Κάτω από το Fedora Core 6 χρησιμοποιώντας το Xen 3.0.2, τόσο το paravirtualization όσο και η πλήρης εικονικοποίηση μπορούν να υλοποιηθούν. Η πλήρης εικονικοποίηση απαιτεί έναν επεξεργαστή ικανό για VT. Το paravirtualization δεν απαιτεί ειδικό υλικό αλλά απαιτεί το φιλοξενούμενο OS να τροποποιηθεί. Για να μάθετε περισσότερα για το πώς να ρυθμίσετε και να χρησιμοποιήσετε το Xen, ανατρέξτε στο http://fedoraproject.org/wiki/FedoraXenQuickstartFC6.

Η ομάδα ανάπτυξης του Fedora Core 6 έχει δοκιμάσει το Xen με το Fedora Core 6 και το Red Hat Enterprise Linux 5 Beta1 ως φιλοξενούμενα λειτουργικά συστήματα (ΛΣ). Άλλα φιλοξενούμενα ΛΣ δεν έχουν δοκιμαστεί. Με το paravirtualization, ωστόσο, οι χρήστες μπορούν να αναμένουν λογικά επιτυχία στην εκτέλεση φιλοξενούμενων ΛΣ Linux τα οποία έχουν χτιστεί για το Xen 3.0.2. Με πλήρη εικονικοποίηση χρησιμοποιώντας υλικό VT οι χρήστες μπορούν να αναμένουν λογικά επιτυχία στην εκτέλεση με μια μεγαλύτερη ποικιλία λειτουργικών συστημάτων, μεταξύ των οποίων και μερικά εμπορικά λειτουργικά συστήματα.

Στο Fedora Core 6 ένας μοναδικός πυρήνας υποστηρίζει τόσο το host και το φιλοξενούμενο λειτουργικό σύστημα. Σε προηγούμενες εκδόσεις, υπήρχε ένας πυρήνας, ο kernel-xenU, για το host ή εποπτεύον ΛΣ και ένας ξεχωριστός πυρήνας, ο kernel-xen0, για τα φιλοξενούμενα. Στο Fedora Core 6 το πακέτο kernel-xen είναι ο μόνος πυρήνας που χρειάζεται.

Στο Fedora Core 6 υπάρχει μια γραφική εφαρμογή, η virt-manager, για την εγκατάσταση και τη διαχείριση εικονικών μηχανών. Στα χαρακτηριστικά της εφαρμογής virt-manager συμπεριλαμβάνονται:

Στο Fedora Core 6 υπάρχουν δύο μέθοδοι για να εγκαταστήσετε ένα φιλοξενούμενο ΛΣ: μέσω της γραμμής εντολών με χρήση του προγράμματος xenguest-install, ή μέσω της γραφικής εφαρμογής virt-manager.

Τα αρχεία καταγραφής Xen είναι αποθηκευμένα κάτω από τον κατάλογο /var/log/xen, ο οποίος χωρίζει τα μηνύματα καταγραφής του Xen από τα άλλα μηνύματα του συστήματος.