ການຕິດຕັ້ງ CoreOS ໃນເຄື່ອງຈິງ (Bare Metal)

ຄູ່ມືນີ້ໃຫ້ຄຳແນະນຳໃນການຕິດຕັ້ງ Fedora CoreOS ລົງໃນເຄື່ອງຈິງ (bare metal). ມີ 3 ຕົວເລືອກໃຫ້ເລືອກໃຊ້:

ການຕິດຕັ້ງຈາກ live ISO
ການຕິດຕັ້ງຈາກ PXE
ການຕິດຕັ້ງຈາກ container

ສິ່ງທີ່ຕ້ອງກຽມໄວ້ກ່ອນ

ກ່ອນຈະຕິດຕັ້ງ FCOS, ເຈົ້າຕ້ອງມີໄຟລ໌ກຳນົດຄ່າ Ignition ແລະ ຝາກມັນໄວ້ຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ (ຕົວຢ່າງ: ໃຊ້ python3 -m http.server). ຖ້າຫາກເຈົ້າຍັງບໍ່ມີ, ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ Producing an Ignition File.

ຖ້າເຈົ້າມີເຄື່ອງເຊີເວີທີ່ມີປະເພດ ຫຼື ຈຳນວນຮາດດິດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ເຈົ້າຕ້ອງສ້າງໄຟລ໌ກຳນົດຄ່າ Ignition ແຍກສະເພາະສຳລັບແຕ່ລະເຄື່ອງ (ຫຼື ຕາມກຸ່ມຂອງເຄື່ອງ). ວິທີທີ່ດີແມ່ນການແຍກສ່ວນທີ່ໃຊ້ຄືກັນອອກມາເປັນໄຟລ໌ Ignition ຕ່າງຫາກ ເຊິ່ງສາມາດນຳມາລວມເຂົ້າກັນ (ຜ່ານ HTTP ຫຼື ແບບ inline) ກັບໄຟລ໌ກຳນົດຄ່າສະເພາະຂອງແຕ່ລະເຄື່ອງໄດ້.

ການຕິດຕັ້ງຈາກ live ISO

ເພື່ອຕິດຕັ້ງ FCOS ລົງໃນເຄື່ອງຈິງໂດຍໃຊ້ live ISO ແບບໂຕ້ຕອບ, ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນດັ່ງນີ້:

ດາວໂຫຼດໄຟລ໌ ISO ລຸ້ນລ້າສຸດຈາກ ໜ້າດາວໂຫຼດ ຫຼື ໃຊ້ podman (ເບິ່ງ ເອກະສານແນະນຳ ສຳລັບຕົວເລືອກຕ່າງໆ):

podman run --security-opt label=disable --pull=always --rm -v .:/data -w /data \
    quay.io/coreos/coreos-installer:release download -s stable -p metal -f iso

ໝາຍເຫດ: ນີ້ເປັນພຽງການໃຊ້ coreos-installer ເປັນເຄື່ອງມືໃນການດາວໂຫຼດ ISO ເທົ່ານັ້ນ.

ເຈົ້າສາມາດບູດ live ISO ໄດ້ທັງໃນໂໝດ legacy BIOS ຫຼື UEFI, ໂດຍບໍ່ສົນວ່າລະບົບປະຕິບັດການຈະໃຊ້ໂໝດໃດຫຼັງຈາກຕິດຕັ້ງແລ້ວ.

ຂຽນໄຟລ໌ ISO ລົງໃນແຜ່ນ ຫຼື ຢູເອສບີ. ໃນ Linux ແລະ macOS, ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ຄຳສັ່ງ dd. ໃນ Windows, ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ Rufus ໃນໂໝດ "DD Image".
ບູດມັນຢູ່ໃນລະບົບເປົ້າໝາຍ. ISO ນີ້ສາມາດເປີດລະບົບ FCOS ທີ່ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງສົມບູນຈາກໜ່ວຍຄວາມຈຳ (RAM) ໂດຍກົງ (ໝາຍຄວາມວ່າບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ບ່ອນເກັບຂໍ້ມູນໃນດິດ). ເມື່ອບູດແລ້ວ, ເຈົ້າຈະສາມາດເຂົ້າໃຊ້ bash command prompt ໄດ້.
ຕອນນີ້ເຈົ້າສາມາດລັນ coreos-installer ໄດ້ແລ້ວ:

sudo coreos-installer install /dev/sda \
    --ignition-url https://example.com/example.ign

ເມື່ອການຕິດຕັ້ງສຳເລັດແລ້ວ, ເຈົ້າສາມາດເປີດເຄື່ອງໃໝ່ໄດ້ໂດຍໃຊ້ຄຳສັ່ງ sudo reboot. ຫຼັງຈາກເປີດເຄື່ອງໃໝ່, ຂະບວນການບູດຄັ້ງທຳອິດຈະເລີ່ມຂຶ້ນ. ໃນຊ່ວງເວລານີ້ເອງທີ່ Ignition ຈະດຶງໄຟລ໌ກຳນົດຄ່າໄປໃຊ້ ແລະ ຈັດຕັ້ງລະບົບຕາມທີ່ລະບຸໄວ້.

ສຳລັບການຕິດຕັ້ງ ISO ແບບຂັ້ນສູງ, ລວມທັງການຕິດຕັ້ງແບບອັດຕະໂນມັດ, ໃຫ້ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ. ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບ live ISO image, ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ live image reference.

ກວດເບິ່ງ coreos-installer install --help ສຳລັບຕົວເລືອກເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບວິທີການຕິດຕັ້ງ Fedora CoreOS.

ການຕິດຕັ້ງຈາກເຄືອຂ່າຍ

ການບູດ live PXE image ຕ້ອງໃຊ້ RAM ຢ່າງໜ້ອຍ 2 GiB ຫາກມີການໃຊ້ coreos.live.rootfs_url kernel argument, ແລະ ຕ້ອງໃຊ້ 4 GiB ໃນກໍລະນີອື່ນໆ. ເຈົ້າສາມາດຕິດຕັ້ງໄດ້ທັງໃນໂໝດ legacy boot (BIOS) ຫຼື UEFI, ໂດຍບໍ່ສົນວ່າລະບົບປະຕິບັດການຈະໃຊ້ໂໝດໃດຫຼັງຈາກຕິດຕັ້ງແລ້ວ.

ການຕິດຕັ້ງຈາກ PXE

ເພື່ອຕິດຕັ້ງຈາກ PXE, ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນດັ່ງນີ້:

ດາວໂຫຼດ FCOS PXE kernel, initramfs, ແລະ rootfs image:

podman run --security-opt label=disable --pull=always --rm -v .:/data -w /data \
    quay.io/coreos/coreos-installer:release download -f pxe

ເຮັດຕາມຕົວຢ່າງ pxelinux.cfg ນີ້ເພື່ອບູດ installer images ດ້ວຍ PXELINUX:

DEFAULT pxeboot
TIMEOUT 20
PROMPT 0
LABEL pxeboot
    KERNEL fedora-coreos-44.20260621.3.1-live-kernel-x86_64
    APPEND initrd=fedora-coreos-44.20260621.3.1-live-initramfs.x86_64.img,fedora-coreos-44.20260621.3.1-live-rootfs.x86_64.img coreos.inst.install_dev=/dev/sda coreos.inst.ignition_url=http://192.168.1.101:8000/config.ign
IPAPPEND 2

ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບວິທີໃຊ້ຂໍ້ມູນນີ້, ໃຫ້ເບິ່ງ blog post ນີ້ເພື່ອທົດສອບການຕິດຕັ້ງ PXE ຜ່ານ VM ພາຍໃນເຄື່ອງ ແລະ libvirt. ສຳລັບຕົວເລືອກ kernel command-line ອື່ນໆທີ່ຮອງຮັບ, ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ coreos-installer docs, ແຕ່ໃຫ້ໝາຍເຫດວ່າ coreos-installer pxe customize (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ) ແມ່ນມີຄວາມຍືດຍຸ່ນກວ່າ. ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບ live PXE image, ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ live image reference.

ການຕິດຕັ້ງຈາກ iPXE

ເຄື່ອງທີ່ຮອງຮັບ iPXE ຕ້ອງໄດ້ຮັບການຕັ້ງຄ່າດ້ວຍ Boot Script ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເພື່ອໄປດຶງ ແລະ ໂຫຼດໄຟລ໌ປະກອບຂອງ FCOS.

ຕົວຢ່າງດ້ານລຸ່ມສະແດງໃຫ້ເຫັນວິທີການໂຫຼດໄຟລ໌ເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍກົງຈາກລະບົບຂອງ Fedora. ເພື່ອປະສິດທິພາບ ແລະ ຄວາມໜ້າເຊື່ອຖື, ແນະນຳໃຫ້ສ້າງ mirror ໄວ້ໃນລະບົບພາຍໃນຂອງທ່ານເອງ, ແລ້ວປ່ຽນ BASEURL ຕາມຄວາມເໝາະສົມ.

#!ipxe

set STREAM stable
set VERSION 44.20260621.3.1
set INSTALLDEV /dev/sda
set CONFIGURL https://example.com/config.ign

set BASEURL https://builds.coreos.fedoraproject.org/prod/streams/${STREAM}/builds/${VERSION}/x86_64

kernel ${BASEURL}/fedora-coreos-${VERSION}-live-kernel.x86_64 initrd=main coreos.live.rootfs_url=${BASEURL}/fedora-coreos-${VERSION}-live-rootfs.x86_64.img coreos.inst.install_dev=${INSTALLDEV} coreos.inst.ignition_url=${CONFIGURL}
initrd --name main ${BASEURL}/fedora-coreos-${VERSION}-live-initramfs.x86_64.img

boot

ສຳລັບຕົວເລືອກ kernel command-line ອື່ນໆທີ່ຮອງຮັບ, ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ coreos-installer docs, ແຕ່ໃຫ້ໝາຍເຫດວ່າ coreos-installer pxe customize (ເບິ່ງດ້ານລຸ່ມ) ແມ່ນມີຄວາມຍືດຍຸ່ນກວ່າ. ສຳລັບລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບ live PXE image, ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ live image reference.

ການຕິດຕັ້ງຈາກ container

ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ coreos-installer container ຈາກລະບົບທີ່ມີຢູ່ແລ້ວເພື່ອຕິດຕັ້ງລົງໃນອຸປະກອນຈັດເກັບຂໍ້ມູນ (block device) ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ຢູ່. ຕົວຢ່າງ (ປ່ຽນ podman ເປັນ docker ຖ້າຈຳເປັນ):

sudo podman run --pull=always --privileged --rm \
    -v /dev:/dev -v /run/udev:/run/udev -v .:/data -w /data \
    quay.io/coreos/coreos-installer:release \
    install /dev/vdb -i config.ign

ໃນຕົວຢ່າງນີ້, coreos-installer ຈະດາວໂຫຼດ FCOS metal image ລຸ້ນ stable ລ້າສຸດ ແລະ ຕິດຕັ້ງລົງໃນ /dev/vdb. ຈາກນັ້ນມັນຈະໃສ່ໄຟລ໌ Ignition config.ign ທີ່ຢູ່ໃນໂຟນເດີປັດຈຸບັນເຂົ້າໄປໃນ image. ໃຊ້ --help ເພື່ອເບິ່ງຕົວເລືອກທັງໝົດທີ່ມີ.

ການດາວໂຫຼດ ແລະ ສ້າງ mirror ຂອງ metal image

ບາງຄັ້ງ, ມັນຈຳເປັນຕ້ອງດາວໂຫຼດ metal image ໄວ້ລ່ວງໜ້າ ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງໄຟລ໌ນັ້ນໃຫ້ coreos-installer ຕິດຕັ້ງຈາກພາຍໃນເຄື່ອງ. ເຈົ້າສາມາດດາວໂຫຼດ metal image ໄດ້ໂດຍກົງຈາກ ໜ້າດາວໂຫຼດ FCOS, ຫຼື ຈະໃຊ້ຄຳສັ່ງ coreos-installer download ກໍໄດ້.

ເມື່ອຕິດຕັ້ງຜ່ານ live ISO ຫຼື PXE, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງດາວໂຫຼດ metal image ເພາະມັນລວມຢູ່ໃນສະພາບແວດລ້ອມເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ.

ມີ metal image ຢູ່ສອງແບບ: ແບບໜຶ່ງສຳລັບດິດທີ່ມີ sector ຂະໜາດ 512b (ໃນໜ້າດາວໂຫຼດຂຽນວ່າ "Raw"), ແລະ ອີກແບບໜຶ່ງສຳລັບດິດ 4k-sector native (ຂຽນວ່າ "Raw (4K Native)"). ຖ້າເຈົ້າບໍ່ແນ່ໃຈວ່າຈະໃຊ້ກັບດິດ 4k native ຫຼື ບໍ່, ໃຫ້ໃຊ້ແບບ 512b ເຊິ່ງເປັນແບບທີ່ໃຊ້ກັນທົ່ວໄປທີ່ສຸດ. ເບິ່ງ ໜ້ານີ້ ສຳລັບຂໍ້ມູນເພີ່ມເຕີມ.

ເພື່ອດາວໂຫຼດ 4kn native metal image ດ້ວຍ coreos-installer download, ໃຫ້ໃຊ້ຕົວເລືອກ --format 4k.raw.xz.

metal image ໃຊ້ຮູບແບບການແບ່ງ partition ແບບໄຮບຣິດ (hybrid) ເຊິ່ງຮອງຮັບການບູດທັງແບບ BIOS ແລະ UEFI.

ເມື່ອເຈົ້າພ້ອມທີ່ຈະຕິດຕັ້ງ FCOS, ເຈົ້າສາມາດກຳນົດໄຟລ໌ image ທີ່ດາວໂຫຼດມາແລ້ວໂດຍໃຊ້ coreos-installer install --image-url <LOCAL_MIRROR> ຫຼື coreos-installer --image-file <PATH>.

ການປັບແຕ່ງການຕິດຕັ້ງ

ຄຳສັ່ງ coreos-installer iso customize ແລະ coreos-installer pxe customize ສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງ ISO ແລະ PXE image ທີ່ປັບແຕ່ງຕາມຄວາມຕ້ອງການສະເພາະ, ລວມທັງຄວາມສາມາດໃນການຕິດຕັ້ງ Fedora CoreOS ແບບອັດຕະໂນມັດໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີຄົນຄອຍກຳກັບ (unattended installations).

ເມື່ອບູດ image ທີ່ສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍ coreos-installer pxe customize, kernel command line ຂອງ PXE ຫຼື iPXE ຕ້ອງມີ argument ignition.firstboot ignition.platform.id=metal. ຖ້າລັນຢູ່ໃນ virtual machine, ໃຫ້ປ່ຽນ metal ເປັນ platform ID ຂອງແພລັດຟອມນັ້ນໆ ເຊັ່ນ qemu ຫຼື vmware.

ຕົວຢ່າງ:

# ສ້າງ customized.iso ເຊິ່ງຈະ:
# - ຕິດຕັ້ງໃສ່ /dev/sda ໂດຍອັດຕະໂນມັດ
# - ຈັດຕັ້ງລະບົບທີ່ຕິດຕັ້ງດ້ວຍ config.ign
# - ຕັ້ງຄ່າ GRUB ແລະ kernel ໃຫ້ໃຊ້ງານ graphical console ເປັນຫຼັກ
#   ແລະ serial console ເປັນສຳຮອງ
# - ໃຊ້ການຕັ້ງຄ່າເຄືອຂ່າຍຈາກ static-ip.nmconnection
# - ເຊື່ອຖື HTTPS certificates ທີ່ເຊັນໂດຍ ca.pem
# - ລັນ post.sh ຫຼັງຈາກຕິດຕັ້ງແລ້ວ
coreos-installer iso customize \
    --dest-device /dev/sda \
    --dest-ignition config.ign \
    --dest-console ttyS0,115200n8 \
    --dest-console tty0 \
    --network-keyfile static-ip.nmconnection \
    --ignition-ca ca.pem \
    --post-install post.sh \
    -o custom.iso fedora-coreos-44.20260621.3.1-live.x86_64.iso
# ແບບດຽວກັນ, ແຕ່ສ້າງເປັນ customized PXE initramfs image
coreos-installer pxe customize \
    --dest-device /dev/sda \
    --dest-ignition config.ign \
    --dest-console ttyS0,115200n8 \
    --dest-console tty0 \
    --network-keyfile static-ip.nmconnection \
    --ignition-ca ca.pem \
    --post-install post.sh \
    -o custom-initramfs.img fedora-coreos-44.20260621.3.1-live-initramfs.x86_64.img

ສຳລັບລາຍລະອຽດກ່ຽວກັບການປັບແຕ່ງທີ່ມີໃຫ້ໃຊ້, ໃຫ້ເບິ່ງທີ່ ເອກະສານຂອງ coreos-installer.

ການຕິດຕັ້ງ ISO ເທິງອຸປະກອນທີ່ຫຼາກຫຼາຍ

ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ, ເຄື່ອງຈິງ (bare metal) ຈະມີຮາດແວທີ່ຫຼາກຫຼາຍ - ບາງເຄື່ອງອາດຈະມີ NVMe drives /dev/nvme*, ໃນຂະນະທີ່ເຄື່ອງອື່ນອາດຈະມີ /dev/sd* ເປັນຕົ້ນ. ເຈົ້າອາດຈະຕ້ອງເຮັດເປັນ template ສຳລັບຄ່າຂອງ /dev/sda ທີ່ກ່າວໄວ້ຂ້າງເທິງ.

ວິທີການທີ່ເປັນປະໂຫຍດຄືການຂຽນ script ເພື່ອສ້າງ .iso ສໍາລັບແຕ່ລະເຄື່ອງ. ຖ້າເຈົ້າມີຖານຂໍ້ມູນຮາດແວ (ບໍ່ວ່າຈະເປັນໄຟລ໌ text ໃນ git ຫຼື ຖານຂໍ້ມູນ relational) ເຈົ້າສາມາດສ້າງ target-dell.ign ແລະ target-hp.ign ແຍກແຕ່ລະເຄື່ອງ, ແລ້ວລະບຸໃນ --dest-ignition ພ້ອມກັບ --dest-device ທີ່ເໝາະສົມ ເພື່ອສ້າງ fedora-coreos-install-dell.iso ແລະ fedora-coreos-install-hp.iso.

ອີກທາງເລືອກໜຶ່ງ, ແທນທີ່ຈະສ້າງ ISO ແຍກແຕ່ລະເຄື່ອງ, ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ script --pre-install ເພື່ອລັນ container ແບບ privileged ທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ກວດສອບລະບົບເປົ້າໝາຍ ແລ້ວຂຽນ installer config ທີ່ເໝາະສົມລົງໃນ /etc/coreos/installer.d.

ການຕິດຕັ້ງເທິງ iSCSI

ເພື່ອຕິດຕັ້ງ CoreOS ລົງໃນອຸປະກອນບູດ iSCSI, ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມຂັ້ນຕອນດຽວກັນກັບທີ່ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງເທິງເພື່ອເຂົ້າສູ່ live environment, ແລ້ວເພີ່ມ kernel arguments ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ iSCSI.

Mount iSCSI target ຈາກ live environment:

sudo iscsiadm -m discovery -t st -p 10.0.0.1
sudo iscsiadm -m node -T iqn.2023-10.coreos.target.vm:coreos -l

ເພີ່ມ kargs ທີ່ຈຳເປັນເມື່ອລັນ coreos-installer:

ການຕິດຕັ້ງລົງໃນ iSCSI target ດ້ວຍ iBFT

ໃນເຄື່ອງທີ່ບໍ່ມີດິດເລີຍ (diskless machine), ຄ່າຂອງ iscsi target ແລະ initiator ສາມາດສົ່ງຜ່ານ iBFT ໄດ້. ເຊິ່ງສາມາດກຳນົດໄດ້ຜ່ານ iPXE boot script ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ:

#!ipxe
set initiator-iqn iqn.2023-11.coreos.diskless:testsetup
sanboot iscsi:10.0.0.1::::iqn.2023-10.coreos.target.vm:coreos

sudo coreos-installer install \
    /dev/disk/by-path/ip-10.0.0.1\:3260-iscsi-iqn.2023-10.coreos.target.vm\:coreos-lun-0 \
    --append-karg rd.iscsi.firmware=1 --append-karg ip=ibft \
    --console ttyS0 \
    --ignition-url https://example.com/example.ign

ການຕິດຕັ້ງລົງໃນ iSCSI target ດ້ວຍການຕັ້ງຄ່າແບບທຳມະດາ (manual)

sudo coreos-installer install \
    /dev/disk/by-path/ip-10.0.0.1\:3260-iscsi-iqn.2023-10.coreos.target.vm\:coreos-lun-0 \
    --append-karg rd.iscsi.initiator=iqn.2024-02.com.yourorg.name:lun0 \
    --append-karg netroot=iscsi:iqn.2023-10.coreos.target.vm:coreos \
    --console ttyS0 \
    --ignition-url https://example.com/example.ign

ທັງໝົດນີ້ຍັງສາມາດຕັ້ງຄ່າໄດ້ໂດຍໃຊ້ coreos-installer iso customize ຫຼື coreos-installer pxe customize. (ເບິ່ງພາກ "ການປັບແຕ່ງການຕິດຕັ້ງ" ດ້ານເທິງ).

ຕົວຢ່າງ: ການໃຊ້ iBFT:

# ສ້າງ customized.iso ເຊິ່ງຈະ:
# - Mount iSCSI target ໂດຍອັດຕະໂນມັດຜ່ານ mount-iscsi.sh
# - ຈັດຕັ້ງລະບົບທີ່ຕິດຕັ້ງດ້ວຍ config.ign
# - ຕັ້ງຄ່າລະບົບທີ່ຕິດຕັ້ງໃຫ້ໃຊ້ iBFT
coreos-installer iso customize \
    --pre-install mount-iscsi.sh \
    --dest-device /dev/disk/by-path/ip-10.0.0.1\:3260-iscsi-iqn.2023-10.coreos.target.vm\:coreos-lun-0 \
    --dest-ignition config.ign \
    --dest-karg-append rd.iscsi.firmware=1 \
    --dest-karg-append ip=ibft \
    -o custom.iso fedora-coreos-44.20260621.3.1-live.x86_64.iso

ຕົວເລືອກ --pre-install ແມ່ນໃຊ້ເພື່ອລັນ script ດ້ວຍຄຳສັ່ງ iscsiadm, --dest-device ລະບຸໄປທີ່ດິດທີ່ mount ໄວ້ ແລະ --dest-karg-append ແມ່ນໃຊ້ເພື່ອເພີ່ມ kargs ທີ່ຈຳເປັນ.

ການຕິດຕັ້ງ Fedora CoreOS ຄືນໃໝ່

ເຈົ້າສາມາດໃຊ້ວິທີໃດກໍໄດ້ທີ່ອະທິບາຍໄວ້ຂ້າງເທິງເພື່ອຕິດຕັ້ງ Fedora CoreOS ຄືນໃໝ່ໃນເຄື່ອງເດີມຜ່ານ live environment.

ຄວາມຄົງຢູ່ຂອງຂໍ້ມູນ (Data persistence)

ຕົວຕິດຕັ້ງຈະບໍ່ລຶບຂໍ້ມູນໃນດິດເປົ້າໝາຍທັງໝົດ. ດ້ວຍຄຸນສົມບັດ filesystem-reuse semantics ຂອງ Ignition, ຖ້າເຈົ້າໃຊ້ການຕັ້ງຄ່າ partition ແລະ filesystem ທີ່ຄືກັນກັບການຕິດຕັ້ງຄັ້ງທຳອິດ, ຂໍ້ມູນທັງໝົດທີ່ເຄີຍເກັບໄວ້ໃນ partition ເສີມຈະຍັງຄົງຢູ່. ສິ່ງນີ້ເປັນປະໂຫຍດໃນການເກັບຮັກສາຂໍ້ມູນ ເຊັ່ນ /var/lib/containers ຫຼື /var/home ເມື່ອມີການຕິດຕັ້ງລະບົບໃໝ່. ແນວໃດກໍຕາມ, ຍັງມີຂໍ້ຈຳກັດບາງຢ່າງ. ໃຫ້ເບິ່ງລາຍລະອຽດເພີ່ມເຕີມໃນພາກ Using persistent state. ນອກຈາກນີ້, ເຈົ້າຄວນກວດສອບໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າ root filesystem ຖືກກຳນົດຂະໜາດຄົງທີ່ຢ່າງໜ້ອຍ 8 GiB ຕາມທີ່ລະບຸໄວ້ໃນ Configuring Storage ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ partition ຂໍ້ມູນຖືກຂຽນທັບໂດຍບັງເອີນ.

ໄດຣຟ໌ເປົ້າໝາຍ

Fedora CoreOS ກຳນົດໃຫ້ມີ filesystem ທີ່ຊື່ວ່າ boot ພຽງອັນດຽວເທົ່ານັ້ນ. ຫາກພົບ filesystem ທີ່ມີຊື່ຄືກັນນີ້ຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງອັນໃນຕອນບູດຄັ້ງທຳອິດ, ລະບົບການຈັດຕັ້ງ (provisioning) ຈະຢຸດເຮັດວຽກເພື່ອຄວາມປອດໄພ (fail-safe). ຫາກເຈົ້າຕິດຕັ້ງ Fedora CoreOS ຄືນໃໝ່ລົງໃນດິດຄົນລະໜ່ວຍກັບທີ່ເຄີຍຕິດຕັ້ງໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້, ໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າໄດ້ລຶບຂໍ້ມູນໃນດິດໜ່ວຍເກົ່າອອກແລ້ວ ໂດຍໃຊ້ຄຳສັ່ງ ເຊັ່ນ wipefs. ຕົວຢ່າງ: ຖ້າເຈົ້າຕິດຕັ້ງໃສ່ /dev/sdb, ແຕ່ /dev/sda ຍັງມີ FCOS ລຸ້ນເກົ່າຢູ່, ໃຫ້ໃຊ້ຄຳສັ່ງ wipefs -a /dev/sda ໃນສະພາບແວດລ້ອມຂອງການຕິດຕັ້ງ.

Want to help? Learn how to contribute to Fedora Docs ›