Ένα σύστημα Fedora διαθέτει τουλάχιστον τρία τμήματα δίσκου:
Ένα τμήμα δίσκου /boot
Ένα τμήμα δίσκου /
Ένα τμήμα δίσκου swap
Πολλά συστήματα διαθέτουν περισσότερα τμήματα δίσκου από τον ελάχιστο αριθμό που προαναφέρθηκε. Επιλέξτε τμήματα δίσκου που ταιριάζουν στις συγκεκριμένες ανάγκες του συστήματός σας. Για παράδειγμα, θεωρείστε τη δημιουργία ενός ξεχωριστού τμήματος δίσκου /home σε συστήματα που αποθηκεύουν δεδομένα χρηστών, για τους λόγους που επεξηγούνται στο Τμήμα 9.4, “Συμβουλές για τμήματα δίσκου”.
Αν δεν είστε σίγουροι πως να διαμορφώσετε με τον καλύτερο τρόπο τα τμήματα δίσκου για τον υπολογιστή σας, αποδεχθείτε την προεπιλεγμένη διάταξη τμημάτων δίσκου.
Η RAM που έχει εγκατασταθεί στον υπολογιστή σας παρέχει ένα χώρο μνήμης για τα λειτουργικά συστήματα. Τα συστήματα Linux χρησιμοποιούν swap τμήματα δίσκου για επέκταση αυτού του χώρου, που επιτυγχάνεται με αυτόματη μετακίνηση τμημάτων μνήμης ανάμεσα στη RAM και τα τμήματα δίσκου swap αν η RAM γίνει ανεπαρκής. Επιπλέον, συγκεκριμένες ιδιότητες διαχείρισης ενέργειας καταναλώνουν όλη τη μνήμη στα διαθέσιμα τμήματα δίσκου swap για ένα σύστημα σε αναστολή. Αν καθορίσετε χειρωνακτικά τα τμήματα δίσκου στο σύστημά σας, δημιουργείστε ένα τμήμα δίσκου swap που να έχει περισσότερη χωρητικότητα από τη RAM του υπολογιστή.
Τα τμήματα δίσκου παρέχουν αποθηκευτικό χώρο για αρχεία. Κάθε τμήμα δίσκου έχει ένα σημείο προσάρτησης, για να προσδιορίζει τον κατάλογο του συστήματος του οποίου το περιεχόμενο βρίσκεται σε αυτό το τμήμα δίσκου. Ένα τμήμα δίσκου χωρίς σημείο προσάρτησης δεν είναι προσβάσιμο από τους χρήστες. Δεδομένα που δεν ανήκουν σε κανένα άλλο τμήμα δίσκου βρίσκονται στο / (ή root) τμήμα δίσκου.
Στην ελάχιστη διαμόρφωση που παρουσιάζεται παραπάνω:
Όλα τα δεδομένα εντός του καταλόγου /boot/ ανήκουν στο τμήμα δίσκου /boot. Για παράδειγμα, το αρχείο /boot/grub/grub.conf είναι μέρος του τμήματος δίσκου /boot.
Κάθε αρχείο εκτός του τμήματος δίσκου εκκίνησης /boot, όπως /etc/passwd, περιέχεται στο τμήμα δίσκου/.
Υποκατάλογοι μπορούν να ανατεθούν και σε τμήματα δίσκων. Μερικοί διαχειριστές δημιουργούν και τα δύο τμήματα δίσκου /usr και /usr/local. Σε τέτοια περίπτωση, αρχεία κάτω από το /usr/local, όπως /usr/local/bin/foo, περιέχονται στο τμήμα δίσκου /usr/local. Οποιαδήποτε άλλα αρχεία στο /usr/, όπως /usr/bin/foo, περιέχονται στο τμήμα δίσκου /usr.
Εάν δημιουργήσετε πολλά τμήματα δίσκου αντί ενός ενιαίου μεγάλου /, αναβαθμίσεις θα γίνονται ευκολότερα. Ανατρέξτε στην περιγραφή του Disk Druid Επεξεργασία για περισσότερες πληροφορίες.
![]() | Αφήστε πλεονάζον αποθηκευτικό χώρο ελεύθερο |
|---|---|
Αναθέστε αποθηκευτικό χώρο σε τμήματα δίσκου που σας είναι μόνο άμεσα απαραίτητα. Μπορείτε να καθορίσετε ελεύθερο χώρο ανά πάσα στιγμή, για οποιαδήποτε ανάγκη σας παρουσιαστεί. Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με μία πιο ευέλικτη μέθοδο για διαχείριση αποθηκευτικού χώρου, ανατρέξτε στο Τμήμα 9.3, “Κατανόηση LVM”. |
Κάθε τμήμα δίσκου έχει έναν τύπο κατάτμησης, για να αναδεικνύει τη μορφή του συστήματος αρχείου στο σύστημα αρχείου συγκεκριμένο τμήμα δίσκου. Το σύστημα αρχείου δίνει τη δυνατότητα στο Linux να οργανώνει, αναζητά, και να ανακτά αρχεία αποθηκευμένα σε αυτό το τμήμα δίσκου. Χρησιμοποιήστε το ext3 σύστημα αρχείου για δεδομένα τμήματος δίσκου που δεν περιέχονται στο LVM, εκτός και αν έχετε ειδικούς λόγους που απαιτούν κάποιο διαφορετικό τύπο συστήματος αρχείου.
Ο παρακάτω πίνακας συνοψίζει τα μεγέθη ελαχίστων τμημάτων δίσκου για τα τμήματα δίσκου που περιέχουν τους καταλόγους που αναφέρονται. Δε χρειάζεται να δημιουργήσετε ξεχωριστά τμήματα δίσκου για καθέναν από αυτούς τους καταλόγους. Για παράδειγμα, αν το τμήμα δίσκου περιλαμβάνει /foo και πρέπει να είναι τουλάχιστον 500 MB, και δε δημιουργήσετε ξεχωριστό τμήμα δίσκου /foo, τότε το τμήμα δίσκου υπερχρήστη / πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 500 MB.
| Κατάλογος | Ελάχιστο μέγεθος |
|---|---|
/ | 250 MB |
/usr | 250 MB |
/tmp | 50 MB |
/var | 384 MB |
/home | 100 MB |
/boot | 75 MB |