.8. Maak het kickstart bestand beschikbaar
- 13.9. Maak de installatie boom beschikbaar
- 13.10. Opstarten van een kickstart installatie
- 14. Kickstart configurator
- 14.1. Basisconfiguratie
- 14.2. Installatie methode
- 14.3. Bootloader opties
- 14.4. Partitie-informatie
- 14.5. Netwerk Configuratie
- 14.6. Aanmeldingscontrole
- 14.7. Firewall configuratie
- 14.8. Beeldschermconfiguratie
- 14.9. Package Selection
- 14.10. Pre-installatie script
- 14.11. Post-installatie script
- 14.12. Het bestand opslaan
- IV. Na de installatie
- 15. Eerste keer opstarten
- 16. Je volgende stappen
- 17. Basis systeemherstel
- 18. Je huidige systeem upgraden
- 19. Fedora verwijderen
- V. Technische aanhangsels
- A. Een inleiding voor schijf partities
- A.1. Harde schijf basis concepten
- A.1.1. Het is niet wat je schrijft, maar hoe je het schrijft
- A.1.2. Partities: verander een schijf in meerdere
- A.1.3. Partities binnen partities — Een overzicht van extended partities
- A.1.4. Maak plaats voor Fedora
- A.1.5. Partitie naam schema
- A.1.6. Schijf partities en andere operating systemen
- A.1.7. Schijfpartities een koppelpunten
- A.1.8. Hoeveel partities?
- B. ISCSI schijven
- C. Schijfversleutelings gids
- C.1. Wat is block apparaat versleuteling?
- C.2. Block apparaten versleutelen met gebruik van dm-crypt/LUKS
- C.3. Het aanmaken van versleutelde block apparaten met Anaconda
- C.4. Het maken van versleutelde block apparaten op geinstalleerde systemen na de installatie
- C.4.1. Aanmaken van block apparaten
- C.4.2. Optioneel: Vul het apparaat met random data
- C.4.3. Formateer het apparaat als een dm-crypt/LUKS versleuteld apparaat
- C.4.4. Maak een afbeelding om toegang naar de versleutelde inhoud van het apparaat toe te staan
- C.4.5. Maak bestandssystemen op afgebeelde apparaten, of ga verder met het bouwen van complexe geheugen structuren met het gebruik van afgebeelde appraten
- C.4.6. Voeg de afbeeldings informatie toe aan /etc/crypttab
- C.4.7. Voeg een regel toe aan /etc/fstab
- C.5. Algemene taken na de installatie
- D. LVM begrijpen
- E. De GRUB boot loader
- F. Opstart proces, initialiseren, en afsluiten
- G. Andere technische documentatie
- H. Medewerkers en productie methodes
- I. Herzienings geschiedenis
- Register
Voorwoord
1. Document Conventie
Dit handboek hanteert verscheidene conventies om bepaalde woorden of zinsdelen te benadrukken en aandacht te vestigen op specifieke delen van informatie.
In PDF en papieren edities gebruikt dit handboek Liberation Fonts set lettertypen. Het Liberation lettertype wordt ook gebruikt in HTML-edities indien dit lettertype op uw computer geïnstalleerd is. Indien dat niet het geval is, worden alternatieve, gelijkwaardige lettertypen gebruikt. Noot: bij Red Hat Enterprise Linux 5 en later wordt de Liberation Font set standaard meegeleverd.
1.1. Typografische Conventies
Vier typografische conventies worden gebruikt om aandacht te vestigen op specifieke woorden en zinsdelen. Deze conventies -en de omstandigheden waaronder zij gebruikt worden- luiden als volgt:
Mono-spaced Bold
Wordt gebruikt om systeem input, waaronder shell commando's, bestandsnamen en paden aan te geven. Wordt ook gebruikt bij toetsaanduiding of toetsencombinaties. Voorbeeld:
Om de inhoud van het bestandmijn_onwijsgoed_verkopende_boekin uw huidige directory te zien, voert u het commandocat mijn_onwijsgoed_verkopende_boekin bij de shell-prompt en drukt u op Enter om het commando uit te laten voeren.
Bovenstaande bevat een bestandsnaam, een shell-commando en een toetsaanduiding, alle getoond in Mono-spaced Bold en alle te onderscheiden dankzij hun context.
Toetsencombinaties kunnen worden onderscheiden van toetsaanduiding door het plusteken dat elk deel van een toetsencombinatie aan elkaar verbind. Voorbeeld:
Druk op Enter om het commando te laten uitvoeren.Druk op Ctrl+Alt+F1 om naar de eerste virtuele terminal over te schakelen. Druk op Ctrl+Alt+F7 om terug te keren naar uw X-Windows sessie.
De eerste zin benadrukt de bepaalde toets die moet worden ingedrukt. De tweede benadrukt twee reeksen van drie toetsen, waarbij de toetsen van elke reeks tegelijk moet worden ingedrukt.
Indien broncode wordt besproken, worden klassennamen, functies, variabele namen en resultaten die in een paragraaf worden genoemd, weergegeven als hier boven afgedrukt, namelijk in
Mono-spaced Bold. Voorbeeld:
Onder bestandsgerelateerde klassen vallenfilesystemvoor bestandsystemen,filevoor bestanden, endirvoor directories. Elke klasse heeft haar eigen set van permissies.
Proportional Bold
Wordt gebruikt om woorden of zinsdelen op een systeem aan te duiden, waaronder applicatie namen, dialoogtekst-boxen, gelabelde toetsen, checkbox en radiobutton labels, menutitels en submenutitels. Voorbeeld:
Kies uit de hoofdmenubalk om Muis Voorkeuren te openen. In de Knoppen tab, klik de Linkshandige muis checkbox aan en klik om de primaire muisknop van links naar rechts te wisselen (waardoor de muis beter geschikt is geworden voor linkshandig gebruik).Om een speciaal teken in een gedit bestand op te nemen, kiest u uit de hoofdmenubalk. Vervolgens kiest u uit de Tekentabel menubalk, typ de naam van het teken in het Zoek veld en klik . Het teken dat u zoekt zal worden gemarkeerd in de Tekentafel. Dubbel-klik op dit teken om het in de Te kopiëren tekst veld op te nemen en klik dan de knop. Keer terug naar uw document en kies uit de gedit menubalk.
De bovenstaande tekst bevat applicatienamen, systeemwijde menunamen en onderdelen, applicatie specifieke menunamen, en knoppen en tekst van een GUI-interface, alle vertoond in Proportional Bold en alle te onderscheiden dankzij hun context.
Merk het -teken op, gebruikt om aan te geven dat door een menu en sub-menu wordt gelopen. Dit voorkomt het gebruik van de nogal omslachtige 'Selecteer van het sub-menu in het menu uit de hoofdmenubalk'-omschrijvingen.
Mono-spaced Bold Italic of Proportional Bold Italic
Mono-spaced Bold of Proportional Bold behandelt indien cursief gedrukt altijd vervangbare of wisselende teksten. Cursief wijst op niet letterlijke tekst of toont tekst dat wisselt naar omstandigheden. Voorbeeld:
Om verbinding te maken met een andere computer met behulp van ssh, typt usshbij een shell prompt.gebruikersnaam@domein.naamHetmount -o remountcommando mount opnieuw het genoemde bestandsysteem. Om bijvoorbeeld hetfile-system/homebestandsysteem opnieuw te mounten, gebruikt men hetmount -o remount /homecommando.Om de versie van een huidig geïnstalleerd pakket te zien, gebruikt u hetrpm -qcommando. Dit zal het volgende resultaat opleveren:package.package-version-release
Let op de woorden in bold italics in bovenstaande tekst — username, domain.name, file-system, package, version en release. Elk woord is een [plaatshouder], hetzij voor tekst dat u invult indien u een commando typt, hetzij voor tekst die door het systeem wordt getoond.
Buiten het standaard gebruik bij het presenteren van een titel van een werk, wordt cursief ingezet om het eerste gebruik van een nieuwe en belangrijke term te benadrukken. Voorbeeld:
Wanneer de Apache HTTP Server verzoeken accepteert, zet het childprocessen of threads ter afhandeling in. Deze groep van childprocessen of threads staan bekend als een server-pool. Onder Apache HTTP Server 2.0 is de verantwoordelijkheid voor het creëren en onderhouden van deze server-pools toegewezen aan een groep modules genaamd Multi-Processing Modules (MPMs). Anders dan bij de andere modules kan slechts één module van de MPM groep door de Apache HTTP Server geladen zijn.
1.2. Pull-quote Conventies
Twee, normaal gesproken uit meerdere regels bestaande, datatypes worden visueel van de omringende tekst gescheiden.
Tekst gezonden naar een terminal wordt getoond in
Mono-spaced Roman en als volgt gepresenteerd:
books Desktop documentation drafts mss photos stuff svn books_tests Desktop1 downloads images notes scripts svgs
Opsommingen van broncode worden ook vertoond in
Mono-spaced Roman maar worden alsvolgt gepresenteerd en benadrukt:
package org.jboss.book.jca.ex1;
import javax.naming.InitialContext;
public class ExClient
{
public static void main(String args[])
throws Exception
{
InitialContext iniCtx = new InitialContext();
Object ref = iniCtx.lookup("EchoBean");
EchoHome home = (EchoHome) ref;
Echo echo = home.create();
System.out.println("Created Echo");
System.out.println("Echo.echo('Hello') = " + echo.echo("Hello"));
}
}
1.3. Noten en waarschuwingen
Tenslotte gebruiken we drie visuele stijlen om aandacht te vestigen op informatie die anders misschien over het hoofd zou worden gezien.
Noot
Een noot is een tip of handigheidje of een alternatieve benadering voor de taak die uitgevoerd gaat worden. Het negeren van een noot zou geen ernstige gevolgen moeten hebben, maar het leven kan een stuk makkelijker worden indien de noot gevolgd wordt.
Belangrijk
Belangrijk aanduidingen wijzen op zaken die makkelijk over het hoofd kunnen worden gezien: veranderingen van configuratie die alleen voor de huidige sessie gelden, of voorzieningen die herstart moeten worden om een bepaalde verandering in te laten gaan. Het negeren van zaken met deze aanduiding heeft geen dataverlies tot gevolg, maar kan leiden tot verhoogde bloeddruk en extreme irritatie.
Waarschuwing
Een waarschuwing dient niet genegeerd te worden. Waarschuwingen negeren zal ongetwijfeld leiden tot data- en haarverlies.
2. We hebben terugkoppeling nodig!
Indien u een typografische fout in deze handleiding vindt, of u weet een manier om deze handleiding te verbeteren, zouden wij dat graag van u horen! Meldt u alstublieft fouten in de uitgave Fedora via Bugzilla: http://bugzilla.redhat.com/bugzilla/.
Indien u fouten meldt, vergeet dan alstublieft niet het kenmerk: Installation_Guide te vermelden.
Indien u suggesties hebt om de documentatie te verbeteren, probeer dan zo duidelijk mogelijk deze suggesties te omschrijven. Indien u fouten hebt ontdekt, vermeldt dan alstublieft het sectienummer en wat omringende tekst, opdat we de fout makkelijker kunnen vinden.
Inleiding
Deze gids omvat de installatie van Fedora, een Linux distributie gebouwd met vrije en open software. Deze handleiding helpt je om Fedora te installeren op desktops, laptops, en servers. Het installatie systeem is eenvoudig te gebruiken zelfs als je geen ervaring hebt met Linux of met computer netwerken. Als je de standaard opties kiest, zal Fedora je een kompleet desktop operating systeem geven, inclusief productiviteit toepassingen, Internet programma's en werkblad gereedschappen.
Dit document beschrijft niet alle eigenschappen van het installatie systeem tot in detail.
1. Achtergrond
1.1. Over Fedora
Om meer te weten te komen over Fedora, ga naar http://fedoraproject.org/. Om andere documentatie te lezen over met Fedora gerelateerde onderwerpen, ga naar http://docs.fedoraproject.org/.
1.2. Extra hulp krijgen
Voor informatie over extra hulp bronnen voor Fedora, ga naar http://fedoraproject.org/wiki/Communicate.
2. Over dit document
2.1. Doelen
Deze gids help een lezer:
- Te begrijpen hoe een Fedora distributie on-line te vinden
- Configuratie data te maken die het de computer mogelijk maakt om Fedora op te starten
- Het Fedora installatie programma te begrijpen en te besturen
- De configuratie na de installering van een Fedora systeen af te maken
Andere documentatie bronnen
Deze gids beschrijft het gebruik van Fedora niet. Om te leren hoe je een geinstalleerd Fedora systeem gebruikt, refereer je naar http://docs.fedoraproject.org/ voor andere documentatie.
2.2. Doelgroep
Deze gids is bedoeld voor nieuwe en gemiddeld ervaren Fedora gebruikers. Geavanceerde Fedora gebruikers met vragen over de gedetaileerde werking van de expert installatie worden verwezen naar de Anaconda ontwikkelings mail lijst op http://www.redhat.com/archives/anaconda-devel-list/.
Hoofdstuk 1. Snel starten voor gevorderden
Dit hoofdstuk geeft een kort overzicht van de installatie taken voor gevorderde gebruikers die niet kunnen wachten om te beginnen. Merk op dat verduidelijkende notities en nuttige tips aanwezig zijn in de volgende hoofdstukken van deze gids. Als zich een probleem voordoet tijdens het installatie proces, raadpleeg dan de desbetreffende hoofdstukken in de volledige gids voor hulp.
Alleen voor gevorderden
Dit hoofdstuk is alleen voor gevorderden bedoeld. Andere lezers zullen misschien niet bekend zijn met sommige begrippen die hier gebruikt worden, en moeten daaarom doorgaan met Hoofdstuk 2, Nieuwe gebruikers.
1.1. Overzicht
Het installatie proces is redelijk eenvoudig, en bestaat slechts uit een paar stappen:
- Download de bestanden om media te maken of een andere opstartbare configuratie.
- Bereidt het systeem voor op de installatie.
- Start de computer op en draai het installatie proces.
- Herstart en voer de post-installatie configuratie uit.
1.2. Bestanden downloaden
Doe een van de volgende:
Verifieer je downloads
Downloads kunnen op een aantal manieren fout gaan. Verifieer altijd de sha1sum van de bestanden die je download.
- Download het ISO image bestand voor een Live image. Maak CD media van het ISO bestand met je favoriete toepassing. Je kunt ook het livecd-tools pakket gebruiken om de image naar andere opstartbare media te schrijven zoals een USB flash pen. Om de distributie op je harde schijf te installeren, gebruik je de link op je desktop nadat je ingelogd bent.
- Download de ISO image bestanden voor de volledige distributie voor CD of DVD. Maak de CD of DVD media van de ISO bestanden met je favoriete toepassing, of zet de images op een Windows FAT32 of Linux ext2/ext3 partitie.
- Download het
boot.isoimage bestand voor een minimale boot CD of USB flash pen. Schrijf het image bestand naar de desbetreffende media om opstartbare media te maken. De boot media bevat geen pakketten maar moet verwijzen naar een harde schijf of een on-line repository om de installatie af te maken. - Download het
netinst.isoimage bestand voor boot CD met gereduceerde grootte. Schrijf het image bestand naar de desbetreffende media om een opstartbare media te maken. - Download het
vmlinuzkernel bestand en hetinitrd.imgramdisk image bestand van deisolinux/map van de distributie. Configureer je operating systeem om de kernel op te starten en de ramdisk image te laden. Voor meer informatie over installeren zonder media, ga naar Hoofdstuk 10, Installeren zonder media.Voor informatie over het opzetten van een netwerk boot server waarvan je Fedora kan installeren, ga je naar Hoofdstuk 11, Het Opzetten van een installatie server.
1.3. De installatie voorbereiden
Maak een back up van alle gebruikers data die je moet bewaren.
Partitie grootte veranderen
Het installatie programma biedt functies voor het veranderen van de grootte van ext2, ext3, ext4 en NTFS geformateerde partities. Ga naar Paragraaf 7.21, “Je systeem partitioneren” voor meer informatie.
1.4. Installeer Fedora
Start op met de gewenste media, en gebruik opties van toepassing voor jouw hardware en installatie methode. Zie Hoofdstuk 9, Opstart opties voor meer informatie over de boot opties. Als je van de Live CD opstart, selecteer de "Installeer naar Harde Schijf" optie op de desktop om het installatie programma te draaien. Als je opstart van minimale media of een gedownloade kernel, selecteer een netwerk of harde schijf bron waarvan geinstalleerd gaat worden.
Ga door alle stappen van het installatie programma. Het installatie programma verandert je systeem niet totdat je op het laatst toestemming geeft om verder te gaan. Als de installatie klaar is, start je je systeem opnieuw op.
1.5. Post-installatie stappen uitvoeren
Nadat het systeem opgestart is, toont het extra configuratie opties. Maak de juiste veranderingen aan je systeem en vervolg met in te loggen.
Hoofdstuk 2. Nieuwe gebruikers
Dit hoofdstuk legt uit hoe je de bestanden voor het installeren en draaien van Fedora op je systeem kunt verkrijgen. Concepten in dit hoofdstuk kunnen nieuw zijn, zeker als dit je eerste vrije en open-bron operating systeem is. Als je problemen met dit hoofdstuk hebt, kun je misschien hulp vinden door de Fedora Forums te bezoeken op http://www.fedoraforum.org/.
Download verwijzingen
Om een Web gebaseerde gids te vinden over hoe te downloaden, bezoek je http://get.fedoraproject.org/. Voor hulp over het kiezen van de architectuur te downloaden, refereer je naar Paragraaf 2.2, “Welke architectuur heeft mijn computer”.
2.1. Hoe download ik installatie bestanden?
Het Fedora Project geeft Fedora op vele manieren uit, waarvan de meeste gratis zijn en zijn te downloaden over het Internet. De meest gebruikte verspreidings methode is CD en DVD media. Er zijn verschillende types CD en DVD media beschikbaar, waaronder:
- Een volledige set van de software op DVD media
- Live images die je kunt gebruiken om Fedora uit te proberen, en op je systeem te installeren als je daarvoor kiest
- Minimale boot CD en USB flash pen images die het mogelijk maken om te installeren via een Internet verbinding
- Bron code op DVD media
Meeste gebruikers zullen kiezen voor, of de Live image, of de volledige set van installeerbare software op DVD of CD's. De minimale boot CD images zijn geschikt voor gebruikers met een snelle Internet verbinding en die Fedora op slechts een computer willen installeren. Bron code schijven worden niet gebruikt om Fedora te installeren, maar zijn bronnen voor ervaren gebruikers en software ontwikkelaars.
Media downloaden
Gebruikers met een brede band Internet verbinding kunnen ISO image bestanden van CD en DVD media of images van USB flash pennen downloaden. Een ISO image bestand is een kopie van een gehele schijf in een formaat wat geschikt is om het direct naar een CD of DVD te schrijven. Een USB flash pen image is een kopie van een hele schijf in een formaat geschikt om het direct op een USB flash pen te schrijven.
Voor meer informatie over het branden van CD's en DVD's, zie Paragraaf 2.4, “Hoe maak ik Fedora media?”.
Fedora software is beschikbaar om gratis te downloaden op een aantal manieren.
2.1.1. Van een Spiegel
Om de gratis te downloaden distributies van Fedora te vinden, zoek je naar een spiegel. Een spiegel is een computer server die voor iedereen open is om gratis software te downloaden, inclusief Fedora. Spiegels bieden zowel vrije open bron software en gesloten bron software. Om een spiegel te vinden, ga naar http://mirrors.fedoraproject.org/publiclist met een Web browser en kies een server van de lijst. De Web pagina laat de spiegels zien gerangschikt naar geografische locatie. Spiegels die geografisch dicht bij je liggen zijn ideaal voor een hogere download snelheid.
Spiegels bieden Fedora software aan met een goed georganiseerde hierarchie van folders. Bijvoorbeeld, de Fedora 11 distributie verschijnt normaal in de map
fedora/linux/releases/11/. Deze map bevat een folder voor iedere architectuur die door die release van Fedora wordt ondersteund. CD en DVD media bestanden verschijnen binnen die folder, in een folder met de naam iso/. Bijvoorbeeld je kunt het bestand voor de DVD distributie van Fedora 11 voor x86_64 vinden in fedora/linux/releases/11/x86_64/iso/F-11-x86_64-DVD.iso.
2.1.2. Met BitTorrent
BitTorrent is een manier om informatie te downloaden in samenwerking met andere computers. Elke computer, die samenwerkt in de groep, haalt stukjes van de informatie op in een bepaalde torrent van andere leden in de groep. Computers die klaar zijn met het downloaden van alle informatie in de torrent blijven in de zwerm om te zaaien, of data leveren aan de andere leden. Als je data download met BitTorrent, moet je uit beleefdheid de torrent blijven zaaien totdat je tenminste dezelfde hoeveelheid data upload als je download.
Als BitTorrent niet op je computer is geinstalleerd, ga dan naar de BitTorrent home pagina op http://www.bittorrent.com/download/ om het te downloaden. BitTorrent client software is beschikbaar voor Windows, Mac OS, Linux, en vele andere operating systemen.
Je hoeft geen speciale spiegel te zoeken voor BitTorrent bestanden. Het BitTorrent protocol verzekert dat je computer deelneemt in een vlak bij gelegen groep. Om bestanden te downloaden met gebruik van BitTorrent, ga naar http://torrent.fedoraproject.org/.
Minimale boot images
Minimale boot CD en USB flash pen images zijn niet beschikbaar via BitTorrent.
2.2. Welke architectuur heeft mijn computer
Releases zijn onververdeeld in architectuur, of type computer processor. Gebruik de volgende tabel om de architectuur van je computer te bepalen volgens het processor type. Indien nodig, raadpleeg de documentatie van de fabrikant voor details over de processor.
| Processor fabrikant en model | Architectuur type voor Fedora |
|---|---|
| Intel (behalve Atom 230, Atom 330, Core 2 Duo, Centrino Core 2 Duo, en recente Xeon); AMD (behalve Athlon 64, Athlon x2, Sempron 64 en Opteron); VIA C3, C7 |
i386
|
| Intel Atom 230, Atom 330, Core 2 Duo, Centrino Core 2 Duo, and Xeon; AMD Athlon64, Athlon x2, Sempron64, en Opteron; Apple MacBook, MacBook Pro, en MacBook Air |
x86_64
|
| Apple Macintosh G3, G4, G5, Powerbook, en andere niet-Intel modellen |
ppc
|
Tabel 2.1. Processor en architectuur types
i386 werkt voor de meeste Windows compatibele computers
Als je er niet zeker van bent welke processor je computer heeft, kies dan
i386.
De uitzondering is als jouw computer een niet op Intel gebaseerde Apple Macintosh is. Refereer naar Tabel 2.1, “Processor en architectuur types”voor meer informatie.
Intel Atom processor architectuur varieert
De N en Z serie Atom processoren zijn gebaseerd op de
i386 architectuur. De 230 en 330 serie Atom processoren zijn gebaseerd op de x86_64 architectuur. Refereer naar http://ark.intel.com/cpugroup.aspx?familyID=29035 voor meer details.
2.3. Welke bestanden moet ik downloaden?
Je hebt verschillende opties om Fedora te downloaden. Lees hieronder welke voor jou het beste is.
Het architectuur type verschijnt in de naam van de bestanden die voor iedere Fedora distributie zijn te downloaden. Bijvoorbeeld, het bestand voor de DVD distributie van Fedora 11 voor x86_64 heeft de naam
Fedora-11-x86_64-DVD.iso. Zie Paragraaf 2.2, “Welke architectuur heeft mijn computer” als je niet zeker bent van je computer architectuur.
Volledige distributie op DVD
Als je voldoende tijd en een snelle Internet verbinding hebt, en je wilt in staat zijn om een bredere keus van software te hebben, download dan de volledige DVD versie. Zodra je DVD gebrand hebt, is deze opstartbaar, en bevat een installatie programma, maar ook een mode om herstel werkzaamheden op je Fedora systeem te verrichten in een noodgeval. Je kunt de DVD direct van de spiegel downloaden, of BitTorrent gebruiken.Live image
Als je Fedora wilt uitproberen voordat je het installeert op je computer, download dan de Live image versie. Als je computer opstarten van CD of USB ondersteunt, kun je het operating systeem opstarten zonder veranderingen op je harde schijf te maken. De Live image voorziet ook in eenInstalleer naar Harde Schijfoptie op de desktop. Als je besluit dat het er niet gek uitziet, en je wilt het installeren, aktiveer dan eenvoudig die optie om Fedora naar je harde schijf te schrijven. Je kunt de Live image direct van een spiegel downloaden, of BitTorrent gebruiken.Minimale boot media
Als je een snelle Internet verbinding hebt, maar je wilt niet de gehele distributie downloaden, kun je een kleine boot image downloaden. Fedora biedt images aan voor een minimale boot omgeving op CD. Als je je systeem opstart met de minimale media, kun je Fedora direct over het Internet installeren. Hoewel deze methode nog steeds verlangt dat je een behoorlijke hoeveelheid data via het Internet download, is het bijna altijd veel minder dan de afmetingen van de volledige distributie media. Als je klaar bent met installeren, kun je software toevoegen of verwijderen van je systeem zoals gewenst.Grootte van download bestanden
Het installeren van de standaard software voor Fedora over het Internet kost meer tijd dan de Live image, maar minder dan de gehele DVD distributie. De aktuele resultaten hangen af van de software die je selecteert en de netwerk verkeers condities.
De volgende tabel legt uit waar de gewenste bestanden op een spiegel site te vinden zijn. Vervang
arch met de architectuur van de te installeren computer.
| Media type | Bestand locaties |
|---|---|
| Volledige distributie op DVD |
fedora/linux/releases/11/Fedora/
|
| Live image |
fedora/linux/releases/11/Live/, fedora/linux/releases/11/Live/
|
| Minimale CD boot media |
fedora/linux/releases/11/Fedora/
|
Tabel 2.2. Bestanden opsporen
2.4. Hoe maak ik Fedora media?
Je kunt Fedora ISO bestanden omzetten naar CD of DVD schijven. Je kunt Fedora Live ISO bestanden omzetten naar opstartbare USB media maar ook naar CD of DVD.
2.4.1. CD of DVD schijven maken
Om te leren hoe ISO image bestanden om te zetten zijn in CD of DVD media, refereer naar http://docs.fedoraproject.org/readme-burning-isos/.
2.4.2. USB media maken
Om opstartbare USB media te maken, gebruik je of een Fedora Live image bestand. Je kunt zowel een Windows als een Linux systeem gebruiken om opstartbare USB media te maken.
USB image schrijven is niet destructief
Een Live image naar het USB media schrijven is niet destructief. Alle bestaande data op de media zal niet beschadigd worden.
Het is altijd een goed idee om een backup te maken van belangrijke data voordat je kritische schijf operaties uitvoert.
Voordat je begint, moet je er zeker van zijn dat je voldoende vrije ruimte op je USB media beschikbaar hebt. Je hoeft je media niet te herpartitioneren of te herformateren. Het is altijd een goed idee om een backup te maken van belangrijke data voordat je gevoelige schijf bewerkingen uitvoert.
2.4.2.1. Het maken van een USB image onder Windows
- Download een Live ISO bestand zoals getoond in Paragraaf 2.3, “Welke bestanden moet ik downloaden?”.
- Download het Windows liveusb-creator programma op http://fedorahosted.org/liveusb-creator.
- Volg de aanwijzingen op die gegeven worde op de site en in het liveusb-creator programma om een opstartbare USB media te maken.
2.4.2.2. USB image maken in Linux
USB media heeft vaak de vorm van flash apparaten soms USB pen of USB stick genaamd, of als een extern aangesloten harde schijf. Bijna altijd is media van dit type geformateerd als een vfat bestandsysteem. Je kunt opstartbare USB media maken op media die geformateerd is als ext2, ext3, of vfat.
ext4 and Btrfs
De GRUB bootloader ondersteunt de ext4 of Btrfs bestandssystemen niet. Je kunt geen opstartbare USB media maken op media die geformateerd is als ext4 of Btrfs.
Ongebruikelijke USB media
In sommige gevallen met vreemd geformateerde of gepartitioneerde USB media, kan het schrijven van de image mislukken.
- Download een Live ISO bestand zoals getoond in Paragraaf 2.3, “Welke bestanden moet ik downloaden?”.
- Installeer het livecd-tools pakket op je systeem. Voor Fedora systemen, gebruik je het volgende commando:
su -c 'yum -y install livecd-tools'
- Plug je USB media in.
- Zoek de apparaat naam van je USB media op. Als de media een volume naam heeft, zoek je de naam in
/dev/disk/by-label, of gebruik het commandofindfs:su -c 'findfs LABEL="
MyLabel"'Als de media geen volume naam heeft, of je weet deze niet, dan raadpleeg je de/var/log/messageslog voor details:su -c 'less /var/log/messages'
- Gebruik het
livecd-iso-to-diskcommando om de ISO image naar de media te schrijven:su -c 'livecd-iso-to-disk
the_image.iso/dev/sdX1'VervangsdX1met de apparaat naam voor de partitie op de USB media. De meeste flash pennen en externe harde schijven gebruiken slechts een partitie. Als je dit veranderd hebt of als je een vreemd gepartitioneerde media hebt, moet je misschien andere bronnen voor hulp raadplegen.
2.5. Wat te doen als ik Fedora niet kan downloaden?
Als je geen snelle Internet verbinding hebt, of je hebt een probleem met het maken van boot media, kan downloaden via het Internet geen optie zijn. Fedora DVD en CD distributie media zijn beschikbaar van een aantal online bronnen over de gehele wereld voor een minimale prijs. Gebruik je favoriete Web zoek machine om een verkoper te vinden, of ga naar http://fedoraproject.org/wiki/Distribution.
2.6. Hoe start ik het installatie programma?
Volg deze procedure om het installatie programma op te starten van minimale boot media, een Live image, of de distributie DVD:
- Zet je computer systeem uit.
- Verwijder externe FireWire of USB schijven die je niet voor de installatie nodig hebt. Gan naar Paragraaf 7.18.1.3, “FireWire and USB schijven” voor meer informatie.
- Stop de media in je computer en schakel hem in.
Het kan nodig zijn om een specifieke toest of toets kombinatie te gebruiken om op te starten van de media, of configureer de Basic Input/Output System, of BIOS, van je systeem om op te starten van de media. Op de meeste computers moet je de boot of BIOS optie selecteren direct na het aanzetten van de computer. De meeste Windows-compatibele computer systemen gebruiken een speciale toets zoals F1, F2, F12, of Del om het BIOS configuratie menu op te starten. Op Apple computers zal de C toest het systeem van het DVD station opstarten. Op oudere Apple hardware moet je misschien Cmd +Opt+Shift+Del gebruiken om op te starten van de DVD drive.
De BIOS configureren
Als je er niet zeker van bent welke mogelijkheden jouw computer heeft, of hoe de BIOS te configureren, raadpleeg dan de documentatie die door de fabrikant geleverd is. Gedetaileerde informatie over hardware specifikaties en configuraties is buiten het bestek van dit document.
Deel I. Voordat je begint
Dit gedeelte van de Fedora installatie gids behandelt besluiten die je moet nemen en hulpbronnen die je moet verzamelen voordat je Fedora installeert, zoals:
- de beslissing of je een bestaande Fedora installatie gaat upgraden of dat je een nieuwe versie installeert.
- hardware overwegingen, en hardware details die je nodig hebt tijdens de installatie.
- voorbereiden om Fedora over het netwerk te installeren.
- driver media maken.
Inhoudsopgave
- 3. Stappen om op gang te komen
- 4. Systeem specificatie lijst
- 5. Driver media voor Intel en AMD systemen
Hoofdstuk 3. Stappen om op gang te komen
3.1. Upgraden of installeren?
Voor informatie om je te helpen te beslissen op je een upgrade of een installatie gaat uitvoeren, refereer je naar Hoofdstuk 18, Je huidige systeem upgraden.
3.2. Is je hardware compatibel?
Hardware compatibilteit is in het bijzonder belangrijk als je een ouder systeem hebt of een systeem dat je zelf gebouwd hebt. Fedora 11 moet compatibel zijn met de meeste hardware die de laatste twee jaar fabrieksmatig geproduceerd is. Hardware specificaties veranderen echter bijna dagelijks, dus het is moeilijk om te garanderen dat je hardware 100% compatibel is.
De meest recente lijst van ondersteunde hardware kan gevonden worden in de Vrijgave informatie van Fedora 11, beschikbaar op http://docs.fedoraproject.org/release-notes.
3.3. Heb je genoeg schijf ruimte?
Bijna elk modern operating systeem (OS) gebruikt schijf partities, en Fedora is geen uitzondering. Als je Fedora installeert, moet je misschien met schijf partities werken. Als je nog niet eerder met schijf partities hebt gewerkt (of je hebt een snel overzicht van de basis concepten nodig), refereer je naar Bijlage A, Een inleiding voor schijf partities voor je verder gaat.
De schijfruimte gebruikt door Fedora moet apart zijn van de schijfruimte die gebruikt wordt door andere OS'en die op je systeem geinstalleerd kunnen zijn, zoals Windows, OS/2, of zelfs een andere versie van Linux. Voor x86, AMD64, en Intel® 64 systemen, moeten ten minste twee partities (
/ en swap) toegekend worden aan Fedora.
Voordat je met het installatie proces begint, moet je
- genoeg niet-gepartitioneerde[1] schijfruimte hebben voor de installatie van Fedora, of
- een of meer partities hebben die verwijderd kunnen worden, en op die manier voldoende ruimte vrij te maken om Fedora te installeren.
Om een beter idee te krijgen hoeveel ruimte je werkelijk nodig hebt, refereer je naar de aanbevolen partitie groottes besproken in Paragraaf 7.21.4, “Aanbevolen partitionerings schema”.
Als je er niet zeker van bent of je hieraan voldoet, of je wilt weten hoe je vrije schijf ruimte voor je Fedora installatie kunt maken, refereer je naar Bijlage A, Een inleiding voor schijf partities.
3.4. Kun je installeren met gebruik van de CD-ROM of DVD?
Er zijn verschillende methodes die gebruikt kunnen worden om Fedora te installeren.
Installeren van een CD-ROM of DVD vereist dat je een Fedora 11 CD-ROM of DVD hebt, en dat je een DVD/CD-ROM station hebt op je systeem waarvan je kunt opstarten.
Je BIOS moet misschien veranderd worden om het opstarten van je DVD/CD-ROM station toe te staan. Voor meer informatie over het veranderen van je BIOS, refereer je naar Paragraaf 7.3.1, “Het opstarten van het installatie programma op x86, AMD64, en Intel 64 systemen”.
3.4.1. Alternatieve opstart methodes
- Opstart DVD/CD-ROM
- Als je kunt opstarten met het DVD/CD-ROM station, kun je je eigen CD-ROM maken om het installatie programma op te starten. Dit kan nuttig zijn als je bijvoorbeeld een installatie over een netwerk of van een harde schijf wilt uitvoeren. Refereer naar Paragraaf 3.4.2, “Maken van een installatie opstart CD-ROM” voor verdere instructies.
- USB pen apparaat
- Als je niet kunt opstarten van een DVD/CD-ROM, maar je kunt opstarten van een USB apparaat, zoals een USB pen, is de volgende alternatieve opstart methode beschikbaar:Om op te starten met een USB pen, gebruik je het
ddcommando om hetdiskboot.imgimage bestand van de/images/map op de DVD of CD-ROM #1 te copieeren. Bijvoorbeeld:dd if=diskboot.img of=/dev/sda
Je BIOS moet opstarten van een USB apparaat ondersteunen om deze opstart methode te laten werken.
3.4.2. Maken van een installatie opstart CD-ROM
De
images/ map op de installatie DVD bevat het boot.iso bestand. Dit bestand is een image van een schijf die je op een CD kunt branden en gebruiken om het installatie programma op te starten. Om deze opstart CD te gebruiken, moet je computer in staat zijn om van zijn CD-ROM station op te starten, en de BIOS instellingen moeten ingesteld zijn om dit te doen.
Kies een optie om een CD te branden van een image
Als je de
boot.iso image brandt, wees er zeker van dat je de optie brand een image bestand naar schijf selecteert in je CD brand software. De exacte woorden voor deze optie varieren, afhankelijk van de software die je gebruikt, maar het moet het woord "image" bevatten. Merk op dat niet alle CD brand software deze optie bevat. In het bijzonder geeft de CD brand software die ingebouwd is in Microsoft Windows XP en Windows Vista deze mogelijkheid niet. Er zijn vele programma's beschikbaar die deze mogelijkheid toevoegen aan Windows operating systemen; Infrarecorder is een vrij en open-bron voorbeeld beschikbaar van http://www.infrarecorder.org/.
3.5. Voorbereiden voor een netwerk installatie
Note
Wees er zeker van dat er geen installatie CD (of welk type CD dan ook) in het CD/DVD station van je computer zit als je een netwerk installatie uitvoert. Het hebben van een CD in het station kan onverwachte fouten veroorzaken.
De Fedora installatie media moet beschikbaar zijn voor of een netwerk installatie (met NFS, FTP, of HTTP), of een installatie met locale opslag. Gebruik de volgende stappen als je een NFS, FTP, of HTTP installatie gaat uitvoeren.
De NFS, FTP, of HTTP server die gebruikt wordt voor de installatie over het netwerk moet een aparte machine zijn die de complete inhoud van de installatie DVD of de installatie CD-ROM's kan leveren.
Note
Het Fedora installatie programma heeft de mogelijkheid om de integriteit van de installatie media te testen. Dit werkt met de CD/DVD, harde schijf ISO, en NFS ISO installatie methodes. We bevelen aan dat je alle installatie media test voordat je met het installatie proces begint, en voordat je problemen met de installatie aanmeldt (veel van de aangemelde installatie problemen worden vaak veroorzaakt door foutief gebrande CD's). Om deze test te gebruiken, type je het volgende coomando in op de
boot: prompt:
linux mediacheck
Note
In de volgende voorbeelden zal de map op de installatie server die de installatie bestanden zal bevatten gespecificeerd zijn als
/locatie/van/schijf/ruimte/publiek/beschikbare/map. Bijvoorbeeld, /locatie/van/schijf/ruimte/var/isos. /publiek/beschikbare/map/var/www/html/f11, voor een HTTP installatie.
Om de bestanden van de installatie DVD of CD-ROM's naar een Linux machine te copieeren die dient als een installatie server, voer je de volgende stappen uit:
- Maak een ISO image van de installatie schijf/schijven met het volgende commando (voor DVD's):
dd if=/dev/dvdof=/locatie/van/schijf/ruimte/f11.isowaarindvdrefereert naar je DVD station.Voor instructies over het voorbereiden van een netwerk installatie met behulp van CD-ROM's, refereer je naar de instructies in hetREADME-enbestand opschijf #1.
3.5.1. Voorbereiden voor FTP en HTTP installatie
Copieer de bestanden van de ISO image van de installatie DVD of de ISO images van de installatie CD's naar een map die gedeeld wordt met FTP of HTTP.
Overtuig je er vervolgens van dat de map gedeeld wordt met FTP of HTTP, en test de toegang voor de client. Je kunt testen om te zien of de map bereikbaar is vanaf de server zelf, en daarna vanaf een andere machine op hetzelfde sub-netwerk waarin je gaat installeren.
3.5.2. Voorbereiden voor een NFS installatie
Voor een NFS installatie is het niet nodig om de ISO image aan te koppelen. Het is voldoende om de ISO image zelf beschikbaar te maken met NFS. Je kunt dit doen door de ISO image(s) te verplaatsen naar de NFS geexporteerde map:
- Voor DVD:
mv/locatie/van/schijf/ruimte/f11.iso/publiek/beschikbare/map/ - Voor CD-ROM's:
mv/locatie/van/schijf/ruimte/f11-disk*.iso/publiek/beschikbare/map/
Verzeker je ervan dat de
/publiek/beschikbare/map/etc/exports.
Om naar een specifiek systeem te exporteren:
/publiek/beschikbare/map client.ip.address(ro,no_root_squash)
Om naar alle systemen te exporteren gebruik je een regel zoals:
/publiek/beschikbare/map *(ro,no_root_squash)
Start de NFS daemon (op een Fedora systeem gebruik je
/sbin/service nfs start). Als NFS al draait, herlaad je het configuratie bestand (gebruik op een Fedora systeem /sbin/service nfs reload).
3.6. Voorbereiden voor een harde schijf installatie
Harde schijf installaties vereisen het gebruik van de ISO (of DVD/CD-ROM) images. Een ISO image is een bestand dat een exacte copie is van een DVD/CD-ROM image. Na het plaatsen van de vereist ISO images (de binaire Fedora DVD/CD-ROM's) in een map, kies je de installatie van een harde schijf. Je kunt daarna het installatie programma verwijzen naar die map om de installatie uit te voeren.
Om je systeem voor te bereiden op een harde schijf installatie, moet je het systeem instellen met een van de volgende manieren:
- Met gebruik van een set CD-ROM's, of een DVD — Maak ISO image bestanden van elke installatie CD-ROM, of van de DVD. Voor iedere CD-ROM (eenmaal voor de DVD), voer je het volgende commando uit op een Linux systeem:
dd if=/dev/cdrom of=/tmp/file-name.iso - Met gebruik van ISO images — verplaats deze images naar het te installeren systeem.Her verifieren dat de ISO images intact zijn voordat je een installatie begint, helpt om problemen te vermijden. Om te verifieren dat de ISO images intact zijn voor het uitvoeren van een installatie, gebruik je een
md5sumprogramma (velemd5sumprogramma's zijn beschikbaar voor verscheidene operating systemen). Eenmd5sumprogramma moet beschikbaar zijn op dezelfde machine als de ISO images.
Note
Het Fedora installatie programma heeft de mogelijkheid om de integriteit van de installatie media te testen. Dit werkt met de CD/DVD, harde schijf ISO, en NFS ISO installatie methodes. We bevelen aan dat je alle installatie media test voordat je met het installatie proces begint, en voordat je problemen met de installatie aanmeldt (veel van de aangemelde installatie problemen worden vaak veroorzaakt door foutief gebrande CD's). Om deze test te gebruiken, type je het volgende coomando in op de
boot: prompt:
linux mediacheck
Als bovendien een bestand met de naam
updates.img bestaat op de locatie waarvan je installeert, wordt het gebruikt voor vernieuwingen voor anaconda, het installatie programma. Refereer naar het bestand install-methods.txt in het anaconda RPM pakket voor gedetaileerde informatie over de verschillende manieren om Fedora te installeren, en ook hoe installatie programma vernieuwingen toegepast kunnen worden.
[1] Niet gepartitioneerde schijfruimte betekent dat de beschikbare ruimte op de harde schijf/schijven waarop je gaat installeren nog niet in secties verdeeld is voor data. Als je een schijf partitioneert, gedraagt iedere partitie zich als een aparte harde schijf.
Hoofdstuk 4. Systeem specificatie lijst
Het installatie programma detecteert en installeert de hardware van je computer automatisch. Hoewel je er zeker van moet zijn dat je hardware voldoet aan de minimale vereisten om Ferdoa te installeren (refereer naar Paragraaf 3.2, “Is je hardware compatibel?”) hoef je in het algemeen het installatie programma geen specieke details over je systeem op te geven.
Als je echter bepaalde installatie types gaat uitvoeren, kunnen sommige specifieke details handig zijn en soms zelfs essentieel.
- Als je van plan bent om een aangepaste partitie indeling te maken, noteer dan:
- Het model nummer, grootte, type, en interface van de harde schijven die aangesloten zijn in het systeem. Bijvoorbeeld, Seagate ST3320613AS 320 GB op SATA0, Western Digital WD7500AAKS 750 GB op SATA1. Dit staat je toe om specifieke harde schijven tijdens het installatie proces te herkennen.
- Als je Fedora installeert als extra operating systeem op een bestaand systeem, noteer dan:
- De aankoppelpunten van de bestaande partities op het systeem. Bijvoorbeeld,
/bootopsda1,/opsda2, en/homeopsdb1. Dit staat je toe om specifieke partities tijdens het partitionerings proces te herkennen.
- Als je van plan bent om te installeren van een image op een locale harde schijf:
- De harde schijf en de map die de image bevat – zie Tabel 7.2, “Locatie van ISO images voor verschillende partitie types” voor voorbeelden.
- Als je van plan bent om te installeren van een netwerk locatie, of installeren op een iSCSI doel:
- De fabrikant en modelnummers van de netwerk adapters in je systeem. Bijvoorbeeld, Netgear GA311. Dit staat je toe om de adapters te identificeren als je het netwerk handmatig configureert.
- IP, DHCP, en BOOTP adressen
- Netmasker
- Gateway IP adres
- Een of meer IP adressen van naamservers (DNS)
Als een van deze netwerk vereisten of termen onbekend voor je zijn, neem dan contact op met je netwerkbeheerder voor hulp. - Als je van plan bent om te installeren van een netwerk locatie:
- De locatie van de image op een FTP server, HTTP (web) server, of NFS server – zie Paragraaf 7.9, “Installeren met FTP of HTTP” and Paragraaf 7.8, “Installeren met NFS” voor voorbeelden.
- Als je van plan bent te installeren op een iSCSI doel:
- De locatie van het iSCSI doel. Afhankelijk van je netwerk, heb je misschien ook een CHAP gebruikersnaam en wachtwoord nodig, en misschien een reverse CHAP gebruikersnaam en wachtwoord; zie Paragraaf 7.19, “Advanced Storage Options ”.
- Als je computer onderdeel is van een domein:
- Je moet nagaan of de domein naam geleverd gaat worden door de DHCP server. Als dat niet zo is, moet je de domein naam handmatig opgeven tijdens de installatie.
Hoofdstuk 5. Driver media voor Intel® en AMD systemen
5.1. Waarom heb ik driver media nodig?
Terwijl het Fedora installatie programma geladen wordt, kan een scherm verschijnen die je vraagt om de driver media. Het driver media scherm wordt het vaakst gezien in de volgende scenario's:
- Er is geen driver beschikbaar voor een stuk hardware dat nodig is om de installatie voort te zetten.
- Als je het installatie programma draait door het intypen van
linux ddop de installatie boot prompt.
5.2. Wat is driver media eigenlijk?
Driver media kan ondersteuning toevoegen voor hardware dat misschien niet ondersteund wordt door het installatie programma. Driver media kan een driver diskette zijn, of een image gemaakt door Red Hat, of een diskette of CD-ROM gemaakt door jezelf van driver images die op het Internet gevonden zijn, of het kan een diskette of CD-ROM zijn die de hardware leverancier meelevert met de hardware.
Driver media wordt gebruikt als je toegang nodig hebt tot een specifiek apparaat om Fedora te installeren. Drivers kunnen nodig zijn voor niet-standaard, erg nieuwe, of ongebruikelijke apparaten.
Note
Als het niet ondersteunde apparaat niet nodig is voor de installatie van Fedora op je systeem, ga dan verder met de installatie en voeg ondersteuning voor het nieuwe apparaat toe als de installatie klaar is.
5.3. Hoe krijg ik driver media?
Driver images kunnen beschikbaar zijn van de website van een hardware of software leverancier. Als je vermoedt dat jouw systeem een of meer van deze drivers nodig heeft, moet je een driver diskette of CD-ROM maken voordat je met je Fedora installatie begint.
Note
Het is ook mogelijk om een driver image te gebruiken via een netwerk bestand. In plaats van het
linux dd boot commando te gebruiken, gebruik je nu het linux dd=url commando, waar url wordt vervangen door een HTTP, FTP of NFS adres van de te gebruiken driver image.
5.3.1. Maak een driver diskette van een image bestand
Om een driver diskette te maken van driver diskette image met Linux:
- Stop een onbeschreven, geformateerde diskette in het eerste diskette station.
- Vanuit dezelfde map die de driver diskette image bevat, zoals
drvnet.imgdd if=als root.drvnet.imgof=/dev/fd0
Note
Het installatie programma ondersteunt het gebruik van een extern flash apparaat als een manier om driver images tijdens het installatie proces toe te voegen. De beste manier om dit te doen is het aankoppelen van het flash apparaat en de gewenste
driverdisk.img naar het flash apparaat te copieren. Bijvoorbeeld:
dd if=driverdisk.img of=/dev/sda
Je wordt dan tijdens de installatie gevraagd om een partitie te kiezen en het te gebruiken bestand op te geven.
5.4. Gebruik van een driver image gedurende de installatie
Als je een driver image moet gebruiken, zoals gedurende een PCMCIA apparaat of NFS installatie, vraagt het installatie programma je om de driver aan te bieden (als een diskette, CD-ROM, of een bestandsnaam) als het nodig is.
Bijvoorbeeld, om een specifieke driver diskette te laden die je gemaakt hebt, begin je installatie proces met het opstarten van de Fedora DVD (of gebruik boot media die je gemaakt hebt). Voor x86 of x86-64 systemen, vul je op de
boot: prompt in linux dd. Refereer naar Paragraaf 7.3.1, “Het opstarten van het installatie programma op x86, AMD64, en Intel 64 systemen” voor details over het opstarten van het installatie programma.
Het installatie programma vraagt je om de driver diskette in te voeren. Zodra de driver diskette gelezen is door het installatie programma, kan het die drivers gebruiken voor hardware die het later in het installatie proces ontdekt in jouw systeem.
Deel II. Het installatie proces
Dit gedeelte van de Fedora installatie gids geeft details over het installatie proces zelf, vanaf verschillende manieren voor het opstarten van de installer tot en met het punt waar de computer opnieuw opgestart moet worden om de installatie af te maken. Dit deel van de gids bevat ook een hoofdstuk over het oplossen van problemen met het installatie proces.
Inhoudsopgave
- 6. Beginnen met de installatie
- 7. Installeren op Intel en AMD systemen
- 7.1. De grafische installatie programma gebruikers interface
- 7.2. De tekst mode installatie programma gebruikers interface
- 7.3. Starten van het installatie programma
- 7.4. Selecteren van een installatie methode
- 7.5. Installeren van DVD/CD-ROM
- 7.6. Installeren van een harde schijf
- 7.7. Een netwerk installatie uitvoeren
- 7.8. Installeren met NFS
- 7.9. Installeren met FTP of HTTP
- 7.10. Welkom bij Fedora
- 7.11. Language Selection
- 7.12. Keyboard Configuration
- 7.13. Initialiseren van de harde schijf
- 7.14. Een bestaande installatie upgraden
- 7.15. Netwerk Configuratie
- 7.16. Selecteren van de tijdzone
- 7.17. Instellen van het root wachtwoord
- 7.18. Disk Partitioning Setup
- 7.19. Advanced Storage Options
- 7.20. Create Default Layout
- 7.21. Je systeem partitioneren
- 7.22. x86, AMD64, en Intel 64 Boot loader configuratie
- 7.23. Package Group Selection
- 7.24. Voorbereiden om te installeren
- 7.25. Pakketten installeren
- 7.26. Installatie compleet
- 8. Installatie foutzoeken op een Intel of AMD systeem
- 8.1. Je bent niet in staat om Fedora op te starten
- 8.2. Problemen met het beginnen van de installatie
- 8.3. Problemen tijdens de installatie
- 8.4. Problemen na installatie
- 8.4.1. Problemen met het grafische GRUB scherm op een x86 gebaseerd system?
- 8.4.2. Opstarten in een grafische omgeving
- 8.4.3. Problemen met het X windows systeem (GUI)
- 8.4.4. Problemen met de X server die crasht en niet-root gebruikers
- 8.4.5. Problemen als je probeert in te loggen
- 8.4.6. Wordt je RAM niet herkend?
- 8.4.7. Je printer werk niet
- 8.4.8. Problemen met geluidsconfiguratie
- 8.4.9. Apache-gebaseerde httpd voorziening/Sendmail hangt tijdens het opstarten
Hoofdstuk 6. Beginnen met de installatie
De installatie stoppen
Om de installatie af te breken druk je op Ctrl +Alt+Del of sluit je computer af met de voedingsschakelaar. Je kunt de installatie zonder gevolgen afbreken op elk moment voordat je op het Schrijven van partitionering naar schijf scherm selecteert. Fedora brengt voor dit tijdstip geen permanente veranderingen aan. Let op dat het stoppen van de installatie na het begin van de partitionering je computer onbruikbaar kan maken.
6.1. Het boot menu
De boot media laat een grafisch boot menu met verscheidene opties zien. Als binnen 60 seconden geen toets wordt ingedrukt, start de standaard boot optie op. Om de standaard te kiezen wacht je tot die tijd verstreken is of je drukt op de Enter toets op het toetsenbord. Om een andere dan de standaard optie te kiezen, gebruik je de pijl toetsen op je toetsenbord, en druk op Enter als de juiste optie geselecteerd is. Als je de boot opties wilt aanpassen voor een specifieke optie, druk je op de Tab toets.
Boot opties gebruiken
Voor een lijst en verklaring van de meest gebruikte boot opties, refereen je naar Hoofdstuk 9, Opstart opties.
Bij het gebruik van Fedora Live media brengt het duwen op een willekeurige toets tijdens het aftellen van het opstarten het Boot Options menu op. De boot opties zijn:
Boot
Deze option is de standaard. Als je deze optie kiest, worden alleen de kernel en de opstart programma's in het geheugen geladen. Deze optie gebruikt minder tijd om te laden. Als je programma's gebruikt dan worden ze van de schijf geladen, wat meer tijd kost. Deze optie kan gebruikt worden op machines met weinig totaal geheugen.Verify and Boot
Deze optie zal eerst de schijf verifieren voordat de Live CD omgeving gedraaid wordt. Refereer naar Paragraaf 6.3, “Media verifieren” voor meer informatie over het verificatie proces.Memory Test
Deze optie draait een grondige test van het geheugen in je systeem. Voor meer informatie refereer je naar Paragraaf 9.6.1, “Laden van de geheugen (RAM) test mode”.Boot from local drive
Deze optie start het systeem op van de eerste geinstalleerde schijf. Als je deze schijf per ongeluk hebt opgestart, gebruik je deze optie om rechtstreeks van de harde schijf op te starten zonder dat de installer opgestart wordt.
Als je opstart van de DVD, rescue CD, of minimale boot media, dan zijn de boot menu opties:
Install or upgrade an existing system
Deze optie is de standaard. Kies deze optie om Fedora op je computer te installeren met gebruik van een grafisch installatie programma.Install system with basic video driver
Deze optie staat je toe om Fedora in de grafische mode te installeren zelfs als het installatie programma niet in staat is de juiste driver voor je video kaart te laden. Als je scherm vervormt lijkt of zwart blijft als je de Install or upgrade an existing system optie gebruikt, kun je je computer opnieuw starten en in plaats daarvan deze optie proberen.Rescue installed system
Kies deze optie om een probleem met je geinstalleerde Fedora systeem te verhelpen dat je tegenhoudt om normaal op te starten. Hoewel Fedora een heel stabiel computer systeem is, is het toch mogelijk dat een probleem ontstaat waardoor je niet kunt opstarten. De reddings omgeving bevat programma's waarmee je een groot aantal van deze problemen kunt oplossen.Boot from local drive
(zoals voor Live CD)Memory Test
(zoals voor Live CD)
6.2. Installeren van een andere bron
Alle boot media behalve de distributie DVD geeft je een menu dat je toestaat om de installatie bron te kiezen, zoals het netwerk of een harde schijf. Als je opstart van een installatie DVD en je wilt niet installeren van die DVD, tik dan op de Tab toets in het boot menu. Voeg een spatie toe en de optie
askmethod op het einde van de regel die verschijnt onder het menu.
Je kunt Fedora installeren van ISO images opgeslagen op de harde schijf, of van een netwerk met behulp van NFS, FTP of HTTP. Ervaren gebruikers gebruiken vaak een van deze methodes omdat het vaak sneller is om data van een harde schijf of netwerk server te lezen dan van een CD of DVD.
De volgende tabel geeft een overzicht van de verschillende opstart methodes en de aanbevolen installatie methode hierbij te gebruiken:
| Opstart methode | Installation method |
|---|---|
| DVD | DVD, netwerk of harde schijf |
| Minimale boot CD of USB, reddings CD | Netwerk of harde schijf |
| Live CD of USB | Naar harde schijf installeren toepassing |
Tabel 6.1. Opstart methodes en installatie methodes
Paragraaf 7.4, “Selecteren van een installatie methode” bevat gedetaileerde informatie over het installeren vanaf andere locaties.
6.3. Media verifieren
De distributie DVD media en de Live CD media geven een optie om de integriteit van de media te verifieren. Met het maken van CD of DVD media met thuis computers treden soms schrijffouten op. Een fout in de data voor een pakket dat gekozen is om te installeren kan de installatie laten afbreken. Om de kans te verkleinen dat datafouten de installatie beinvloeden, moet je de media verifieren voordat je gaat installeren.
6.3.1. Verifieren van de Live CD
Als je opstart van de Live CD, kies je Verify and Boot van het boot menu. Het verificatie proces draait automatisch tijdens het opstart proces, en als het succesvol is, gaat de Live CD verder met laden. Als de verificatie niet slaagt, moet je een nieuwe Live CD maken van de ISO image die je eerder hebt gedownload.
6.3.2. Verifieren van de DVD
Als je opstart van de Fedora distributie DVD, verschijnt de optie om de media te verifieren nadat je hebt gekozen voor het installeren van Fedora. Als het verificatie proes lukt, dan vervolgt het installatie. Als het proces niet lukt, dan moet je een nieuwe DVD maken van de ISO image die je eerder hebt opgehaald.
6.4. Opstarten van een netwerk met gebruik van PXE
Om op te starten met
PXE, heb je een juist geconfigureerde server nodig, en een netwerk interface in je computer dat PXE ondersteunt. Voor informatie over het configureren van een PXE server, refereer je naar Hoofdstuk 11, Het Opzetten van een installatie server.
Configureer de computer om op te starten van het netwerk interface. Deze optie is in de BIOS, en kan aangegeven zijn met
Network Boot or Boot Services. Als je opstarten met PXE juist geconfigureerd hebt, kan de computer het Fedora installatie systeem opstarten zonder andere media te gebruiken.
Om een computer van een PXE server op te starten:
- Verzeker je ervan dat de netwerk kabel bevestigd is. Het link indicatie lampje op de netwerk connector moet aan zijn, zelfs als de computer uit staat.
- Schakel de computer in.
- Een menu scherm verschijnt. Druk op de nummer toets die overeenkomt met de gewenste optie.
PXE problemen oplossen
Als je PC niet opstart van de netboot server, verzeker je ervan dat de BIOS is geconfigureerd om als eerste van het juiste netwerk interface op te starten. Sommige BIOS systemen specificeren het netwerk interface als een mogelijk boot apparaat, maar ondersteunen de PXE standaard niet. Refereer naar je hardware documentatie voor meer informatie.
Meerdere NIC's en PXE installatie
sommige servers met meerdere netwerk interfaces zullen eth0 misschien niet toekennen aan de eerste interface kaart zoals gezien door de BIOS, wat kan veroorzaken dat de installer een ander netwerk interface gebruikt dan die gebruikt door PXE. Om dit gedrag te veranderen, gebruik je het volgende in de
pxelinux.cfg/* configuratie bestanden:
IPAPPEND 2
APPEND ksdevice=bootif
De bovenstaande configuratie opties laat de installer hetzelfde netwerk interface gebruiken als de BIOS en PXE. Je kunt ook de volgendie optie gebruiken:
ksdevice=link
Deze optie laat de installer het eerste netwerk device gebruiken die het vindt en aangesloten is aan een netwerk switch.
6.5. Grafische en tekst interfaces
Fedora 11 ondersteunt grafische en tekst-gebaseerde installaties. Echter, de installer image moet, of in het RAM geheugen passen, of aanwezig zijn in lokaal geheugen zoals de installatie DVD of Live media. Daarom kunnen alleen systemen met meer dan 192 MB RAM of systemen die opstarten van de istallatie DVD of Live Media die grafische installer gebruiken. Systemen met 192 MB of minder zullen automatisch de tekst-gebaseerde installer gebruiken. Merk op dat je een minimum van 64 MB RAM nodig hebt om verder te gaan in de tekst mode. Als er zelf voor kiest om de tekst-gebaseerde installer te gebruiken, type je
linux text op de boot: prompt.
Als zich een van de volgende situaties voordoet, gebruikt het installatie programma een tekst mode:
- Het installatie systeem slaagt er niet in om de display hardware op je computer te herkennen
- Je computer heeft minder dan 192 MB RAM
- Je koos de tekst mode installatie van het opstart menu
De tekst schermen bieden de meeste functies aan van de standaard schermen, hoewel het partitioneren van de schijven vereenvoudigd is, en de bootloader configuratie en pakket selectie in de tekst mode automatisch afgehandeld worden. Als je er voor kiest om Fedora in de tekst mode te installeren, kun je nog steeds je systeem configureren om na de installatie een grafische interface te gebruiken.
Grafische interface gebruik
Installeren in tekst mode weerhoudt je niet om een grafische interface te gebruiken op je systeem nadat het geinstalleerd is. Als je problemen hebt om je systeem voor grafische interface gebruik te configureren, raadpleeg je andere bronnen om problemen op te lossen zoals gegeven in Paragraaf 1.2, “Extra hulp krijgen”.
Installatie vereist ten minste 64 MB RAM
Als je systeem minder dan 64 MB RAM heeft, zal de installatie stoppen.
Hoofdstuk 7. Installeren op Intel® en AMD systemen
- 7.1. De grafische installatie programma gebruikers interface
- 7.2. De tekst mode installatie programma gebruikers interface
- 7.3. Starten van het installatie programma
- 7.4. Selecteren van een installatie methode
- 7.5. Installeren van DVD/CD-ROM
- 7.6. Installeren van een harde schijf
- 7.7. Een netwerk installatie uitvoeren
- 7.8. Installeren met NFS
- 7.9. Installeren met FTP of HTTP
- 7.10. Welkom bij Fedora
- 7.11. Language Selection
- 7.12. Keyboard Configuration
- 7.13. Initialiseren van de harde schijf
- 7.14. Een bestaande installatie upgraden
- 7.15. Netwerk Configuratie
- 7.16. Selecteren van de tijdzone
- 7.17. Instellen van het root wachtwoord
- 7.18. Disk Partitioning Setup
- 7.19. Advanced Storage Options
- 7.20. Create Default Layout
- 7.21. Je systeem partitioneren
- 7.22. x86, AMD64, en Intel 64 Boot loader configuratie
- 7.23. Package Group Selection
- 7.24. Voorbereiden om te installeren
- 7.25. Pakketten installeren
- 7.26. Installatie compleet
Dit hoofdstuk legt uit hoe je een Fedora installatie uitvoert met de DVD/CD-ROM, met gebruik van het grafische installatie programma en gebruik van een muis. De volgende onderwerpen worden behandeld:
- Bekend raken met het gebruikersinterface van het installatie programma
- Het installatie programma starten
- Het kiezen van een installatie methode
- Configuratie stappen tijdens de installatie (taal, toetsenbord, muis, partitioneren, enz.)
- De installate beeindigen
7.1. De grafische installatie programma gebruikers interface
Als je al eerder een grafische user interface (GUI) hebt gebruikt, zul je al bekend zijn met dit proces; gebruik je muis om door de schermen te navigeren, klik op knoppen, of type in tekst velden.
Je kunt ook door de installatie navigeren met gebruik van het toetsenbord. De Tab toets staat je toe door het scherm te bewegen, de Up en Down pijltjes toetsen schuifen door lijsten, + en - toetsen laten lijsten openklappen en dichtklappen, terwijl Space en Enter selecteren of verwijderen een oplichtend item van een selectie. Je kunt ook de Alt+
X toetscombinatie gebruiken als een manier om op knoppen te klikken en andere scherm selecties te maken, waarbij X wordt vervangen door een onderstreepte letter die in dat scherm verschijnt.
Note
Als je een x86, AMD64, of Intel® 64 systeem gebruikt, en je wilt geen GUI installatie programma gebruiken, is het tekst mode installatie programma ook beschikbaar. Om het tekst mode installatie programma te starten, duw je op de Esc toets op het moment dat het Fedora opstart menu wordt getoond, en gebruik dan het volgende commando op de
boot: prompt:
linux text
Refereer naar Paragraaf 6.1, “Het boot menu” voor een beschrijving van het Fedora opstart menu en naar Paragraaf 7.2, “De tekst mode installatie programma gebruikers interface” voor een kort overzicht van tekst mode installatie instructies.
Het wordt ten strekste aangeraden dat installaties worden uitgevoerd met het GUI installatie programma. Het GUI installatie programma biedt de volledige functionaliteit van het Fedora installatie programma, inclusief LVM instelling welke niet beschikbaar is in de tekst mode installatie.
Gebruikers die het tekst mode installatie programma moeten gebruiken kunnen de GUI installatie instructies opvolgen en zo alle benodigde informatie verkrijgen.
7.1.1. Een notitie over virtuele consoles
Het Fedora installatie programma biedt meer dan de dialoog vakken van het installatie proces. Verscheidene soorten diagnostische boodschapen zijn beschikbaar voor jou, en ook een manier om commando's op een shell prompt in te typen. Het installatie programma laat deze boodschappen zien op vijf virtuele consoles, waartussen je kunt omschakelen met een enkele toetsaanslag.
Een viruele console is een shell prompt in een niet-grafische omgeving, te bereiken vanaf de fysieke machine, niet op afstand. Meerdere virtule consoles kunnen tegelijkertijd benaderd worden.
Deze viruele consoles zijn nuttig als je een probleem tegenkomt tijdens het installeren van Fedora. Berichten getoond op de installatie of systeem consoles kunnen helpen een probleen te localiseren. Refereer naar Tabel 7.1, “Console, toetsaanslagen, en inhoud” voor een lijst van virtuele consoles, toetsaanslagen gebruikt om er naar over te schakelen, en hun inhoud.
In het algemeen is er geen reden om de standaard console (virtuele console #6) voor grafische installatie te verlaten behalve als je probeert installatie problemen te onderzoeken.
| console | toetsaanslagen | inhoud |
|---|---|---|
| 1 | ctrl+alt+f1 | installatie dialoog |
| 2 | ctrl+alt+f2 | shell prompt |
| 3 | ctrl+alt+f3 | installeer log (berichten van het installatie programma) |
| 4 | ctrl+alt+f4 | systeem gerelateerde berichten |
| 5 | ctrl+alt+f5 | andere berichten |
| 6 | ctrl+alt+f6 | grafisch scherm |
Tabel 7.1. Console, toetsaanslagen, en inhoud
7.2. De tekst mode installatie programma gebruikers interface
Opmerking
Grafische installatie blijt de aanbevolen manier voor het installeren van Fedora. Als je Fedora installeert op een een systeem dat geen grafisch scherm heeft, overweeg dan het uitvoeren van de installatie met een VNC verbinding – zie Hoofdstuk 12, Installeren via VNC.
Als je systeem een grafisch scherm heeft, maar de grafische installatie mislukt, probeer dan op te starten met de
xdriver=vesa optie – zie Hoofdstuk 9, Opstart opties
Het Fedora tekst mode installatie programma gebruikt een scherm-gebaseerd interface dat de meeste van de widgets gebruikt die gewoonlijk op grafische gebruikers interfaces gevonden worden. Figuur 7.1, “Installatie programma widgets zoals te zien in Boot loader configuratie”, en Figuur 7.2, “Installatie programma widgets zoals te zien in het partitionerings scherm” illustreren de schermen die veschijnen tijdens het installatie proces.
De cursor wordt gebruikt om een bepaald widget te selecteren (en er interactie mee te hebben). Als de cursor verplaatst wordt van widget naar widget, kan de widget van kleur veranderen, of de cursor zelf kan alleen verschijnen gepositioneerd in of naast de widget.
Note
Hoewel tekst mode installaties niet expliciet gedocumenteerd zijn, zullen zij die het tekst mode installatie programma gebruiken de GUI installatie instructies gemakkelijk kunnen volgen. Omdat de tekst mode je echter een eenvoudiger, meer gestroomlijnd installatie proces biedt, zullen sommige opties van de grafische mode niet beschikbaar zijn in de tekst mode. Deze verschillen zijn aangegeven in de beschrijving van het installatie proces in deze gids en omvatten:
Merk op dat ook manipulatie van LVM (Logical Volume Management) schijf volumes alleen mogelijk is in de grafische mode. In de tekst mode is het alleen mogelijk om de standaard LVM instelling te bekijken en te accepteren.
- aanpassen van de partitie opmaak.
- aanpassen van de bootloader configuratie.
- selectie van pakketten tijdens de installatie.
Note
Niet elke taal die ondersteund wordt in de grafische installatie mode is ook ondersteund in de tekst mode. In het bijzonder zullen talen die met een andere karakterset anders dan het latijnse of cyrillische alfabet niet beschikbaar zijn in de tekst mode. Als je een taal kiest die geschreven wordt met een karakterset die niet ondersteund wordt in de tekst mode, zal het installatie programma je de engelse versies van de schermen tonen.
Installatie programma widgets zoals te zien in Boot loader configuration
Figuur 7.1. Installatie programma widgets zoals te zien in Boot loader configuratie
Verklaring van de tekens
- Venster — Vensters (ook wel naar gerefereerd in deze gids als dialogen) verschijnen op je scherm gedurende het gehele installatie proces. Soms kan een venster een ander overlappen, in die situatie kun je alleen interactief zijn met het bovenste venster. Als je klaar bent met dat venster, verdwijnt het en kun je verder gaan met het onderliggende venster.
- Vak — Vakken staan je toe om een eigenschap aan of uit te zetten. Het vakje laat of een asterix zien (geselecteerd) of is leeg (ongeselecteerd). Als de cursor in een vakje is, druk je op Spatie om een eigenschap aan of uit te zetten.
- Tekst invoer — Tekst invoer regels zijn gebieden waar je informatie kan intypen die nodig is voor het installatie programma. Als de cursor op een tekst invoer regel is, kun je informatie op die regel intypen of veranderen.
Installatie programma widgets zoals te zien in het partitionerings scherm
Figuur 7.2. Installatie programma widgets zoals te zien in het partitionerings scherm
Verklaring van de tekens
- Tekst veld — Tekstvelden zijn gebieden van het scherm voor het tonen van tekst. Soms kunnen tekst velden ook andere widgets bevatten, zoals afvinkvakjes. Als een tekst veld meer informatie bevat dan wat past in de gereserveerde ruimte, verschijnt een schuifbalk; als je de cursor in het tekst veld plaatst, kun je de Up en Down pijltjes toetsen gebruiken om door alle beschikbare informatie heen te schuiven. Je huidige positie wordt op de schuifbalk getoond door een # karakter, welke op en neer in de schuifbalk beweegt als je schuift.
- Schuifbalk — Schuifbalken verschijnen aan de zijkant of op de boden van een venster om te bepalen welk deel van een lijst of document op dat moment in het venster zichtbaar is. De schuifbalk maakt het eenvoudig om naar elk deel van een bestand te bewegen.
- Knop — Knoppen zijn de belangrijkste manier van interactie met het installatie programma. Je gaat voortuit door de vensters van het installatie programma door met deze knoppen te nagiveren, met gebruikt van de Tab en Enter toetsen. Knoppen kunnen geselecteerd worden als ze oplichen.
7.2.1. Gebruik het toetsenbord om te navigeren
Navigeren door de installatie dialogen wordt uitgevoerd door een eenvoudig aantal toetsaanslagen. Om de cursor te bewegen gebruik je de Links, Rechts, Op, en Neer pijltjes toetsen. Gebruik Tab, en Shift-Tab om voorwaarts of achterwaards langs alle items op het scherm te gaan. Langs de bodem laten de meeste schermen een overzicht zien van de beschikbare cursor positionerings toetsen.
Om op een knop te "duwen", plaats je de cursor op de knop (b.v. met gebruik van Tab) en druk je op Space of Enter. Om een item van een lijst te selecteren, beweeg je de cursor naar het item dat je wilt selecteren en je drukt op Enter. Om een item met een vakje te selecteren, beweeg je de cursor naar het vakje en druk je op Space om een item te selecteren. Om de selectie ongedaan te maken druk een tweede keer op Space.
Drukken op F12 accepteert de huidige waardes en gaat verder naar het volgende dialoog; het komt overeen met het drukken op de knop.
Warning
Behalve als een dialoog vakje op je invoer wacht, druk op geen enkele toets gedurende het installatie proces (als je dat doet kan er een onverwacht gedrag optreden).
7.3. Starten van het installatie programma
Om te beginnen wees er dan eerst zeker van dat je alle benodigde bronnen voor de installatie hebt. Als je Hoofdstuk 3, Stappen om op gang te komen al gelezen hebt, en de instructies daar hebt opgevolgd, moet je klaar zijn om het installatie proces te beginnen. Als je kunt bevestigen dat je klaar bent om te beginnen, start je het installatie programma met de Fedora DVD of CD-ROM #1 of enig ander opstart media die je gemaakt hebt.
Note
Soms vereisen sommige hardware onderdelen een driver diskette tijdens de installatie. Een driver diskette voegt ondersteuning toe voor hardware die door het installatie programma niet wordt ondersteund. Refereer naar Hoofdstuk 5, Driver media voor Intel en AMD systemen voor meer informatie.
7.3.1. Het opstarten van het installatie programma op x86, AMD64, en Intel® 64 systemen
Je kunt het installatie programma opstarten met gebruik van een van de volgende media (afhankelijk van wat jouw systeem ondersteunt):
- Fedora DVD/CD-ROM — Je machine ondersteunt een opstartbaar DVD/CD-ROM station en je hebt de Fedora CD-ROM set of DVD.
- Boot CD-ROM — Je machine ondersteunt een opstartbaar CD-ROM station en je wilt een netwerk of harde schijf installatie uitvoeren.
- USB stick — Je machine ondersteunt opstarten vanaf een USB apparaat.
- PXE boot via netwerk — Je machine ondersteunt opstarten van het netwerk. Dit is dit is een installatie pad voor gevorderden. Refereer naar Hoofdstuk 11, Het Opzetten van een installatie server voor meer informatie over deze methode.
Om een boot CD-ROM te maken of een USB stick voor te bereiden voor installatie, refereer je naar Paragraaf 3.4.2, “Maken van een installatie opstart CD-ROM”.
Plaats de boot media in je machine en start het systeem opnieuw op. Je BIOS instelling moet misschien veranderd worden om je toe te staan van de CD-ROM of USB apparaat op te starten.
Note
Om je BIOS instelling te veranderen van een x86, AMD64, of Intel® 64 systeem, kijk je naar de instructies die op het scherm verschijnen als je jouw computer opstart. Een tekst regel verschijnt, die je vertelt welke toets je in moet drukken om naar de BIOS instellingen te gaan.
Zodra je in het BIOS instel programma bent, zoek je naar de sectie waar je jouw opstart volgorde kan veranderen. De standaard is vaak C, A of A, C (afhankelijk van of je opstart van je harde schijf [C] of van een diskette station [A]. Verander deze volgorde zo dat de CD-ROM als eerste in je opstart volgorde verschijnt en dat C of A (welke dan ook je typische opstart standaard is) als tweede. Dit vertelt je computer om eerst te kijken naar het CD-ROM station voor opstartbare media, en als het geen opstartbare media in het CD-ROM station vindt, het naar de harde schijf of diskette gaat kijken.
Bewaar je veranderingen voordat je de BIOS verlaat. Voor meer informatie, refereer je naar de documentie die met je systeem is meegeleverd.
Na een kleine vertraging, moet een scherm verschijnen met de
boot: prompt. Het scherm bevat informatie over een aantal opstart opties. Bij iedere opstart optie hoort ook een of meerdere hulpschermen. Om het hulpscherm te bereiken, druk je op de juitste toets zoals aangegeven in de regel onderaan in het scherm.
Als je het installatie programma opstart, denk dan aan twee zaken:
- Zodra de
boot:prompt verschijnt, begint het installatie programma automatisch als je niet binnen een minuut reageert. Om dit te vermijden, druk je op een van de hulpscherm functie toetsen. - Als je op een hulpscherm functie toets drukt, is er een kleine vertraging gedurende welke het hulpscherm van de boot media wordt gelezen.
Gewoonlijk hoef je alleen maar op Enter te duwen om op te starten. Wees er zeker van om de opstart boodschappen te bekijken om te zien of de Linux kernel al je hardware detecteert. Als je hardware juist gedetecteerd is, vervolg je met de volgende sectie. Als het je hardware niet juist gedetecteerd is, moet de installatie misschien opnieuw op starten en een van de boot opties gebruiken zoals gegeven in Hoofdstuk 9, Opstart opties.
7.3.2. Extra opstart opties
Hoewel het het eenvoudigste is om op de starten van een CD-ROM of DVD en dan een grafische installatie uit te voeren, kunnen er soms installatie scenario's zijn waarbij het opstarten op een andere manier nodig kan zijn. Deze sectie beschrijft de extra opstart opties die voor Fedora beschikbaar zijn.
Om opstart opties door te geven aan de boot loader op een x86, AMD64, of Intel® 64 systeem, gebruik je de instructies zoals gegeven in de boot loader optie voorbeelden hieronder.
Note
Refereer naar Hoofdstuk 9, Opstart opties voor extra opstart opties die niet in deze sectie behandeld worden.
linux text- ISO images hebben een ingebouwde md5sum. Om de integriteit van een ISO image te testen, type je op de installatie prompt:
linux mediacheckHet installatie programma vraagt je om een CD-ROM in te brengen of een ISO image te selecteren om te testen, en je selecteert om de checksum operatie uit te voeren. Deze checksum operatie kan op iedere Fedora CD uitgevoerd worden en hoeft niet in een speciale volgorde gebeuren (bijvoorbeeld, CD #1 hoeft niet de eerste te zijn die je test). Het wordt sterk aanbevolen om de operatie uit te voeren op iedere Fedora CD die gemaakt is van gedownloade images. Dit commando werkt met de CD, DVD, harde schijf ISO, en NFS ISO installatie methodes. - In de
images/map bevindt zich ook hetboot.isobestand. Dit bestand is een ISO image die gebruikt kan worden om het installatie programma op te starten. Om deboot.isote gebruiken, moet je computer in staat zijn om van zijn CD-ROM station op te starten, en zijn BIOS instelling moet geconfigureerd zijn om dit te doen. Je moet dan hetboot.isobestand op een schrijfbare CD-ROM branden. linux console=<device>Voor tekst mode installaties gebruik je:linux text console=<device>In het commando hierboven is<device>het apparaat dat je gebruikt (zoals ttyS0 of ttyS1). Bijvoorbeeld,linux text console=ttyS0.Tekst mode installaties met gebruik van een seriele terminal werken het best als de terminal UTF-8 ondersteunt. Onder UNIX en Linux, ondersteunt Kermit UTF-8. Voor Windows werkt Kermit '95 goed. Terminals die UTF-8 niet ondersteunen werken zolang alleen Engels wordt gebruikt tijdens het installatie proces. Een uitgebreider serieel scherm kan gebruikt worden door hetutf8commando door te geven als boot-tijd optie aan het installatie programma. Bijvoorbeeld:linux console=ttyS0 utf8
7.3.2.1. Kernel opties
Opties kunnen ook doorgegeven worden aan de kernel. Bijvoorbeeld, om vernieuwingen voor het anaconda installatie programma vanaf een floppy door te geven, type je in:
linux updates
Voor tekst mode installaties gebruik je:
linux text updates
Dit commando zal je vragen om een floppy disk in te voeren die de vernieuwingen voor anaconda bevat. Dit is niet nodig als je een netwerk installatie uitvoert en je de inhoud van de vernieuwings image in
rhupdates/ op de server hebt geplaatst.
Na het intypen van de opties, druk je op Enter om op te starten met gebruik van die opties.
Als je opstart opties moet opgeven om je hardware te identificeren, schrijf deze dan op. De opstart opties zijn nodig gedurende het boot loader configuratie deel van de installatie (refereer naar Paragraaf 7.22, “x86, AMD64, en Intel 64 Boot loader configuratie” voor meer informatie).
Voor meer informatie over kernel opties refereer je naar Hoofdstuk 9, Opstart opties.
7.4. Selecteren van een installatie methode
Welk type installatie methode wil je gebruiken? De volgende installatie methodes zijn beschikbaar:
- DVD/CD-ROM
- Als je een DVD/CD-ROM station hebt en de Fedora's CD-ROM's of DVD kun je deze methode gebruiken. Refereer naar Paragraaf 7.5, “Installeren van DVD/CD-ROM”, voor DVD/CD-ROM installatie instructies.
- Harde Schijf
- Als je de Fedora ISO images gecopieerd hebt naar een locale harde schijf , kun je deze methode gebruiken. Je hebt een boot CD-ROM nodig (gebruik de
linux askmethodopstart optie. Refereer naar Paragraaf 7.6, “Installeren van een harde schijf” voor harde schijf installatie instructies. - NFS
- Als je installeert van een NFS server met gebruik van ISO images of een spiegel image van Fedora, kun je deze methode gebruiken. Je hebt een boot CD-ROM nodig (gebruik de
linux askmethodopstart optie). Refereer naar Paragraaf 7.8, “Installeren met NFS” voor netwerk installatie instructies. Merk op dat NFS installaties ook in de GUI mode uitgevoerd kunnen worden. - URL
- Als je installeert rechtstreeks van een HTTP (Web) server of FTP server, kun je deze methode gebruiken. Je hebt een boot CD-ROM nodig (gebruik de
linux askmethodopstart optie). Refereer naar Paragraaf 7.9, “Installeren met FTP of HTTP” voor FTP en HTTP installatie instructies.
Als je opgestart hebt met de distributie DVD en geen alternatieve installatie bron optie
askmethod hebt gebruikt, wordt de volgende stap automatisch uitgevoerd vanaf de DVD. Ga naar Paragraaf 7.10, “Welkom bij Fedora”.
CD/DVD activiteit
Als je opstart met een Fedora installatie media, laadt het installatie programma de volgende fase van die disk. Dit gebeurt ongeacht welke installatie methode je koos, behalve als je de disk uitwerpt voordat je verder gaat. Het installatie programma zal de pakket data nog steeds downloaden van de bron die jij koos.
7.5. Installeren van DVD/CD-ROM
Om Fedora van een DVD/CD-ROM te installeren, plaats je de DVD of CD #1 in je DVD/CD-ROM apparaat en start je je systeem op van de DVD/CD-ROM. Zelfs als je opstart van alternatieve media, kun je Fedora nog steeds installeren van CD of DVD media.
Het installatie programma onderzoekt je systeem en probeert je CD-ROM apparaat te herkennen.Het begint met zoeken naar een IDE (ook bekend als een ATAPI) CD-ROM apparaat.
Note
Om het installatie proces op dit moment te stoppen, reboot je je machine en dan verwijder je de boot media. Je kunt de installatie veilig onderbreken op elk punt voordat het About to Install scherm verschijnt. Refereer naar Paragraaf 7.24, “Voorbereiden om te installeren” voor meer informatie.
Als je CD-ROM apparaat niet herkent wordt , en het is een SCSI CD-ROM, vraagt het installatie programma je om een SCSI driver te kiezen. Kies de driver die het dichts bij jouw adapter komt. Je kunt, indien nodig, opties voor de driver opgeven; echter de meeste drivers herkennen je SCSI adapter automatisch.
Als het DVD/CD-ROM apparaat is gevonden en de driver geladen, zal de installer je een optie aanbieden om een media check op de DVD/CD-ROM uit te voeren. Dit kost wat tijd, en je kunt er voor kiezen om deze stap over te slaan. Echter, als je later problemen tegenkomt met de installer, dan moet je opnieuw opstarten en en de media controle uitvoeren voordat je om hulp roept. Na de media check dialoog, vervolg je met de volgende stap van het installatie proces (refereer naar Paragraaf 7.10, “Welkom bij Fedora”).
7.5.1. Wat te doen als de IDE CD-ROM niet werd gevonden?
Als je een IDE (ATAPI) DVD/CD-ROM hebt, maar het installatie programma kan het niet vinden en vraagt je welk type DVD/CD-ROM apparaat je hebt, probeer dan het volgende opstart commando. Start de installatie opnieuw, en op de
boot: prompt vul je linux hdX=cdrom in. Vervang Xa— first IDE controller, masterb— first IDE controller, slavec— second IDE controller, masterd— second IDE controller, slave
Als je een derde en/of vierde contoller hebt, vervolg met het toekennen van letters in alfabetische volgorde, gaande van controller naar controller, en van master naar slave.
7.6. Installeren van een harde schijf
Het Partitie selecteren scherm is alleen van toepassing als je installeert van een schijfpartitie (dat betekent, als je hebt geselecteerd in de Installatiemethode dialoog). Deze dialoog staat je toe om de schijfpartitie en de map op te geven van waaruit je Fedora wilt installeren.
De ISO bestanden moeten op een harde schijf staan die in de computer aanwezig is, of die aangesloten is op je computer via USB. Bovendien moet het
install.img bestand binnen de ISO bestanden gecopieerd worden naar een map met de naam images. Je kunt deze optie gebruiken om Fedora te installeren op computers die geen netwerkverbinding en ook geen CD of DVD stations hebben.
Om het
install.img uit de iso te halen, voer je deze stappen uit:
mount -t iso9660 /pad/naar/Fedora11.iso /mnt/punt -o loop,rocp -pr /mnt/punt/images /pad/images/umount /mnt/punt
Voordat je begint met het installeren vanaf een harde schijf, controleer je het partitie type om er zeker van de zijn dat Fedora die kan lezen. Om het bestandssysteem van een partitie te controleren met Windows, gebruik je het Disk Management gereedschap. Om het bestandssysteem van een partitie te controleren met Linux, gebruik je het
fdisk programma.
Installeren van LVM partities kan niet
Je kut geen ISO bestanden gebruiken op partities die gecontroleerd worden door LVM (Logical Volume Management).
Partitie selecteren dialoog voor harde schijf installatie.
Figuur 7.3. Partitie selecteren dialoog voor harde schijf installatie
Selecteer de partitie die de ISO bestanden bevat in de lijst van beschikbare partities. Interne IDE, SATA, SCSI, en USB apparaatnamen beginnen met
/dev/sd. Elk indivueel apparaat heeft een eigen letter, bijvoorbeeld /dev/sda. Elke partitie op een apparaat is genummerd, bijvoorbeeld /dev/sda1.
Geef ook de Map die de image bevat op. Vul het volledige map pad in van het station dat de ISO image bestanden bevat. De volgende tabel laat een paar voorbeelden zien hoe je deze informatie in kunt vullen:
| Partitie type | Volume | Originele pad naar bestanden | Te gebruiken map |
|---|---|---|---|
| VFAT | D:\ | D:\Downloads\F11 | /Downloads/F11 |
| ext2, ext3, ext4 | /home | /home/user1/F11 | /user1/F11 |
Tabel 7.2. Locatie van ISO images voor verschillende partitie types
Als de ISO images zich in de root (hoogste niveau) map van een partitie bevinden, vul je een
/ in. Als de ISO images zich bevinden in een submap van een aangekopplde partitie, vul je de naam in van de map die de ISO images bevat binnen die partitie. Bijvoorbeeld, als de partitie waarin de ISO images zich bevinden normaal aangekoppeld is als /home/, en de images bevinden zich in /home/new/, moet je /new/ invullen.
Gebruik een schuine streep aan het begin
Een toevoeging die niet begint met een schuine streep kan de installatie laten mislukken.
Selecteer om verder te gaan. Vervolg met Paragraaf 7.10, “Welkom bij Fedora”.
7.7. Een netwerk installatie uitvoeren
Het installatie programma is zich bewust van het netwerk en kan het netwerk gebruiken voor een aantal doeleinden. Bijvoorbeeld, je kunt Fedora installeren vanaf een netwerk server met FTP, HTTP, of NFS protocollen. Je kunt aan het installatie programma ook opgeven extra repositories later in het proces te raadplegen.
Als je een netwerk installatie uitvoert, verschijnt het TCP/IP configureren dialoog. Deze dialoog vraagt om je IP en andere netwerkadressen. Je kunt ervoor kiezen om het IP adress en netmasker van het apparaat in te stellen met DHCP of handmatig.
Standaard gebruikt het programma DHCP om automatisch de netwerk instellingen te geven. Als je een kabel of DSL modem, router, firewall of andere netwerk apparaat gebruikt voor het kontakt met het Internet, dan is DHCP een goede optie. Als je netwerk geen DHCP server heeft, de-selecteer het veld Dynamic IP configuration (DHCP)
Geef het IP adres op dat tijdens de installatie gaat gebruiken en druk op Enter.
Het installatie programma ondersteunt alleen het IPv4 protocol. Refereer naar Paragraaf 7.15, “Netwerk Configuratie” voor meer informatie over het configureren van je netwerk.
Stel het netwerk apparaat adres(sen) in voor installatie.
Figuur 7.4. TCP/IP configuratie
Als het installatie proces klaar is, zal het deze instellingen overbrengen naar je systeem.
Je kunt installeren vanaf een Web, FTP, of NFS server op je locale netwerk of, als je verbonden bent, op het Internet. Je kunt Fedora installeren vanaf je eigen prive mirror, of een van de publieke mirrors gebruiken die onderhouden worden door de gemeenschap. Om er zeker van te zijn dat de verbinding zo snel en betrouwbaar is als mogelijk, gebruik je een server die dicht bij jouw geografische locatie ligt.
Het Fedora Project onderhoudt een lijst van Web en FTP publieke spiegels, gesorteert volgens ligging, op http://fedoraproject.org/wiki/Mirrors. Om het komplete pad voor de installatie bestanden te bepalen, voeg je
/11/Fedora/architecture/os/ toe aan het pad wat getoond wordt op de web pagina. Een goede spiegel locatie voor een i386 systeem lijkt op de URL http://mirror.example.com/pub/fedora/linux/releases/11/Fedora/i386/os.
- Als je installeert met NFS, ga dan naar Paragraaf 7.8, “Installeren met NFS”.
- Als je installeert met Web of FTP, ga dan naar Paragraaf 7.9, “Installeren met FTP of HTTP”.
7.8. Installeren met NFS
De NFS dialoog is alleen van toepassing als je installeert vanaf een NFS server (als je in de Installatiemethode dialog selecteerde).
Vul de domein naam of IP adres van je NFS server in. Bijvoorbeeld, als je installeert van een host met de naam
eastcoast in het domein example.com, vul je eastcoast.example.com in op het NFS-server naam veld.
Vervolgens vul je de naam in van de geexporteerde map. Als je de instellingen beschreven in Paragraaf 3.5, “Voorbereiden voor een netwerk installatie” hebt opgevolgd, moet je de map
/export/directory/
Als de NFS server een mirror van de Fedora installatie boom exporteert, vul je de map in die de root van de installatie boom bevat. Je moet later in het process een Installatie sleutel invullen wat zal bepalen welke submappen worden gebruikt voor het installeren. Als alles correct opgegeven is, verschijnt een boodschap dat het installatie programma voor Fedora draait.
NFS instellen dialoog.
Figuur 7.5. NFS instellen dialoog
Als de NFS server de ISO images van de Fedora CD-ROM's exporteert, vul je de map in die de ISO images bevat.
Next, the Welcome dialog appears.
7.9. Installeren met FTP of HTTP
De URL-instellingen dialoog is alleen van toepassing als je installeert vanaf een FTP of HTTP server (als je selecteerde in de Installatiemethode dialoog). Deze dialoog vraagt je om informatie over de FTP of HTTP server waarvan je Fedora gaat installeren.
Vul de naam of IP adres in van de FTP of HTTP site waarvan je gaat installeren, en de naam van map die jouw architectuur bevat. Bijvoorbeeld, als de FTP of HTTP site de map
/mirrors/Fedora/arch/ bevat, vul dan in /mirrors/Fedora/arch/ (waar arch wordt vervangen door de architectuur type van je systeem, zoals i386). Als alles correct is opgegeven, verschijnt een boodschap wat aangeeft dat de bestanden van de server worden gehaald.
URL-instellingen dialoog.
Figuur 7.6. URL-instellingen dialoog
Next, the Welcome dialog appears.
Note
Je kunt schijfruimte besparen door de ISO images te gebruiken die je al gecopieerd hebt naar de server. Om dit te doen, installeer je Fedora met gebruik van ISO images zonder ze te copieren naar een enkele boom door ze aan te koppelen met loopback. Voor iedere ISO image:
mkdir discX
mount -o loop Fedora11-discX.iso discX
Vervang
X met het corresponderende schijf nummer.
7.10. Welkom bij Fedora
Het Welkom scherm vraagt je niet om invoer.
Welkom bij Fedora 11
Klik op de knop om verder te gaan.
7.11. Language Selection
Met gebruik van je muis kies je een taal om te gebruiken voor de installatie (refereer naar Figuur 7.7, “Language Selection”).
De taal die je hier selecteert wordt de standaard taal voor het operating systeem zodra het geinstalleerd is. Het selecteren van de juiste taal geeft ook een doel in de tijdzone configuratie later in de installatie. Het installatie programma probeert de juiste tijdzone te bepalen afhankelijk van wat je in dit scherm opgeeft.
Om ondersteuning voor extra talen toe te voegen, pas je de installatie aan in de pakket selectie stap. Voor meer informatie, zie Paragraaf 7.23.2.2, “Extra taal ondersteuning”.
Taal selectie scherm
Figuur 7.7. Language Selection
Zodra je de juiste taal gekozen hebt, klik je op om verder te gaan.
7.12. Keyboard Configuration
Met gebruik van je muis, selecteer je de correcte indeling (bijvoorbeeld, U.S. English) voor het toetsenbord welke je wilt gebruiken voor de installatie en als de systeem standaard (refereer naar de afbeelding hieronder).
Zodra je je keuze hebt gemaakt, klik je op om verder te gaan.
toetsenbord configuratie scherm
Figuur 7.8. Keyboard Configuration
Note
Om je toetsenbord indeling te veranderen nadat je de installatie voltooid hebt, gebruikt je het Toetsenbord gereedschap.
Type het
system-config-keyboard commmmando in op een shell prompt om het Toestenbord gereedschap te starten. Als je geen root bent, zal het je vragen om het root wachtwoord om verder te kunnen gaan.
7.13. Initialiseren van de harde schijf
Als geen leesbare partitie tabellen gevonden worden op bestaande harde schijven, zal het installatie programma vragen om de harde schijf te initialiseren. Deze operatie maakt alle bestaande data op de harde schijf onleesbaar. Als je systeem een gloednieuwe harde schijf heeft waarop geen operating systeem is geinstalleerd, of je hebt alle partities op de harde schijf verwijdered, antwoordt dan Ja.
Waarschuwings scherm – intialiseren van harde schijf.
Figuur 7.9. Waarschuwings scherm – initialiseren van harde schijf
Bepaalde RAID opstellingen of andere niet-standaard configuraties kunnen onleesbaar zijn voor het installatie programma en de vraag om de harde schijf te initialiseren kan verschijnen. Het installatie programma reageert op de fysieke schijf structuren die het kan ontdekken.
Koppel niet gebruikte schijven los
Als je een niet-standaard schijfconfiguratie hebt dat losgekoppeld kan worden gedurende de installatie en later gedetecteerd en geconfigureerd kan worden, zet dan het systeem uit, koppel het los en herstart de installatie.
7.14. Een bestaande installatie upgraden
Het installatie programma ontdekt automatisch een bestaande installatie van Fedora. Het upgrade proces vernieuwt de bestaande systeem software met nieuwe versies, maar verwijdert geen gegevens van de persoonlijke mappen van gebruikers. De bestaande partitie struktuur op je stations verandert niet. De configuratie van je systeem verandert alleen als dat vereist wordt door een pakket upgrade. De meeste pakket upgrades veranderen de systeem configuratie niet, maar installeren een extra configuratie bestand voor je om later te bekijken.
7.14.1. Upgrade aanvraag
Als je systeem een Fedora of Red Hat Linux installatie bevat, zal een dialoog verschijnen waarin gevraagd wordt of je die installatie wilt upgraden. Om een upgrade van een bestaand systeem uit te voeren, kies dan de passende installatie van de lijst en selecteer .
Het upgrade scherm
Figuur 7.10. Het upgrade scherm
Handmatig geinstalleerde programma's
Programma's die je handmatig op je bestaande Fedora of Red Hat Linux systeem hebt geinstalleerd kunnen zich na een upgrade anders gedragen. Je moet deze programma's na een upgrade misschien handmatig herinstalleren of recompileren om te verzekeren dat ze correct werken op het vernieuwde systeem.
7.14.2. Upgraden met behulp van het installatie programma
Installeren wordt aanbevolen
In het algemeen beveelt het Fedora Project aan dat je de gebruikers gegevens op een aparte
/home partitie bewaart en dat je een verse installatie uitvoert. Voor meer informatie over partities en hoe deze op te zetten, refereer je naar Paragraaf 7.18, “Disk Partitioning Setup”.
Als je ervoor kiest om je systeem te upgraden met het installatie programma, dan worden alle programma's die niet door Fedora geleverd zijn en een conflict krijgen met Fedora programma's overschreven. Voordat je op deze manier met een upgrade begint, maak een lijst van de huidige pakketten op je systeem om later naar te kunnen refereren:
rpm -qa --qf '%{NAME} %{VERSION}-%{RELEASE} %{ARCH}\n' > ~/old-pkglist.txt
Raadpleeg deze lijst na de installatie om te ontdekken welke pakketten je opnieuw moet bouwen of verkrijgen van niet-Fedora programma repositories.
Maak vervolgens een backup van alle configuratie gegevens:
su -c 'tar czf /tmp/etc-`date +%F`.tar.gz /etc' su -c 'mv /tmp/etc-*.tar.gz /home'
Je moet ook een volledige backup maken van alle belangrijke gegevens voordat je een upgrade uitvoert. Belangrijke gegevens kunnen zijn de inhoud van je gehele
/home map maar ook gegevens van voorzieningen zoals een Apache, FTP, of SQL server of een bron code beheers systeem. Hoewel een upgrade niet destruktief is, als je hem niet goed uitvoert is er een kleine mogelijkheid van gegevens verlies.
Backups bewaren
Merk op dat de bovenstaande voorbeelden de backup gegevens bewaren in een
/home map. Als jouw /home map zich niet in een aparte partitie bevindt, dan moet je deze voorbeelden niet letterlijk uitvoeren!. Bewaar je backup op een ander apparaat zoals CD of DVD schijven of een extern schijf station.
Voor meer informatie over het afmaken van het upgrade proces later, refereer naar Paragraaf 16.2, “Een upgrade afmaken”.
7.14.3. Bootloader configuratie upgraden
Nadat je Fedora installatie is voltooid moet deze geregistreerd worden in de
boot loader om correct op te starten. Een boot loader is een programma op je machine dat het operating systeem opspoort en opstart. Refereer naar Paragraaf 7.22, “x86, AMD64, en Intel 64 Boot loader configuratie” voor meer informatie over boot loaders.
Als de bestaande boot loader geinstalleerd was door een Linux distributie, dan kan het installatie systeem deze veranderen om het nieuwe Fedora systeem op te starten. Om de bestaande Linix boot loader aan te passen, selecteer Bootloader-configuratie vernieuwen. Dit is de normale manier als je een bestaande Fedora of Red Hat Linux installatie gaat upgraden.
GRUB is de standaard boot loader voor Fedora. Als je machine een andere boot loader gebruikt, zoals BootMagic™, System Commander™, of de loader geinstalleerd door Microsoft Windows, dan kan de Fedora installatie deze niet vernieuwen. In dat geval, selecteer Bootloader bijwerken overslaan. Als het installatie proces afgemaakt is refereer dan naar de documentatie van je produkt voor ondersteuning.
Installeer een nieuwe boot loader tijdens het upgrade proces alleen als je er zeker bent om de bestaande boot loader te vervangen. Als je een nieuwe boot loader installeert, kun je mogelijk geen andere operating systemen opstarten op dezelfde machine totdat je de nieuwe boot loader hebt geconfigureerd. Selecteer Nieuwe bootloader-configuratie maken om de bestaande boot loader te verwijderen en GRUB te installeren.
Nadat je je keuze gemaakt hebt, klik om verder te gaan..
7.15. Netwerk Configuratie
Fedora biedt ondersteuning voor zowel IPv4 als IPv6. Standaard echter configureert Fedora de netwerk interfaces in je computer voor IPv4, en het gebruik van DHCP met NetworkManager. Op dit moment ondersteunt NetworkManager IPv6 niet. Als je netwerk alleen IPv6 ondersteunt moet je system-config-network gebruiken om na de installatie je netwerk interfaces te configureren.
Setup vraagt je om een hostnaam en domeinnaam voor deze computer op te geven in de vorm
hostnaam.domeinnaam. Veel netwerken hebben een DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) voorziening dat de aangesloten systemen automatisch voorziet met een domeinnaam, zodat de gebruiker alleen maar een hostnaam hoeft op te geven.
De hostname opgeven
Figuur 7.11. De hostname opgeven
Voor het opzetten van een netwerk achter een Internet firewall of router zul je
hostnaam.localdomainGeldige computernamen
Je kunt je systeem elke naam geven mits de volledige computernaam uniek is. De computernaam kan letters, cijfers en leestekens bevatten.
In sommige netwerken, verzorgt de DHCP leverancier ook de naam van de computer, of hostnaam. De complete computernaam bestaat uit zowel de naam van de machine, als de naam van het domein waarvan het een onderdeel is, zoals
machine1.example.commachine1example.com
Als jouw Fedora systeem direct met het Internet is verbonden, moet je aandacht schenken aan andere overwegingen om dienstverlenings onderbreking te voorkomen van je diensten provider. Een volledige beschrijving van deze zaken is buiten het bestek van dit document.
Modem configuratie
Het intallatie programma configureert geen modems. Configureer deze apparaten na de installatie met het Netwerk programma. De instellingen van je modem zijn specifiek voor je Internet Service Provider (ISP).
7.15.1. Handmatige configuratie
Installatie die bepaalde geavanceerde configuraties nodig hebben kunnen niet slagen zonder netwerkverbinding gedurende het installatie proces, bijvoorbeeld, installaties op systemen met ISCSI schijven. In situaties waar een succesvolle installatie afhangt van correcte netwerk instellingen, zal het installatie programma je een dialoog presenteren die je toestaat deze details op te geven.
Handmatige netwerk configuratie
Figuur 7.12. Handmatige netwerk configuratie
Als je netwerk geen DHCP heeft, of je moet de DHCP instellingen veranderen, selecteer je het netwerk interface dat je wilt gebruiken in het Interface menu. Verwijder het vinkje in de Dynamische IP-configuratie (DHCP) gebruiken optie. Je kunt nu een IPv4 adres en netmasker opgeven voor dit systeem in de vorm
adres / netmasker, te samen met het gateway adres en naamserver adres voor je netwerk.
Klik op OK om deze instellingen te accepteren en verder te gaan.
7.16. Selecteren van de tijdzone
Geef een tijdzone aan zelfs als je van plan bent om NTP (Netwerk Tijd Protocol) te gebruiken om de nauwkeurigheid van de systeem klok te handhaven.
Stel je tijdzone in door het selecteren van de stad die het dichtst bij de geografische locatie van je computer ligt. Klik op de kaart om die uit te vergroten voor een bepaald geografisch gebied van de wereld.
Geef een tijdzone aan zelfs als je van plan bent om NTP (Netwerk Tijd Protocol) te gebruiken om de nauwkeurigheid van de systeem klok te handhaven.
Van hier uit zijn er twee manieren om je tijdzone te selecteren:
- Met gebruik van de muis klik je op de interactieve kaart om een specifieke stad (gerepresenteerd met een gele stip) te selecteren. Een rode X verschijnt om je keuze aan te geven.
- Je kunt ook door de lijst onder de kaart bladeren om je tijdzone te selecteren. Met gebruik van de muis, klik je op een locatie om je selectie te maken.
Tijdzone configuratie scherm
Figuur 7.13. Tijdzone instellen
Als Fedora het enigste operating systeem op je computer is, selecteer je Systeemklok gebruikt UTC. De systeemklok is een hardware onderdeel van je computer. Fedora gebruikt de tijdzone instelling om het verschil te bepalen tussen de locale tijd en de UTC op de systeemklok. Dit gedrag is standaard voor UNIX-achtige operating systemen.
Windows en de systeemklok
Zet de Systeemklok gebruikt UTC optie niet aan als je machine ook Microsoft Windows draait. Microsoft operating systemen veranderen de BIOS klok om overeen te komen met de locale tijd in plaats van UTC. Dit kan onverwachte resultaten geven onder Fedora.
Note
Om je tijdzone configuratie na de installatie te veranderen, gebruik je het Datum/tijd eigenschappen gereedschap.
Type het
system-config-date commando in op een shell promp omhet Datum/tijd eigenschappen gereedschap op te starten. Als je geen root bent, wordt je om het root wachtwoord gevraagd om verder te gaan.
Om het Datum/tijd eigenschappen gereedschap te draaien als een op tekst gebaseerde toepassing, gebruik je het commando
timeconfig.
Selecteer om verder te gaan..
7.17. Instellen van het root wachtwoord
Het instellen van een root account en wachtwoord is een van de belangrijkste stappen gedurende de installatie. Je root account is vergelijkbaar met het administrator account op Microsoft Windows machines. Het root account wordt gebruikt om pakketten te installeren, RPM's op te waarderen, en voor het uitvoeren van het meeste systeem onderhoud. Inloggen als root geeft je complete controle over jouw systeem.
Note
De root gebruiker (ook bekend als superuser) heeft complete toegang tot het gehele systeem; daarom moet je alleen inloggen als root gebruiker om systeem onderhoud of administratie uit te voeren.
Je root wachtwoord instellen.
Figuur 7.14. Root Password
Gebruik het root account alleen voor systeem administratie. Maak een niet-root account aan voor algemeen gebruik en gebruik
su - als je als root iets snel wilt herstellen. Deze basis regels verkleinen de kans dat een typefout of een foutief commando je systeem zal beschadigen.
Note
Om root te worden, type je
su - in op de shell prompt in een terminal scherm en tik daarna op Enter. Type daarna het root wachtwoord in en tik op Enter.
Het installatie programma vraagt je om een root wachtwoord[2] voor je systeem in te stellen. Je kunt niet verdergaan met de volgende stap van het installatie proces als je geen root wachtwoord hebt opgegeven.
Het root wachtwoord moet uit tenminste zes karakters bestaan; het wachtwoord dat je intypt wordt niet op het scherm getoond. Je moet het wachtwoord twee keer intypen; als de twee wachtwoorden niet gelijk zijn, zal het installatie programma je vragen om ze opnieuw op te geven.
Je moet voor het root wachtwoord iets kiezen dat je kunt onthouden, maar niet iets dat door een ander eenvoudig te raden is. Je naam, je telefoonnummer, qwerty, wachtwoord, root, 123456, en miereneter zijn allemaal voorbeelden van slechte wachtwoorden. Goede wachtwoorden vermengen cijfers met hoofd en kleine letters en bevatten geen woordenboek woorden: bijvoorbeeld Aard387vark of 420BMttNT. Denk eraan dat het wachtwoord hoofd/kleine letter gevoelig is. Als je je wachtwoord opschrijft, bewaar het dan op een veilige plaats. Het is echter aan te bevelen dat je dit, of elk ander wachtwoord dat je aanmaakt, niet opschrijft.
Note
Gebruik niet een van de voorbeeld wachtwoorden uit deze handleiding. Het gebruik van een van deze wachtwoorden is een veiligheids risico.
Note
Om je root wachtwoord te veranderen nadat je de installatie voltooid hebt, gebruik je het Root-wachtwoord gereedschap.
Type het
system-config-rootpassword commando in een shell prompt om het Root-wachtwoord gereedschap te starten. Als je geen root bent, vraagt het om je root wachtwoord om verder te gaan.
Type het
root wachtwoord in het Root-wachtwoord veld. Voor de veiligheid laat Fedora de karakters zien als asterisks. Type hetzelde wachtwoord in het Bevestigen veld om er zeker van te zijn dat het correct is. Na het instellen van het root wachtwoord, selecteer je om verder te gaan.
7.18. Disk Partitioning Setup
Partitioneren staat je toe om je harde schijf te verdelen in geisoleerde secties, waarbij iedere sectie zich gedraagt als een aparte harde schijf. Partitioneren is in het bijzonder nuttig als je meerdere operating systemen gebruikt. Als je er niet zeker van bent hoe je je systeem wilt partitioneren, lees dan Bijlage A, Een inleiding voor schijf partities voor meer informatie.
Op dit scherm kun je ervoor kiezen om de standaard opmaak te maken of je kiest voor de handmatige opmaak door de optie te gebruiken.
De eerste drie opties staan je toe om een automatische installatie uit te voeren zonder dat je zelf je schijf/schijven moet opmaken. Als je je niet op je gemak voelt om je systeem te partitioneren, wordt het aanbevolen dat je niet kiest voor een aangepaste opmaak maar in plaats daarvan het installatie programma de partitionering laat uitvoeren.
Je kunt een iSCSI-doel toevoegen aan de installatie, of een dmraid-apparaat uitzetten vanaf dit scherm door op de 'Geavanceerde opslagconfiguratie' knop de klikken. Voor meer informatie refereer je naar Paragraaf 7.19, “Advanced Storage Options ”.
Warning
De PackageKit vernieuwings software download vernieuwde pakketten standaard naar
/var/cache/yum/. Als je het systeem handmatig partitioneert, en je maakt een aparte /var/ partitie, wees er dan zeker van deze groot genoeg (3.0 GB of meer) te maken om vernieuwings pakketten te kunnen downloaden.
Kies automatisch opmaak maken of handmatig opmaak maken;
Figuur 7.15. Disk Partitioning Setup
Als je er voor kiest om een aangepaste opmaak te maken, refereer je naar Paragraaf 7.21, “Je systeem partitioneren”.
Warning
Als je een foutmelding krijgt na de Schijf partitionering instelling fase van de installatie die iets zegt lijkend op het volgende:
" De partitetabel op station hda was niet leesbaar. Om nieuwe partities aan te maken moet het geinitialiseerd worden, wat het verlies van ALLE DATA op de schijf betekent."
you may not have a partition table on that drive or the partition table on the drive may not be recognizable by the partitioning software used in the installation program.
Gebruikers die programma's zoals EZ-BIOS hebben gebruikt hebben gelijksoortige problemen ondervonden, wat data verlies veroorzaakte (er van uitgaande dat er geen backup van de data was gemaakt voordat de installatie begon).
No matter what type of installation you are performing, backups of the existing data on your systems should always be made.
7.18.1. RAID en andere schijf apparaten
7.18.1.1. Hardware RAID
RAID, of Redundant Array of Independent Disks, staat een groep, of opstelling, van schijven toe zich voor te stellen als een enkel schijf station. Configureer de RAID functies geleverd door het moederbord van je computer, of toegevoegde controller kaarten, voordat je begint met het installatie proces. Elke actieve RAID opstelling verschijnt als een enkele drive in Fedora.
Op systemen met meer dan een harde schijf kun je Fedora instellen om een aantal van de schijven in te zetten als een Linux RAID opstelling zonder dat je extra hardware nodig hebt.
7.18.1.2. Software RAID
Je kunt het Fedora installatie programma gebruiken om Linux software RAID opstellingen te maken, waarbij de RAID functies gecontroleerd worden door het operating systeem in plaats van speciale hardware. Deze functies worden in detail beschreven in Paragraaf 7.21, “Je systeem partitioneren”.
7.18.1.3. FireWire and USB schijven
Sommige Firewire en USB harde schijven worden misschien niet herkend door het Fedora installatie systeem. Als het instellen van deze schijven tijdens de installatie niet noodzakelijk is, koppel je ze los van het systeem om verwarring te voorkomen.
Post-installatie stappen uitvoeren
Je kunt externe Firewire en USB harde schijven aansluiten en configureren na de installatie. De meeste van deze apparaten worden herkend door de kernel en zijn op dat moment klaar voor gebruik.
7.19. Advanced Storage Options
Geavanceerde opslagopties
Figuur 7.16. Advanced Storage Options
Op dit scherm kun je kiezen om een dmraid apparaat uit te zetten, in welk geval de individuele elementen van het dmraid apparaat als aparte harde schijven verschijnen. Je kunt er ook voor kiezen om een iSCSI (SCSI over TCP/IP) doel te configureren. Zie Bijlage B, ISCSI schijven voor een introductie voor iSCSI.
Om een ISCSI doel in te stellen start je de 'iSCSI-parameters configureren' dialoog door het selecteren van 'iSCSI-doel toevoegen' en te klikken op de 'Station toevoegen" knop. Vul de details in voor het doel IP-adres en geef een unieke iSCSI-initiator naam op om dit systeem te identificeren. Als het iSCSI doel CHAP (Challenge Handshake Authentication Protocol) gebruikt voor identificatie, vul je de CHAP-gebruikersnaam en wachtwoord in. Als je omgeving 2-weg CHAP (ook "Mutual CHAP" genaamd) gebruikt, geeft dan ook de reverse CHAP gebruikersnaam en wachtwoord op. Klik op de 'Doel toevoegen' knop om te proberen verbinding te maken met het iSCSI doel met gebruik van deze informatie.
Configureer ISCSI parameters.
Figuur 7.17. Configureer ISCSI parameters
Merk a.u.b. op dat je dit opnieuw kunt proberen met een andere iSCSI doel IP mocht je dit verkeerd ingevuld hebben, maar om de iSCSI-initiator naam te veranderen moet je de installatie opnieuw opstarten.
7.20. Create Default Layout
Standaard opmaak maken staat je toe om enige controle te hebben over welke data van je systeem (mogelijk) verwijderd wordt. Je opties zijn:
- Gebruik de gehele schijf — selecteer deze optie als je alle partities op je harde schijf/schijven wilt verwijderen (dit omvat ook partities aangemaakt door andere operating sustemen zoals Windows VFAT of NTFS partities).
Warning
Als je deze optie selecteert, wordt alle data op de geselecteerde harde schijf/schijven verwijderd door het installatie programma. Selecteer deze optie niet als je informatie hebt die je wilt behouden op de harde schijf/schijven waarop je Fedora gaat installeren. - Vervang bestaand Linux systeem — selecteer deze optie om alleen Linux partities te verwijderen (partities die door een vorige Linux installatie zijn aangemaakt). Dit verwijdert de andere partities die je op je harde schijf/schijven kunt hebben niet (zoals VFAT of FAT32 partities).
- Gebruik vrije ruimte — selecteer deze optie als je je huidige data en partities wilt behouden, veronderstelt dat je voldoende vrije ruimte op je harde schijf/schijven beschikbaar hebt.
Automatisch partitioneren
Figuur 7.18. Create Default Layout
Met gebruik van je muis, kies je de geheugen station(s) waarop je Fedora wilt installeren. Als je twee of meer stations hebt, kun je kiezen welke stations(s) deze installatie moet gebruiken. Niet geselecteerde stations, en alle data daarop, worden niet aangeraakt.
Warning
Het is altijd een goed idee om een backup te maken van alle data die je op je systeem hebt. Bijvoorbeeld, als je gaat upgraden, of een dual-boot systeem gaat maken, moet je een backup maken van alle data die je op je station(s) wilt houden. Ongelukken gebeuren en kunnen resulteren in het verlies van al je data.
Note
Als je een RAID kaart hebt, let er dan op dat soms een BIOS het opstarten van de RAID kaart niet ondersteunt. In zo'n geval, moet de
/boot/ partitie aangemaakt worden op een partitie buiten het RAID opstelling, bijvoorbeeld op een aparte harde schijf. Een interne harde schijf is noodzakelijk om te gebruiken voor het aanmaken van partities met problematische RAID kaarten.
Een
/boot/ partitie is ook nodig voor software RAID opstellingen.
Als je ervoor hebt gekozen om je systeem automatisch te partitioneren, moet je De partitieopmaak herzien en aanpassen selecteren en je
/boot/ partitie handmatig bewerken.
Selecteer Systeem versleutelen om alle partities behalve de
/boot partitie te versleutelen.
Gebruik de Geavanceerde opslagconfiguratie optie als:
- Je wilt Fedora installeren op een station dat aangeloten is met het iSCSI protocol. Selecteer Geavanceerde opslagconfiguratie, selecteer dan iSCSI-doel toevoegen, en selecteer daarna Station toevoegen. Geef een IP adres op en de iSCSI-initiator naam, en selecteer Doel toevoegen.
- Je wilt een dmraid apparaat dat tijdens het opstarten ontdekt is uitzetten.
Om de partities die gemaakt zijn door automatisch partitioneren te bekijken en eventueel veranderingen in aan te brengen, selecteer je de De partitieopmaak herzien en aanpassen optie. Als je daarna op Volgende klikt om verder te gaan, verschijnen de partities die anaconda voor jou heeft aangemaakt. Je kunt nu veranderingen in deze partities aanbrengen als ze je niet bevallen.
Installing in text mode
Als je Fedora in de tekst mode wilt installeren, kun je alleen het standaard partitie schema gebruiken zoals beschreven in deze sectie. Daarom kun je de partitie layout niet wijzigen, hoewel je er voor kunt kiezen om de gehele schijf te gebruiken, om bestaande Linux partities te verwijderen, of om de vrije ruitme op de schijf te gebruiken. Dit betekent dat je geen partities of bestandssystemen kunt toevoegen of verwijderen anders dan wat de installer automatisch toevoegt of verwijdert. Als je een aangepaste layout gedurende de installatie nodig hebt, moet je een grafische installatie over een VNC verbinding of een kickstart installatie uitvoeren.
Verder zijn geavanceerde opties zoals LVM, versleutelde bestandssystemen, en in grootte veranderbare bestandssystemen alleen beschikbaar in de grafische mode en met kickstart.
Klik zodra je je keuzes hebt gemaakt om verder te gaan.
7.21. Je systeem partitioneren
Als je kiest voor een van de drie automatische partitionerings opties en je selecteerde De partitieopmaak herzien en aanpassen niet, ga dan verder met Paragraaf 7.23, “Package Group Selection”.
Als je een van de automatische partitionerings opties kiest en De partitieopmaak herzien en aanpassen selecteert, kun je de huidige partitieopmaak, of accepteren (klik op ), of de opmaak handmatig in het partionerings scherm veranderen.
Opmerking
Merk op dat in de tekst mode installatie het niet mogelijk is om met LVM (Logical Volumes) te werken, anders dan het bekijken van de bestaande instelling. LVM kan alleen ingesteld worden gedurende een grafische installatie.
Als je kiest om een aangepaste opmaak te maken, moet je het installatie programma vertellen waar het Fedora moet installeren. Dit wordt gedaan door koppelpunten op te geven voor een of meer schijfpartities waarin Fedora geinstalleerd gaat worden. Je moet nu misschien ook partities aanmaken of verwijderen.
Note
Als je nog niet bedacht hebt hoe je jouw partities in gaat stellen, refereer je naar Bijlage A, Een inleiding voor schijf partities en Paragraaf 7.21.4, “Aanbevolen partitionerings schema”. Je hebt tenminste een root partitie van geschikte grootte nodig, en een swap partitie gelijk aan twee keer de hoeveelheid RAM die je in het systeem hebt. Itanium gebruikers moeten een
/boot/efi/ partitie hebben van ongeveer 100 MB met type FAT (VFAT), een swap partitie van tenminste 512 MB, en een root (/) partitie van geschikte grootte.
Het hoofd partitie scherm
Figuur 7.19. Partitioneren van x86, AMD64, en Intel® 64 systemen
Met uitzondering van bepaalde esoterische situaties, kan anaconda de partitionerings vereisten voor een typische installatie afhandelen.
7.21.1. Grafische scherm van harde schijf/schijven
Het partitionerings scherm biedt een grafische representatie van je harde schijf/schijven.
Met gebruik van je muis klik je eenmaal om een bepaald veld in het grafische scherm te selecteren. Dubbelklik om een bestaande partitie te bewerken of een nieuwe partitie te maken van bestaande vrije ruimte.
Boven in het scherm kun je de Station naam (zoals /dev/hda), de Geometrie (wat de geometrie van de harde schijf laat zien en bestaat uit drie nummers die het aantal cylinders, koppen en sectoren weergeven zoals opgegeven door de harde schijf), en het Model van de harde schijf zoals gedetecteerd door het installatie programma.
7.21.2. Het partitionerings scherm
Deze knoppen worden gebruikt om de eigenschappen van een partitie (bijvoorbeeld het bestandssysteem type en koppelpunt) te veranderen, maar ook voor het maken van RAID apparaten. Knoppen op dit scherm worden ook gebruikt om de veranderingen die je gemaakt hebt te accepteren, of om het partitie scherm te verlaten. Voor meer informatie, neem je een kijkje naar iedere knop in volgorde:
- : Selecteer deze optie om een partitie of een LVM fysische volumte toe te voegen aan de schijf. In de Partitie toevoegen dialoog kies je een koppelpunt en een bestandssysteem type. Als je meer dan een schijf in het systeem hebt, kies dan op welke schijven de partitie mogen bevatten. Geef de grootte van de partitie op in megabytes. Als je de partitie wilt versleutelen, selecteer dan die optie.
Illegale partities
Je kunt geean aparte partities maken voor de/bin/,/dev/,/etc/,/lib/,/proc/,/root/, en/sbin/mappen. Deze mappen moeten zich bevinden in de/(root) partitie.De/bootpartitie mag niet in een LVM volume groep zitten. Maak de/bootpartitie aan voordat je een of meer volume groepen aanmaakt. Bovendien kun je ook de ext4 en btrfs bestandssystemen niet gebruiken voor de/bootpartitie.Vermijdt het plaatsen van/usrop een aparte partitie. Als/usrop een andere partie is dan de/(root) partite, dan wordt het boot proces veel complexer, en sommige systemen (bijvoorbeeld, die met iSCSi opslag) zullen niet opstarten.Je kunt voor drie opties kiezen om de grootte van je partitie in te stellen:- Vaste grootte
- Gebruik een vaste grootte zo dicht mogelijk bij je opgegeven waarde als mogelijk.
- Alle ruimte opvullen tot
- Vergroot de partitie tot een maximum waarde van jouw keuze.
- Opvullen tot maximum toegestane waarde
- Vergroot de partitie totdat het resterende deel van de geselecteerde schijven gevuld is
Partitie groottes
De actuele partitie op de schijf kan een klein beetje kleiner of groter zijn dan je keuze. Schijf geometrie zaken kunnen dit veroorzaken, het is geen fout of bug.Selecteer de Versleutelen optie om alle informatie op de schijf partitie te versleutelen.Als je de gegevens voor je partitie hebt ingevuld, selecteer je om verder te gaan. Als je koos voor het versleutelen van de partitie zal de installer je vragen om een wachtzin op te geven door het tweemaal in te typen. Voor suggesties voor goede wachtzinnen, refereer je naar Paragraaf 7.17, “Instellen van het root wachtwoord”. - : Wordt gebruikt om de eigenschappen te veranderen van de partitie die op dit moment in de Partities sectie geselecteerd is. Het selecteren van opent een dialoog scherm. Sommige of alle van de velden kunnen bewerkt worden, afhankelijk van de aanwezigheid van reeds eerder naar de schijf geschreven partitie informatie.Je kunt ook de vrije ruimte zoals weergegeven in het grafische scherm bewerken door een nieuwe partitie in die ruimte te maken. Of selecteer de vrije ruimte en selecteer daarna de knop, of dubbelklik op de vrije ruimte om het te bewerken.
- Om een RAID-opstelling te maken, moet je eerst software RAID partities aanmaken (of bestaande hergebruiken). Zodra je twee of meer software RAID partities aangemaakt hebt, selecteer je om de software RAID partities samen te voegen tot een RAID-opstelling.
- : Wordt gebruikt om de partitie te verwijderen die op dit moment geselecteerd is in de Huidige schijfpartities sectie. Je wordt gevraagd om de verwijdering van de partitie te bevestigen.Om een LVM fysische volume te verwijderen, moet je eerst alle volume groepen verwijderen waarvan dat fysische volume een onderdeel is.Als je een vergissing maakt, gebruik je de Herstellen optie om alle veranderingen die je gemaakt hebt ongedaan te maken.
- : Wordt gebruikt om de partitie schermen terug te zetten naar hun originele toestand. Alle veranderingen die je gemaakt zijn verloren als je aanklikt.
- : Wordt gebruikt om redundantie toe te voegen aan een of alle schijfpartities. Dit moet alleen gebruikt worden als je ervaring hebt met het gebruik van RAID.Om een RAID apparaat te maken, moet je eerst software RAID partities aanmaken. Zodra je twee of meer software RAID partities gemaakt hebt, selecteer je om te software RAID partities samen te voegen tot een RAID apparaat.
De RAID-opties dialoog.Figuur 7.20. RAID-opties
- Softwarematige RAID-partitie maken
- Kies deze optie om een partitie toe te voegen voor software RAID. Deze optie is de enigste beschikbare als je schijf geen software RAID partities bevat.
De softwarematige RAD-partitie maken dialoog.Figuur 7.21. Softwarematige RAID-partitie maken
- Een RAID-opstelling maken
- Kies deze optie om een RAID apparaat te maken van twee of meer bestaande software RAID partities. Deze optie is beschikbaar als twee of meer software RAID portities geconfigureerd zijn.
De een RAID-opstelling maken dialoog.Figuur 7.22. Een RAID-opstelling maken
- Kloon een apparaat om een RAID opstelling te maken
- Kies deze optie om een RAID spiegel te maken van een bestaande schijf. Deze optie is beschikbaar als twee of meer schijven in het systeem beschikbaar zijn.
De een station klonen om een RAID-opstelling te maken dialoog.Figuur 7.23. Een station klonen om een RAID-opstelling te maken
- : Staat je toe om een LVM logische volume te maken. Het doel van LVM (Logical Volume Manager) is om een eenvoudig logisch overzicht te geven van de onderliggende fysische opslagruimte, zoals harde schijven. LVM beheert individuele fysische schijven — of nauwkeuriger, de individuele partities die op deze aanwezig zijn. Dit moet alleen gebruikt worden als je ervaring hebt met het gebruik van LVM. Merk op dat LVM alleen beschikbaar is in het grafische installatie programma.Om een of meer fysische volumes toe te kennen aan een volumegroep, geef je eerst de volumegroep een naam. Selecteer daarna de fysische volumes die in de volumegroep gebruikt gaan worden. Als laatste configureer je logische volumes op elk van de volumegroepen met gebruik van de Toevoegen, Bewerken en Verwijderen opties.Je mag geen fysische volume uit een volumegroep verwijderen als daardoor onvoldoende ruimte overblijft voor de logische volumes van die groep. Neem als voorbeeld een volumegroep gemaakt van twee 5 GB LVM fysische volume partities, welke een 8 GB logische volume bevat. De installer zal je niet toestaan om een van de twee fysische volumes te verwijderen, omdat dat slechts 5 GB zou overlaten in de groep voor een 8 GB logische volume. Als je de totale grootte van een logische volume juist verkleint, mag je een fysische volume van de volume groep verwijderen. In het voorbeeld staat het verkleinen van de logische volume naar 4 GB je toe om een van de 5 GB fysische volumes te verwijderen.
LVM is niet beschikbaar in tekst installaties
Het voor het eerst instellen van LVM is niet beschikbaar in een tekst mode installatie. De installer staat je toe om voorgeconfigureerde LVM volumes te bewerken. Als je een LVM configuatie van uit het niets moet maken, tik dan op Alt+F2 om een terminal te openen, en voer hetlvmcommando uit. Om terug te keren naar de tekst mode installatie, tik je op Alt+F1.
7.21.3. Partitie velden
Boven de partitie hierarchie zijn velden die informatie geven over de partities die je maakt. De velden zijn als volgt gedefinieerd:
- Apparaat: Dit veld geeft de apparaat naam van de partitie.
- Koppelpunt/RAID/Volume: Een koppelpunt is de locatie binnen de map hierarchie waarin een volume zich bevindt; het volume is "gekoppeld" aan die locatie. Dit veld geeft aan waaraan de partitie is gekopped. Als een partitie bestaat, maar het is niet ingesteld, dan moet je zijn koppelpunt definieren. Dubbelklik op de partitie of klik de knop.
- Type: Dit veld laat het bestandssysteem type van de partitie zien (bijvoorbeeld, ext2, ext3, ext4, of vfat).
- Formatteren: Dit veld geeft aan of de partitie die aangemaakt wordt geformatteerd gaat worden.
- Grootte (MB): Dit veld geeft de groote van de partitie (in MB).
- Start: Dit veld geeft de cylinder op je harde schijf waar de partitie begint.
- Einde: Dit veld geeft de cylinder op je harde schijf waar de partitie eindigt.
Onderdelen van RAID-opstellingen/LVM Volume Group verbergen: Selecteer deze optie als je de RAID-opstellingen of LVM volumegroepen die je hebt gemaakt niet wilt zien.
7.21.4. Aanbevolen partitionerings schema
7.21.4.1. x86, AMD64, en Intel® 64 systemen
Als je geen reden hebt om het anders te doen, bevelen we aan dat je de volgende partities aanmaakt voor x86, AMD64, en Intel® 64 systemen:
- Een
swappartitie - Een
/bootpartitie - Een
/partitie
Een swap partitie (tenminste 256 MB)
Swap partities worden gebruikt om virtueel geheugen te ondersteunen. Met andere woorden, data wordt naar een swap partitie geschreven als er niet voldoende RAM aanwezig is om de data op te slaan die je systeem bewerkt. Bovendien bewaren sommige vermogensbeheer eigenschappen het gehele geheugen van een suspended systeem in de beschikbare swap partitie.Als je er niet zeker van bent welke grootte de swap partitie moet hebben, maak het dan twee keer de hoeveelheid RAM die je in je machine hebt. Het moet van het type swap zijn.Het aanmaken van de juiste hoeveelheid swap ruimte hangt af van een aantal factoren zoals de volgende (in volgorde van afnemende belangrijkheid):- De toepassingen die op de machine draaien.
- De hoeveelheid fysieke RAM in de machine.
- De versie van het OS.
Swap moet gelijk zijn aan 2 keer de fysieke RAM voor fysieke RAM tot en met 2 GB, en daarna een extra 1 keer de fysieke RAM voor elke hoeveelheid boven 2 GB, maar moet nooit minder dan 32 MB zijn.Dus, als:M = de hoeveelheid RAM in GB, en S = de hoeveelheid swap in GB, dan:If M < 2 S = M *2 Else S = M + 2Met gebruik van deze formule, zal een systeem met 2 GB fysieke RAM een swap ruimte van 4 GB hebben, terwijl een met 3 GB fysieke RAM een swap ruimte van 5 GB zal hebben. Het maken van een grote swap partitie kan in het bijzonder nuttig zijn als je van plan bent om je RAM later uit te breiden.Voor systemen met zeer grote hoeveelheden RAM (meer dan 32 GB) kun je waarschijnlijk een kleinere swap partitie toestaan (ongeveer 1 keer, of minder, de fysieke RAM).Een
De partitie gekoppeld aan/boot/partitie (100 MB)/boot/bevat de kernel van het operating systeem (welke je systeem toestaat om Fedora op te starten), te samen met bestanden die tijdens het opstartproces gebruikt worden. Door beperkingen is het aanmaken van een ext3 partitie nodig voor deze bestanden. Voor de meeste gebruikers is een 100 MB boot partitie voldoende.ext4 and Btrfs
De GRUB bootloader ondersteunt de ext4 of Btrfs bestandssystemen niet. Je kunt geen ext4 of Btrfs partitie gebruiken voor /boot/.Note
Als je harde schijf meer dan 1024 cylinders heeft (en je systeem is meer dan twee jaar geleden gemaakt), moet je misschien een/boot/partitie aanmaken als je de/(root) partitie de overblijvende ruimte op je harde schijf wilt laten gebruiken.Note
Als je een RAID kaart hebt, let er dan op dat sommige BIOS'en het opstarten van de RAID paart niet ondersteunen. In zulke gevallen, moet de/boot/partitie aangemaakt worden op een partitie buiten de RAID-opstelling, zoals op een aparte harde schijf.Een
Dit is waar "rootpartitie (3.0 GB - 5.0 GB)/" (de root map) zich bevindt. In deze opstelling bevinden alle bestanden (behalve die in/boot) zich in de root partitie.Een 3.0 GB partitie staat je toe een minimale installatie uit te voeren, terwijl een 5.0 GB root partitie je een volledige installatie laat uitvoeren, met het kiezen van alle pakketgroepen.Root en /root
De/(of root) partitie is de top van de map structuur. De/root(soms uitgesproken als "slash-root") map is de persoonlijke map van het gebruikersaccount voor de systeembeheerder.
Veel systemen hebben meer partities dan het minimum hierboven aangegeven. Kies partities gebaseerd op jouw systeem behoeftes. Bijvoorbeeld, overweeg het aanmaken van een aparte
/home partitie op systemen die gebruikers data bevatten. Refereer naar Paragraaf 7.21.4.1.1, “Advies voor partities” voor meer informatie.
Als je meerdere partities aanmaakt in plaats van een grote
/ partitie, wordt het upgraden eenvoudiger. Refereer naar de beschrijving van de Bewerken optie in Paragraaf 7.21.2, “Het partitionerings scherm” voor meer informatie.
De volgende tabel vat de minimale partitie grootte samen voor de partities die de getoonde mappen bevatten. Je hoeft geen aparte partitie te maken voor ieder van deze mappen. Bijvoorbeeld, als de map die
/foo bevat tenminste 500 MB moet zijn, en je wilt geen aparte /foo partitie maken, dan moet de / (root) partitie tenminste 500 MB zijn.
| Map | Minimale grootte |
|---|---|
/
| 250 MB |
/usr
| 250 MB, maar voorkom om dit op een aparte partitie te plaatsen |
/tmp
| 50 MB |
/var
| 384 MB |
/home
| 100 MB |
/boot
| 75 MB |
Tabel 7.3. Minimale partitie groottes
Laat overblijvende ruimte vrij
Ken alleen opslagruimte toe aan die partities die je onmiddelijk nodig hebt. Je kunt vrije ruimte ten alle tijde toekennen, om aan behoeftes te voldoen als dit nodig is. Om meer te weten te komen over een flexibele manier van opslagbeheer, refereer je naar Bijlage D, LVM begrijpen.
Als je er niet zeker van bent hoe je de partities van jouw computer het beste in kan stellen, accepteer dan de standaard partitie opmaak.
7.21.4.1.1. Advies voor partities
De optimale partitie instelling hangt af van het gebruik van het Linux systeem in kwestie. De volgende tips kunnen je helpen om te beslissen hoe je je diskruimte kunt toekennen.
- Als je verwacht dat jij of andere gebruikers data op het systeem willen bewaren, maak dan een aparte partitie voor de
/homemap binnen een volume groep. Met een aparte/homepartitie, kun je Fedora upgraden of herinstalleren zonder data bestanden van gebruikers te wissen. - Elke kernel die op je systeem geinstalleerd wordt vereist ongeveer 10 MB op de
/bootpartitie. Behalve als je van plan bent heel veel kernels te installeren, moet de standaard partitie grootte van 100 MB voor/bootvoldoende zijn.ext4 and Btrfs
De GRUB bootloader ondersteunt het ext4 of Btrfs bestandssystemen niet. Je kunt geen ext4 of btrfs partitie gebruiken voor/boot. - De
/varmap bewaart data voor een aantal toepassingen, inclusief de Apache web server. Het wordt ook gebruikt om vernieuwings pakketten die gedownload zijn tijdelijk te bewaren. Verzeker je ervan dat de partitie die de/varmap bevat voldoende ruimte heeft om aanstaande vernieuwingen te kunnen downloaden en je andere data kan bevatten.Aanstaande vernieuwingen
Omdat Fedora een zich snel onwikkelende verzameling van software is, zullen veel vernieuwingen laat in de vrijgave cyclus beschikbaar komen. Je kunt een vernieuwings repository voor de bronnen maken voor latere installatie om dit probleem te minimaliseren. Refereer naar Paragraaf 7.23.1, “Installeren van extra repositories” voor meer informatie. - De
/usrmap bevat de meerderheid van de software inhoud op een Fedora systeem. Voor een installatie van de standaard software set heb je tenminste 4 GB ruimte nodig. Als je een software ontwikkelaar bent of je bent van plan om je Fedora systeem te gebruiken om software ontwikkel vaardigheden te leren, moet je deze toekenning tenminste verdubbelen.Plaats /usr niet op een aparte partitie
Als/usrop een andere partie is dan/, dan wordt het boot proces veel complexer, en in sommige situaties (zoals installaties op iSCSi stations),zal het helemaal niet werken. - Overweeg om een gedeelte van de ruimte in een LVM groep niet toe te kennen. Deze vrije ruimte geeft je flexibiliteit als je ruimte vereisten veranderen maar je geen data van andere partities wilt verwijderen om ruimte vrij te maken.
- Als je submappen onderverdeelt in partities, kun je de inhoud van die submappen bewaren als je besluit om een nieuwe versie van Fedora te installeren bovenop je huidige systeem. Bijvoorbeeld, als je van plan bent om een MySQL database te draaien in
/var/lib/mysql, maak dan een aparte partitie voor die map voor het geval dat je later opnieuw moet installeren.
De volgende tabel is een mogelijke partitie opzet voor een systeem met een enkele, nieuwe 80 GB harde schijf en 1 GB RAM. Merk op dat ongeveer 10 GB van de volume groep niet toegewezen is om toekomstige groei mogelijk te maken.
Voorbeeld gebruik
Deze opzet is niet optimaal voor alle gebruikers profielen.
| Partitie | Grootte en type |
|---|---|
/boot
|
100 MB ext3 partitie
|
swap
| 2 GB swap |
| LVM fysische volume | Overblijvende ruimte, als een LVM volume groep |
Tabel 7.4. Voorbeeld partitie opzet
De fysische volume is toegekend aan de standaard volume groep en onderverdeeld in de volgende logische volumes:
| Partitie | Grootte en type |
|---|---|
/
| 13 GB ext4 |
/var
| 4 GB ext4 |
/home
| 50 GB ext4 |
Tabel 7.5. Voorbeeld partitie opzet: LVM fysische volume
Voorbeeld 7.1. Voorbeeld partitie opzet
7.21.5. Partities toevoegen
Om een partitie toe te voegen, selecteer je de knop. Een dialoog venster verschijnt nu (refereer naar Figuur 7.24, “Een nieuwe partitie aanmaken”).
Note
Je moet tenminste een partitie aan deze installatie toewijzen, en optioneel meer. Voor meer informatie, refereer je naar Bijlage A, Een inleiding voor schijf partities.
Een nieuwe partitie aanmaken.
Figuur 7.24. Een nieuwe partitie aanmaken
- Koppelpunt: Vul het koppelpunt van de partitie in. Bijvoorbeeld, als deze partitie de root partitie moet worden, vul
/in; vul/bootvoor de/bootpartitie,enzovoort. Je kunt ook het uitklap menu gebruiken om het juiste koppelpunt voor je partitie te kiezen. Voor een swap partitie moet het koppelpunt niet gezet worden - het instellen van het bestandssysteem type als swap is voldoende. - Type bestandssysteem: Met gebruik van het uitklap menu, selecteer je het juiste bestandssysteem type voor deze partitie. Voor meer informatie over bestandssysteem types, refereer je naar Paragraaf 7.21.5.1, “Bestandssysteem types”.
- Toegestane stations: Dit veld bevat een lijst van de harde schijven die op je systeem geinstalleerd zijn. Als het vakje van een harde schijf aangevinkt is, dan kan de gewenste partitie op die harde schijf aangemaakt worden. Als dit vakje niet aangevinkt is, dan zal de partitie nooit op die harde schijf aangemaakt worden. Door het gebruiken van verschillende instellingen van de vakjes, kun je anaconda partities laten plaatsen daar waar je ze nodig hebt, of je kunt anaconda laten beslissen waar de partities naar toe gaan.
- Grootte (MB): Vul de grootte (in megabytes) in van de partitie. Merk op dat dit veld begint met 100MB; tenzij het veranderd wordt, zal slechts een 100 MB partitie aangemaakt worden.
- Extra grootte-opties: Kies hier om de partitie een vaste grootte te geven, om het toe te staan om te "groeien" (opvullen van de beschikbare harde schijf ruimte) tot een gegeven punt, of om het toe te staan te groeien totdat alle beschikbare ruimte op de harde schijf opgevuld is.Als je kiest voor Alle ruimte opvullen tot (MB), moet je de grootte beperking opgeven in het veld rechts van deze optie. Dit staat je toe om een bepaalde hoeveelheid ruimte op je harde schijf vrij te houden voor toekomstig gebruik.
- Forceren als primaire partitie: Selecteert of de partitie die je aanmaakt een van de vier eerste partities op je harde schijf moet zijn.Als dit niet geselecteerd is, wordt de partitie aangemaakt als een logische partitie. Refereer naar Paragraaf A.1.3, “Partities binnen partities — Een overzicht van extended partities”, voor meer informatie.
- : Selecteer zodra je tevreden bent met de instellingen en de patitie wilt aanmaken.
- : Selecteer als je de partitie niet wilt aanmaken.
7.21.5.1. Bestandssysteem types
Fedora staat je toe om verschillende partitie types te maken, gebaseerd op het bestandssysteem dat ze zullen gebruiken. Het volgende is een korte beschrijving van de beschikbare bestandssystemen, en hoe ze ingezet kunnen worden.
- Btrfs — Btrfs is in ontwikkeling als een bestandssysteem dat in staat is om meer bestanden, grotere bestanden, en grotere volumes te benaderen en te beheren vergeleken met de ext2, ext3, en ext4 bestandssystemen. Btrfs in ontworpen om het systeem tolerant voor fouten te maken, en de ontdekking en reparatie van fouten mogelijk te maken als ze optreden. Het gebruikt checksums om de geldigheid van data en metadata te waarborgen, en onderhoudt momentopnames van het bestandssysteem die gebruikt kunnen worden voor backup of reparatie.Omdat Btrfs nog experimenteel en onder ontwikkeling is, biedt het installatie programma het niet standaard aan. Als je een Btrfs partitie op een apparaat wilt maken, moet je het installatie proces beginnen met de opstart optie
icantbelieveitsnotbtr. Refereer naar Hoofdstuk 9, Opstart opties voor instructies.Btrfs is nog experimenteel
Fedora 11 bevat Btrfs aan een voorproefje van technologie die je toestaat om met het bestandssysteem te experimenteren. Je moet Btrfs niet kiezen voor partities die waardevolle data bevatten of die essentieel zijn voor de werking van belangrijke systemen. - ext2 — Een ext2 bestandssysteem ondersteunt standaard Unix bestand types (gewone bestanden, mappen, symbolische verwijzingen, enz.). Het biedt de mogelijkheid om lange bestandsnamen op te geven, tot 255 karakters.
- ext3 — Het ext3 bestandssysteem is gebaseerd op het ext2 bestandssysteem en heeft een belangrijk voordeel — journaal bijhouden. Het gebruik van een bestandssysteem met journaal vermindert de tijd die nodig is om een bestandssysteem te herstellen na een crash omdat het niet nodig is om
fsck[3] op het bestandssysteem toe te passen. - ext4 — Het ext4 bestandssysteem is gebaseerd op het ext3 bestandssysteem en bevat een aantal verbeteringen. Onder andere ondersteuning voor grotere bestandssystemen en grotere bestanden, sneller en meer efficienter toekennen van schijfruimte, geen limiet op het aantal submappen in een map, snellere bestandssysteem contole, en een robuuster journaal bijhouden. Het ext4 bestandssysteem is standaard geselecteerd en wordt sterk aanbevolen.
- fysische volume (LVM) — Het aanmaken van een of meer fysische volume (LVM) partities staat je toe om een LVM logische volume te maken. LVM can de prestaties verbeteren door het gebruik van fysische schijven.
- software RAID — Het aanmaken van twee of meer software RAID partities staat je toe om een RAID apparaat te maken.
- swap — Swap partieties worden gebruikt om virtueel geheugen te ondersteunen. Met andere woorden, data wordt naar een swap partitie geschreven als er niet voldoende RAM is om de data die je systeem bewerkt te bewaren.
- vfat — Het VFAT bestandssysteem is een Linux bestandssysteem dat compatibel is met Microsoft Windows lange bestandsnamen op het FAT bestandssysteem. Dit bestandssysteem moet gebruikt worden voor de
/boot/efi/partitie op Itanium systemen.
7.21.6. Bewerken van partities
Om een partitie te bewerken, selecteer je de knop of je dubbelklikt op de bestaande partitie.
Note
Als de partitie al op je schijf bestaat, kun je alleen het koppelpunt van de partitie veranderen. Om andere veranderingen te maken, moet je het eerst verwijderen en daarna opnieuw aanmaken.
7.21.7. Een partitie verwijderen
Om een partitie te verwijden, selecteer je deze in de Partities sectie en klik de knop. Bevestig dit als er om gevraagd wordt.
Voor verdere installatie instructies voor x86, AMD64, en Intel® 64 systemen, ga je naar Paragraaf 7.22, “x86, AMD64, en Intel 64 Boot loader configuratie”.
7.22. x86, AMD64, en Intel® 64 Boot loader configuratie
Om het systeem zonder boot media op te starten, moet je gewoonlijk een bootloader installeren. Een bootloader is het eerste software programma dat draait als een computer opstart. Het is verantwoordelijk voor het laden en het doorgeven van de contole aan de kernel software van het operating systeem. De kernel, op zijn beurt, initialiseert de rest van het operating systeem.
Installing in text mode
Als je Fedora installeert in de tekst mode, configureert de installer de bootloader automatisch en kun je de bootloader instellingen niet aanpassen tijdens het installatie proces.
GRUB (GRand Unified Bootloader), welke standaard geinstalleerd wordt, is een zeer krachtige bootloader. GRUB kan een groot aantal vrije operating systemen laden, maar ook eigendomsmatige operating systemen met keten laden (het mechanisme voor het laden van niet ondersteunde operating systemen, zoals DOS of Windows, door het laden van een andere bootloader).
Het GRUB boot menu
Standaard is het GRUB menu verborgen, behalve op dual-boot systemen. Om het GRUB menu tijdens een systeem opstart te laten zien, houd je de Shift toets ingedrukt voordat de kernel is geladen. (Elke andere toests werkt ook maar de Shift toets is de veiligste om te gebruiken).
Configureren hoe je het systeem wilt opstarten.
Figuur 7.25. Bootloader configuratie
Als er geen andere operating systemen op je computer zijn, of je gaat andere operating systemen compleet verwijderen tijdens de installatie, zal het installatie programma zonder ingrijpen GRUB als je bootloader installeren. In dat geval kun je verder gaan met Paragraaf 7.23, “Package Group Selection”.
Je hebt misschien al een bootloader op je systeem geinstalleerd. Een operating systeem kan zijn eigen voorkeurs bootloader installeren, of je hebt een bootloader van derden geinstalleerd. Als je bootloader geen Fedora partities herkent, ben je misschien niet in staat om Ferdora op te starten. Gebruik GRUB als je bootloader om Linux en de meeste andere operating systemen op te starten. Volg de aanwijzingen op in dit hoofdstuk om GRUB te installeren.
Installing GRUB
Als je GRUB installeert, kan het je bestaande bootloader overschrijven.
Het installatie programma installeert GRUB standaard in de master boot record, of MBR, van de schijf voor het root bestandssysteem. Om de installatie van een nieuwe bootloader tegen te houden, verwijder je de selectie Bootloader op /dev/sda installeren.
Warning
Als je om wat voor reden dan ook ervoor kiest om GRUB niet te installeren, zul je niet in staat zijn om het systeem rechtstreeks op te starten, en moet je een andere boot metohde gebruiken (zoals een commerciele bootloader toepassing). Gebruik deze optie alleen als je er zeker van bent dat je een andere manier hebt om je systeem op te starten.
Als je al andere operating systemen hebt geinstalleerd, probeert Fedora om ze automatisch te detecteren en stelt GRUB in om ze te kunnen opstarten. Je kunt extra operating systemen handmatig instellen als GRUB ze niet detecteert.
Om gedetecteerde operating systeem instellingen toe te voegen, te verwijderen, of te veranderen, gebruik je de geboden opties.
- Selecteer om een extra operating systeem toe te voegen in GRUB.Selecteer de schijf partitie die het opstartbare operating system bevat van de neerklap lijst en geef de keuze een label. GRUB laat deze label in zijn boot menu zien.
- Om een regel in het GRUB boot menu te veranderen, selecteer je deze regel en dan selecteer je .
- Om een regel van het GRUB boot menu te verwijderen, selecteer je de regel en daarna selecteer je .
Selecteer Standaard naast de voorkeurs boot partitie om je standaard op te starten OS te kiezen. Je kunt niet verdergaan met de installatie totdat je een standaard boot image hebt gekozen.
Note
De Label kolom laat zien wat je moet intypen op de boot prompt, voor niet-grafische bootladers, om het gewenste operating systeem op te starten.
Zodra het GRUB boot scherm geladen is, gebruik je de pijltjes toetsen om een boot label te kiezen en type e voor bewerken. Je krijgt een lijst van items te zien uit het configuratie bestand voor het boot labl dat je geselecteerd hebt.
Bootloader wachtwoorden bieden een beveiligings mechanisme in een omgeving waar fysieke toegang tot je server aanwezig is.
Als je een bootloader installeert, moet je een wachtwoord aanmaken om je systeem te beschermen. Zonder bootloader wachtwoord, kunnen gebruikers met toegang tot je systeem opties aan de kernel doorgeven die je systeembeveiliging in gevaar kunnen brengen. Met een ingesteld bootloader wachtwoord, moet het wachtwoord eerst opgegeven worden voordat een niet-standaard boot optie opgegeven kan worden. Het is echter nog steeds mogelijk voor iemand met fysieke toegang tot de machine om op te starten met een diskette, CD-ROM, of USB media als de BIOS dat ondersteunt. Beveiligings plannen die ook bootloader wachtwoorden bevatten moeten ook rekening houden met alternatieve opstart methodes.
GRUB wachtwoorden niet vereist
Je hebt misschien geen GRUB wachtwoord nodig als je systeem alleen vertrouwde operators heeft, of als het fysiek beveiligd is met een gecontroleerde console toegang. Als een onvertrouwd persoon echter fysieke toegang tot het toestenbord en scherm van je computer krijgt, kan die persoon het systeem opnieuw opstarten om toegang te krijgen tot GRUB. In dat geval is een wachtwoord nuttig.
Als je er voor kiest om een bootloader wachtwoord te gebruiken om je systeembeveiliging te verbeteren, selecteer dan het hokje bij Bootloader-wachtwoord gebruiken.
Zodra het geselecteerd is, geef je het wachtwoord op en bevestig je het.
GRUB bewaart het wachtwoord in versleutelde vorm, dus het kan niet gelezen of ontdekt worden. Als je het bootloader wachtwoord vergeet, start het systeem dan normaal op en verander dan de wachtwoord regel in het
/boot/grub/grub.conf bestand. Als je niet kunt opstarten, ben je misschien in staat om de "reddings" mode te gebruiken op de eerste Fedora installatie schijf om het GRUB wachtwoord te herstellen.
Als je het GRUB wachtwoord moet veranderen, gebruik je het
grub-md5-crypt programma. Voor informatie over het gebruik van dit programma, gebruik je het commando man grub-md5-crypt in een terminal scherm om de manual pagina's te lezen.
Om meer geavanceerde bootloader opties in te stellen, zoals het veranderen van de schijfvolgorde, of het doorgeven van opties aan de kernel, wees er dan zeker van dat Geavanceerde bootloader opties instellen geselecteerd is voordat je op klikt.
7.22.1. Geavanceerde bootloader instellingen
Nu dat je gekozen hebt welke bootloader te installeren, kun je ook bepalen waar de bootloader geinstalleerd moet worden. Je kunt de bootloader op twee plaatsen installeren:
- De master boot record (MBR) — Dit is de aanbevolen plaast om een bootloader te installeren, behalve als de MBR al een ander operating systeem loader bevat, zoals System Commander. De MBR is een speciaal gebied op je harde schijf die automatisch geladen wordt door de BIOS van je computer, en is de eerste plaats waarop de bootloader de controle over het opstart proces kan overnemen. Als je het in de MBR installeert, zal GRUB een boot prompt presenteren als je het systeem opstart. Je kunt dan Fedora of elk ander operating systeem opstarten waarvoor je de bootloader geconfigureerd hebt.
- De eerste sector van je boot partitie — Dit wordt aanbevolen als je al een andere bootloader op je systeem gebruikt. In dat geval neemt je andere bootloader eerst de controle. Je kunt dan die bootloader instellen om GRUB te starten, welke daarna Fedora start.
GRUB als een secundaire bootloader
Als je GRUB installeert als een secundaire bootloader, moet je je primaire bootloader herconfigureren iedere keer als je een nieuwe kernel installeert en ervan wilt opstarten. De kernel van een operating systeem zoals Microsoft Windows start niet op dezelfde manier op. De meeste gebruikers gebruiken daarom GRUB als de primaire bootloader in dual-boot systemen.
Kies waar de bootloader te installeren hoe het te configureren.
Figuur 7.26. Bootloader installatie
Note
Als je een RAID kaart hebt, denk er dan aan dat sommige BIOS'en opstarten van een RAID kaart niet ondersteunen. In zulke gevallen moet de bootloader niet geinstalleerd worden op de MBR van de RAID opstelling. De bootloader moet geinstalleerd worden op de MBR van dezelfde schijf waarop de
/boot/ partitie was aangemaakt.
Als je systeem alleen Fedora gebruikt, moet je de MBR kiezen.
Klik op de knop als je de volgorde van je stations wilt veranderen of als je BIOS niet de juiste volgorde teruggeeft. Het veranderen van de stationsvolgorde kan nuttig zijn als je meerdere SCSI adapters hebt, of zowel SCSI als IDE adapters, en je wilt opstarten van het SCSI apparaat.
Note
Tijdens het partitioneren van de harde schijf, moet je eraan denken dat de BIOS van sommige oudere systemen niet meer dan de eerste 1024 cylinders van een harde schijf kan bereiken. Als dat het geval is, laat dan voldoende ruimte voor de
/boot Linux partitie op de eerste 1024 cylinders van je harde schijf om Linux op te kunnen starten. De andere Linux partities kunnen voorbij cylinder 1024 geplaatst worden.
In
parted komen 1024 cylinders overeen met 528 MB. Voor meer informatie refereer je naar:
http://www.pcguide.com/ref/hdd/bios/sizeMB504-c.html
7.22.2. Reddings Mode
De reddings mode biedt de mogelijkheid om een kleine Fedora omgeving op te starten van alleen boot media of een andere boot methode in plaats van de harde schijf van het systeem. Er kan een moment komen dat je Fedora niet ver genoeg kunt opstarten om toegang te krijgen tot bestanden op de harde schijf van je systeem. Met gebruik van de reddings mode kun je toegang krijgen tot de bestanden op de harde schijf van je systeem, zelfs als je Fedora niet kan draaien van die harde schijf. Als je de reddings mode moet gebruiken, probeer je de volgende methode:
- Met gebruik van de CD-ROM om een AMD64, of Intel® 64 systeem op te starten, type je
linux rescueop de instaalatie boot prompt.
7.23. Package Group Selection
Nu je de meeste keuzes voor je installatie gemaakt hebt, ben je nu klaar om de standaard pakket selectie voor je systeem te bevestigen of de pakket selectie aan te passen voor je systeem.
Het Pakket installatie standaarden scherm verschijnt en laat de standaard pakket set voor je Fedora installatie zien. Dit scherm is afhankelijk van de Fedora versie die je installeert.
Installing from a Live Image
Als je installeert van een Fedora Live image, kun je geen pakket selecties maken. Deze installatie methode brengt een copie van de Live image over in plaats van het installeren van pakketten vanaf een repository. Om de pakket selectie te veranderen, maak je eerst de installatie af, en gebruik je dan de Software toevoegen/verwijderen toepassing om de gewenste veranderingen te maken.
Installing in text mode
Als je Fedora installeert in de tekst mode, kun je geen pakket selecties maken. De installer selecteert automatisch pakketten van alleen de basis en kern groepen. Deze pakketten zijn voldoende om te verzekeren dat het systeem werkt op het eind van het installatie proces, klaar voor het installeren van vernieuwingen en nieuwe pakketten. Om de pakket selectie te veranderen, maak je eerst de installatie af, en daarna gebruik je de Software toevoegen/verwijderen toepassing om de gewenste veranderingen te maken.
Kies welke pakketgroepen je wilt installeren.
Figuur 7.27. Package Group Selection
Standaard laadt het Fedora installatie proces een software selectie die geschikt is voor een dektop systeem. Om software toe te voegen of te verwijderen voor bepaalde taken, selecteer je de relevantie items van de lijst:
- Kantoor en productiviteit
- Deze optie biedt de OpenOffice.org productiviteit suite, de Planner projectbeheer toepassing, grafische gereedschappen zoals de Gimp, en multimedia toepassingen.
- Software ontwikkeling
- Deze optie biedt de noodzakelijke gereedschappen om software op je Fedora systeem te compileren.
- Web server
- Deze optie biedt de Apache webserver.
Als je ervoor kiest om de huidige pakketlijst te accepteren, ga dan verder met Paragraaf 7.24, “Voorbereiden om te installeren”.
Om een onderdeel te selecteren, klik je op het afvinkhokje ernaast (referereer naar Figuur 7.27, “Package Group Selection”).
Om de pakket selectie verder aan te passen, selecteer je de Nu aanpassen optie op het scherm. Klikken op brengt je naar het Pakket groep selectie scherm.
7.23.1. Installeren van extra repositories
Je kunt extra repositories definieren om de beschikbare software voor je systeem tijdens de installatie uit te breiden. Een repositorie is een netwerk locatie die software pakketten bevat te samen met metadata die de pakketten beschrijft. Veel van de software pakketten gebruikt in Fedora vereisen dat andere software geinstalleerd is. De installer gebruikt de metadata om er zeker van te zijn dat aan de vereisten voor ieder pakket dat je selecteert voor installatie wordt voldaan.
De basis opties zijn:
- De Installatie Repo repository is automatisch voor je geselecteerd. Dit stelt de verzameling software voor die beschikbaar is op je installatie CD of DVD.
- De Fedora 11 - i386 repository bevat de complete verzameling software die is vrijgegeven als Fedora 11, met alle software van de versie die geldig was ten tijde van de vrijgave. Als je installeert van de Fedora 11 DVD of CD set, geeft deze optie je niets extra. Echter als je installeert van een Fedora Live CD, biedt deze optie toegang tot veel meer software dan beschikbaar op de schijf. Merk op dat de computer toegang tot het internet moet hebben om deze optie te kunnen gebruiken.
- De Fedora 11 - i386 - Updates repository bevat de complete verzameling software die is vrijgegeven als Fedora 11, met alle software van de versie die op dit moment actueel is. Deze optie installeert niet alleen de software die je selecteert, maar zorgt er ook voor dat het volledig bij de tijd is. Merk op dat de computer toegang tot het internet moet hebben om deze optie te kunnen gebruiken.
Geef de details op van extra software repositories
Figuur 7.28. Een software repositorie toevoegen
Om software toe te voegen van repositories anders dan de Fedora pakket selectie, selecteer je Extra repositories toevoegen. Je kunt de locatie van een repository met software van derden opgeven. Afhankelijk van de configuratie van die repository, kun je misschien niet-Fedora software selecteren tijdens de installatie.
Om een bestaande software repository locatie aan te passen, selecteer je de repository in de lijst en selecteer je daarna Repository aanpassen.
Netwerk toegang noodzakelijk
Als je de repository informatie verandert tijdens een installatie zonder netwerk, zoals van een Fedora DVD, vraagt de installer je om informatie voor het configureren van het netwerk.
Als je Extra repositories toevoegen selecteert, verschijnt de Repository bewerken dialoog. Geef een Repository-naam en de Repository-URL voor zijn locatie.
Fedora software spiegels
Om een Fedora software spiegel bij je in de buurt te vinden, refereer je naar http://fedoraproject.org/wiki/Mirrors.
Zodra je een spiegel gelocaliseerd hebt en de te gebruiken URL wilt bepalen, zoek je naar de map op de spiegel dat een map bevat met de naam
repodata. Bijvoorbeeld, de "Everything" repository voor Fedora is gewoonlijk in een map boom releases/11/Everything/arch/os, waarin arch een systeem architectuur naam is.
Zodra je de informatie voor een extra repository hebt opgegeven, leest de installer de pakket metadata via het netwerk. Software die speciaal gemarkeerd is wordt dan toegevoegd in het pakketgroep selectie systeem. Zie Paragraaf 7.23.2, “Software selectie aanpassen” voor meer informatie over pakket selectie.
Terug gaan verwijdert repository metadata
Als je Terug kiest op het pakket selectie scherm, zal alle extra repository data die je misschien hebt opgegeven verloren gaan. Dit staat je toe om extra repositories effectief te verwijderen. Op dit moment is er geen manier om een enkele repository die je opgegeven hebt te verwijderen
7.23.2. Software selectie aanpassen
Selecteer Nu aanpassen om de software pakketten voor je uiteindelijke systeem in meer detail op te geven. Deze optie laat het installatie proces een extra aanpassings scherm tonen als je selecteert.
Ondersteuning installeren voor extra talen
Selecteer Nu aanpassen om ondersteuning voor exta talen te installeren. Refereer naar Paragraaf 7.23.2.2, “Extra taal ondersteuning” voor meer informatie over het instellen van taalondersteuning.
Kies om optionele pakketten toe te voegen of te verwijderen van deze pakketgroep.
Figuur 7.29. Pakketgroep details
Fedora verdeelt de meegeleverde software in
pakketgroepen. Voor het gebruikersgemak laat het pakket selectie scherm deze groepn als categorien zien.
Je kunt pakketgroepen selecteren, die onderdelen groeperen volgens functie (bijvoorbeeld X Window systeem en Editors), individuele pakketten, of een combinatie van de twee.
Om de pakketgroepen van een categorie te zien, selecteer je de categorie van de linker lijst. De rechter lijst laat de pakketgroepen zien voor de geselecteerde categorie.
Om een pakketgroep op te geven om te installeren, selecteer je het aanvinkhokje naast de groep. Het veld onderin het scherm laat informatie zien over de pakketgroep die op dit moment geselecteerd is. Geen enkel pakket van de groep zal geinstalleerd worden als het aanvinkhokje niet geselecteerd is.
Als je een pakketgroep selecteert, zal Fedora automatisch de basis en verplichte pakketten voor die groep installeren. Om te veranderen welke optionele pakketten binnen een geselecteerde groep geinstalleerd gaan worden, selecteer je de knop onder de beschrijving van de groep. Gebruik daarna het aanvinkhokje naast de naam van een individueel pakket om zijn selectie te veranderen.
Nadat je de gewenste pakketten hebt gekozen, selecteer je Volgende om verder te gaan. Fedora controleert je selectie, en voegt automatisch extra pakketten toe als dat nodig is voor de pakketten die je geselecteerd hebt. Als je klaar bent met het selecteren van pakketten, klik je op Sluiten om je optionele pakket selectie op te slaan en je gaat terug naar het hoofd pakket selectie scherm.
7.23.2.1. Van gedachte veranderen
De pakketten die je selecteert zijn niet permanent. Nadat je je systeem opgestart hebt,gebruik je de Software toevoegen/verwijderen toepassing om nieuwe pakketten te installeren of om geinstalleerde pakketten te verwijderen. Om deze toepassing te draaien selecteer je van het hoofd menu → → . Het Fedora software beheerssysteem download de nieuwste pakketten van netwerkservers, in plaats van die op de installatie schijven.
7.23.2.2. Extra taal ondersteuning
Jouw Fedora systeem ondersteunt automatisch de taal die je gekozen hebt aan het begin van het installatie proces. Om ondersteuning voor extra talen toe te voegen, selecteer je de pakketgroep voor deze talen van de Talen categorie.
7.23.2.3. Kern netwerk voorzieningen
Alle Fedora installaties bevatten de volgende netwerk voorzieningen:
- gecentraliseerde logging met syslog
- email met SMTP (Simple Mail Transfer Protocol)
- netwerk bestand delen met NFS (Network File Systeem)
- toegang op afstand met SSH (Secure SHell)
- resource advertising met mDNS (multicast DNS)
Het standaard installatie proces biedt ook:
- netwerk bestandsoverdracht met HTTP (HyperText Transfer Protocol)
- afdrukken met CUPS (Common UNIX Printing System)
- desktop toegang op afstand met VNC (Virtual Network Computing)
Sommige geautomatiseerde processen op je Fedora systeem gebruiken de email voorziening om rapporten en boodschappen naar de systeembeheerder te sturen. Standaard accepteren de email, logging, en afdruk voorzieningen geen verbindingen van andere systemen. Fedora installeert de NFS, HTTP, en VNC onderdelen zonder deze voorzieningen aan te zetten.
Je kunt jouw Fedora systeem instellen na de installatie om email, bestandsdeling, logging, afdrukken, en desktop toegang op afstand voorzieningen aan te bieden. De SSH voorziening is standaard aangezet. Je kunt NFS gebruiken om toegang te krijgen tot bestanden op andere systemen zonder de NFS bestandsdeling voorziening aan te zetten.
7.24. Voorbereiden om te installeren
7.24.1. Voorbereiden voor het installeren
Een scherm dat je voorbereidt op de installatie van Fedora verschijnt nu.
Ter referentie kan een complete log van je installatie gevonden worden in
/root/install.log zodra je jouw systeem opnieuw opstart.
Om dit installatie proces af te breken, druk je op de Reset knop van je computer of gebruik de Control+Alt+Delete toetscombinatie om je machine opnieuw op te starten.
7.25. Pakketten installeren
Op dit punt aangekomen is er niets meer voor je te doen totdat alle pakketten zijn geinstalleerd. Hoe snel dit gaat hangt af van het aantal pakketten die je gekozen hebt en de snelheid van je computer.
Fedora geeft de voortgang van het installatie proces weer op scherm terwijl het de geselecteerde pakketten naar je systeem te schrijven. Netwerk en DVD installaties vereisen geen verdere actie. Als je CD's gebruikt om te installeren, zal Fedora je periodiek vragen om schijven te verwisselen. Nadat je een schijf aangebracht hebt, selecteer je om de installatie te vervolgen.
Als de installatie klaar is, selecteer je om je computer opnieuw op te starten. Fedora werpt de ingebrachte schijf uit voordat de computer opnieuw opstart.
Installing from a Live Image
Als je installeert van een Fedora Live image, verschijnt geen boot promp. Je kunt doorgaan met het gebruiken van de Live image zoals je wilt, en het systeem opnieuw opstarten op elk gewenst tijdstip om van het nieuw geinstalleerde Fedora systeem te genieten.
7.26. Installatie compleet
Gefeliciteerd! Jouw Fedora installatie is nu compleet!
Het installatie programma vraagt je om het systeem opnieuw op te starten. Denk eraan om de installatie media te verwijderen als dat niet al automatisch gedaan is.
[2] Een root wachtwoord is het administratie wachtwoord voor je Fedora systeem. Je moet alleen als root inloggen als dat nodig is voor systeem onderhoud. Het root account werkt niet met de beperkingen die gewone gebruikersaccounts opgelegd krijgen, dus veranderingen gemaakt als root hebben implicaties voor je gehele systeem.
[3]
De fsck toepassing wordt gebruikt om het bestandssysteem te controleren voor metadata consistentie en als optie een of meer Linux bestandssystemen te herstellen.
Hoofdstuk 8. Installatie foutzoeken op een Intel® of AMD systeem
- 8.1. Je bent niet in staat om Fedora op te starten
- 8.2. Problemen met het beginnen van de installatie
- 8.3. Problemen tijdens de installatie
- 8.4. Problemen na installatie
- 8.4.1. Problemen met het grafische GRUB scherm op een x86 gebaseerd system?
- 8.4.2. Opstarten in een grafische omgeving
- 8.4.3. Problemen met het X windows systeem (GUI)
- 8.4.4. Problemen met de X server die crasht en niet-root gebruikers
- 8.4.5. Problemen als je probeert in te loggen
- 8.4.6. Wordt je RAM niet herkend?
- 8.4.7. Je printer werk niet
- 8.4.8. Problemen met geluidsconfiguratie
- 8.4.9. Apache-gebaseerde httpd voorziening/Sendmail hangt tijdens het opstarten
Deze appendix bespreekt een aantal standaard installatie problemen en hun oplossingen.
8.1. Je bent niet in staat om Fedora op te starten
8.1.1. Kun je niet opstarten met je RAID kaart?
Als je een installatie uitgevoerd hebt en je kunt je systeem niet fatsoenlijk opstarten, moet je misschien herinstalleren en je partities anders aanmaken.
Sommige BIOS'en ondersteunen niet het opstarten van RAID kaarten. Aan het einde van de installatie kan het zijn dat alleen een tekst gebaseerd scherm verschijnt dat de bootloader prompt laat zien (bijvoorbeeld,
GRUB: ) en een knipperende cursor. Als dat het geval is moet je je systeem opnieuw partitioneren.
Of je nu voor automatische of voor handmatige partitionering hebt gekozen, je moet je
/boot partitie buiten de RAID opstelling installeren, zoals op een aparte harde schijf. Een interne harde schijf is nodig om te gebruiken bij het aanmaken van partities met problematische RAID kaarten.
Je moet ook je voorkeurs bootloader (GRUB of LILO) installeren op de MBR van een schijf dat buiten de RAID opstelling is. Dit moet dezelfde schijf zijn die de
/boot/ partitie herbergt.
Zodra deze veranderingen gemaakt zijn, moet je in staat zijn om je installatie af te maken en het systeem netjes op te starten.
8.1.2. Laat je systeem signaal 11 fouten zien?
Een signaal 11 fout, algemeen bekend als een segmentatie fout, betekent dat het programma een geheugen locatie adresseert die er niet aan toegekend is. Een signaal 11 fout kan veroorzaakt worden door een bug in een van de software programma's die geinstalleerd zijn, of door kapotte hardware.
Als je een fatale signaal 11 fout krijgt tijdens de installatie, is de oorzaak waarschijnlijk een hardware fout in het geheugen op de systeem bus. Zoals andere operating systemen, heeft Fedora bepaalde verwachtingen van de hardware van je systeem. Sommige hardware is misschien niet in staat om hieraan te voldoen, zelfs als ze correct werkte met andere operating systemen.
Wees er zeker van dat je de laatste vernieuwingen en images hebt. Bekijk de on-line errata om te zien of nieuwere versies beschikbaar zijn. Als de laatste images nog steeds falen, kan het een probleem met je hardware zijn. Gewoonlijk zitten deze fouten in je geheugen of CPU-cache. Een mogelijke oplossing voor deze fout is het uitzetten van de CPU-cache in de BIOS, als je systeem dit ondersteunt. Je kunt ook proberen om je geheugen om te wisselen in de moederbord connectors om te kijken of het probleem connector of geheugen gerelateerd is.
Een andere optie is het uitvoeren van een media test op je installatie CD-ROM's. Anaconda, het installatie programma, heeft de mogelijkheid om de integriteit van de installatie media te testen. Dit werkt met de CD, DVD, harde schijf ISO, en NFS ISO installatie methodes. Wij bevelen aan dat je alle installatie media test voordat je de installatie begint, en voordat je fouten gerelateerd aan de installatie rapporteert (vele van de gerapporteerde bugs zijn in feite foutief gebrande CD's). Om deze test te gebruiken, type je het volgende commando in op de
boot: prompt:
linux mediacheck
Voor meer informatie over signaal 11 fouten, refereer je naar:
http://www.bitwizard.nl/sig11/
8.2. Problemen met het beginnen van de installatie
8.2.1. Problemen met opstarten in de grafische installatie
Er zijn sommige videokaarten die problemen hebben met het opstarten in het grafische installatie programma. Als het installatie programma niet draait met zijn standaard instellingen, probeert het in een lagere resolutie mode te draaien. Als dat nog steeds niet lukt, probeert het installatie programma in de tekst mode te draaien.
Een mogelijke oplossing is het proberen van de
resolution= boot optie. Deze optie kan erg handig zijn voor laptop gebruikers. Een andere oplossing is het proberen van de driver= optie om op te geven welke driver geladen moet worden voor je video kaart. Als dit werkt, moet het als een bug gerapporteerd worden omdat de installer heeft gefaald in het automatisch detecteren van je video kaart. Refereer naar Hoofdstuk 9, Opstart opties voor meer informatie over boot opties.
Note
Om frame buffer ondersteuning uit te zetten en toe te staan dat het installatie programma in de tekst mode draait, probeer je de
nofb boot optie te gebruiken. Dit commando kan nodig zijn voor bereikbaarheid met sommige scherm-lezende hardware.
8.3. Problemen tijdens de installatie
8.3.1. No devices found to install Fedora fout boodschap
Als je een fout krijgt die zegt
No devices found to install Fedora, is er waarschijnlijk een SCSI controller die niet herkend wordt door het installatie programma.
Controleer de website van je hardware leverancier om te kijken of er een diskette image beschkbaar is die je probleem oplost. Voor meer algemene informatie over driver diskettes, refereer je naar Hoofdstuk 5, Driver media voor Intel en AMD systemen.
Je kunt ook refereren naar de Hardware compatibiliteits lijst van LinuxQuestions.org, welke beschikbaar is op:
8.3.2. Opslaan van traceback boodschappen zonder verwijderbare media
Als je een traceback foutboodschap krijgt tijdens de installatie, kun je het gewoonlijk opslaan op verwijderbare media, bijvoorbeeld een USB flash apparaat of een floppy disk.
Als je geen verwijderbare media op je systeem beschikbaar hebt, kun je met
scp de foutboodschap naar een systeem op afstand sturen.
Als de traceback dialoog verschijnt, wordt deze ook automatisch geschreven naar een bestand met de naam
/tmp/anacdump.txt. Zodra de daloog verschijnt, schakel je over naar een nieuwe tty (viruele console) door de toetsten Ctrl+Alt+F2 in te duwen en gebruik je scp om de boodschap geschreven naar /tmp/anacdump.txt te copieeren naar een bekend werkend systeem op afstand.
8.3.3. Problemen met partitie tabellen
Als je een fout krijgt na de Schijfpartitionerings instellingen (Paragraaf 7.18, “Disk Partitioning Setup” fase van de installatie die iets zegt wat lijkt op
De partitie tabel op apparaat hda was onleesbaar. Om nieuwe partities aan te maken moet het geinitialiseerd worden, wat verlies van ALLE DATA op deze schijf inhoudt.
you may not have a partition table on that drive or the partition table on the drive may not be recognizable by the partitioning software used in the installation program.
Gebruikers die programma's zoals EZ-BIOS hebben gebruikt hebben soortgelijke problemen ondervonden, het veroorzaken dat data is verloren (ervan uitgaande er geen backup van de data is gemaakt voor de installatie) die niet hersteld kon worden.
No matter what type of installation you are performing, backups of the existing data on your systems should always be made.
8.3.4. Overblijvende ruime gebruiken
Je hebt een
swap en een / (root) partitie aangemaakt, en je hebt voor de root partitie geselecteerd om de overblijvende ruimte te gebruiken, maar dit vult de harde schijf niet.
Als je harde schijf meer dan 1024 cylinders heeft, moet je een
/boot partitie aanmaken als je wilt dat de / (root) partitie alle overblijvende ruimte op je harde schijf gebruikt.
8.3.5. Andere partitionerings problemen
Als je partities handmatig aanmaakt, maar je kunt niet naar het volgende scherm gaan, heb je misschien niet alle partities aangemaakt die nodig zijn om de installatie verder te laten gaan.
Je moet tenminste de volgende partities hebben:
- Een
/(root) partitie - Een <swap> partitie van het type swap
Note
Als je een partitie type swap definieert, ken er dan geen aankoppelpunt aan toe. Anaconda kent het aankoppelpunt automatisch toe voor je.
8.3.6. Zie je Python fouten?
Tijdens sommige upgrades of installaties van Fedora, kan het installatie programma (ook bekend als anaconda) falen met een Python of traceback fout. Deze fout kan optreden na de selectie van individuele pakketten of terwijl het probeert de upgrade log op te slaan in de
/tmp/ map. De fout kan er ongeveer zo uitzien:
Traceback (innermost last): File "/var/tmp/anaconda-7.1//usr/lib/anaconda/iw/progress_gui.py", line 20, in run rc = self.todo.doInstall () File "/var/tmp/anaconda-7.1//usr/lib/anaconda/todo.py", line 1468, in doInstall self.fstab.savePartitions () File "fstab.py", line 221, in savePartitions sys.exit(0) SystemExit: 0 Local variables in innermost frame: self: <fstab.GuiFstab instance at 8446fe0> sys: <module 'sys' (built-in)> ToDo object: (itodo ToDo p1 (dp2 S'method' p3 (iimage CdromInstallMethod p4 (dp5 S'progressWindow' p6 <failed>
Deze fout treedt op in sommige systemen waar links naar
/tmp/ symbolisch naar andere locaties wijzen of veranderd zijn sinds het aanmaken. Deze symbolische of veranderde links zijn niet geldig tijdens het installatie proces, dus het installatie programma kan geen informatie wegschrijven en faalt.
Als je zo'n fout tegenkomt, probeer dan eerst eventuele vernieuwingen voor anaconda te downloaden. Vernieuwingen voor anaconda en instructies voor het gebruik hiervan kunnen gevonden worden op:
http://fedoraproject.org/wiki/Anaconda/Updates
De anaconda website kan ook een nuttige referentie zijn en kan gevonden worden op:
http://fedoraproject.org/wiki/Anaconda
Je kunt ook zoeken naar bugrapporten gerelateerd aan dit probleem. Om in het bug traceer systeem van Red Hat te zoeken, ga je naar:
http://bugzilla.redhat.com/bugzilla/
8.4. Problemen na installatie
8.4.1. Problemen met het grafische GRUB scherm op een x86 gebaseerd system?
Als je problemen ondervindt met GRUB, moet je misschien je grafische opstart scherm uitzetten. Om dit te doen, wordt je root en bewerkt het
/boot/grub/grub.conf bestand.
In het
grub.conf bestand, maak je commentaar van de regel die begint met splashimage door het toevoegen van de # karakter aan het begin van de regel.
Druk op Enter om de bewerken mode te verlaten.
Zodra het bootloader scherm terug is gekomen, type je
b om het systeem op te starten.
Zodra je opnieuw hebt opgestart, wordt het
grub.conf bestand opnieuw gelezen en de veranderingen die je gemaakt hebt krijgen effect.
Je kunt het grafische boot scherm weer aanzetten door het commentaar teken weg te halen de regel hierboven in het
grub.conf bestand (of de originele regel toe te voegen).
8.4.2. Opstarten in een grafische omgeving
Als je het X windows systeem hebt geinstalleerd maar je ziet geen grafische desktop omgeving als je ingelogd hebt, kun je de X windows grafische interface opstarten met gebruik van het commando
startx.
Zodra je dit commando hebt ingetypt en op Enter hebt geduwd, wordt de grafische desktop omgeving getoond.
Merk echter op dat dit een eenmalige reparatie is en het verandert niets aan het login proces voor toekomstige log-in's.
Om het systeem zodanig in te stellen dat je in kan loggen met een grafisch scherm, moet je een bestand bewerken,
/etc/inittab, door het veranderen van slechts een getal in de runlevel sectie. Als je klaar bent, start je de computer opnieuw op. De volgende keer dat je inlogt, krijg je een grafische login prompt te zien.
Open een shell prompt. Als je in je gebruikers account bent, wordt dan root door het intypen van het
su commando.
Type nu
gedit /etc/inittab om het bestand te bewerken met gedit. Het bestand /etc/inittab opent. Binnen het eerste scherm verschijnt een sectie die er ongeveer als volgt uit ziet:
# Default runlevel. The runlevels used are: # 0 - halt (Do NOT set initdefault to this) # 1 - Single user mode # 2 - Multiuser, without NFS (The same as 3, if you do not have networking) # 3 - Full multiuser mode # 4 - unused # 5 - X11 # 6 - reboot (Do NOT set initdefault to this) # id:3:initdefault:
Om te veranderen van een console naar een grafische login, moet je het nummer in de regel
id:3:initdefault: veranderen van een 3 naar een 5.
Warning
Verander alleen het getal van het standaard runlevel van
3 naar5.
Je veranderde regel moet er nu ongeveer zo uitzien:
id:5:initdefault:
Als je tevreden bent met je verandering, sla je het bestand op en verlaat de bewerker met de Ctrl+Q toetsen. Een scherm verschijnt en vraagt of je de veranderingen wilt opslaan. Klik op .
De volgende keer dat je inlogt na het opnieuw opstarten van je systeem, krijg je een grafische login prompt gepresenteerd.
8.4.3. Problemen met het X windows systeem (GUI)
Als je moeite hebt om X (het X window systeem) te laten starten, heb je het misschien niet geinstalleerd tijdens je installatie.
Als je X wilt, kun je of de pakketten installeren van de Fedora installatie media of een upgrade uitvoeren.
Als je kiest voor een upgrade, selecteer je de X window systeem pakketten, en kies je GNOME, KDE, of beide, tijdens het upgrade pakket selectie proces.
8.4.4. Problemen met de X server die crasht en niet-root gebruikers
Als je problemen hebt met de X server die crasht als iemand anders dan root inlogt, kun je een vol bestandssysteem hebben (of, een gebrek aan beschikbare harde schijf ruimte).
Om te verifieren op dit het probleem is dat je ondervindt, draai je het volgende commando:
df -h
Het
df commando zal je helpen om te zien welke partitie vol is. Voor extra informatie over df en een uitleg over de beschikbare opties (zoals de -h optie gebruikt in dit voorbeeld), refereer je naar de df manual pagina door man df in te typen op een shell prompt.
De sleutel indicatie is 100% vol of een percentage boven de 90% of 95% op een partitie. De
/home/ en /tmp/ partities kunnen soms snel opgevuld worden met bestanden van gebruikers. Je kunt wat ruimte op die partitie maken door oude bestanden te verwijderen. Nadat je wat schijfruimte hebt vrij gemaakt, probeer je X te draaien als de gebruiker die het eerst niet lukte.
8.4.5. Problemen als je probeert in te loggen
Als je geen gebruikersaccount hebt aangemaakt in de firstboot schermen, log je in als root met gebruik van het wachtwoord dat je aan root toekende.
Als je je root wachtwoord niet meer kunt herinneren, start je je system op met
linux single.
Als je een x86-gebaseerd systeem gebruikt en GRUB je geinstalleerde bootloader, type je
e in voor bewerken als het GRUB opstart scherm is geladen. Je krijgt een lijst te zien met items in het configuratie bestand voor de boot label die je hebt gekozen.
Kies de regel die begint met
kernel en type e in om deze boot regel te bewerken.
OP het einde van de
kernel regel, voeg je toe:
single
Press Enter to exit edit mode.
Once the boot loader screen has returned, type
b to boot the system.
Zodra je in de enkele-gebruiker mode bent opgestart en toegang hebt tot de
# prompt, moet je intypen passwd root, wat je toestaat om een nieuw wachtwoord voor root op te geven. Op dit punt aangekomen kun je shutdown -r now intypen om het systeem opnieuw op te starten met het nieuwe root wachtwoord.
Als je je gebruikersaccount wachtwoord niet meer kunt herinneren, moet je root worden. Om root te worden, type je
su - in en vult je root wachtwoord in als er om gevraagd wordt. Daarna type je passwd <username>. Dit staat je toe om een nieuw wachtwoord op te geven voor de gespecificeerde gebruikersaccount.
Als het grafische login scherm niet verschijnt, controleer dan je hardware voor compatibiliteits problemen. Linuxquestions.org onderhoudt een Hardware compatibiliteits lijst op:
http://www.linuxquestions.org/hcl/index.php
8.4.6. Wordt je RAM niet herkend?
Soms herkent de kernel niet al je geheugen (RAM). Je kunt dit controleren met het
cat /proc/meminfo commando.
Verifieer dat de getoonde hoeveelheid overeenkomt met de bekende hoeveelheid RAM in je systeem. Als ze niet gelijk zijn, voeg je de volgende regel toe aan
/boot/grub/grub.conf:
mem=xxM
Vervang
xx met de hoeveelheid RAM die je hebt in megabytes.
In
/boot/grub/grub.conf, zal het bovenstaande voorbeeld lijken op het volgende:
# NOTICE: You have a /boot partition. This means that # all kernel paths are relative to /boot/ default=0 timeout=30 splashimage=(hd0,0)/grub/splash.xpm.gz title Fedora (2.6.27.19-170.2.35.fc10.i686) root (hd0,1) kernel /vmlinuz-2.6.27.19-170.2.35.fc10.i686 ro root=UUID=04a07c13-e6bf-6d5a-b207-002689545705 mem=1024M initrd /initrd-2.6.27.19-170.2.35.fc10.i686.img
Als je opnieuw hebt opgestart, worden de veranderingen die gemaakt zijn in
grub.conf actief op je systeem.
Zodra het GRUB opstart scherm verschijnt, type je
e voor bewerken. Je ziet een lijst van items in het configuratie bestand voor de boot label die je hebt geselecteerd.
Kies de regel die begint met
kernel en type e in om deze boot regel te bewerken.
Aan het einde van de
kernel regel voeg je toe:
mem=xxM
waarin
xx gelijk is aan de hoeveelheid RAM in je systeem.
Press Enter to exit edit mode.
Once the boot loader screen has returned, type
b to boot the system.
Itanium gebruikers moeten opstart commando's binnengaan met
elilo gevolgd door het opstart commando.
Denk eraan om
xx te vervangen door de hoeveelheid geheugen in je systeem. Druk op Enter om op te starten.
8.4.7. Je printer werk niet
Als je er niet zeker van bent hoe je je printer moet instellen of je hebt problemen om het behoorlijk aan het werk te krijgen, probeer dat het Printerconfiguratie gereedschap te gebruiken.
Type het
system-config-printer commando in op de shell prompt om Printerconfiguratie op te starten. Als je geer root bent, vraagt het naar het rootwachtwoord om verder te gaan.
8.4.8. Problemen met geluidsconfiguratie
Als je, om welke reden dan ook, geen geluid hoort en je weet dat je een geluidskaart geinstalleerd hebt, kun je het Geluidskaartconfiguratie gereedschap (
system-config-soundcard) programma draaien.
Om het Geluidskaartconfiguratie gereedschap te gebruiken, kies je => => => in GNOME, of => => => in KDE. Een klein tekst scherm verschijnt die vraagt om je root wachtwoord.
Je kunt ook het
system-config-soundcard commado intypen op de shell prompt om Geluidskaartconfiguratie te starten. Als je geen root bent, vraagt het om je root wachtwoord om verder te gaan.
Als Geluidskaartconfiguratie niet werkt (als de sample niets doet en je hebt nog steeds geen geluid), is het waarschijnlijk dat je geluidskaart nog niet door Fedora wordt ondersteund.
8.4.9. Apache-gebaseerde httpd voorziening/Sendmail hangt tijdens het opstarten
Als je problemen hebt met de op Apache-gebaseerde
httpd voorziening of Sendmail hangt tijdens het opstarten, wees er dan zeker van dat de volgende regel aanwezig is in het /etc/hosts bestand:
127.0.0.1 localhost.localdomain localhost
Deel III. Gevorderde installatie opties
Dit deel van de Fedora installatie gids behandelt meer complexe en ongewone methodes voor het installeren van Fedora, zoals:
- opstart opties
- installeren zonder media
- installeren met VNC
- gebruiken van kickstart om het istallatie proces te automatiseren.
Inhoudsopgave
- 9. Opstart opties
- 9.1. Configureren van het installatie systeem in het opstart menu
- 9.2. Toegang op afstand toestaan naar het installatie systeem
- 9.3. Inloggen op een systeem op afstand tijdens de installatie
- 9.4. De installatie automatiseren met Kickstart
- 9.5. Hardware ondersteuning verbeteren
- 9.6. Gebruik van de onderhouds boot modes
- 10. Installeren zonder media
- 11. Het Opzetten van een installatie server
- 12. Installeren via VNC
- 13. Kickstart installaties
- 13.1. Wat zijn Kickstart installaties?
- 13.2. Hoe voer je een Kickstart installatie uit?
- 13.3. Het kickstart bestand maken
- 13.4. Kickstart opties
- 13.5. Package Selection
- 13.6. Pre-installatie script
- 13.7. Post-installatie script
- 13.8. Maak het kickstart bestand beschikbaar
- 13.9. Maak de installatie boom beschikbaar
- 13.10. Opstarten van een kickstart installatie
- 14. Kickstart configurator
- 14.1. Basisconfiguratie
- 14.2. Installatie methode
- 14.3. Bootloader opties
- 14.4. Partitie-informatie
- 14.5. Netwerk Configuratie
- 14.6. Aanmeldingscontrole
- 14.7. Firewall configuratie
- 14.8. Beeldschermconfiguratie
- 14.9. Package Selection
- 14.10. Pre-installatie script
- 14.11. Post-installatie script
- 14.12. Het bestand opslaan
Hoofdstuk 9. Opstart opties
- 9.1. Configureren van het installatie systeem in het opstart menu
- 9.2. Toegang op afstand toestaan naar het installatie systeem
- 9.3. Inloggen op een systeem op afstand tijdens de installatie
- 9.4. De installatie automatiseren met Kickstart
- 9.5. Hardware ondersteuning verbeteren
- 9.6. Gebruik van de onderhouds boot modes
Het Fedora installatie systeem bevat een aantal funkties en opties voor beheerders. Om opstart opties te gebruiken, type
linux option in op de boot: prompt.
Als je meer dan een optie opgeeft, wordt iedere optie gescheiden door een enkele spatie. Bijvoorbeeld:
linux option1 option2 option3
Anaconda boot opties
De anaconda installer heeft vele boot opties, de meeste worden getoond op de wiki http://fedoraproject.org/wiki/Anaconda/Options.
Kernel boot opties
De http://fedoraproject.org/wiki/KernelCommonProblems pagina laat een aantal veel gebruikte kernel boot opties zien. De volledige lijst van kernel opties is in het bestand /usr/share/doc/kernel-doc-
version/Documentation/kernel-parameters.txt, welke geinstalleerd wordt met het kernel-doc pakket.
Reddings Mode
De Fedora installatie en reddings schijven kun opstarten of met de reddings mode, of met het laden van het installatie systeem. Voor meer informatie over reddings schijven en reddings mode, ga naar Paragraaf 9.6.3, “Je computer opstarten met de reddings mode”.
9.1. Configureren van het installatie systeem in het opstart menu
Je kunt het opstart menu gebruiken om een aantal instellingen voor het installatie systeem op te geven, zoals:
- taal
- beeldscherm resolutie
- interface type
- Installatie methode
- netwerk instellingen
9.1.1. De taal opgeven
Om de taal in te stellen voor zowel het installatie proces als het uiteindelijke syteem, geef je de ISO code op voor die taal met de
lang optie. Gebruik de keymap optie om de korrekte toetsenbord indeling op te geven.
Bijvoorbeeld, de ISO codes
el_GR en gr identificeren de Griekse taal en de Grieks toetsenbord indeling:
linux lang=el_GR keymap=gr
9.1.2. Configuren van de interface
Je moet het installatie systeem misschien forceren om de laagst mogelijke beeldscherm resolutie (640x480) te gebruiken met de
lowres optie. Om een specifieke beeldscherm resolutie te gebruiken, geef je resolution=setting op als opstart optie. Bijvoorbeeld om een scherm resolutie van 1024x768 in te stellen type je in:
linux resolution=1024x768
linux text
Gebruik
display=ip:0 om displays op afstand door te sturen. In dit commando, moet ip vervangen worden door het IP adres van het systeem waarop je het display wilt laten verschijnen.
Op het systeem waar je het diplay wilt laten verschijnen, moet je het commando
xhost +remotehostname uitvoeren, waar remotehostname de naam van de host is waarop je het originele display hebt draaien. Het gebruik van het commando xhost +remotehostname beperkt toegang tot de display terminal op afstand en staat geen toegang toe van wie dan ook of elk systeem dat niet specifiek gerechtigd is voor toegang op afstand.
9.1.3. Anaconde vernieuwen
Je kunt Fedora installeren met een nieuwere versie van het anaconda installatie programma dan die is meegeleverd met je installatie media.
De opstart optie
linux updates
presenteert je een prompt die je vraagt om een floppy disk die de anaconda vernieuwingen bevat. Je hoeft deze optie niet op te geven als je een netwerk installatie uitvoert en de vernieuwingen image inhoud al geplaatst hebt in
rhupdates/ op de server.
Om de anaconda vernieuwingen in plaats daarvan van een netwerk locatie te laden, gebruik je:
linux updates=
gevolgd door de URL van de locatie waar de vernieuwingen bewaard worden.
9.1.4. De installatie methode opgeven
Gebruik de
askmethod optie om extra menus te tonen die je toestaan om een specifieke installatie methode en netwerk instelling op te geven. Je kunt ook de installatie methode en netwerk instellingen configureren op de boot: prompt zelf.
Om de installatie methode op te geven bij de
boot: prompt, gebruik je de method optie. Refereer naar Tabel 9.1, “Installatie methodes” voor de ondersteunde installatie methodes.
| Installatie methode | Optie formaat |
|---|---|
| CD of DVD schijfstation |
method=
|
| Harde Schijf |
method=
|
| HTTP server |
method=
|
| FTP server |
method=
|
| NFS server |
method=
|
Tabel 9.1. Installatie methodes
9.1.5. Handmatig de netwerk instellingen configureren
Standaard gebruikt het installatie systeem DHCP om automatisch de juiste netwerk instellingen te verkrijgen. Om zelf de netwerk instellingen handmatig te configureren, kun je ze opgeven of in het Netwerkapparaten scherm, of op de
boot: prompt. Je kunt ip adres, netmask, gateway en dns server instelling voor het installatie systeem opgeven bij de prompt. Als je de netwerk instellingen op de boot: prompt opgeeft, worden deze instellingen gebruikt voor het installatie proces, en het Netwerkapparaten scherm verschijn niet.
Dit voorbeeld configureert de netwerk instellingen voor een installatie systeem dat het IP adres
192.168.1.10 gebruikt:
linux ip=192.168.1.10 netmask=255.255.255.0 gateway=192.168.1.1 dns=192.168.1.2,192.168.1.3
Het geinstalleerde systeem configureren
Gebruik het Netwerkapparaten scherm om de netwerk instellingen voor het nieuwe systeem te configureren. Refereer naar Paragraaf 7.15.1, “Handmatige configuratie” voor meer informatie over het configureren van de netwerk instellingen voor het geinstalleerde systeem.
9.2. Toegang op afstand toestaan naar het installatie systeem
Je kunt toegang krijgen tot of de grafische of de tekst interface voor het installatie systeem vanaf elk ander systeem. Toegang tot een tekst mode weergave scherm vereist
telnet, welke standaard in Fedora systemen is geinstalleerd. Om op afstand toegang te krijgen tot het grafische scherm van het installatie systeem, gebruik je client software dat het
VNC (Virtual Network Computing) scherm protocol ondersteunt. Een aantal aanbieders hebben VNC clienten voor Microsoft Windons en MAC OS, en ook voor op UNIX gebaseerde systemen.
Een VNC client installeren op Fedora
Het installatie systeem ondersteunt twee manieren om een VNC verbinding op te zetten. Je kunt de installatie beginnen, en dan handmatig inloggen op het grafische scherm met een VNC client vanaf een ander systeem. Of je kunt het installatie systeem configureren om automatisch te verbinden naar een VNC client op het netwerk die in de luister mode staat.
9.2.1. Toegang op afstand toestaan met VNC
Om grafische toegang op afstand tot het installatie systeem toe te staan, voeg je twee opties toe aan de prompt:
linux vnc vncpassword=qwerty
De
vnc optie staat de VNC voorziening toe. De vncpassword optie zet een wachtwoord voor toegang op afstand. Het voorbeeld hierboven geeft als wachtwoord qwerty.
VNC wachtwoorden
Het VNC wachtwoord moet tenminste zes karakters lang zijn.
Specificeer de taal, de toetsenbord indeling en de netwerk instellingen voor het installatie systeem met de schermen die hierna volgen. Je kunt vervolgens de grafische interface met een VNC client bereiken.Het installatie systeem laat de juiste instelling voor de VNC client zien:
Starting VNC... The VNC server is now running. Please connect to computer.mydomain.com:1 to begin the install... Starting graphical installation... Press <enter> for a shell
Je kunt daarna inloggen op het installatie systeem met een VNC client. Om de vncviewer client op Fedora te starten, kies je → → , of type het commando vncviewer in een terminal scherm. Vul de server en het scherm nummer in in de VNC Server dialoog. Voor het bovenstaande voorbeeld is de VNC Server
computer.mydomain.com:1.
9.2.2. Het installatie systeem verbinden met een VNC luisteraar
Om het installatie systeem automatisch met een VNC client te laten verbinden, start je de client in de
luister mode. Op Fedora systemen gebruik je de
-listen optie om de vncviewer als luisteraar te starten. Type in een terminal scherm het commando:
vncviewer -listen
Firewall herconfiguratie vereist
Standaard gebruikt vncviewer TCP poort 5500 in de luister mode. Om verbindingen naar deze poort vanaf andere systemen toe te staan, kies je → → . selecteer Andere poorten, en . Vul
5500 in in het Poort(en) veld, en specificeer tcp als het Protocol.
Als de luister client actief is, start je het installatie systeem en zet je de VNC opties op de
boot: prompt. Naast de vnc en vncpassword opties, gebruik je de vncconnect optie om de naam of het IP adres van het systeem met de luisterende client op te geven. Om de TCP poort voor de luisteraar op te geven, voeg je een dubbelle punt en het poortnummer toe aan de naam van het systeem.
Bijvoorbeeld om te verbinden met een VNC client op het systeem
desktop.mydomain.com op poort 5500, vul je in op de boot: prompt:
linux vnc vncpassword=qwerty vncconnect=desktop.mydomain.com:5500
9.2.3. Toegang op afstand met Telnet toestaan
Om toegang op afstand naar een tekst mode installatie te verkrijgen, gebruik je de
telnet optie op de boot: prompt:
linux text telnet
Je kunt dan verbinden met het installatie systeem met het
telnet commando. Het telnet commando vereist de naam of het IP adres van het installatie systeem:
telnet computer.mydomain.com
Telnet toegang vereist geen wachtwoord
Om de veiligheid van het installatie proces te waarborgen, moet je de
telnet optie om systemen te installeren alleen gebruiken in netwerken met een beperkte toegang.
9.3. Inloggen op een systeem op afstand tijdens de installatie
Standaard stuurt het installatie proces log boodschappen naar de console als ze gemaakt worden. Je kunt aangeven dat die boodschappen naar een systeem op afstand gaan als deze een
syslog voorziening draait.
Om logging op afstand in te stellen, voeg je de
syslog optie toe. Geef het IP adres van het logging systeem en de UDP poort nummer van de log voorziening op dat systeem. Standaard luisteren syslog voorzieningen die boodschappen op afstand accepteren naar UDP poort 514.
Bijvoorbeeld om te verbinden met een syslog voorziening op het systeem
192.168.1.20, vul je in op de boot: prompt:
linux syslog=192.168.1.20:514
9.3.1. Een log server instellen
Fedora gebruikt
rsyslog om een rsyslog voorziening aan te bieden. De standaard configuratie van rsyslog staat geen boodschappen van systemen op afstand toe.
Sta alleen syslog toegang op afstand toe op veilige netwerken
De
rsyslog configuratie hieronder beschreven maakt geen gebruik van een van de beveiligings maatregelen beschikbaar in rsyslog. Crackers kunnen systemen die toegang geven tot de logging voorziening vertragen of laten crashen door grote hoeveelheden van valse log boodschappen te sturen. Bovendien kunnen vijandige gebruikers boodschappen naar de loggings voorziening over het netwerk onderscheppen of vervalsen.
Om een Fedora systeem te configureren om log boodschappen van andere systemen op het netwerk te accepteren, pas je het bestand
/etc/rsyslog.conf aan. Je moet root privileges gebruiken om het bestand /etc/rsyslog.conf aan te passen. Maak de volgende regels actief door het hash teken vooraan in de regel weg te halen:
$ModLoad imudp.so$UDPServerRun 514
Start de
rsyslogd voorzieningt opnieuw op om de verandering actief te maken:
su -c '/sbin/service rsyslog restart'
Enter the
root password when prompted.
Firewall herconfiguratie vereist
Standaard luistert de syslog voorziening naar UDP poort 514. Om verbindingen naar deze poort vanaf andere systemen toe te staan, kies je → → . selecteer Andere poorten en . Vul
514 in in het Poort veld, en specificeer udp als het Protocol.
9.4. De installatie automatiseren met Kickstart
Een
Kickstart bestand specificeert de instellingen voor een installatie. Als het systeem is opgestart, kan het een Kickstart bestand lezen en het installatie proces uitvoeren zonder verdere input van een gebruiker.
Elke installatie maakt een Kickstart bestand
Het Fedora installatie proces maakt automatisch een Kickstart bestand aan dat de instellingen voor het geinstalleerde systeem bevat. Dit bestand wordt altijd bewaard als
/root/anaconda-ks.cfg. Je kunt dit bestand gebruiken om de installatie met identieke instellingen te herhalen, of een kopie veranderen om instellingen voor andere systemen op te geven.
Fedora bevat een grafische toepassing om Kickstart bestanden te maken en aan te passen door de opties te kiezen die je vereist. Gebruik het pakket
system-config-kickstart om dit programma te installeren. Om de Fedora Kickstart Editor te starten, kies je → → .
Kickstart bestanden tonen de installatie instellingen in gewone tekst, met een optie per regel. Dit formaat staat je toe om Kickstart bestanden met elke tekst editor aan te passen, en om scripts of toepassingen te schrijven die aangepaste Kickstart bestanden voor jouw systemen aanmaken.
Om het installatie proces met een Kickstart bestand te automatiseren, gebruik je de
ks optie om de naam en locatie van het bestand op te geven:
linux ks=location/kickstart-file.cfg
Je kunt Kickstart bestanden gebruiken die of op verwijderbare media, of een harde schijf, of een netwerk server geplaatst zijn. Refereer naar Tabel 9.2, “Kickstart bronnen” voor ondersteunde Kickstart bronnen.
| Kickstart bron | Optie formaat |
|---|---|
| CD of DVD schijfstation |
ks=
|
| Harde Schijf |
ks=
|
| Ander apparaat |
ks=
|
| HTTP server |
ks=
|
| FTP server |
ks=
|
| NFS server |
ks=
|
Tabel 9.2. Kickstart bronnen
Om een Kickstart bestand te verkrijgen van een script of toepassing op een Web server, specifieer je de URL van de toepassing met de
ks= optie. Als je de optie kssendmac toevoegt, stuurt het verzoek ook HTTP headers naar de Web toepassing. Je toepassing kan deze headers gebruiken om de computer te herkennen. De volgende regel stuurt een verzoek met headers naar de toepassing http://server.mydomain.com/kickstart.cgi:
linux ks=http://server.mydomain.com/kickstart.cgi kssendmac
9.5. Hardware ondersteuning verbeteren
Standaard probeert Fedora alle onderdelen van je computer te ontdekken en er ondersteuning voor te configureren. Fedora ondersteunt de meeste gebruikelijke hardware met software drivers die meegeleverd worden met het operating systeem. Om andere apparaten te ondersteunen kun je tijdens het installatie proces, of later, extra drivers toevoegen aan het installatie proces.
9.5.1. Hardware ondersteuning toevoegen met driver schijven.
Het installatie systeem kan drivers laden van schijven, USB pennen, of netwerk servers om ondersteuning voor nieuwe apparaten te configureren.
Hardware fabrikanten kunnen
driver schijven voor Fedora meeleveren met het apparaat, of image bestanden aanbieden om de schijven te maken. Om de laatste drivers te krijgen, haal je het juiste bestand op van de web site van de fabrikant.
Driver schijven als gecomprimeerde bestanden
Driver schijf image bestanden kunnen geleverd worden als gecomprimeerde archieven, of zip bestanden. Om dit te herkennen, hebben de namen van de zip bestanden de toevoegingen
.zip, of .tar.gz. Om de inhoud van een zip bestand op een Fedora systeem verkrijgen, kies je → → .
Om een schijf of USB pen met een image bestand te formatteren, gebruik je het
dd commando. Bijvoorbeeld om een diskette met het image bestand drivers.img, te maken, type je het volgende commando in een terminal venster:
dd if=drivers.img of=/dev/fd0
Om een driver schijf in het installatie proces te gebruiken, specificeer je de
dd optie op de boot: prompt:
linux dd
Merk op dat de
dd optie uitwisselbaar is met de driverdisk optie.
Als je erom gevraagd wordt, selecteer je om de driver schijf te leveren. Kies het schijf station dat de driver schijf bevat van de lijst op het Driver Disk Source tekst scherm.
Het installatie systeem kan ook drivers lezen van schijf image bestanden op netwerk servers. Refereer naar Tabel 9.3, “Driver schijf image bronnen” voor de ondersteunde bronnen van driver schijf image bestanden.
| Image bron | Optie formaat |
|---|---|
| selecteer een apparaat |
dd
|
| HTTP server |
dd=
|
| FTP server |
dd=
|
| NFS server |
dd=
|
Tabel 9.3. Driver schijf image bronnen
9.5.2. Automatische hardware detectie aanpassen
Voor sommige apparaten kan automatische hardware detectie falen, of instabiliteit veroorzaken. In die gevallen, moet je automatische configuratie voor die apparaten uitzetten, en extra stappen nemen om het apparaat te configureren nadat het installatie proces is beeindigd.
Check de Vrjgave informatie
Refereer naar de Vrijgave informatie voor informatie over bekende problemen met specifieke apparaten.
Om de automatische hardware detectie uit te zetten, gebruik je een of meer van de volgende opties:
| Compatibiliteit | Optie |
|---|---|
| Zet alle hardware detectie uit |
noprobe
|
| Zet grafisch scherm, toetsenbord en muis detectie uit |
headless
|
| Zet het doorgeven van toetsenbord en muis informatie naar trap 2 van het installatie programma uit. |
nopass
|
| Gebruik de basis VESA driver voor video |
xdriver=vesa
|
| Zet shell toegang naar virtuele console 2 gedurende de installatie uit |
noshell
|
| Zet geavanceerde configuratie en vermogens interface (ACPI) uit |
acpi=off
|
| Zet machine test uitzondering (MCE) CPU zelf-diagnode uit. |
nomce
|
| Zet niet-uniform geheugen toegang op de AMD64 architectuur uit |
numa-off
|
Forceer de kernel om een specifieke hoeveelheid geheugen te detecteren, waar xxx een waarde in megabytes is
|
mem=
|
| Zet DMA aan alleen voor IDE en SATA stations |
libata.dma=1
|
| Zet BIOS-ondersteunde RAID uit |
nodmraid
|
| Zet Firewire detectie uit |
nofirewire
|
| Zet parallelle poort detectie uit |
noparport
|
| Zet PC Card (PCMCIA) detectie uit |
nopcmcia
|
| Zet USB geheugen apparaat detectie uit |
nousbstorage
|
| Zet alle USB apparaat detectie uit |
nousb
|
| Zet alle probing van netwerk hardware uit |
nonet
|
Tabel 9.4. Hardware opties
Extra scherm
De
isa optie laat het systeem een extra tekst scherm zien aan het begin van het installatie proces. Gebruik dit scherm om de ISA apparaten in je computer te configureren.
Belangrijk
Andere kernel boot opties hebben geen bijzondere betekenis voor anaconda en beinvloeden het installatie proces niet. Als je deze opties echter gebruikt om het installatie systeem op te starten,zal anaconda ze bewaren in de bootloader configuratie.
9.6. Gebruik van de onderhouds boot modes
9.6.1. Laden van de geheugen (RAM) test mode
Fouten in geheugen modules kunnen je systeem laten bevriezen of onvoorspelbare crashes veroorzaken. In sommige gevallen, kunnen geheugen fouten alleen problemen geven in bepaalde combinaties van software. Daarom moet je het geheugen van een computer systeem testen voordat je Fedora voor de eerste keer installeert, zelfs als het eerder al andere operating systemen heeft gedraaid.
Fedora bevat de Memtest86 geheugen test toepassing. Om je computer op te starten in
geheugen test mode, kies je in het boot menu. De eerste test begint onmiddelijk. Standaard zal Memtest86 tien testen uitvoeren.
Om de testen te stoppen en je computer opnieuw op te starten, druk je op Esc op ieder gewenst moment.
9.6.2. Boot media verifieren
Je kunt de integriteit van een op ISO gebaseerde installatie bron testen voordat je het gebruikt om Fedora te installeren. Deze bronnen omvatten CD, DVD, en ISO images bewaardop een locale hard disk of op een NFS server. Verifieren dat de ISO images correct zijn voordat je een installatie probeert zorgt ervoor om problemen te vermijden die vaak optreden gedurende de installatie.
Fedora biedt je drie manieren om de installatie ISO's te testen:
- selecteer de Verify and Boot optie op de Fedora Live CD. Om het Live CD boot menu te bereikeb, druk je op een willekeurige toets binnen de tien seconden voordat het splash scherm verschijnt.
- selecteer OK op de prompt om de media te testen voor de installatie als je opstart van de Fedora distributie CD set of DVD.
- start Fedora op met de
mediacheckoptie.
9.6.3. Je computer opstarten met de reddings mode
Je kunt een commandoregel Linux systeem opstarten of van een
reddings schijf, of van een installatie schijf, zonder Fedora op je computer te installeren. Dit staat je toe om de programma's en functies van een draaiend Linux systeem te veranderen of te herstellen dat al op je systeem geinstalleerd is.
De rescue schijf start standaard het reddings mode systeem. Om het reddings mode systeem te starten met de installatie schijf, kies je van het boot menu.
Specificeer de taal, de toetsenbord indeling en de netwerk instellingen voor het reddings systeem met de schermen die volgen. Het laatste scherm configureert toegang tot het bestaande systeem op je computer.
Standaard koppelt de rescue mode een bestaand operating systeem aan onder de map
/mnt/sysimage/.
9.6.4. Je computer upgraden
Een vroegere boot optie,
upgrade, is vervangen door een fase in het installatie programma waarin het installatie programma je vraagt of je wilt upgraden, of een eerdere versie van Fedora, die het op je systeem heeft ontdekt, wilt herinstalleren.
Echter, het installatie programma heeft een vorige versie van Fedora misschien niet correct ontdekt als de inhoud van het
/etc/fedora-release bestand is veranderd. De boot optie upgradeany verzwakt de test die het installatie programma uitvoert en staat je toe een Fedora installatie te upgraden ook als het installatie programma het niet correct heeft geidentificeerd.
Hoofdstuk 10. Installeren zonder media
Deze sektie beschrijf hoe je Fedora op je systeem kan installeren zonder extra fysieke media aan te moeten maken. In plaats daarvan kun je de bestaande GRUB boot loader gebruiken om het installatie programma op te starten.
Linux vereist
Deze procedure veronderstelt dat je Fedora, of een andere redelijk moderne Linux distributie, al gebruikt met de GRUB boot loader. Er wordt ook aangenomen dat je wat ervaring met Linux hebt.
10.1. Boot bestanden verkrijgen
Om een intallatie uit te voeren zonder media of een PXE server, moet je systeem lokaal twee bestanden aanwezig hebben, een kernel en een initial RAM schijf.
- Download een Live image of een DVD distributie, of om een installatie spiegel te lokaliseren, ga naar http://mirrors.fedoraproject.org/publiclist/Fedora/11/.
- Zoek de
isolinux/map op met een van de volgende methodes:- Als je ervoor kiest om een image op te halen, open je het met het juiste werkblad gereedschap. Als je Fedora gebruikt, dubbel-klik je op het bestand om het te openen met Archiefbeheer. Open de
isolinux/map - Als je ervoor kiest om de hele image niet te downloaden omdat je via het netwerk will installeren, lokaliseer je de gewenste release. In het algemeen, als je een geschikte spiegel hebt gevonden, ga je naar de
releases/11/Fedora/map.arch/os/isolinux/
Beschikbare installatie types
Als je een image ophaalt, kun je kiezen voor een installatie van harde schijf, of een netwerk installatie. Als je alleen geselecteerde bestanden van een spiegel ophaalt, kun je alleen een netwerk installatie uitvoeren. - Kopieer de
vmlinuzeninitrd.imgbestanden van de gekozen bron naar de/boot/map en verander hun namen naarvmlinuz-installeninitrd.img-install. Je moetrootrechten hebben om bestanden in de/boot/map te kunnen schrijven.
10.2. Verander de GRUB Configuratie
De GRUB boot loader gebruikt het configuratie bestand
/boot/grub/grub.conf. Om GRUB te configureren om van de nieuwe bestanden te booten, voeg je een boot sectie toe aan /boot/grub/grub.conf die naar die bestanden refereert.
Een minimale boot sectie ziet er als volgt uit:
title Installation
root (hd0,0)
kernel /vmlinuz-install
initrd /initrd.img-install
Je kunt er voor kiezen om opties toe te voegen aan het einde van de
kernel regel van de boot sectie. Deze opties zetten voorlopinge opties in Anaconda welke de gebruiker normaal interactief opgeeft. Voor een lijst van de beschikbare installeer boot opties, zie Hoofdstuk 9, Opstart opties.
De volgend opties zijn gewoonlijk nuttig voor installaties zonder media:
ip=method=lang=keymap=ksdevice=(als de installatie een interface anders dan eth0 nodig heeft)vncenvncpassword=voor een installatie op afstand
Als je klaar bent, verander je de
default optie in /boot/grub/grub.conf zodat die naar de nieuwe sectie wijst die je toegevoegd hebt:
default 0
10.3. Opstarten om te Installeren
Start het systeem opnieuw op. GRUB start de installatie kernel en RAM schijf op, inclusief de opties die je gezet hebt. Je kunt nu verder gaan met het juiste hoofdstuk in deze gids voor de volgende stap. Als je wilt installeren op afstand met VNC, ga naar Paragraaf 9.2, “Toegang op afstand toestaan naar het installatie systeem” voor hulp om verbinding te maken met het systeem op afstand.
Hoofdstuk 11. Het Opzetten van een installatie server
Ervaring is vereist
Deze appendix is bedoeld voor gebruikers met Linux ervaring. Als je een nieuwe gebruiker bent, zul je er de voorkeur aan geven om minimale boot media of de distributie DVD te gebruiken.
Warning
De instructies in deze appendix configureren een automatische installeer server. De standaard configuratie houdt de vernietiging in van alle bestaande data op alle schijven voor hosts die installeren met deze methode. Dit is vaak verschillend met andere netwerk installeer server configuraties die een interactieve installatie procedure aanbieden.
Fedora staat installatie toe over een netwerk met gebruik van de NFS, FTP, of HTTP protocollen. Een netwerk installatie kan opgestart worden met een CD-ROM, een opstartbaar flash geheugen apparaat, of door het gebruik van de
askmethod opstart optie van de Fedora CD #1 of DVD. Als alternatief, als het te installeren systeem een netwerk interface kaart (NIC) bevat met Pre-Execution Environment (PXE) ondersteuning, kan het ingesteld worden om op te starten van bestanden op een ander systeem op het netwerk in plaats van locale media zoals CD-ROM.
Voor een PXE installatie, stuurt de NIC met PXE ondersteuning van de client een verzoek uit voor DHCP informatie. De DHCP server voorziet de client met een IP adres, andere netwerk informatie zoals naamserver, het IP adres of hostnaam van de
tftp server (welke de bestanden levert nodig om het installatie programma op te starten), en de locatie van de bestanden op de tftp server. Dit is mogelijk door PXELINUX, wat een onderdeel is van het syslinux pakket.
In het verleden moesten beheerders een groot aantal handmatige configuraties uitvoeren om een installatie server te maken. Echter, als je een Red Hat Enterprise Linux, CentOS, of Fedora server op je lokale netwerk hebt, kun je het cobbler pakket gebruiken om deze taken uit te voeren. Om een PXE server handmatig in te stellen, zie Paragraaf 11.5, “Handmatig een PXE server instellen”.
Om de taken in deze sectie uit te voeren, moet omschakelen naar het
root account met het commando su -. Als alternatief kun je een commando uitvoeren met de -c optie, gebruik makend van de vorm su -c 'commando'.
11.1. cobbler opzetten
Installeer cobbler met het volgende commando:
yum -y install cobbler
Het
cobbler commando kan zijn eigen instellingen controleren voor juistheid en de resultaten weergeven. Voer het volgende commando uit om de instellingen te controleren:
cobbler check
Verander de instellingen in het
/var/lib/cobbler/settings bestand om het IP adres van de server weer te geven. Je moet tenminste de server en next_server opties veranderen, hoewel deze opties naar hetzelfde IP adres kunnen wijzen.
Als je nog geen DHCP server hebt draaien, dan moet je ook de
manage_dhcp optie veranderen naar 1. Heb je wel een DHCP server draaiende, configureer deze volgens de instructies in de syslinux pakket documentatie. Voor meer informatie, refereer naar je lokale bestanden /usr/share/doc/syslinux-versie/syslinux.doc en /usr/share/doc/syslinux-versie/pxelinux.doc.
11.2. De distributie opzetten
Om een distributie op te zetten van een volledige Fedora DVD of ISO bestand, gebruik je deze procedure.
Netwerk locaties
Om een lokale spiegel van een bestaande netwerk bron te maken, moet je deze sectie overslaan en inplaats daarvan gaan naar Paragraaf 11.3, “Een netwerk locatie spiegelen”.
- Als je een DVD schijf of een ISO bestand gebruikt, maak dan een map aanmeld punt:
mkdir /mnt/dvdOm een fysieke DVD schijf aan te melden, gebruik het volgende commando:mount -o context=system_u:object_r:httpd_sys_content_t:s0 /dev/dvd /mnt/dvdOm een DVD ISO bestand aan te melden, gebruik het volgende commando:mount -ro loop,context=system_u:object_r:httpd_sys_content_t:s0 /path/to/image.iso /mnt/dvd - Om een NFS installatie te ondersteunen, maak je een bestand aan met de naam
/etc/exportsen voeg er de volgende regel aan toe:/mnt/dvd *(ro,async)
Start de NFS server met de volgende commando's:/sbin/service rpcbind start /sbin/service nfs start - Om HTTP installatie te ondersteunen, gebruik je
yumom de Apache web server te installeren als dat nog niet gebeurt is:yum -y install httpdMaak een link naar de aangemelde schijf in het Apache publieke inhoud gebied:ln -s /mnt/dvd /var/www/html/distro
11.3. Een netwerk locatie spiegelen
Als je geen schijven of ISO bestanden hebt voor een distributie, kun je
cobbler gebruiken om een installatie server te maken. Het cobbler commando haalt de distributie op over het netwerk als deel van het importeer proces.
Lokaliseer de distributie op het netwerk. De locatie kan op het lokale netwerk zijn of bereikbaar zijn op een server op afstand met FTP, HTTP, of rsync protocollen. Noteer de URI, die een van de volgende zal zijn:
http://mirror.example.com/pub/fedora/linux/releases/11/Fedora/arch/osftp://mirror.example.com/pub/fedora/linux/releases/11/Fedora/arch/osrsync://mirror.example.com/fedora/linux/releases/11/Fedora/arch/os
11.4. De distributie importeren
Om een distributie aan te bieden voor meer dan een installatie methode, gebruik je de extra
cobbler import taken met een andere naam voor elke methode. Voor de beste resultaten, gebruik je de installatie methode als deel van de naam, zodat het in het boot menu van de gebruiker verschijnt.
- Om de DVD schijf of ISO distributie te importeren, gebruik je het volgende commando:
cobbler import --path=/mnt/dvd --name=distro_nameVul voordistro_naameen herkenbare naam in voor de distributie.Om een lokale distributie of een distributie over het hetwerk op afstand te importeren incobbler, voer je dit commando uit. Vervangnetwerk_URImet de URI die je hebt gevonden in Paragraaf 11.3, “Een netwerk locatie spiegelen”, endistro_naamals hierboven:cobbler import --mirror=network_URI--name=distro_nameEen bron importeren
Alscobblereen distributie importeert met de commando's hierboven, kopieert het alle bestanden naar het geheugen van de lokale server, dit kan enige tijd duren.Als je geen lokale kopie van de distributie wilt maken omdat gebruikers die locatie al kunnen bereiken, gebruikt je de--available-asoptie.cobbler import --path=/mnt/dvd --name=distro_name--available-as=network_URIcobbler import --mirror=network_URI--name=distro_name--available-as=network_URIVoornetwerk_URI, gebruik je de juiste netwerk locatie van de distributie. Deze URI geeft aan hoe de server de distributie beschikbaar maakt voor zijn gebruikers. De bovenstaande voorbeelden veronderstellen dat jouwcobblerserver de spiegel locatie op dezelfde URI vindt als de gebruikers. Als dit niet het geval is, vul dan de juiste URI in voor de--mirroroptie. De volgende voorbeelden zijn URI locaties die werken als je de procedures in deze sektie hebt opgevolgd, and het IP adres van je server192.168.1.1is:nfs://192.168.1.1:/mnt/dvdhttp://192.168.1.1:/distro
Indien nodig, vervang je192.168.1.1met het IP adres van jouwcobblerserver. - Voer het commando
cobbler syncuit om de veranderingen aan te brengen. Om te ontdekken dat jouwcobblerserver naar de juiste poorten luistert, gebruik je hetnetstat -lpcommando.Firewall Overwegingen
Afhankelijk van de configuratie van je server, kan het nodig zijn om hetsystem-config-securitylevelcommando te gebruiken om toegang toe te staan voor sommige of alle van de volgende voorzieningen:- 67 of bootps, voor de DHCP/BOOTP server
- 69 of tftp, om de PXE lader te verschaffen
- 80 of http, als de
cobblerserver een HTTP installatie moet ondersteunen - 20 en 21 of ftp, als de
cobblerserver een FTP installatie moet ondersteunen - 111 of sunrpc, als de
cobblerserver een NFS installatie moet ondersteunen.
11.5. Handmatig een PXE server instellen
De volgend stappen moeten uitgevoerd worden om je voor te bereiden op een PXE installatie:
- Configureer de netwerk (NFS, FTP, HTTP) server om de installatie boom te exporteren.
- Configureer de bestanden op de
tftpserver die nodig zijn voor het opstarten met PXE. - Stel in welke hosts zijn toegelaten om op te starten van de PXE configuratie.
- Start de
tftpvoorziening. - Configureer DHCP.
- Start de client op, en start de installatie.
11.5.1. Het opzetten van de netwerk server
Configureer eerst een NFS, FTP, of HTTP server voor het exporteren van de complete installatie boom voor de versie en variant van Fedora die geinstalleerd gaat worden. Refereer naar Paragraaf 3.5, “Voorbereiden voor een netwerk installatie” voor gedetaileerde instructies.
11.5.2. PXE boot configuratie
De volgende stap is het copieeren van de bestanden die nodig zijn om de installatie te starten naar de
tftp server zoadat ze gevonden kunnen worden als de client erom vraagt. De tftp server is gewoonlijk dezelfde server als de netwerk server die de installatie boom exporteert.
Om deze bestanden te copieeren, draai je het Network Booting Tool op de NFS, FTP, of HTTO server. Een aparte PXE server is niet nodig.
11.5.3. PXE hosts toevoegen
Na het configureren van de netwerk server, wordt de interface getoons zoals te zien in Figuur 11.1, “Hosts toevoegen”.
Hosts toevoegen
Figuur 11.1. Hosts toevoegen
De volgende stap is het instellen van welke host toegestaan wordt om te verbinden met de PXE opstart server.
Om hosts toe te voegen, klik je op de knop.
Voeg een host toe
Figuur 11.2. Een host toevoegen
Vul de volgende informatie in:
- Hostnaam of IP Adres/Subnet — Het IP adres, volledig gekwalificeerde hostnaam, of een subnet van systemen die toegestaan gaan worden om met de PXE server te verbinden voor installaties.
- Operating Systeem — Het operating systeem identifier om op deze client te installeren. De lijst wordt gemaakt van de installatie moegelijkheden gemaakt van de Netwerk Installatie Dialoog.
- Seriele Console — Deze optie staat het gebruik van een seriele console toe.
- Kickstart bestand — De volgende opties kunnen geplaatst worden in een kickstart bestand. Als je de voorkeur hebt voor een grafische interface om je kickstart bestand te maken, gebruik je het Kickstart Configurator programma. Refreer naar Hoofdstuk 14, Kickstart configurator voor details.
Negeer de Snapshot naam en Ethernet opties. Die zijn alleen voor omgevingen zonder harde schijven.
11.5.4. TFTPD
11.5.4.1. De tftp server opstarten
Verifieer dat op de DHCP server het
tftp-server pakket is geinstalleerd met het commando rpm -q tftp-server.
tftp is een op xinetd gebaseerde voorziening, start het met de volgende commando's:
/sbin/chkconfig --level 345 xinetd on /sbin/chkconfig --level 345 tftp on
Deze commando's configureren de
tftp en xinetd voorzieningen om onmiddelijk aan te zetten en ook om ze te configureren om ze tijdens de systeem opstart in de runlevels 3, 4, en 5 op te starten.
11.5.5. De DHCP server configureren
Als er geen DHCP server op het netwerk aanwezig is, moet je er een configureren. Refereer naar de Red Hat Enterprise Linux Deployment Guide voor details. Wees er zeker van dat het configuratie bestand het volgende bevat zodat PXE opstarten is aangezet voor systemen die dat ondersteunen:
allow booting; allow bootp; class "pxeclients" { match if substring(option vendor-class-identifier, 0, 9) = "PXEClient"; next-server <server-ip>; filename "linux-install/pxelinux.0"; }
waarin de next-server
<server-ip> vervangen moet worden door het IP adres van de tftp server.
11.5.6. Voeg een aangepaste opstart boodschap toe
Optioneel verander je
/tftpboot/linux-install/msgs/boot.msg om een aangepaste opstart boodschap te gebruiken.
11.5.7. De PXE installatie uitvoeren
Voor instructies over het configureren van de netwerk kaart met PXE ondersteuning om te starten van het netwerk, raadpleeg je de documentatie van de NIC. Dit varieert een beetje per kaart.
Nadat het systeem het installatie programma opstart, refereer je naar Hoofdstuk 7, Installeren op Intel en AMD systemen.
Hoofdstuk 12. Installeren via VNC
De Red Hat Enterprise Linux en Fedora installer (anaconda) biedt twee manieren om er interactief mee te werken. De originele mode is een tekst gebaseerde interface. De nieuwere mode gebruikt GTK+ en draait in de X windows omgeving. Dit hoofdstuk legt uit hoe je de grafische installatie mode kunt gebruiken in omgevingen waar het systeem een goed scherm en invoerapparaten ontbeert, zaken die typisch geassocieerd worden met een werkstation. Dit scenario is kenmerkend voor systemen in een datacentrum, die vaak vaak geinstalleerd zijn in rek omgeving en geen scherm, toetsenbord, of muis hebben. Bovendien missen veel van deze systemen zelfs de mogelijkheid om een grafisch scherm aan te sluiten. Omdat zakelijke hardware die mogelijkheid voor het fysieke systeem zelden nodig heeft, is dit een acceptabele hardware configuratie.
Zelfs in deze omgevingen blijft de grafische installer echter de aanbevolen methode om te installeren. In de tekst mode ontbreken veel van de mogelijkheden die in de grafische mode beschikbaar zijn. Veel gebruikers vinden nog steeds dat de tekst mode interface hen extra power en configuratie mogelijkheden biedt die niet gevonden worden in de grafische versie. Het omgekeerde is waar. Veel minder ontwikkel inspanning wordt besteed aan de tekst mode interface en specifieke zaken (bijvoorbeeld, LVM configuratie, partitie indeling, pakket selectie, en bootloader configuratie) zijn opzettelijk weggelaten uit de tekst mode omgeving. De redenen hiervoor zijn:
- Minder scherm gereedschappen beschikbaar om gebruikers interfaces te maken overeenkomstig zoals die gevonden worden in de grafische mode.
- Moeilijke internationalisatie ondersteuning.
- Wenselijkheid om een enkel interactief installatie code pad te handhaven.
Anaconda bevat daarom een Virtual Network Computing (VNC) mode die toestaat om de grafische mode van de installer locaal te draaien, maar die wordt getoond op een systeem dat met het netwerk verbonden is. Installeren in de VNC mode biedt je de volledige reeks van installatie opties, zelfs in situaties waar het systeem een scherm of invoer apparaten ontbeert.
12.1. VNC viewer
Het uitvoeren van een vnc installatie vereist dat een VNC viewer draait op je werkstation of andere computer. Locaties waar graag een VNC viewer geinstalleerd wilt zien:
- Je werkstation
- Laptop
VNC is open bron software onder licentie van de GNU General Public License. Er bestaan versies voor Linux, Windows, en MacOS X. Hier volgen enkele aanbevolden VNC viewers:
vncvieweris beschikbaar voor Red Hat Enterprise Linux en Fedora Linux door het installeren van hetvncpakket:#
yum install vnc- TightVNC is beschikbaar voor Windows op http://www.tightvnc.com/
- MacOS X bevat ingebouwde VNC ondersteuning vanaf versie 10.5. In de Finder, klik je op het Go menu en je kiest Connect to Server. In het server adres veld kun je intypen
vnc://, waarin SERVER het IP adres of de hostnaam is van de VNC server waarnaar je wilt verbinden en DISPLAY is het VNC scherm nummer (gewoonlijk 1), en klik op Connect.SERVER:DISPLAY
Zodra je hebt gecontroleerd dat je een VNC viewer tot je beschikking hebt, wordt het tijd om de installatie te starten.
12.2. VNC modes in Anaconda
Anaconda biedt twee modes voor VNC installaties. De mode die je kiest zal afhangen van de netwerk configuratie in je omgeving.
12.2.1. Directe mode
De directe VNC mode in anaconde is wanneer de client een verbinding begint te maken naar de VNC server die in anaconda draait. Anaconda zal je vertellen wanneer je deze verbinding in de viewer moet oppakken. De directe mode kan geactiveerd worden met een van de volgende commando's:
- Geef
vncop als een boot argument. - Specificeer het
vnccommando in het kickstart bestand gebruikt voor de installatie.
Als je de VNC mode activeert, zal anaconda de eerste fase van de installer afmaken en daarna VNC starten om de grafische installer te draaien. De installer laat een boodschap op de console zien met het volgende formaat:
Running anacondaVERSION, thePRODUCTsystem installer - please wait...
Anaconda zal je ook het IP adres en scherm nummer vertellen die je in de VNC viewer moet gebruiken. Op dit punt aangekomen, moet je de VNC viewer starten en verbinden met het doel systeem om de installatie te vervolgen. De VNC viewer zal anaconda aan je presenteren in de grafische mode.
Er zijn een paar nadelen voor de directe mode, waaronder:
- Vereist visuele toegang tot de systeem console om te zien naar welk IP adres en poort de VNC viewer moet verbinden.
- Vereist interactieve toegang tot de systeem console om de eerste fase van de installer af te maken.
Als een van deze nadelen je zal beletten om de directe VNC mode in anaconda te gebruiken, dan is de connect mode waarschijnlijk beter voor jouw omgeving.
12.2.2. Connect mode
Bepaalde firewall configuraties of situaties waar het doel systeem is ingesteld voor een dynamisch IP adres kunnen problemen veroorzaken voor de direct VNC mode in anaconda. Bovendien, als je geen console op het doel systeem hebt om de boodschap te zien die je vertelt naar welk IP adres je moet verbinden, zul je niet in staat zijn om de installatie te vervolgen.
De VNC connect mode verandert hoe VNC opgestart wordt. In plaats van het opstarten door anaconda en op jou te wachten om te verbinden, staat de VNC connect mode anaconda toe om automatisch naar je viewer te verbinden. In dit geval hoef je het IP adres van het doel systeem niet te weten.
Om de VNC connect mode te activeren, geef je de
vncconnect boot parameter door:
boot: linux vncconnect=HOST
Vervang HOST met het IP adres of de hostnaam van jouw VNC viewer. Voordat je het installatie proces op de doel computer opstart, start je jouw VNC viewer en laat het wachten op een binnenkomende verbinding.
Start de installatie en als je VNC viewer de grafische installer laat zien, ben je klaar om verder te gaan.
12.3. Installateren met VNC
NU je een VNC viewer toepassing hebt geinstalleerd en een VNC mode hebt gekozen om te gebruiken in anaconda, ben je klaar om de installatie te beginnen.
12.3.1. Installatie voorbeeld
De gemakkelijkste manier om een installatie uit te voeren waarbij VNC gebruikt wordt is om direct te verbinden met de netwerk poort op het doel systeem. Een laptop kan hier prima voor gebruikt worden. Als je de installatie op deze manier gaat uitvoeren, let dan op de volgende stappen:
- Verbindt de laptop of een ander werkstation met het doel systeem door een crossover kabel te gebruiken. Als je gewone kabels gebruikt, wees er dan zeker van om de twee systemen te verbinden via een hub of een switch. De meest recente Ethernet interfaces zullen automatisch detecteren of ze wel of niet een crossover nodig hebben, zodat het mogelijk kan zijn om de twee systemen direct te verbinden met een standaard kabel.
- Configureer het VNC viewer systeem om een RFC 1918 adres zonder gateway te gebruiken. Deze prive netwerk verbinding zal alleen gebruikt worden voor deze installatie. Configureer het VNC viewer systeem voor 192.168.100.1/24. Als dat adres al in gebruik is, kies dan iets anders in de RFC 1918 adres ruimte die je beschikbaar hebt.
- Begin de installatie op het doel systeem.
- Start de installatie DVD of CO op.Als je de installatie media (CD of CDV) opstart, wees er dan zeker van om
vncmee te geven als boot parameter. Om devncparameter toe te voegen, moet er een console aan het doel systeem zijn gekoppeld die je toestaat om het opstart proces te beinvloeden. Vul het volgende in op de prompt:boot:
linux vnc - Opstarten over het netwerk.Als het doel systeem is ingesteld met een statisch IP adres, voeg je het
vnccommando toe aan het kickstart bestand. Als het doel systeem DHCP gebruikt, voeg jevncconnect=toe aan de boot atgumenten voor het doel systeem. HOST is het IP adres of DNS hostnaam van het VNC viewer systeem. Type het volgende in op de prompt:HOSTboot:
linux vncconnect=HOST
- Als je gevraagd wordt voor de netwerk configuratie van het doel systeem, geef het een beschikbaar RFC 1918 adres in hetzelfde netwerk dat je gebruikte voor het VNC viewer systeem. Bijvoorbeeld, 192.168.100.2/24.
Note
Dit IP adres wordt alleen maar gebruikt tijdens de installatie. Je zult later in de installer de mogelijk hebben om de uiteindelijke netwerk instellingen te configureren. - Zodra de installer aangeeft dat het anaconda start, wordt je gevraagd om met het systeem te verbinden via de VNC viewer. Verbindt met het doel systeem en volg de grafische installatie mode instructies op.
12.3.2. Kickstart overwegingen
Als je doel systeem zal opstarten via het netwerk, is VNC nog beschikbaar. Voeg alleen maar het
vnc commando toe aan het kickstart bestand voor het systeem. Je zult in staat zijn om met het doel systeem te verbinden met gebruik van je VNC viewer en je kunt het installatie proces volgen. Het te gebruiken adres is datgene waarmee het systeem ingesteld is via het kickstart bestand.
Als je DHCP gebruikt voor het doel systeem, kan de omgekeerde
vncconnect methode misschien beter voor je werken. Inplaats van het toevoegen van de vnc boot parameter aan het kickstart bestand, voeg je de vncconnect=HOST parameter toe aan de lijst van de boot argumenten voor het doel systeem. Voor HOST, vul je het IP adres of DNS hostnaam in van het vnc viewer systeem. Zie de volgende sectie voor meer details over het gebruik van de vncconnect mode.
12.3.3. Firewall Overwegingen
Als je een installatie uitvoert waarbij het VNC viewer systeem een werkstation is dat op een ander subnet is dan het doel systeem, kun je in netwerk route problemen komen. VNC werkt prima zo lang je viewer systeem een route heeft naar het doel systeem en de poorten 5900 en 5901 open zijn. Als je omgeving een firewall heeft, wees er dan zeker van dat de poorten 5900 en 5901 open zijn tussen je werkstation en het doel systeem.
Naast het doorgeven van de
vnc boot parameter, wil je misschien ook de vncpassword parameter doorgeven in deze scenario's. Hoewel het wachtwoord in leesbare tekst over het netwerk wordt verzonden, biedt het een extra stap voordat een viewer kan verbinden met een systeem. Zodra de viewer verbindt met het doel systeem via VNC, worden geen andere verbindingen meer toegelaten. Deze beperkingen zijn gewoonlijk voldoende voor installatie doeleinden.
Important
Wees er zeker van om een tijdelijk wachtwoord te gebruiken voor de
vncpassword optie. Het moet geen wachtwoord zijn dat je gebruikt op welk systeem dan ook, en al helemaal geen root wachtwoord.
Als je problemen blijft houden, overweeg dan het gebruik van de
vncconnect parameter. In deze mode, start je de viewer eerst op je systeem op en laat het luisteren naar een binnenkomende verbinding. Geef vncconnect=HOST door op de boot prompt en de installer zal proberen te verbinden met de opgegeven HOST (een hostnaam of een IP adres).
12.4. Referenties
- VNC beschrijving op Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Vnc
- TightVNC: http://www.tightvnc.com/
- RFC 1918 - Address Allocation for Private Networks: http://www.ietf.org/rfc/rfc1918.txt
- Anaconda boot opties: http://fedoraproject.org/wiki/Anaconda/Options
- Kickstart documentatie: http://fedoraproject.org/wiki/Anaconda/Kickstart
Hoofdstuk 13. Kickstart installaties
- 13.1. Wat zijn Kickstart installaties?
- 13.2. Hoe voer je een Kickstart installatie uit?
- 13.3. Het kickstart bestand maken
- 13.4. Kickstart opties
- 13.5. Package Selection
- 13.6. Pre-installatie script
- 13.7. Post-installatie script
- 13.8. Maak het kickstart bestand beschikbaar
- 13.9. Maak de installatie boom beschikbaar
- 13.10. Opstarten van een kickstart installatie
13.1. Wat zijn Kickstart installaties?
Veel systeembeheerders zouden de voorkeur hebben om een automatische installatie methode te gebruiken om Fedora op hun machines te installeren. Om aan deze behoeft te voldoen heeft Red Hat de kickstart installatie methode gemaakt. Met gebruik van kickstart kan een systeembeheerder een enkel bestand maken die de antwoorden voor alle vragen bevat die normaal gevraagd zullen worden in een kenmerkende installatie.
Kickstart bestanden kunnen bewaard worden op een enkel server systeem en kunnen gelezen worden door individuele computers tijdens hun installatie. Deze installatie methode kan het gebruik ondersteunen van een enkel kickstart bestand om Fedora te installeren op meerdere machines, wat het ideaal maakt voor netwerk en systeem beheerders.
Kickstart geeft gebruikers een mogelijkheid om een Fedora installatie te automatiseren.
13.2. Hoe voer je een Kickstart installatie uit?
Kickstart installaties kunnen uitgevoerd worden met gebruik van een locale CD-ROM, een locale harde schijf, of via NFS, FTP, of HTTP.
Om kickstart te gebruiken, moet je:
- Een kickstart bestand aanmaken.
- Boot media aanmaken met het kickstart bestand of het kickstart bestand beschikbaar maken op het netwerk.
- De installatie boom beschikbaar maken.
- Start de kickstart installatie.
Dit hoofdstuk legt deze stappen gedetaileerd uit.
13.3. Het kickstart bestand maken
Het kickstart bestand is een eenvoudig tekst bestand. die een lijst met items bevat, ieder gedefinieerd door een sleutelwoord. Je kunt het maken door het Kickstart Configurator programma te gebruiken, of door het van nul af te schrijven. Het Fedora installatie programma maakt ook een voorbeeld kickstart bestand aan gebaseerd op de opties die je tijdens de installatie geselecteerd hebt. Het wordt geschreven naar het bestand
/root/anaconda-ks.cfg. Je kunt dit bestand bewerken met een willekkeurige tekstverwerker dat bestanden kan wegschrijven als ASCII tekst.
Om te beginnen moet je verdacht zijn op de volgende punten als je jouw eigen kickstart bestand maakt:
- Secties moeten opgegeven worden in volgorde. Items binnen de secties hoeven niet in een speciale volgorde te zijn behalve waar dat anders voorgeschreven wordt. De sectie volgorde is:
- Commando sectie — Refereer naar Paragraaf 13.4, “Kickstart opties” voor een lijst van kickstart opties. Je moet de vereiste opties toevoegen.
- De
%packagessectie — Refereer naar xref linkend="s1-kickstart2-packageselection"/> oor details. - De
%preen%postsecties — Deze twee secties kunnen in elke volgorde zijn en zijn niet vereist. Refereer naar Paragraaf 13.6, “Pre-installatie script” en Paragraaf 13.7, “Post-installatie script” voor details.
- Items die niet vereist zijn kunnen worden weggelaten.
- Het weglaten van vereist item resulteert er in dat het installatie programma de gebruiker vraagt om een antwoord voor het betreffende item, net zoals de gebruiker gevraagd zou worden tijdens een typische installatie. Zodra het antwoord is gegeven, gaat de installatie niet begeleid verder (behalve als het nog een missend item vindt).
- Regels die beginnen met een # worden beschouwd als commentaar en worden genegeerd.
- Voor kickstart upgrades, zijn de volgende items vereist:
- Taal
- Installation method
- Apparaat specificatie (als het apparaat nodig is om de installatie uit te voeren)
- Toetsenbordindeling
- Het
upgradesleutelwoord - Boot loader configuratie
Als nog andere itemszijn opgegeven voor een upgrade, dan worden die items genegeerd (merk op dat dit ook pakketselectie betreft).
13.4. Kickstart opties
De volgende opties kunnen geplaatst worden in een kickstart bestand. Als je de voorkeur hebt voor een grafische interface om je kickstart bestand te maken, gebruik je het Kickstart Configurator programma. Refreer naar Hoofdstuk 14, Kickstart configurator voor details.
Note
Als de optie gevolgd wordt door een gelijkteken (=), moet daarachter een waarde opgegeven worden. In de voorbeeld commando's, zijn opties binnenhaken ([]) optionele argumenten voor het commando.
autopart(optioneel)- Maak automatisch partities — 1 GB of meer root (
/) partitie, een swap partitie, en een toepasselijke boot partitie voor de architectuur. Een of meer van de standaard partitie groottes kunnen hergedefinieerd worden met departinstructie.--encrypted— Moeten alle apparaten die dat ondersteunen standaard versleuteling krijgen? Dit komt overeen met het aanvinken van het Systeem versleutelen vakje op het initiele partitionerings scherm.--passphrase=— Bied een standaard systeem-brede wachtzin aan voor versleutelde apparaten.
ignoredisk(optioneel)- Veroorzaakt dat de installer de opgegeven schijven negeert. Dit is nuttig als je automatische partitionering gebruikt en je wilt er zeker van zijn dat sommige schijven genegeerd worden. Bijvoorbeeld, zonder
ignoredisk, zal kickstart falen als geprobeert wordt het toe te passen op een SAN-cluster, omdat de installer passieve paden naar de SAN ontdekt die geen partitie table teruggeven.Deignorediskoptie is ook nuttig als je meerdere paden naar je schijven hebt.De syntax is:ignoredisk --drives=
drive1,drive2,...waarindriveNeen is vansda,sdb,...,hda,... enz. autostep(optioneel)- Overeenkomstig met
interactivebehalve gaat het voor je naar het volgende scherm. Het wordt meestal gebruikt voor debugging.--autoscreenshot— Maak een schermcopie bij iedere stap tijdens de installatie en copieer de beelden naar/root/anaconda-screenshotsals de installatie klaar is. Dit is nuttig voor documentatie.
authofauthconfig(vereist)- Stel de authenticatie opties in voor het systeem. Het komt overeen met het
authconfigcommando, welke gedraaid kan worden na de installatie. Standaard worden wachtwoorden nomaal versleuteld en worden niet geschaduwd.--enablemd5— Gebruik md5 versleuteling voor gebruikers wachtwoorden.--enablenis— Zet NIS ondersteuning aan. Standaard gebruikt--enableniselk domein dat het op het netwerk vindt. Een domein moet bijna altijd met de hand ingesteld worden met de--nisdomain=optie.--nisdomain=— NIS domein naam te gebruiken voor NIS voorzieningen.--nisserver=— Server te gebruiken voor NIS voorzieningen (broadcasts zijn standaard).--useshadowof--enableshadow— Gebruik schaduw wachtwoorden.--enableldap— Zet LDAP ondersteuning aan in/etc/nsswitch.conf, wat je systeem toestaat om informatie over gebruikers (UID's, persoonlijke mappen, shells, enz.) te betrekken van een LDAP map. Om deze optie te gebruiken, moet je hetnss_ldappakket installeren. Je moet ook een server en een base DN (distiguished name) opgeven met--ldapserver=en--ldapbasedn=.--enableldapauth— Gebruik LDAP als authenticatie methode. Dit zet depam_ldapmodule aan voor authenticatie en wachtwoord veranderen, door een LDAP map te gebruiken. Om deze optie te gebruiken moet hetnss_ldappakket geinstalleerd zijn. Je moet ook een server en een base DN opgeven met--ldapserver=en--ldapbasedn=.--ldapserver=— Als je of--enableldapof--enableldapauthopgeeft, gebruik je deze optie om de naam van de te gebruiken LDAP server op te geven. Deze optie wordt gezet zijn in het/etc/ldap.confbestand.--ldapbasedn=— Als je opgeeft of--enableldapof--enableldapauth, gebruik je deze optie om de DN in je LDAP map boom op te geven waaronder de gebruikersinformatie bewaard is. Deze optie wordt gezet in het/etc/ldap.confbestand.--enableldaptls— Gebruik TLS (Transport Layer Security) opzoeken. Deze optie staat LDAP toe om versleutelde gebruikersnamen en wachtwoorden te versturen naar een LDAP server voor de authenticatie.--enablekrb5— Gebruik Kerberos 5 voor autheticatie van gebruikers. Kerberos zelf weet niets over persoonlijke mappen, UID's, of shells. Als je Kerberos aanzet, moet je de accounts van gebruikers bekend maken voor dit werkstation door het aanzetten van LDAP, NIS, of Hesiod of door het gebruik van het/usr/sbin/useraddcommando. Als je deze optie gebruikt, moet je hetpam_krb5pakket geinstalleerd hebben.--krb5realm=— Het Kerberos 5 gebied waartoe je werkstation behoort.--krb5kdc=— De KDC (of KDC's) dat verzoeken voor het gebied bedient. Als je meerdere KDC's in je gebied hebt, scheid je hun namen met komma's (,).--krb5adminserver=— De KDC in jouw gebied dat ook kadmmind draait. Deze serverhandelt wachtwoord veranderen en andere administratieve verzoeken af. Deze server moet op de master KDC draaien als je meer dan een KDC hebt.--enablehesiod— Zet Hesiod ondersteuning aan voor het zoeken naar persoonlijke mappen, UID's, en shells van gebruikers. Meer informatie over het instellen en gebruiken van Hesiod op je netwerk is in/usr/share/doc/glibc-2.x.x/README.hesiod, welke onderdeel van hetglibcpakket is. Hesiod is een uitbreiding van DNS dat DNS records gebruikt om informatie te bewaren over gebruikers, groepen, en verschillende andere zaken.--hesiodlhs— De Hesiod LHS ("left-hand side") optie, wordt ingesteld in/etc/hesiod.conf. Deze optie wordt gebruikt door de Hesiod bibliotheek om de naam te bepalen waarmee met DNS gezocht wordt voor het vinden van informatie, vergelijkbaar met het gebruik van LDAP van een basis DN.--hesiodrhs— De Hesiod RHS ("right-hand side) optie, wordt gezet in/etc/hesiod.conf. Deze optie wordt gebruikt door de Hesiod bibliotheek om de naam te bepalen waarmee met DNS gezocht wordt voor het vinden van informatie, vergelijkbaar met het gebruik van LDAP van een dasis DN.Note
Om gebruikers informatie voor "jim" op te zoeken, zoekt de Hesiod bibliotkeek naar jim.passwd<LHS><RHS>, wat moet resulteren in een TXT record dat er uitziet hoe zijn wachtwoord er uitziet (jim:*:501:501:Jungle Jim:/home/jim:/bin/bash). Voor groepen, is de situatie identiek, behalve wordt jim.group<LHS><RHS> gebruikt.Het opzoeken van gebruikers en groepen met gebruik van een getal wordt afgehandeld door van "501.uid" een CNAME te maken voor "jim.passwd", en van "501.gid" een CNAME voor "jim.group". Merk op dat de bibliotheek geen punt . plaatst voor de LHS en RHS waardes als een zoekopdracht wordt uitgevoerd. Daaron moeten de LHS en RHS waarden begiinen met een punt als dit vereist is.--enablesmbauth— Zet gebruikersauthenticatie aan voor een SMB server (gewoonlijk een Samba of Windows server). SMB authenticatie ondersteuning weet niets over persoonlijke mappen, UID's, of shells. Als je SMB aanzet moet je de accounts van gebruikers bekend maken aan het werkstation door LDAP, NIS, of Hesiod aan te zetten of door het gebruik van het/usr/sbin/useraddcommando om hun accounts bekend te maken voor het werkstation. Om deze optie te grbruiken, moet je hetpam_smbgeinstalleerd hebben.--smbservers=— De naam van de server(s) die gebruikt worden voor SMB authenticatie. Om meer dan een server op te geven, worden hun namen gescheiden door komma's (,).--smbworkgroup=— De naam van de werkgroep voor de SMB servers.--enablecache— Zet denscdvoorziening aan. Denscdvoorziening bewaart informatie over gebruikers, goepen, en verschillende andere soorten informatie. Het opslaan is in het bijzonder nuttig als je er voor kiest om informatie over gebruikers en groepen te verspreiden in je netwerk door NIS, LDAP, of Hesiod te gebruiken.
bootloader(vereist)- Specificeert hoe de boot loader geinstalleerd moet worden. Deze optie is vereist voor zowel installaties als upgrades.
Belangrijk
Als je de tekst mode kiest voor een kickstart installatie, wees er dan zeker van dat je keuzes opgeeft voor de partitionerings, bootloader, en pakket selectie opties. Deze stappen zijn geautomatiseerd in de tekst mode, en anaconda kan je niet vragen naar ontbrekende informatie. Als je geen keuzes voor deze opties opgeeft, zal anaconda het installatie proces stoppen.--append=— Specificeert kernel parameters. Om meerdere parameters op te geven scheidt je ze met spaties. Bijvoorbeeld:bootloader --location=mbr --append="hdd=ide-scsi ide=nodma"
--driveorder— Specificeert welk station de eerste is in de BIOS opstart volgorde. Bijvoorbeeld:bootloader --driveorder=sda,hda
--location=— Specificeert waar het boot record wordt geschreven. Geldige waardes zijn de volgende:mbr(de standaard),partition(installeert de boot loader op de eerste sector van de partitie die de kernel bevat), ofnone(intalleer de boot loader niet).--password=— Als je GRUB gebruikt, wordt het GRUB boot loader wachtwoord gezet met de waarde van deze optie. Dit moet gebruikt worden om toegang tot de GRUB shell te beperken, omdat hier willekeurige kernel opties doorgegeven kunnen worden.--md5pass=— Als GRUB gebruikt wordt, is dit gelijkwaardig met--password=behalve dat het wachtwoord versleuteld wordt.--upgrade— Upgrade de bestaande boot loader configuratie, met behoud van de oude regels. Deze optie is alleen beschikbaar voor upgrades.
clearpart(optioneel)- Verwijdert partities van het systeem, voordat nieuwe partities aangemaakt worden. Standaard worden geen partities verwijderd.
Note
Als hetclearpartcommando gebruikt wordt, dan kan het--onpartcomando niet gebruikt worden voor een logische partitie.--all— Verwijdert alle partities op het systeem.--drives=— Specificeert van welke stations partities verwijdert gaan worden. Bijvoorbeeld, het volgende verwijdert alle partities op de twee stations op de primaire IDE controller:clearpart --drives=hda,hdb --all
--initlabel— Initialiseert het schijflabel naar de standaard voor je architectuur (bijvoorbeeldmsdosvoor x86 engptvoor Itanium). Het is nuttig omdat het installatie programma niet gaat vragen of het de schijflabel moet initialiseren als het installeert naar een gloednieuwe harde schijf.--linux— Verwijdert alle Linux partities.--none(standaard) — Verwijder geen partities.
cmdline(optioneel)device(optioneel)- In de meeste PCI systemen, zoekt het installatie programma automatisch op een correcte manier naar Ethernet en SCSI kaarten. In oudere systemen en sommige PCI systemen echter,heeft kickstart een hint nodig om de juiste apparaten te vinden. Het
devicecommando, die het installatie programma vertelt om extra modules te installeren, heeft het volgende formaat:device
<type><moduleName>--opts=<options><type>— Vervang dit met, ofscsiofeth.<moduleName>— Vervang dit met de naam van de kernel module die geinstalleerd moet worden.--opts=— Aankoppel opties te gebruiken voor het koppelen van NFS export. Elke optie die opgegeven kan worden in/etc/fstabvoor en NFS aankoppeling zijn toegestaan. De opties zijn vermeld in denfs(5)manual pagina. Meerdere opties worden gescheiden door een komma.
driverdisk(optioneel)- Driver diskettes kunnen gebruikt worden tijdens kickstart installaties. Je moet de inhoud van de driver diskette copieeren naar de root map van een partitie op de harde schijf van het systeem. Dan moet je het
driverdiskcommando gebruiken om het installatie programma te vertellen waar het moet kijken voor de drivers.driverdisk
<partition>[--type=<fstype>]Als alternatief kan een netwerklocatie opgegeven worden voor de driver diskette:driverdisk --source=ftp://path/to/dd.img driverdisk --source=http://path/to/dd.img driverdisk --source=nfs:host:/path/to/img
<partition>— De partitie die de driver disk bevat.--type=— Bestandssysteemtype (bijvoorbeeld, vfat of ext2).
firewall(optioneel)firewall --enabled|--disabled [--trust=]
<device>[--port=]--enabledof--enable— Verbied binnenkomende verbindingen die geen reactie zijn op uitgaande verzoeken, zoals DNS antwoorden of DHCP verzoeken. Als toegang tot voorzieningen die op deze machine draaien nodig is, kun je ervoor kiezen om specifieke voorzieningen door de firewall toe te staan.--disabledof--disable— Stel geen iptables regels in.--trust=— Geeft hier een apparaat op, zoals eth0, waarvan alle verkeer die er vandaan komt door de firewall mag gaan. Om meer dat een aparaat op te geven, gebruik je--trust eth0 --trust eth1. Gebruikt GEEN door komma's gescheiden formaat zoals--trust eth0, eth1.<incoming>— Vervang dit met een of meer van het volgende om gespecificeerde voorzieningen door de firewall toe te staan.--ssh--telnet--smtp--http--ftp
--port=— Je kunt opgeven dat poorten toegestaan zijn door de firewall met het port:protocol formaat. Bijvoorbeeld, om IMAP toegang toe te staan door je firewall, specificeer jeimap:tcp. Numerieke poorten kunnen ook expliciet opgegeven worden, bijvoorbeeld, om UDP pakketten toe te staan door poort 1234, specificeer je1234:udp. Om meerdere poorten op te geven, scheidt je ze met komma's
firstboot(optioneel)- Bepaal of de Setup Agent opgestart wordt de eerste keer dat het systeem opgestart wordt. Als het aangezet wordt, moet het
firstbootpakket geinstalleerd zijn. Als dit niet wordt opgegeven, is de optie standaard uitgezet.--enableof--enabled— De Setup Agent wordt opgestart de eerste keer dat het systeem opstart.--disableof--disabled— De Setup Agent wordt niet gestart de eerste keerd dat het systeem opstart.--reconfig— Stel de Setup Agent in om tijdens het opstarten van het systeem te starten in de reconfiguratie mode. Deze mode staat het instellen toe van de taal, muis, toetsenbord, root wachtwoord, beveiligings niveau, tijdzone, en netwerk configuratie naast de standaard items.
halt(optioneel)- Stop het systeem nadat de installatie succesvol voltooid is. Dit is vergelijkbaar met een handmatige installatie, waar anaconda een boodschap laat zien en wacht tot de gebruiker een toets induwt voordat het opnieuw opstart. Als voor een kickstart installatie geen afrondings methode is opgegeven, wordt de
rebootals standaard gebruikt.Dehaltoptie is ruwweg equivalent met hetshutdown -hcommando.Voor andere afrondings methodes, refereer je naar depoweroff,reboot, enshutdownkickstart opties. graphical(optioneel)install(optioneel)- Vertelt het systeem een vers systeem te installeren in plaats van een bestaand systeem te upgraden. Dit is de standaard mode. Voor installatie, moet je de installatie type opgeven met een van
cdrom,harddrive,nfs, ofurl(voor FTP of HTTP installaties). Hetinstallcommando en de installatie methode moten op aparte regels staan.cdrom— Installeer van het eerste CD-ROM station in het system.harddrive— Installeer van een Fedora installatie boom op een locaal station, welke vfat of ext2 moet zijn.--biospart=BIOS partitie om van te installeren (zoals 82).--partition=Partitie om van te installeren (zoals sdb2).--dir=Map die devariant
Bijvoorbeeld:harddrive --partition=hdb2 --dir=/tmp/install-tree
nfs— Installeer van de opgegeven NFS server.--server=Server om van te installeren (hostnaam of IP).--dir=Map die devariant--opts=Aankoppel opties te gebruiken voor het aankoppelen van de NFS export (optioneel)
Bijvoorbeeld:nfs --server=nfsserver.example.com --dir=/tmp/install-tree
url— Installeer van een installatie boom op een server op afstand met FTP of HTTP.Bijvoorbeeld:url --url http://
<server>/<dir>or:url --url ftp://
<username>:<password>@<server>/<dir>
interactive(optioneel)- Gebruik de informatie die aangeboden wordt in het kickstart bestand tijdens de installatie, maar sta toe dat de opgegeven waardes bekeken en veranderd kunnen worden. Je krijgt ierder scherm van het installatie programma gepresenteerd met de waardes van het kickstart bestand. Of accepteer de waardes door op te klikken of verander de waardes en klik op om verder te gaan. Refereer naar het
autostepcommando. iscsi(optioneel)--target—--port=—--user=—--password=—
key(optioneel)- Specificeer een installatie sleutel, welke nodig is om je te helpen met pakket selectie en je systeem te identificeren voor ondersteunings doeleinden. Dit commmando is specifiek voor Red Hat Enterprise Linux, het heeft geen betekenis voor Fedora en zal genegeerd worden.
--skip— Sla het intypen van de sleutel over. Gewoonlijk zal anaconda, als het sleutel commando niet wordt gegeven, bij die stap pauzeren om naar de sleutel te vragen. Deze optie staat toe dat de automatische installatie doorgaat als je geen sleutel hebt of er geen wilt geven.
keyboard(vereist)- Stel het toetsenbord type van het systeem in. Nier volgt een lijst van de beschikbare toetsenborden op i386, Itanium, en Alpha machines:
be-latin1, bg, br-abnt2, cf, cz-lat2, cz-us-qwertz, de, de-latin1, de-latin1-nodeadkeys, dk, dk-latin1, dvorak, es, et, fi, fi-latin1, fr, fr-latin0, fr-latin1, fr-pc, fr_CH, fr_CH-latin1, gr, hu, hu101, is-latin1, it, it-ibm, it2, jp106, la-latin1, mk-utf, no, no-latin1, pl, pt-latin1, ro_win, ru, ru-cp1251, ru-ms, ru1, ru2, ru_win, se-latin1, sg, sg-latin1, sk-qwerty, slovene, speakup, speakup-lt, sv-latin1, sg, sg-latin1, sk-querty, slovene, trq, ua, uk, us, us-acentos
Het bestand/usr/lib/python2.2/site-packages/rhpl/keyboard_models.pybevat deze lijst ook en is onderdeel van hetrhplpakket. lang(vereist)- Stel de taal in te gebruiken tijdens de installatie en de standaard taal te gebruiken op het geinstalleerde systeem. Bijvoorbeeld, om de taal Engels in te stellen, moet het kickstart bestand de volgende regel bevatten:
lang en_US
Het bestand/usr/share/system-config-language/locale-listgeeft een lijst van geldige taalcodes in de eerste kolom van iedere regel en is onderdeel van hetsystem-config-languagepakket.Sommige talen (hoofdzakelijk Chinese, Japanse, Koreaanse, en Indiase talen) worden niet ondersteund tijdens de tekst mode installatie. Als een van deze talen is opgegeven met het lang commando, zal de installatie verdergaan met Engels hoewel het draaiende systeem als standaard de opgegeven taal zal gebruiken. langsupport(verouderd)- Het langsupport sleutelwoord is verouderd en het gebruik hiervan zal een foutboodschap veroorzaken die naar het scherm wordt geschreven en de installatie zal stoppen. Inplaats van het langsupport sleutelwoord te gebruiken, moet je nu de support pakket groepen opgeven van alle talen die je wilt ondersteunen in de
%packagessectie van je kickstart bestand. Bijvoorbeeld, ondersteuning toevoegen voor Frans betekent dat je het volgende moet toevoegen aan%packages:@french-support
logvol(optioneel)- Maak een logische volume voor Logical Volume Management (LVM) met de syntax:
logvol
<mntpoint>--vgname=<name>--size=<size>--name=<name><options>De opties zijn als volgt:--noformat— Gebruik een bestaande logische volume en formateer deze niet.--useexisting— Gebruik een bestaande logische volume en herformateer deze.--fstype=— Stel het bestandssysteem type in voor de logische volume. Geldige waarden zijnxfs,ext2,ext3,ext4,swap,vfat, enhfs.--fsoptions=— Specificeert een vrije vorm reeks van opties om gebruikt te worden tijdens het aankoppelen van het bestandssysteem. Deze reeks zal gecopieerd worden naar het/etc/fstabbestand van het geinstalleerde systeem en moet tussen aanhaaltekens staan.--bytes-per-inode=— Specificeert de grootte van inodes op het bestandssysteem dat op de logische volume gemaakt wordt. Niet alle bestandssystemen ondersteunen deze optie, in die gevallen wordt het stilletjes genegeerd.--grow=— Laat de logische volume groeien om de beschikbare ruime (als die er is) te vullen, of tot de maximale grootte instelling.--maxsize=— De maximum grootte in megabytes als de logische volume op groeien is ingesteld. Geef hier een geheel getal op, en voeg MB niet toe aan het getal.--recommended=— Bepaal de grootte van de logische volume automatisch.--percent=— Specificeer de grootte van de logische volume als een percentage van de beschikbare ruimte in de volume groep.
Maak eerst de partitie, maak dan de logische volume groep, en maak daarna de logische volume. Bijvoorbeeld:part pv.01 --size 3000 volgroup myvg pv.01 logvol / --vgname=myvg --size=2000 --name=rootvol
logging(optioneel)- Dit commando controleert het fout logboek van anaconda tijdens de installatie. Het heeft geen effect op het geinstalleerde systeem.
--host=— Stuurt de logboek informatie naar de opgegeven host op afstand, waarop een syslogd proces moet draaien die ingesteld is om logboeken op afstand te accepteren.--port=— Als het syslogd proces op afstand een andere poort gebruikt dan de standaard poort, kan die met deze optie opgegeven worden.--level=— Een van de volgende: debug, info, warning, error, of critical.Specificeer het minimum niveau van boodschappen dat op tty3 zal verschijnen. Echter alle boodschappen worden nog steeds naar het logboek bestand gestuurd ongeacht dit niveau.
mediacheck(optioneel)- Als dit is opgegeven zal het anaconda forceren om een media controle uit te voeren van de installatie media. Dit commando vereist dat de installatie bemand is, dus dit is standaard uitgezet.
monitor(optioneel)- Als het monitor commado niet wordt opgegeven, zal anaconda X gebruiken om automatisch je monitor instellingen te detecteren. Probeer dit a.u.b. uit voordat je je monitor handmatig instelt.
--hsync=— Specificeert de horizontale sync frequentie van de monitor.--monitor=— Gebruik de opgegeven monitor; de monitor naam moet er een zijn van de lijst in /usr/share/hwdata/MonitorsDB van het hwdata pakket. De lijst van monitoren kan ook gevonden worden op her X configuratie scherm van de Kickstart configurator. Dit wordt genegeerd als --hsync of --vsync is opgegeven. Als er geen monitor informatie wordt opgegeven, zal het installatie programma proberen het automatisch uit te zoeken.--noprobe=— Zoek niet naar monitor informatie.--vsync=— Specificeert de vertikale sync frequentie van de monitor.
mouse(verouderd)- Het mouse sleutelwoord is verouderd.
network(optioneel)- Configureert netwerk informatie voor het systeem. Als de kickstart installatie geen netwerk nodig heeft (met andere woorden als het niet installeert met NFS, HTTP, of FTP), wordt het netwerk niet ingesteld voor het systeem. Als de installatie een netwerk vereist en netwerk informatie wordt niet opgegeven in het kickstartbestand, neemt het installatie programma aan dat de installatie uitgevoerd moet worden met eth0 via een dynamisch IP adres (BOOTP/DHCP), en configureert het uiteindelijke, geinstalleerde systreem om zijn IP adres dynamisch te bepalen. De
networkoptie configureert de netwerk informatie voor kickstart installaties via een netwerk maar ook voor het geinstalleerde systeem.--bootproto=— Een vandhcp,bootp, ofstatic.Standaard wordtdhcpaangenomen.bootpendhcpworden op dezelfde manier behandeld.De DHCP methode gebruikt een DHCP server systeem om zijn netwerk instelling te verkrijgen. Zoals je kunt raden, werkt de BOOTP methode hetzelfde, het vereist een BOOTP server om de netwerk configuratie te leveren. Om aan het systeem op te geven op DHCP te gebruiken:network --bootproto=dhcp
Om een machine op te geven BOOTP te gebruiken om zijn netwerk informatie te verkrijgen, gebruik je de volgende regel in het kickstart bestand:network --bootproto=bootp
De statische methode vereist dat je alle benodigde netwerk informatie opgeeft in het kickstart bestand. Zoals de naam al zegt, is deze informatie statisch tijdens en na de installatie. De regel voor een statisch netwerk is complexer, je moet alle netwerk configuratie informatie opgeven in een regel. Je moet het IP adres opgeven, netmasker, gateway, en naamserver. Bijvoorbeeld: (de "\" geeft aan dat dit als een doorlopende regel gelezen moet worden):network --bootproto=static --ip=10.0.2.15 --netmask=255.255.255.0 \ --gateway=10.0.2.254 --nameserver=10.0.2.1
Als je de statische methode gebruikt let dan op twee beperkingen:- Alle statische netwerk informatie moet op een regel opgegeven worden, je kunt bijvoorbeeld geen regels aan elkaar knopen met een backslah.
- Je kunt hier ook meerdere naamservers instellen. Om dat te doen, geeft ze op als een met komma's gescheiden lijst in de commando regel. Bijvoorbeeld:
network --bootproto=static --ip=10.0.2.15 --netmask=255.255.255.0 \ --gateway=10.0.2.254 --nameserver 192.168.2.1,192.168.3.1
--device=— Wordt gebruikt om een specifiek Ethernet apparaat te selecteren voor de installatie. Merk op dat het gebruik van--device=niet effectief is behalve als het kickstart bestand een locaal bestand is (zoalsks=floppy), omdat het installatie programma het netwerk moet configuren om het kickstart bestand te vinden. Bijvoorbeeld:network --bootproto=dhcp --device=eth0
--ip=— IP adres voor de te installeren machine.--gateway=— De standaard gateway opgegeven met een IP adres.--nameserver=— De primaire naamserver opgegeven met een IP adres.--nodns— Configureer geen DNS server.--netmask=— Het netmasker voor het geinstalleerde systeem.--hostname=— De hostnaam voor het geinstalleerde systeem.--ethtool=— Specificeert extra laag-niveau instellingen voor het netwerk apparaat welke doogegeven zullen worden naar het ethtool programma.--essid=— Het netwerk ID voor draadloze netwerken.--wepkey=— De encryptie sleutel voor draadloze netwerken.--onboot=— Geeft aan of het netwerk apparaat tijdens het opstarten wel of niet aangezet moet worden.--class=— De DHCP klasse.--mtu=— De MTU van het apparaat.--noipv4— Zet IPv4 voor dit apparaat uit.--noipv6— Zet IPv6 voor dit apparaat uit.
multipath(optioneel)- multipath --name= --device= --rule=
-
partofpartition(vereist voor installaties, genegeerd voor upgrades) - Maakt een partitie op het systeem.Als meer dan een Fedora installaties op het systeem bestaan op verschillende partities, vraagt het installatie programma de gebruiker welke installatie geupgrade moet worden.
Warning
Alle partities die gemaakt worden, worden als onderdeel van het installatie proces geformateerd behalve als--noformaten--onpartworden gebruikt.Belangrijk
Als je de tekst mode kiest voor een kickstart installatie, wees er dan zeker van dat je keuzes opgeeft voor de partitionerings, bootloader, en pakket selectie opties. Deze stappen zijn geautomatiseerd in de tekst mode, en anaconda kan je niet vragen naar ontbrekende informatie. Als je geen keuzes voor deze opties opgeeft, zal anaconda het installatie proces stoppen.Voor een gedetaileerd voorbeeld ofpartin actie, refereer je naar Paragraaf 13.4.1, “Geavanceerd partitionerings voorbeeld”.<mntpoint>— Het<mntpoint>is waar de partitie aangekoppeld wordt en moet een van de volgende vormen hebben:/<path>Bijvoorbeeld,/,/usr,/homeswapDe partitie wordt gebruikt als swap ruimte.Om de grootte van de swap partitie automatisch te bepalen, gebruik je de--recommendedoptie.swap --recommended
De aanbevolen maximum swap grootte voor machines met minder dan 2GB RAM is twee keer de hoeveelheid RAM. Voor machines met 2GB of meer, veranderdt de aanbeveling naar 2GB plus de hoevelheid RAM.raid.<id>De partitie wordt gebruikt voor software RAID (refereer naarraid).pv.<id>De partitie wordt gebruikt voor LVM (refereer naarlogvol).
--size=— De minimum partitie grootte in megabytes. Geef hier een geheel getat op zoals 500. Voeg MB niet toe aan het getal.--grow— Laat de partitie groeien om de beschikbare ruimte (als die er is) geheel te vullen, of groei tot de maximale grootte instelling.Note
Als je--grow=gebruikt zonder--maxsize=in te stellen voor een swap partitie, zal Anaconda de maximum grootte van de swap partitie beperken. Voor systemen die minder dan 2GB fysiek geheugen hebben, is deze limit twee keer de hoeveelheid fysiek geheugen. Voor systemen met meer dan 2GB wordt deze limiet de grootte van het fysiek geheugen plus 2 GB.--maxsize=— De maximum partitie grootte in megabytes als de partitie ingesteld wordt om te groeien. Geef hier een geheel getal op en voeg MB niet toe aan het getal.--noformat— Stelt het installatie programma in om de partitie niet te formateren, voor gebruik met het--onpartcommando.--onpart=of--usepart=— Plaats de partitie op het reeds bestaande apparaat. Bijvoorbeeld:partition /home --onpart=hda1
plaatst/homeop/dev/hda1, welke reeds moet bestaan.--ondisk=of--ondrive=— Forceert dat de partie op een bepaalde schijf wordt aangemaakt. Bijvoorbeeld,--ondisk=sdbplaatst de partitie op de tweede SCSI schijf op het systeem.--asprimary— Forceert automatische toekenning van de partitie als een primaire partitie, anders mislukt de partitionering.