Kickstart Söz Dizimi Referansı

Bu ek, Kickstart kurulumlarında kullanılabilen komutları ve seçenekleri açıklamaktadır. Kickstart hakkında genel bilgi için Kickstart ile Kurulumu Otomatikleştirme bölümüne bakın.

Aygıt adlarının yeniden başlatmalar arasında tutarlı olması garanti edilmez, bu da Kickstart betiklerinde kullanımlarını karmaşıklaştırabilir. Bir Kickstart seçeneği bir aygıt düğümü adını (örneğin sda) gerektirdiğinde, bunun yerine /dev/disk altındaki herhangi bir ögeyi kullanabilirsiniz. Örneğin, şunun yerine:

part / --fstype=xfs --onpart=sda1

Aşağıdakilerden birine benzer bir girdi kullanabilirsiniz:

part / --fstype=xfs --onpart=/dev/disk/by-path/pci-0000:00:05.0-scsi-0:0:0:0-part1
part / --fstype=xfs --onpart=/dev/disk/by-id/ata-ST3160815AS_6RA0C882-part1

Bu, diskleri belirtmek için tutarlı bir yol sağlar ve yalnızca sda kullanmaktan daha anlamlıdır. Bu, özellikle büyük depolama ortamlarında kullanışlıdır.

Kickstart kurulumlarının genel ilkeleri çoğunlukla aynı kalırken, komutlar ve seçenekler ana sürümler arasında değişebilir. Kickstart söz diziminin iki sürümü arasındaki farkları görüntülemek için ksverdiff komutunu kullanabilirsiniz. Bu, yeni bir sürümle kullanılmak üzere mevcut bir Kickstart dosyasını güncellerken faydalıdır. Fedora 26 ve 27 arasındaki söz dizimi değişikliklerinin bir listesini görüntülemek için aşağıdaki komutu kullanın:

$ ksverdiff -f F26 -t F27

-f seçeneği karşılaştırmanın başlatılacağı sürümü, -t seçeneği sonlandırılacağı sürümü belirtir. Ek bilgi için ksverdiff(1) kılavuz sayfasına bakın. Ayrıca bunu sisteminizden daha yeni bir sürümdeki değişiklikleri görüntülemek için kullanamayacağınızı unutmayın - Fedora 26 üzerindeki pykickstart sürümü Fedora 27 için olan değişiklikleri görüntüleyemez.

Ek olarak, değişikliklerin bir listesi için http://docs.fedoraproject.org/ adresinde bulunan Fedora 27 Sürüm Notlarını inceleyebilirsiniz.

Aşağıdaki bölümlerde, bir seçeneğin ardından eşittir işareti (=) geliyorsa, ondan sonra bir değer belirtilmelidir. Örnek komutlarda, köşeli parantez ([ ]) içindeki seçenekler komut için isteğe bağlı argümanlardır.

Kurulum Yöntemleri ve Kaynakları

Aşağıdaki komutlar Fedora’nın nasıl kurulacağını denetler.

device (isteğe bağlı) - Ek Aygıt Sürücüleri Kur

Çoğu PCI sisteminde, kurulum programı Ethernet ve SCSI kartlarını otomatik olarak algılayacaktır. Ancak, daha eski sistemlerde ve bazı PCI sistemlerinde Kickstart, uygun aygıtları bulmak için bir ipucu gerektirir. Kurulum programına ek modüller kurmasını söyleyen device komutu aşağıdaki biçimi kullanmaktadır:

device modülAdı [--opts=]

modülAdı parametresini kurulması gereken çekirdek modülünün adıyla değiştirin.

--opts=

Kurulan çekirdek modülüne iletilecek seçenekler. Örneğin:

device i2c_piix4 --opts="aic152x=0x340 io=11"
driverdisk (isteğe bağlı) - Bir Sürücü Diski Kullan

Sürücü diskleri, öntanımlı olarak dahil edilmeyen ek sürücüleri sağlamak için Kickstart kurulumları sırasında kullanılabilir. Sürücü disklerinin içeriğini, sistemin sabit diskindeki bir bölümün kök dizinine kopyalamanız gerekir. Ardından, kurulum programının bir sürücü diski araması gerektiğini ve konumunu belirtmek için driverdisk komutunu kullanmanız gerekir.

driverdisk bölüm | --source= | --biospart=
bölüm

Sürücü disk görüntüsünü yerel bir bölümde arayın. bölüm parametresini sürücü diskini içeren bölümün adıyla değiştirin. Bölümün tam yol olarak belirtilmesi gerektiğini unutmayın. Örneğin:

driverdisk /dev/sdb1
--source=

Sürücü diskini yerel bölüm yerine bir ağ konumunda arayın. Örneğin:

driverdisk --source=ftp://sürücü/diskinin/yolu.img
driverdisk --source=http://sürücü/diskinin/yolu.img
driverdisk --source=nfs:anamakineadı:/sürücü/diskinin/yolu.img
--biospart=

Sürücü diskini içeren BIOS bölümü (örneğin, 82p2).

install (gerekli) - Kurulum Yöntemini Yapılandır

Öntanımlı kurulum modu. cdrom, harddrive, nfs, liveimg veya url seçeneklerinden birini kurulum türü olarak belirtmelisiniz. install komutu ve kurulum yöntemi komutu ayrı satırlarda olmalıdır. Örneğin:

install
liveimg --url=file:///images/install/squashfs.img --noverifyssl

Kurulum yöntemi komutları şunlardır:

cdrom

Sistemdeki ilk optik (DVD) sürücüden kur.

harddrive

Yerel bir sabit diskteki bir ağaçtan veya tam kurulum ISO kalıbından kur. Ağaç veya ISO kalıbı, kurulum ortamında bağlanabilir bir dosya sistemi üzerinde olmalıdır.Desteklenen dosya sistemleri şunlardır: ext2, ext3, ext4, vfat veya xfs.

install
harddrive --partition= | --biospart= [--dir=]
--partition=

Kurmak için bölüm (sdb2 gibi).

--biospart=

Kurmak için BIOS bölümü (82p2 gibi).

--dir=

Kurulum ağacını veya ISO kalıbını içeren dizin.

liveimg

Paketler yerine bir disk kalıbından kur. Kalıp, bir canlı ISO kalıbındaki squashfs.img dosyası veya kurulum ortamının bağlayabileceği herhangi bir dosya sistemi olabilir. Desteklenen dosya sistemleri şunlardır: ext2, ext3, ext4, vfat ve xfs.

Bu komut aynı zamanda kök dosya sisteminin tar arşivlerinden kurulumu da desteklemektedir. Bu durumda, dosya adı .tar, .tbz, .tgz, .txz, .tar.bz2, tar.gz veya tar.xz ile bitmelidir.

install
liveimg --url=  [--proxy= | --checksum= | --noverifyssl=]
--url=

Kurulumun yapılacağı konum. Desteklenen protokoller şunlardır: HTTP, HTTPS, FTP ve file.

--proxy=

Kurulumu gerçekleştirirken kullanılacak bir HTTP, HTTPS veya FTP vekil sunucusu belirt.

--checksum=

Bütünlük doğrulaması için kullanılan, kalıp dosyasının SHA256 sağlama toplamı ile isteğe bağlı bir argüman. Fedora Project tarafından sağlanan canlı bir kalıp kullanıyorsanız, sağlama toplamlarının bir listesini https://fedoraproject.org/en/verify adresinde bulabilirsiniz.

--noverifyssl

Bir HTTPS sunucusuna bağlanırken SSL doğrulamasını devre dışı bırak.

nfs

Belirtilen bir NFS sunucusundan kur. NFS sunucusu, tam kurulum ISO kalıbını (Fedora Server DVD’si gibi) veya çıkarılan içeriğini dışa aktarıyor olmalıdır.

install
nfs --server=  [--dir=] [--opts= ]
--server=

Sunucunun ana makine adı.

--dir=

Kurulum ağacını veya ISO kalıbını içeren dizin.

--opts=

NFS dışa aktarımını bağlamak için kullanılacak bağlama seçenekleri.

url

HTTP, HTTPS veya FTP aracılığıyla uzak sunucudaki bir ağaçtan kur.

install
url --url= | --mirrorlist= [--proxy= | --noverifyssl]
--url=

Kurulumun yapılacağı konum. Desteklenen protokoller şunlardır: http, https, ftp ve file.

--mirrorlist=

Kurulumun yapılacağı yansı URL’si.

--proxy=

Kurulumu gerçekleştirirken kullanılacak bir HTTP, HTTPS veya FTP vekil sunucusu belirt.

--noverifyssl

Bir HTTPS sunucusuna bağlanırken SSL doğrulamasını devre dışı bırak.

mediacheck (isteğe bağlı) - Kurulum Ortamının Bütünlüğünü Doğrula

Bu komut, kurulum programını rd.live.check önyükleme seçeneğine benzer şekilde kuruluma başlamadan önce bir ortam denetimi gerçekleştirmeye zorlayacaktır (Önyükleme Ortamını Doğrulama bölümüne bakın). Bu komut kurulumların etkileşimli olmasını gerektirir, bu nedenle öntanımlı olarak devre dışıdır.

ostreesetup (isteğe bağlı) - Bir OSTree’den Kur

OSTree kurulumları için kullanılır. OSTree hakkında daha fazla bilgi için https://wiki.gnome.org/action/show/Projects/OSTree sayfasına bakın. Kullanılabilir seçenekler şunlardır:

--osname=

İşletim sistemi kurulumu için yönetim kökü (gerekli).

--remote=

İşletim sistemi kurulumu için yönetim kökü (isteğe bağlı).

--url=

Depo URL’si (gerekli).

--ref=

Deponun içindeki dalın adı (gerekli).

--nogpg

GPG anahtar doğrulamasını devre dışı bırak (isteğe bağlı).

repo (isteğe bağlı) - Ek Depoları Yapılandır

Paket kurulumu için kaynak olarak kullanılabilecek ek DNF depolarını yapılandırır. Bu komut, tek bir Kickstart dosyasında birden çok kez kullanılabilir.

DNF paket yöneticisi hakkında bilgi için https://docs.fedoraproject.org/ adresinde bulunan Fedora Sistem Yöneticisi Kılavuzuna bakın.

Kurulum için kullanılan depolar kararlı olmalıdır. Kurulum tamamlanmadan önce bir depo değiştirilirse kurulum başarısız olabilir.

--name=

Depo kimliği. Bu seçenek gereklidir. Bir deponun, önceden eklenen başka bir depoyla çakışan bir adı varsa, o depo yok sayılacaktır. Bu, kurulum programı önceden yapılandırılan depoların bir listesini kullandığından, onlarla aynı adlara sahip depolar ekleyemeyeceğiniz anlamına gelmektedir.

--baseurl=

Depo URL’si. DNF depo yapılandırma dosyalarında kullanılabilen değişkenler desteklenmez. Ya bu seçeneği ya da --mirrorlist seçeneğini kullanabilirsiniz, ikisini birden kullanamazsınız.

--mirrorlist=

Depo için bir yansı listesini gösteren URL. Normalde dnf depo yapılandırma dosyalarında kullanılabilen değişkenler burada desteklenmez. Ya bu seçeneği ya da --baseurl seçeneğini kullanabilirsiniz, ikisini birden kullanamazsınız.

--install

Kickstart dosyasında yapılandırılan depoyu kurulumdan sonraki sistemde de kullanılabilir hale getir. Kurulu sistemde /etc/yum.repos.d/ konumunda depo için bir yapılandırma dosyası oluşturur.

--cost=

Bu depoya bir maliyet atamak için bir tamsayı değeri. Birden fazla depo aynı paketleri sağlıyorsa, bu sayı hangi deponun diğerinden önce kullanılacağına öncelik vermek için kullanılacaktır. Daha düşük maliyetli depolar, daha yüksek maliyetli depolara göre önceliklidir.

--excludepkgs=

Bu depodan çekilmemesi gereken paket adlarının virgülle ayrılmış bir listesi. Bu, birden fazla depo aynı paketi sağlıyorsa ve bunun belirli bir depodan geldiğinden emin olmak istiyorsanız kullanışlıdır. Hem tam paket adları (publican gibi) hem de kalıplar (gnome-* gibi) kabul edilmektedir.

--includepkgs=

Bu depodan alınması gereken paket adlarının ve kalıpların virgülle ayrılmış bir listesi. Bu, birden fazla depo aynı paketi sağlıyorsa ve o paketin bu depodan geldiğinden emin olmak istiyorsanız kullanışlıdır.

--proxy=

Bu depoya erişirken kullanmak için bir HTTP, HTTPS veya FTP vekil sunucusu belirt. Bu ayar, diğer depoları veya kurulum kaynaklarını etkilemez.

--ignoregroups=true

Bu seçenek, kurulum ağaçları oluşturulurken kullanılır ve kurulum sürecinin kendisi üzerinde hiçbir etkisi yoktur. Oluşturma araçlarına, büyük miktarda gereksiz veriyi yansıtmamak için ağaçları yansıtırken paket grubu bilgilerine bakmamalarını söyler.

--noverifyssl

Bir HTTPS sunucusuna bağlanırken SSL doğrulamasını devre dışı bırak.

Depolama ve Bölümlendirme

Bu bölümdeki komutlar, sisteminizin depolama seçeneklerini ve bölümlendirmesini belirlemek için kullanılır.

autopart (isteğe bağlı) - Otomatik Bölümlendirme

Bölümleri otomatik olarak oluşturur: bir kök (/) bölümü (1 GB veya daha büyük), bir takas bölümü ve mimari için uygun bir /boot bölümü. Yeterince büyük disklerde (50 GB ve daha büyük), aynı zamanda bir /home bölümü oluşturur.

autopart seçeneği, aynı Kickstart dosyasında part/partition, raid, logvol veya volgroup seçenekleriyle birlikte kullanılamaz .

--type=

Kullanmak istediğiniz önceden tanımlanmış otomatik bölümlendirme düzenlerinden birini seçer. Aşağıdaki değerleri kabul eder:

  • lvm: LVM bölümlendirme düzeni.

  • btrfs: Btrfs bölümlendirme düzeni.

  • plain: LVM veya Btrfs içermeyen normal bölümler.

  • thinp: LVM İnce Dağıtım (Thin Provisioning) bölümlendirme düzeni.

    Oluşturulan bölümlendirme düzeni, Tavsiye Edilen Bölümlendirme Düzeni bölümünde açıklanan tavsiye edilen düzeni izleyecektir.

--fstype=

Otomatik bölümlendirme yaparken öntanımlı değeri değiştirmek için desteklenen bir dosya sistemi (ext4 veya xfs gibi) belirt.

--nolvm

Otomatik bölümlendirme için LVM veya Btrfs kullanma. Bu seçenek, --type=plain seçeneğine eşittir.

--encrypted

Tüm bölümleri şifreler. Bu, grafiksel elle kurulum sırasında ilk bölümlendirme ekranındaki Bölümleri şifrele onay kutusunun işaretlenmesine eş değerdir.

--passphrase=

Şifrelenen tüm aygıtlar için sistem genelinde öntanımlı bir parola sağlar.

--escrowcert=X.509_sertifikasının_URLsi

Tüm şifrelenmiş birimlerin veri şifreleme anahtarlarını, X.509_sertifikasının_URLsi ile belirtilen URL’deki X.509 sertifikası kullanılarak şifrelenmiş dosyalar olarak /root dizininde depolar. Anahtarlar, şifrelenen her birim için ayrı bir dosya olarak depolanır. Bu seçenek yalnızca --encrypted seçeneği belirtilmişse anlamlıdır.

--backuppassphrase

Şifrelenen her birime rastgele oluşturulmuş bir parola ekler. Bu parolaları, --escrowcert seçeneğiyle belirtilen X.509 sertifikası kullanılarak şifrelenen ayrı dosyalarda /root dizinde depolar. Bu seçenek yalnızca --escrowcert seçeneği belirtilmişse anlamlıdır.

--cipher=

Anaconda için öntanımlı olan aes-xts-plain64 tatmin edici değilse hangi şifreleme türünün kullanılacağını belirtir. Bu seçeneği --encrypted seçeneğiyle birlikte kullanmalısınız; tek başına hiçbir etkisi yoktur. Kullanılabilir şifreleme türleri, https://docs.fedoraproject.org/ adresindeki Fedora Güvenlik Kılavuzunda listelenmektedir. aes-xts-plain64 veya aes-cbc-essiv:sha256 kullanılması şiddetle tavsiye edilir.

bootloader (gerekli) - Önyükleyiciyi Yapılandır

Önyükleyicinin nasıl kurulacağını belirtir.

Önyükleyicinizi korumak için her zaman bir parola kullanmalısınız. Korumasız bir önyükleyici, potansiyel bir saldırganın sistemin önyükleme seçeneklerini değiştirmesine ve sisteme yetkisiz erişim elde etmesine izin verebilir.

Bazı sistemler, önyükleyiciyi kurmak için özel bir bölüm gerektirir. Bu bölümün türü ve boyutu, önyükleyiciyi kurduğunuz diskin Ana Önyükleme Kaydı (MBR) mı yoksa GUID Bölümlendirme Tablosu (GPT) düzeni mi kullandığına bağlıdır. Daha fazla bilgi için Önyükleyici Kurulumu bölümüne bakın.

--append=

Ek çekirdek parametrelerini belirtir. Birden çok parametre belirtmek için onları boşluklarla ayırın. Örneğin:

bootloader --location=mbr --append="hdd=ide-scsi ide=nodma"

rhgb ve quiet parametreleri, bunları burada belirtmeseniz veya --append= komutunu hiç kullanmasanız bile her zaman kullanılır.

--boot-drive=

Önyükleyicinin hangi sürücüye yazılması gerektiğini ve dolayısıyla bilgisayarın hangi sürücüden önyükleneceğini belirtir. Önyükleme sürücüsü olarak çok yollu bir aygıt kullanıyorsanız, aygıtın yalnızca bir üyesini belirtin.

--boot-drive= seçeneği, zipl önyükleyicisini kullanan IBM System z sistemlerindeki Fedora kurulumlarında şu anda yok sayılmaktadır. zipl kuruluysa, önyükleme sürücüsünü kendisi belirler.

Bu seçeneğin belirtilmemesi aşağıdaki davranışa yol açacaktır:

  1. --driveorder= seçeneği kullanılmışsa, Anaconda önyükleyiciyi sürücü sıralamasında belirtilen ilk geçerli aygıta kuracaktır.

  2. Bir /boot bölümü içeren ilk mevcut ve geçerli disk kullanılacaktır.

  3. Yukarıdakilerin hiçbiri geçerli değilse, algılanan tüm aygıtlar listesinden ilk geçerli depolama aygıtı önyükleyiciyi kurmak için kullanılacaktır.

--leavebootorder

Kurulum programının, UEFI veya ISeries/PSeries sistemlerinde mevcut önyüklenebilir kalıplar listesinde değişiklik yapmasını engeller.

--driveorder=

BIOS önyükleme sırasında hangi sürücünün ilk sırada olduğunu belirtir. Örneğin:

bootloader --driveorder=sda,hda
--location=

Önyükleme kaydının nereye yazılacağını belirtir. Geçerli değerler şunlardır:

  • mbr - Öntanımlı seçenek. Sürücünün Ana Önyükleme Kaydı (MBR) veya GUID Bölümlendirme Tablosu (GPT) düzenini kullanıp kullanmadığına bağlıdır:

    • GPT biçimli bir diskte bu seçenek, önyükleyicinin 1.5 aşamasını BIOS önyükleme bölümüne kuracaktır.

    • MBR biçimli bir diskte 1.5 aşaması, MBR ile ilk bölüm arasındaki boş alana kurulacaktır.

  • partition - Önyükleyiciyi, çekirdeği içeren bölümün ilk sektörüne kur.

  • none - Önyükleyiciyi kurma.

    Çoğu durumda, bu seçeneğin belirtilmesi gerekmez.

--password=

Önyükleyici olarak GRUB2 kullanılıyorsa, önyükleyici parolasını bu seçenekle belirtilen parolaya ayarlar. Bu, isteğe bağlı çekirdek seçeneklerinin iletilebileceği GRUB2 kabuğuna erişimi kısıtlamak için kullanılmalıdır.

Bir parola belirtilirse, GRUB2 ayrıca bir kullanıcı adı isteyecektir. Kullanıcı adı her zaman root olacaktır.

--iscrypted

Normalde, --password= seçeneğini kullanarak bir önyükleyici parolası belirttiğinizde bu, Kickstart dosyasında düz metin olarak saklanacaktır. Parolayı şifrelemek istiyorsanız, bu seçeneği ve şifreli bir parola kullanın.

Şifreli bir parola oluşturmak için grub2-mkpasswd-pbkdf2 komutunu kullanın, kullanmak istediğiniz parolayı girin ve komutun çıktısını (grub.pbkdf2 ile başlayan değer) Kickstart dosyasına kopyalayın. Şifrelenmiş parolaya sahip örnek bir bootloader Kickstart girdisi aşağıdakine benzeyecektir:

bootloader --iscrypted --password=grub.pbkdf2.sha512.10000.5520C6C9832F3AC3D149AC0B24BE69E2D4FB0DBEEDBD29CA1D30A044DE2645C4C7A291E585D4DC43F8A4D82479F8B95CA4BA4381F8550510B75E8E0BB2938990.C688B6F0EF935701FF9BD1A8EC7FE5BD2333799C98F28420C5CC8F1A2A233DE22C83705BB614EA17F3FDFDF4AC2161CEA3384E56EB38A2E39102F5334C47405E
--timeout=

Önyükleyicinin öntanımlı seçeneği önyüklemeden önce bekleyeceği süreyi (saniye cinsinden) belirtir.

--default=

Önyükleyici yapılandırmasında öntanımlı önyükleme kalıbını ayarlar.

--extlinux

GRUB2 yerine extlinux önyükleyicisini kullan. Bu seçenek yalnızca extlinux tarafından desteklenen sistemlerde çalışır.

--disabled

Bir önyükleyici kurmaya çalışma. Bu seçenek, diğer tüm önyükleyici yapılandırmasını geçersiz kılar; diğer tüm önyükleyici seçenekleri yok sayılacak ve hiçbir önyükleyici paketi kurulmayacak.

--nombr

Önyükleyici yapılandırmasını ve destek dosyalarını kur, ancak MBR’yi değiştirme.

btrfs (isteğe bağlı) - Btrfs Birimi ve Alt Birimi Oluştur

Bir Btrfs birimi veya alt birimi oluştur. Bir birim için söz dizimi şu şekildedir:

btrfs bağlamanoktası --data=seviye --metadata=seviye [--label=] bölümler

bölümler parametresinde bir veya daha fazla bölüm belirtilebilir. Birden fazla bölüm belirtirken, girdiler tek bir boşlukla ayrılmalıdır. Örnek için Btrfs Birimleri ve Alt Birimleri Oluşturma bölümüne bakın.

Bir alt birim için söz dizimi şu şekildedir:

btrfs bağlamanoktası --subvol --name=ad üstbirim

üstbirim alt birimin üstünün tanımlayıcısı, ad alt birimin adı, ve bağlamanoktası dosya sisteminin bağlanacağı konum olmalıdır.

--data=

Dosya sistemi verileri için kullanılacak RAID seviyesi (0, 1, veya 10 gibi). Bu parametre isteğe bağlıdır, alt birimler için bir anlamı yoktur ve birden fazla fiziksel disk gerektirir.

--metadata=

Dosya sistemi/birim üst verileri için kullanılacak RAID seviyesi (0, 1, veya 10 gibi). Bu parametre isteğe bağlıdır, alt birimler için bir anlamı yoktur ve birden fazla fiziksel disk gerektirir.

--label=

Btrfs dosya sistemi için bir etiket belirt. Verilen etiket zaten başka bir dosya sistemi tarafından kullanılıyorsa, yeni bir etiket oluşturulacaktır. Bu seçeneğin alt birimler için bir anlamı yoktur.

--subvol

Birim yerine bir Btrfs alt birimi oluştur.

--name=

Bir Btrfs alt biriminin adını ayarla.

--noformat veya --useexisting

Var olan bir Btrfs birimini (veya alt birimini) kullan ve dosya sistemini yeniden biçimlendirme.

--mkfsoptions=

Bu birim veya alt birim üzerinde bir dosya sistemi oluşturan programa iletilecek ek parametreleri belirtir. Argüman listesinde herhangi bir işlem yapılmaz, bu nedenle doğrudan mkfs programına iletilebilecek bir biçimde sağlanmaları gerekir. Bu, dosya sistemine bağlı olarak birden çok seçeneğin virgülle ayrılması veya çift tırnak içine alınması gerektiği anlamına gelir.

Aşağıdaki örnek, üç diskteki üye bölümlerden / ve /home için alt birimlere sahip bir Btrfs biriminin nasıl oluşturulacağını göstermektedir. Ana birim bu örnekte doğrudan bağlanmamış veya kullanılmamıştır.

Example 1. Btrfs Birimleri ve Alt Birimleri Oluşturma
part btrfs.01 --size=6000 --ondisk=sda
part btrfs.02 --size=6000 --ondisk=sdb
part btrfs.03 --size=6000 --ondisk=sdc

btrfs none --data=0 --metadata=1 --label=f27 btrfs.01 btrfs.02 btrfs.03
btrfs / --subvol --name=root LABEL=f27
btrfs /home --subvol --name=home f27
clearpart (isteğe bağlı) - Var Olan Tüm Bölümleri Kaldır

Yeni bölümlerin oluşturulmasından önce sistemden mevcut bölümleri kaldırır. Öntanımlı olarak, hiçbir bölüm kaldırılmaz.

clearpart komutu kullanılırsa, mantıksal bir bölümde part --onpart komutu kullanılamaz.

clearpart komutunu içeren ayrıntılı bir bölümlendirme örneği için Gelişmiş Bölümlendirme Örneği bölümüne bakın.

--all

Sistemdeki tüm bölümleri siler.

Bu seçenek, bağlı ağ depolama alanları da dahil olmak üzere kurucu tarafından erişilebilen tüm diskleri silecektir. Bu seçeneği dikkatli kullanın.

--drives=

Hangi disklerdeki bölümlerin temizleneceğini belirtir. Aşağıdaki örnekte, birincil IDE denetleyicisindeki ilk iki diskteki tüm bölümler temizlenir:

clearpart --drives=hda,hdb --all

Çok yollu bir aygıtı temizlemek için disk/by-id/scsi-WWID biçimini kullanın; burada WWID, aygıtın dünya genelinde tanımlayıcısıdır. Örneğin, 58095BEC5510947BE8C0360F604351918 WWID’sine sahip olan bir diski temizlemek için şunu kullanın:

clearpart --drives=disk/by-id/scsi-58095BEC5510947BE8C0360F604351918

Bu biçim tüm çok yollu aygıtlar için tercih edilmektedir, ancak hatalar ortaya çıkarsa, mantıksal birim yönetimi (LVM) kullanmayan çok yollu aygıtlar da disk/by-id/dm-uuid-mpath-WWID biçimi kullanılarak temizlenebilir, burada WWID, aygıtın dünya genelinde tanımlayıcısıdır. Örneğin, 2416CD96995134CA5D787F00A5AA11017 WWID’sine sahip olan bir diski temizlemek için şunu kullanın:

clearpart --drives=disk/by-id/dm-uuid-mpath-2416CD96995134CA5D787F00A5AA11017

Çok yollu aygıtları asla mpatha gibi aygıt adlarıyla belirtmeyin. Bunun gibi aygıt adları belirli bir diske özgü değildir. Kurulum sırasında /dev/mpatha adlı disk beklediğiniz disk olmayabilir. Bu nedenle, clearpart komutu yanlış diski hedefleyebilir.

Fedora 25’ten başlayarak, sınırlayıcı olarak "|" karakterini kullanarak depolama hedeflerini belirtmenin birden çok yolunu tek bir komutta birleştirebilirsiniz. Örneğin:

clearpart --drives=sd*|hd*|vda,/dev/vdc

Yukarıdaki komut sd*, hd*, ya da vda disklerinden biriyle ve /dev/vdc ile eşleşecektir. Seçenekler soldan sağa işlenir ve komutun başarılı olması için en az birinin eşleşmesi gerekmektedir.

--list=

Hangi bölümlerin temizleneceğini belirtir. Bu seçenek, kullanılıyorsa --all ve --linux seçeneklerini geçersiz kılar. Farklı diskler arasında kullanılabilir. Örneğin:

clearpart --list=sda2,sda3,sdb1
--disklabel=

Bir diski yeniden etiketlerken ayarlanmış bir disk etiketi oluştur.

--linux

Tüm Linux bölümlerini siler.

--none

Hiçbir bölümü kaldırma. Bu öntanımlı davranıştır - bu seçeneği kullanmak, clearpart komutunu hiç kullanmamakla aynıdır.

Kurulum sırasında, var olan tüm bölümleri kaldırmak için bir Kickstart dosyasında clearpart --all komutunun kullanılması Anaconda'nın duraklamasına ve sizden bir onay istemesine neden olacaktır. Kurulumu hiçbir etkileşim olmadan otomatik olarak gerçekleştirmeniz gerekiyorsa, Kickstart dosyanıza zerombr komutunu ekleyin.

fcoe (optional) - Fibre Channel Over Ethernet Aygıtlarını Yapılandır

Gelişmiş Disk Sürücü Hizmetleri (Enhanced Disk Drive - EDD) tarafından keşfedilenlere ek olarak hangi FCoE aygıtlarının otomatik olarak etkinleştirileceğini belirt.

fcoe --nic=ad [--dcp= | --autovlan]
--nic= (gerekli)

Etkinleştirilecek aygıtın adı.

--dcb=

Veri Merkezi Köprüleme (Data Center Bridging - DCB) ayarlarını yap.

--autovlan

VLAN’ları otomatik olarak keşfet.

ignoredisk (isteğe bağlı) - Belirtilen Diskleri Yok Say

Kurulum programının belirtilen diskleri yok saymasına neden olur. Bu, otomatik bölümlendirme kullanıyorsanız ve bazı disklerin yok sayıldığından emin olmak istiyorsanız kullanışlıdır. Örneğin, ignoredisk olmadan, hiçbir bölümlendirme tablosu döndürmeyen SAN için pasif yollar kurulum programı tarafından algılandığından, bir SAN kümesi üzerinde kurulum yapılmaya çalışılırsa Kickstart başarısız olacaktır.

ignoredisk --drives= | --only-use= [--interactive]
--drives=

Yok sayılacak bir veya daha fazla disk belirt. Birden çok disk, virgülle ayrılmış bir liste olarak belirtilebilir. Örneğin:

ignoredisk --drives=sda,sdc

Mantıksal birim yönetimi (LVM) kullanmayan çok yollu bir aygıtı yok saymak için, disk/by-id/dm-uuid-mpath-WWID biçimini kullanın; burada WWID, aygıt için dünya genelinde tanımlayıcıdır. Örneğin, 2416CD96995134CA5D787F00A5AA11017 WWID’sine sahip olan bir diski yok saymak için şunu kullanın:

ignoredisk --drives=disk/by-id/dm-uuid-mpath-2416CD96995134CA5D787F00A5AA11017

LVM kullanan çok yollu aygıtlar, Anaconda Kickstart dosyasını ayrıştırana kadar bağlanmaz. Bu nedenle, bu aygıtları dm-uuid-mpath biçiminde belirtemezsiniz. Bunun yerine, LVM kullanan çok yollu bir aygıtı yok saymak için, disk/by-id/scsi-WWID biçimini kullanın; burada WWID, aygıt için _dünya genelinde tanımlayıcıdır. Örneğin, 58095BEC5510947BE8C0360F604351918 WWID’sine sahip olan bir diski yok saymak için şunu kullanın:

ignoredisk --drives=disk/by-id/scsi-58095BEC5510947BE8C0360F604351918

Çok yollu aygıtları asla mpatha gibi aygıt adlarıyla belirtmeyin. Bunun gibi aygıt adları belirli bir diske özgü değildir. Kurulum sırasında /dev/mpatha adlı disk beklediğiniz disk olmayabilir. Bu nedenle, clearpart komutu yanlış diski hedefleyebilir.

Fedora 25’ten başlayarak, sınırlayıcı olarak "|" karakterini kullanarak depolama hedeflerini belirtmenin birden çok yolunu tek bir komutta birleştirebilirsiniz. Örneğin:

ignoredisk --drives=sd*|hd*|vda,/dev/vdc

Yukarıdaki komut sd*, hd*, ya da vda disklerinden biriyle ve /dev/vdc ile eşleşecektir. Seçenekler soldan sağa işlenir ve komutun başarılı olması için en az birinin eşleşmesi gerekmektedir.

--only-use=

Kurulum programının kullanacağı disklerin listesini belirtir. Diğer tüm diskler yok sayılır. Örneğin, kurulum sırasında sda diskini kullanmak ve diğer tüm diskleri yok saymak için:

ignoredisk --only-use=sda

LVM kullanmayan bir çok yollu aygıtı dahil etmek için:

ignoredisk --only-use=disk/by-id/dm-uuid-mpath-2416CD96995134CA5D787F00A5AA11017

LVM kullanan bir çok yollu aygıtı dahil etmek için:

ignoredisk --only-use=disk/by-id/scsi-58095BEC5510947BE8C0360F604351918
--interactive

Gelişmiş depolama ekranında elle gezinmenizi sağlar.

iscsi (isteğe bağlı) - iSCSI Aygıtlarını Yapılandır

Kurulum sırasında eklenecek ek iSCSI depolama aygıtlarını belirtir. iscsi komutunu kullanırsanız, ayrıca iscsiname komutunu kullanarak iSCSI düğümüne bir ad atamanız gerekmektedir (iscsiname (isteğe bağlı) - iSCSI Aygıtına Ad Ata bölümüne bakın). iscsiname komutu, Kickstart dosyasında iscsi komutundan önce görünmelidir.

iscsi komutunu kullanmak yerine, mümkünse sistemin BIOS’unda veya ürün yazılımında (Intel sistemleri için iBFT) iSCSI depolamasını yapılandırmalısınız. Bunu yaparsanız, Anaconda BIOS veya ürün yazılımında yapılandırılan diskleri otomatik olarak algılar ve kullanır, Kickstart dosyasında özel bir yapılandırma gerekmez.

iscsi komutunu kullanmanız gerekiyorsa, kurulumun başında ağ bağlantısının etkinleştirildiğinden ve clearpart veya ignoredisk gibi komutlarla iSCSI disklerine başvurulmadan önce iscsi komutunun Kickstart dosyasında göründüğünden emin olun.

iscsi --ipaddr=  --port=  [--target= | --iface= | --user= | --password= | --reverse-user= | --reverse-password=]
--ipaddr=

Bağlanılacak hedefin IP adresi.

--port=

Bağlantı noktası numarası (genellikle 3260).

--target=

Hedef IQN (iSCSI Qualified Name - iSCSI Nitelikli Adı).

--iface=

Ağ katmanı tarafından belirlenen öntanımlı olanı kullanmak yerine, bağlantıyı belirli bir ağ arayüzüne bağla. Bir kere kullanıldıktan sonra, Kickstart dosyasının tamamındaki iscsi komutunun tüm örneklerinde belirtilmelidir.

--user=

Hedefle kimlik doğrulaması yapmak için gerekli kullanıcı adı.

--password=

Hedef için belirtilen kullanıcı adına karşılık gelen parola.

--reverse-user=

Ters CHAP kimlik doğrulamasını kullanarak bir hedefteki başlatıcıyla kimlik doğrulaması yapmak için gerekli kullanıcı adı.

--reverse-password=

Başlatıcı için belirtilen kullanıcı adına karşılık gelen parola.

iscsiname (isteğe bağlı) - iSCSI Aygıtına Ad Ata

iscsi komutuyla (iscsi (isteğe bağlı) - iSCSI Aygıtlarını Yapılandır) belirtilen bir iSCSI düğümüne bir ad atar. iscsi komutunu kullanıyorsanız bu komut zorunludur ve iscsi komutunu kullanmadan önce belirtilmelidir.

iscsiname iqn
logvol (isteğe bağlı) - LVM Mantıksal Birimi Oluştur

Aşağıdaki söz dizimi ile Mantıksal Birim Yönetimi (LVM) için mantıksal bir birim oluştur:

logvol bağlamanoktası --vgname=  --name= [seçenekler]

Kickstart kullanarak Fedora kurarken mantıksal birim ve birim grubu adlarında tire (-) karakterini kullanmayın. Bu karakter kullanılırsa, kurulum normal şekilde tamamlanır, ancak /dev/mapper/ dizini bu birimleri ve birim gruplarını her tire iki defa görünecek şekilde listeler. Örneğin, logvol-01 adlı mantıksal bir birim içeren ve volgrp-01 olarak adlandırılan bir birim grubu, /dev/mapper/volgrp—​01-logvol—​01 olarak listelenecektir.

Bu sınırlama yalnızca yeni oluşturulan mantıksal birim ve birim grubu adları için geçerlidir. --noformat veya --useexisting seçeneğini kullanarak zaten var olanları yeniden kullanıyorsanız, onların adları değiştirilmeyecektir.

logvol komutunun ayrıntılı bir örneği için Gelişmiş Bölümlendirme Örneği bölümüne bakın.

bağlamanoktası

Birimin bağlama noktasıyla değiştirin. Bu ad aşağıdaki biçimleri alabilir:

/yol

Bağlama noktasının yolu - örneğin, / veya /home

swap

Bölüm, takas alanı olarak kullanılır.

Takas bölümünün boyutunu otomatik olarak belirlemek için --recommended seçeneğini kullanın:

swap --recommended

Takas bölümünün boyutunu otomatik olarak belirlemek ve aynı zamanda sisteminizin hazırda bekletme moduna geçmesi için fazladan alana izin vermek için --hibernation seçeneğini kullanın:

swap --hibernation

Atanan boyut, --recommended seçeneği tarafından atanan takas alanının ve sisteminizdeki RAM miktarının toplamına eşit olacaktır.

Bu komutlar tarafından atanan takas boyutları için, Tavsiye Edilen Bölümlendirme Düzeni bölümünde takası açıklayan kısma bakın.

none

Yalnızca bir ince havuz birimi oluşturulurken kullanılır.

--noformat

Mevcut bir mantıksal birimi kullan ve onu biçimlendirme.

--useexisting

Mevcut bir mantıksal birimi kullan ve onu biçimlendir.

--fstype=

Mantıksal birim için dosya sistemi türünü ayarlar. Geçerli değerler şunlardır: xfs, ext2, ext3, ext4, swap, ve vfat. Kullanılabilir dosya sistemleri hakkında bilgi için Aygıt, Dosya Sistemi ve RAID Türleri bölümüne bakın.

--fsoptions=

Dosya sistemini bağlarken kullanılacak serbest bir biçimde seçenekler dizgesini belirtir. Bu dizge kurulu sistemin /etc/fstab dosyasına kopyalanacaktır ve tırnak içine alınmalıdır. Örneğin:

--fsoptions="ro, x-systemd.device-timeout=0"
--mkfsoptions=

Bu mantıksal birim üzerinde bir dosya sistemi oluşturan programa iletilecek ek parametreleri belirtir. Argüman listesinde herhangi bir işlem yapılmaz, bu nedenle doğrudan mkfs programına iletilebilecek bir biçimde sağlanmaları gerekir. Bu, dosya sistemine bağlı olarak birden çok seçeneğin virgülle ayrılması veya çift tırnak içine alınması gerektiği anlamına gelir.

--label=

Mantıksal birim için bir etiket ayarlar.

--grow

Birimi, (varsa) kullanılabilir alanı dolduracak şekilde veya --maxsize= seçeneği tarafından belirlenen sınıra kadar büyüt.

--size=

Mantıksal birimin megabayt cinsinden boyutu. Bu seçenek, --percent= seçeneğiyle birlikte kullanılamaz.

--percent=

Mantıksal birimin büyütüleceği miktarı, statik olarak boyutlandırılan mantıksal birimler dikkate alındıktan sonra birim grubunda kalan boş alanın yüzdesi olarak belirt. Bu seçenek, --size= ve --grow seçenekleriyle birlikte kullanılamaz.

Yeni bir mantıksal birim oluştururken, boyutunu --size= seçeneğini kullanarak statik olarak veya --percent= seçeneğini kullanarak kalan boş alanın yüzdesi olarak belirtmelisiniz. Aynı mantıksal birimde bu seçeneklerin ikisini birlikte kullanamazsınız.

--maxsize=

Mantıksal birim büyütülmeye ayarlandığında megabayt cinsinden azami boyut. Burada 500 gibi bir tamsayı değeri belirtin (birimini dahil etmeyin).

--recommended

Sisteminizin donanımına bağlı olarak boyutunu otomatik olarak belirlemek için bir swap mantıksal birimi oluştururken bu seçeneği kullanın. Tavsiye edilen düzen hakkında ayrıntılar için Tavsiye Edilen Bölümlendirme Düzeni bölümüne bakın.

Bu seçenek yalnızca /boot bölümü ve swap alanı gibi bir dosya sistemiyle sonuçlanan bölümler için kullanılabilir. Bölümler, LVM fiziksel veya mantıksal birimleri ya da RAID üyeleri oluşturmak için kullanılamaz.

--resize

Mevcut bir mantıksal birimi yeniden boyutlandır. Bu seçeneği kullanırsanız, --useexisting ve --size seçeneklerini de belirtmelisiniz.

--encrypted

Bu mantıksal birimin, --passphrase= seçeneğinde sağlanan parola kullanılarak şifrelenmesi gerektiğini belirtir. Bir parola belirtmezseniz, kurulum programı autopart --passphrase komutuyla ayarlanan öntanımlı, sistem genelindeki parolayı kullanacak veya herhangi bir öntanımlı değer ayarlanmadıysa kurulumu durduracak ve sizden bir parola sağlamanızı isteyecektir.

--passphrase=

Bu mantıksal birimi şifrelerken kullanılacak parolayı belirtir. Bu seçeneği --encrypted seçeneğiyle birlikte kullanmalısınız. Bu seçeneğin tek başına bir etkisi yoktur.

--cipher=

Anaconda için öntanımlı olan aes-xts-plain64 tatmin edici değilse hangi şifreleme türünün kullanılacağını belirtir. Bu seçeneği --encrypted seçeneğiyle birlikte kullanmalısınız; tek başına hiçbir etkisi yoktur. Kullanılabilir şifreleme türleri, https://docs.fedoraproject.org/ adresindeki Fedora Güvenlik Kılavuzunda listelenmektedir. aes-xts-plain64 veya aes-cbc-essiv:sha256 kullanılması şiddetle tavsiye edilir.

--escrowcert=X.509_sertifikasının_URLsi

Tüm şifrelenmiş birimlerin veri şifreleme anahtarlarını, X.509_sertifikasının_URLsi ile belirtilen URL’deki X.509 sertifikası kullanılarak şifrelenmiş dosyalar olarak /root dizininde depola. Anahtarlar, şifrelenen her birim için ayrı bir dosya olarak depolanır. Bu seçenek yalnızca --encrypted seçeneği belirtilmişse anlamlıdır.

--backuppassphrase

Şifrelenen her birime rastgele oluşturulmuş bir parola ekle. Bu parolaları, --escrowcert seçeneğiyle belirtilen X.509 sertifikası kullanılarak şifrelenen ayrı dosyalarda /root dizinde depola. Bu seçenek yalnızca --escrowcert seçeneği belirtilmişse anlamlıdır.

--thinpool

Bir ince havuz mantıksal birimi oluşturur. (none bağlama noktasını kullanın)

--metadatasize=

Yeni bir ince havuz aygıtı için üst veri alanı boyutu (MiB cinsinden).

--chunksize=

Yeni bir ince havuz aygıtı için öbek boyutu (KiB cinsinden).

--thin

Bir ince mantıksal birim oluştur. (--poolname seçeneğinin kullanılmasını gerektirir)

--poolname=

İçerisinde bir ince mantıksal birim oluşturulacak ince havuzun adını belirt. --thin seçeneğini gerektirir.

--profile=

İnce mantıksal birimlerle kullanılacak yapılandırma profili adını belirt. Kullanılırsa ad, verilen mantıksal birim için üst verilere de dahil edilecektir. Öntanımlı olarak, default ve thin-performance kullanılabilir profillerdir ve /etc/lvm/profile dizininde tanımlanmaktadır. Ek bilgi için lvm(8) kılavuz sayfasına bakın.

--cachepvs=

LVM önbelleği için kullanılması gereken (hızlı) fiziksel birimlerin virgülle ayrılmış listesi.

--cachesize=

Mantıksal birime eklenen önbelleğin MiB cinsinden istenen boyutu. (--cachepvs= seçeneğini gerektirir.)

--cachemode=

LVM önbelleği için kullanılacak mod (writeback veya writethrough).

Yukarıda listelenen --cachepvs=, --cachesize= ve --cachemode= seçenekleri LVM önbelleğe alınmasını yapılandırmak için kullanılmaktadır. Daha fazla bilgi için lvmcache(7) kılavuz sayfasına bakın.

Önce part (gerekli) - Fiziksel Bölüm Oluştur kullanarak bir veya daha fazla bölüm oluştur, mantıksal birim grubu oluştur (volgroup (isteğe bağlı) - LVM Birim Grubu Oluştur) ve ardından mantıksal birimler oluştur. Örneğin:

part pv.01 --size 3000
volgroup myvg pv.01
logvol / --vgname=myvg --size=2000 --name=rootvol
part (required) - Create Physical Partition

Creates a partition on the system.

For a detailed example of part in action, see Advanced Partitioning Example.

part|partition mntpoint --name=name --device=device --rule=rule [options]

All partitions created are formatted as part of the installation process unless --noformat and --onpart= are used.

If partitioning fails for any reason, diagnostic messages appear on virtual console 3.

bağlamanoktası

Where the partition is mounted. The value must be of one of the following:

/yol

Bağlama noktasının yolu - örneğin, / veya /home

swap

Bölüm, takas alanı olarak kullanılır.

Takas bölümünün boyutunu otomatik olarak belirlemek için --recommended seçeneğini kullanın:

swap --recommended

The size assigned will be effective but not precisely calibrated for your system.

Takas bölümünün boyutunu otomatik olarak belirlemek ve aynı zamanda sisteminizin hazırda bekletme moduna geçmesi için fazladan alana izin vermek için --hibernation seçeneğini kullanın:

swap--hibernation

Atanan boyut, --recommended seçeneği tarafından atanan takas alanının ve sisteminizdeki RAM miktarının toplamına eşit olacaktır.

Bu komutlar tarafından atanan takas boyutları için, Tavsiye Edilen Bölümlendirme Düzeni bölümünde takası açıklayan kısma bakın.

raid.id

The partition is used for software RAID (see raid).

pv.id

The partition is used for LVM (see part (required) - Create Physical Partition).

biosboot

The partition will be used for a BIOS Boot partition. A 1 MB BIOS boot partition is necessary on BIOS-based systems using a GUID Partition Table (GPT); the boot loader will be installed into it. It is not necessary on UEFI systems. Also see part (required) - Create Physical Partition.

/boot/efi

An EFI System Partition. An EFI partition at least 50 MB in size is necessary on UEFI-based systems; the recommended size is 200 MB. It is not necessary on BIOS systems. Also see part (required) - Create Physical Partition.

--size=

The minimum partition size in megabytes. Specify an integer value here such as 500 (do not include the unit).

If the --size value is too small, the installation will fail. Set the --size value as the minimum amount of space you require. For size recommendations, see Recommended Partitioning Scheme.

--maxsize=

The maximum partition size in megabytes when the partition is set to grow. Specify an integer value here such as 500 (do not include the unit).

--resize

Resize an existing partition. When using this option, specify the new size (in megabytes) using the --size= option and the target partition using the --onpart= option.

--grow

Tells the partition to grow to fill available space (if any), or up to the maximum size setting.

If you use --grow= without setting --maxsize= on a swap partition, Anaconda will limit the maximum size of the swap partition. For systems that have less than 2 GB of physical memory, the imposed limit is twice the amount of physical memory. For systems with more than 2 GB, the imposed limit is the size of physical memory plus 2 GB.

--noformat

Specifies that the partition should not be formatted, for use with the --onpart command.

--onpart= or --usepart=

Specifies the device on which to place the partition. For example:

partition /home --onpart=hda1

The above puts /home on /dev/hda1.

These options can also add a partition to a logical volume. For example:

partition pv.1 --onpart=hda2

The device must already exist on the system; the --onpart option will not create it.

--ondisk= or --ondrive=

Forces the partition to be created on a particular disk. For example, --ondisk=sdb puts the partition on the second SCSI disk on the system.

To specify a multipath device that does not use logical volume management (LVM), use the format disk/by-id/dm-uuid-mpath-WWID, where WWID is the world-wide identifier for the device. For example, to specify a disk with WWID 2416CD96995134CA5D787F00A5AA11017, use:

part / --fstype=xfs --grow --asprimary --size=8192 --ondisk=disk/by-id/dm-uuid-mpath-2416CD96995134CA5D787F00A5AA11017

Multipath devices that use LVM are not assembled until after Anaconda has parsed the Kickstart file. Therefore, you cannot specify these devices in the format dm-uuid-mpath. Instead, to specify a multipath device that uses LVM, use the format disk/by-id/scsi-WWID, where WWID is the world-wide identifier for the device. For example, to specify a disk with WWID 58095BEC5510947BE8C0360F604351918, use:

part / --fstype=xfs --grow --asprimary --size=8192 --ondisk=disk/by-id/scsi-58095BEC5510947BE8C0360F604351918

Çok yollu aygıtları asla mpatha gibi aygıt adlarıyla belirtmeyin. Bunun gibi aygıt adları belirli bir diske özgü değildir. Kurulum sırasında /dev/mpatha adlı disk beklediğiniz disk olmayabilir. Bu nedenle, clearpart komutu yanlış diski hedefleyebilir.

Fedora 25’ten başlayarak, sınırlayıcı olarak "|" karakterini kullanarak depolama hedeflerini belirtmenin birden çok yolunu tek bir komutta birleştirebilirsiniz. Örneğin:

part --onpart=sd*|hd*|vda,/dev/vdc

Yukarıdaki komut sd*, hd*, ya da vda disklerinden biriyle ve /dev/vdc ile eşleşecektir. Seçenekler soldan sağa işlenir ve komutun başarılı olması için en az birinin eşleşmesi gerekmektedir.

--asprimary

Forces the partition to be allocated as a primary partition. If the partition cannot be allocated as primary (usually due to too many primary partitions being already allocated), the partitioning process will fail. This option only makes sense when the disk uses a Master Boot Record (MBR); for GUID Partition Table (GPT)-labeled disks this option has no meaning. For information about primary (and extended) partitions, see Recommended Partitioning Scheme.

--fsprofile=

Specifies a usage type to be passed to the program that makes a filesystem on this partition. A usage type defines a variety of tuning parameters to be used when making a filesystem. For this option to work, the filesystem must support the concept of usage types and there must be a configuration file that lists valid types. For ext2, ext3, ext4, this configuration file is /etc/mke2fs.conf.

--fstype=

Sets the file system type for the partition. Valid values are xfs, ext2, ext3, ext4, swap, vfat, efi and biosboot. For information about supported file systems, see Device, File System and RAID Types.

--fsoptions=

Dosya sistemini bağlarken kullanılacak serbest bir biçimde seçenekler dizgesini belirtir. Bu dizge kurulu sistemin /etc/fstab dosyasına kopyalanacaktır ve tırnak içine alınmalıdır. Örneğin:

--fsoptions="ro, x-systemd.device-timeout=0"
--mkfsoptions=

Specifies additional parameters to be passed to the program that makes a filesystem on this partition. No processing is done on the list of arguments, so they must be supplied in a format that can be passed directly to the mkfs program. This means multiple options should be comma-separated or surrounded by double quotes, depending on the filesystem.

--label=

Assign a label to an individual partition.

--recommended

Determine the size of the partition automatically. For details about the recommended scheme, see Recommended Partitioning Scheme.

Bu seçenek yalnızca /boot bölümü ve swap alanı gibi bir dosya sistemiyle sonuçlanan bölümler için kullanılabilir. Bölümler, LVM fiziksel veya mantıksal birimleri ya da RAID üyeleri oluşturmak için kullanılamaz.

--onbiosdisk

Forces the partition to be created on a particular disk as discovered by the BIOS.

--encrypted

Specifies that this partition should be encrypted, using the passphrase provided in the --passphrase option. If you do not specify a passphrase, Anaconda uses the default, system-wide passphrase set with the autopart --passphrase command, or stops the installation and prompts you to provide a passphrase if no default is set.

--passphrase=

Specifies the passphrase to use when encrypting this partition. You must use this option together with the --encrypted option; by itself it has no effect.

--cipher=

Anaconda için öntanımlı olan aes-xts-plain64 tatmin edici değilse hangi şifreleme türünün kullanılacağını belirtir. Bu seçeneği --encrypted seçeneğiyle birlikte kullanmalısınız; tek başına hiçbir etkisi yoktur. Kullanılabilir şifreleme türleri, https://docs.fedoraproject.org/ adresindeki Fedora Güvenlik Kılavuzunda listelenmektedir. aes-xts-plain64 veya aes-cbc-essiv:sha256 kullanılması şiddetle tavsiye edilir.

--escrowcert=X.509_sertifikasının_URLsi

Tüm şifrelenmiş birimlerin veri şifreleme anahtarlarını, X.509_sertifikasının_URLsi ile belirtilen URL’deki X.509 sertifikası kullanılarak şifrelenmiş dosyalar olarak /root dizininde depolar. Anahtarlar, şifrelenen her birim için ayrı bir dosya olarak depolanır. Bu seçenek yalnızca --encrypted seçeneği belirtilmişse anlamlıdır.

--backuppassphrase

Add a randomly-generated passphrase to each encrypted partition. Store these passphrases in separate files in /root, encrypted using the X.509 certificate specified with --escrowcert. This option is only meaningful if --escrowcert is specified.

raid (optional) - Create Software RAID

Assembles a software RAID device. This command is of the form:

raid mntpoint --level=level --device=mddevice partitions*

For a detailed example of raid in action, see Advanced Partitioning Example.

bağlamanoktası

Location where the RAID file system is mounted. If it is /, the RAID level must be 1 unless a boot partition (/boot) is present. If a boot partition is present, the /boot partition must be level 1 and the root (/) partition can be any of the available types. The partitions* (which denotes that multiple partitions can be listed) lists the RAID identifiers to add to the RAID array.

--level=

RAID level to use (0, 1, 4, 5, 6, or 10). See Device, File System and RAID Types for information about various RAID types and their requirements.

--device=

Name of the RAID device to use. As of Fedora 27, RAID devices are no longer referred to by names like md0. If you have an old (v0.90 metadata) array that you cannot assign a name to, you can specify the array by a filesystem label or UUID (for example, --device=rhel7-root --label=rhel7-root).

--spares=

Specifies the number of spare drives allocated for the RAID array. Spare drives are used to rebuild the array in case of drive failure.

--fsprofile=

Specifies a usage type to be passed to the program that makes a filesystem on this partition. A usage type defines a variety of tuning parameters to be used when making a filesystem. For this option to work, the filesystem must support the concept of usage types and there must be a configuration file that lists valid types. For ext2, ext3, ext4, this configuration file is /etc/mke2fs.conf.

--fstype=

Sets the file system type for the partition. Valid values are xfs, ext2, ext3, ext4, swap, vfat, efi and biosboot. For information about supported file systems, see Device, File System and RAID Types.

--fsoptions=

Dosya sistemini bağlarken kullanılacak serbest bir biçimde seçenekler dizgesini belirtir. Bu dizge kurulu sistemin /etc/fstab dosyasına kopyalanacaktır ve tırnak içine alınmalıdır. Örneğin:

--fsoptions="ro, x-systemd.device-timeout=0"
--mkfsoptions=

Specifies additional parameters to be passed to the program that makes a filesystem on this partition. No processing is done on the list of arguments, so they must be supplied in a format that can be passed directly to the mkfs program. This means multiple options should be comma-separated or surrounded by double quotes, depending on the filesystem.

--label=

Specify the label to give to the filesystem to be made. If the given label is already in use by another filesystem, a new label will be created.

--noformat

Use an existing RAID device and do not format it.

--useexisting

Use an existing RAID device and reformat it.

--encrypted

Specifies that this array should be encrypted, using the passphrase provided in the --passphrase option. If you do not specify a passphrase, Anaconda uses the default, system-wide passphrase set with the autopart --passphrase command, or stops the installation and prompts you to provide a passphrase if no default is set.

--passphrase=

Specifies the passphrase to use when encrypting this partition. You must use this option together with the --encrypted option; by itself it has no effect.

--cipher=

Anaconda için öntanımlı olan aes-xts-plain64 tatmin edici değilse hangi şifreleme türünün kullanılacağını belirtir. Bu seçeneği --encrypted seçeneğiyle birlikte kullanmalısınız; tek başına hiçbir etkisi yoktur. Kullanılabilir şifreleme türleri, https://docs.fedoraproject.org/ adresindeki Fedora Güvenlik Kılavuzunda listelenmektedir. aes-xts-plain64 veya aes-cbc-essiv:sha256 kullanılması şiddetle tavsiye edilir.

--escrowcert=X.509_sertifikasının_URLsi

Tüm şifrelenmiş birimlerin veri şifreleme anahtarlarını, X.509_sertifikasının_URLsi ile belirtilen URL’deki X.509 sertifikası kullanılarak şifrelenmiş dosyalar olarak /root dizininde depolar. Anahtarlar, şifrelenen her birim için ayrı bir dosya olarak depolanır. Bu seçenek yalnızca --encrypted seçeneği belirtilmişse anlamlıdır.

--backuppassphrase

Add a randomly-generated passphrase to each encrypted partition. Store these passphrases in separate files in /root, encrypted using the X.509 certificate specified with --escrowcert. This option is only meaningful if --escrowcert is specified.

The following example shows how to create a RAID level 1 partition for /, and a RAID level 5 for /home, assuming there are three SCSI disks on the system. It also creates three swap partitions, one on each drive.

Example 2. Creating a RAID array in Kickstart
part raid.01 --size=6000 --ondisk=sda
part raid.02 --size=6000 --ondisk=sdb
part raid.03 --size=6000 --ondisk=sdc

part swap --size=512 --ondisk=sda
part swap --size=512 --ondisk=sdb
part swap --size=512 --ondisk=sdc

part raid.11 --size=1 --grow --ondisk=sda
part raid.12 --size=1 --grow --ondisk=sdb
part raid.13 --size=1 --grow --ondisk=sdc

raid / --level=1 --device=f27-root --label=f27-root raid.01 raid.02 raid.03
raid /home --level=5 --device=f27-home --label=f27-home raid.11 raid.12 raid.13
reqpart (optional) - Create Required Partitions

Automatically create partitions required by your hardware platform. These include a /boot/efi for x86_64 and Aarch64 systems with UEFI firmware, biosboot for x86_64 systems with BIOS firmware and GPT (GUID Partition Table), and PRePBoot for IBM Power Systems.

This command can not be used together with autopart, because autopart does the same and creates other partitions or logical volumes such as / and swap on top. In contrast with autopart, this command only creates platform-specific partitions and leaves the rest of the drive empty, allowing you to create a custom layout.

reqpart [--add-boot]
--add-boot

Create a separate /boot partition in addition to the platform-specific partition created by the base command.

volgroup (optional) - Create LVM Volume Group

Creates a Logical Volume Management (LVM) volume group.

volgroup name partition [options]

Kickstart kullanarak Fedora kurarken mantıksal birim ve birim grubu adlarında tire (-) karakterini kullanmayın. Bu karakter kullanılırsa, kurulum normal şekilde tamamlanır, ancak /dev/mapper/ dizini bu birimleri ve birim gruplarını her tire iki defa görünecek şekilde listeler. Örneğin, logvol-01 adlı mantıksal bir birim içeren ve volgrp-01 olarak adlandırılan bir birim grubu, /dev/mapper/volgrp—​01-logvol—​01 olarak listelenecektir.

This limitation only applies to newly created logical volume and volume group names. If you are reusing existing ones using the --noformat or --noformat option, their names will not be changed.

For a detailed partitioning example including volgroup, see Advanced Partitioning Example.

--noformat

Use an existing volume group and do not format it.

--useexisting

Use an existing volume group and reformat it.

--pesize=

Set the size of the physical extents. The default size for Kickstart installations is 4 MiB.

--reserved-space=

Specify an amount of space to leave unused in a volume group in megabytes. Applicable only to newly created volume groups.

--reserved-percent=

Specify a percentage of total volume group space to leave unused. Applicable only to newly created volume groups.

Önce part (gerekli) - Fiziksel Bölüm Oluştur kullanarak bir veya daha fazla bölüm oluştur, mantıksal birim grubu oluştur (volgroup (isteğe bağlı) - LVM Birim Grubu Oluştur) ve ardından mantıksal birimler oluştur. Örneğin:

part pv.01 --size 3000
volgroup myvg pv.01
logvol / --vgname=myvg --size=2000 --name=rootvol
zerombr (optional) - Reinitialize Partition Tables

If zerombr is specified, any invalid partition tables found on disks are initialized. This destroys all of the contents of disks with invalid partition tables. This command is required when performing an unattended installation on a system with previously initialized disks.

On IBM System z, if zerombr is specified, any Direct Access Storage Device (DASD) visible to the installation program which is not already low-level formatted is automatically low-level formatted with dasdfmt. The command also prevents user choice during interactive installations.

If zerombr is not specified and there is at least one unformatted DASD visible to the installation program, a non-interactive Kickstart installation will exit unsuccessfully.

If zerombr is not specified and there is at least one unformatted DASD visible to the installation program, an interactive installation exits if the user does not agree to format all visible and unformatted DASDs. To circumvent this, only activate those DASDs that you will use during installation. You can always add more DASDs after installation is complete.

zfcp (optional) - Configure Fibre Channel Device

Define a Fibre channel device. This option only applies on IBM System z. All of the options described below must be specified.

zfcp --devnum=devnum --wwpn=wwpn --fcplun=lun
--devnum

The device number (zFCP adaptor device bus ID).

--wwpn

The device’s World Wide Port Name (WWPN). Takes the form of a 16-digit number, preceded by 0x.

--fcplun

The device’s Logical Unit Number (LUN). Takes the form of a 16-digit number, preceded by 0x.

For example:

zfcp --devnum=0.0.4000 --wwpn=0x5005076300C213e9 --fcplun=0x5022000000000000

Network Configuration

Commands in this chapter are used for network configuration.

firewall (optional) - Configure Firewall

Specify the firewall configuration for the installed system.

firewall --enabled | --disabled device [--trust= | --ssh | --smtp | --http | --ftp | --port= | --service=]
--enabled or --enable

Reject incoming connections that are not in response to outbound requests, such as DNS replies or DHCP requests. If access to services running on this machine is needed, you can choose to allow specific services through the firewall.

--disabled or --disable

Disable the firewall.

--trust=

Listing a device here, such as em1, allows all traffic coming to and from that device to go through the firewall. To list more than one device, use this option again - for example:

firewall --enable --trust=em1 --trust=em2

Do not use a comma-separated format such as --trust em1, em2.

incoming

Replace with one or more of the following to allow the specified services through the firewall:

  • --ssh

  • --smtp

  • --http

  • --ftp

--port=

You can specify that ports be allowed through the firewall using the port:protocol format. For example, to allow IMAP access through your firewall, specify imap:tcp. Numeric ports can also be specified explicitly; for example, to allow UDP packets on port 1234 through, specify 1234:udp. To specify multiple ports, separate them by commas.

--service=

This option provides a higher-level way to allow services through the firewall. Some services (like cups, avahi, etc.) require multiple ports to be open or other special configuration in order for the service to work. You can specify each individual port with the --port option, or specify --service= and open them all at once.

Valid options are anything recognized by the firewall-offline-cmd program in the firewalld package. If firewalld is running, firewall-cmd --get-services will provide a list of known service names.

network (optional) - Configure Network Interfaces

Configures network information for the target system and activates network devices in the installation environment. The device specified in the first network command is activated automatically. Activation of the device can be also explicitly required by the --activate option.

--activate

If you use the --activate option on a device that has already been activated (for example, an interface you configured with boot options so that the system could retrieve the Kickstart file) the device is reactivated to use the details specified in the Kickstart file.

Use the --nodefroute option to prevent the device from using the default route.

--no-activate

Prevents the configured device from automatically activating on boot.

--bootproto=

One of dhcp, bootp, ibft, or static. The default option is dhcp; the dhcp and bootp options are treated the same.

The DHCP method uses a DHCP server system to obtain its networking configuration. The BOOTP method is similar, requiring a BOOTP server to supply the networking configuration. To direct a system to use DHCP:

network --bootproto=dhcp

To direct a machine to use BOOTP to obtain its networking configuration, use the following line in the Kickstart file:

network --bootproto=bootp

To direct a machine to use the configuration specified in iBFT, use:

network --bootproto=ibft

The static method requires that you specify the IP address, netmask, gateway, and nameserver in the Kickstart file. This information is static and is used during and after the installation.

All static networking configuration information must be specified on one line; you cannot wrap lines using a backslash (\) as you can on a command line.

network --bootproto=static --ip=10.0.2.15 --netmask=255.255.255.0 --gateway=10.0.2.254 --nameserver=10.0.2.1

You can also configure multiple nameservers at the same time. To do so, use the --nameserver= options once for each name server you want to configure:

network --bootproto=static --ip=10.0.2.15 --netmask=255.255.255.0 --gateway=10.0.2.254 --nameserver=192.168.2.1 --nameserver=192.168.3.1
--device=

Specifies the device to be configured (and eventually activated in Anaconda) with the network command.

If the --device= option is missing on the first use of the network command, the value of the ksdevice= Anaconda boot option is used, if available. Note that this is considered deprecated behavior; in most cases, you should always specify a --device= for every network command.

The behavior of any subsequent network command in the same Kickstart file is unspecified if its --device= option is missing. Make sure you specify this option for any network command beyond the first.

You can specify a device to be activated in any of the following ways:

  • the device name of the interface, for example, em1

  • the MAC address of the interface, for example, 01:23:45:67:89:ab

  • the keyword link, which specifies the first interface with its link in the up state

  • the keyword bootif, which uses the MAC address that pxelinux set in the BOOTIF variable. Set IPAPPEND 2 in your pxelinux.cfg file to have pxelinux set the BOOTIF variable.

    For example:

    network --bootproto=dhcp --device=em1
--ip=

IP address of the device.

--ipv6=

IPv6 address of the device, in the form of address[/prefix length] - for example, 3ffe:ffff:0:1::1/128 . If prefix is omitted, 64 will be used. You can also use auto for automatic configuration, or dhcp for DHCPv6-only configuration (no router advertisements).

--gateway=

Default gateway as a single IPv4 address.

--ipv6gateway=

Default gateway as a single IPv6 address.

--nodefroute

Prevents the interface being set as the default route. Use this option when you activate additional devices with the --activate= option, for example, a NIC on a separate subnet for an iSCSI target.

--nameserver=

DNS name server, as an IP address. To specify more than one name server, use this parameter multiple times. For example:

network --bootproto=static --ip=10.0.2.15 --netmask=255.255.255.0 --gateway=10.0.2.254 --nameserver=192.168.2.1 --nameserver=192.168.3.1
--nodns

Do not configure any DNS server.

--netmask=

Network mask for the installed system.

--hostname=

Host name for the installed system. The host name can be either a fully-qualified domain name (FQDN) in the format hostname.domainname, or a short host name with no domain name. Many networks have a Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP) service that automatically supplies connected systems with a domain name; to allow the DHCP service to assign the domain name to this machine, only specify the short host name.

--ethtool=

Specifies additional low-level settings for the network device which will be passed to the ethtool program.

--essid=

The network ID for wireless networks.

--wepkey=

The WEP encryption key for wireless networks.

--wpakey=

The WPA encryption key for wireless networks.

--onboot=

Whether or not to enable the device at boot time.

--dhcpclass=

The DHCP class.

--mtu=

The MTU of the device.

--noipv4

Disable IPv4 on this device.

--noipv6

Disable IPv6 on this device.

--bondslaves=

When this option is used, the network device specified in the --device= option will be created using slaves defined in the --bondslaves= option. For example:

network --device=mynetwork --bondslaves=em1,em2

The above command will create a bond device named mynetwork using the em1 and em2 interfaces as its slaves.

--bondopts=

A list of optional parameters for a bonded interface, which is specified using the --bondslaves= and --device= options. Options in this list must be separated by commas (",") or semicolons (";"). If an option itself contains a comma, use a semicolon to separate the options. For example:

network --bondopts=mode=active-backup,balance-rr;primary=eth1

Available optional parameters are listed in the Working with Kernel Modules chapter of the Fedora System Administrator’s Guide, available at http://docs.fedoraproject.org/.

The --bondopts=mode= parameter only supports full mode names such as balance-rr or broadcast, not their numerical representations such as 0 or 3.

--vlanid=

Specifies virtual LAN (VLAN) ID number (802.1q tag) for the device created using the device specified in --device= as a parent. For example, network --device=em1 --vlanid=171 will create a virtual LAN device em1.171.

--interfacename=

Specify a custom interface name for a virtual LAN device. This option should be used when the default name generated by the --vlanid= option is not desirable. This option must be used along with --vlanid=. For example:

network --device=em1 --vlanid=171 --interfacename=vlan171

The above command will create a virtual LAN interface named vlan171 on the em1 device with an ID of 171.

The interface name can be arbitrary (for example, my-vlan), but in specific cases, the following conventions must be followed:

  • If the name contains a dot (.), it must take the form of NAME.ID. The NAME is arbitrary, but the ID must be the VLAN ID. For example: em1.171 or my-vlan.171.

  • Names starting with vlan must take the form of vlanID - for example, vlan171.

--teamslaves=

Team device specified by the --device= option will be created using slaves specified in this option. Slaves are separated by commas. A slave can be followed by its configuration, which is a single-quoted JSON string with double quotes escaped by the \ character. For example:

network --teamslaves="p3p1'{\"prio\": -10, \"sticky\": true}',p3p2'{\"prio\": 100}'"

See also the --teamconfig= option.

--teamconfig=

Double-quoted team device configuration which is a single-quoted JSON string with double quotes escaped by the \ character. The device name is specified by --device= option and its slaves and their configuration by --teamslaves= option. For example:

network --device team0 --activate --bootproto static --ip=10.34.102.222 --netmask=255.255.255.0 --gateway=10.34.102.254 --nameserver=10.34.39.2 --teamslaves="p3p1'{\"prio\": -10, \"sticky\": true}',p3p2'{\"prio\": 100}'" --teamconfig="{\"runner\": {\"name\": \"activebackup\"}}"
--bridgeslaves=

When this option is used, the network bridge with device name specified using the --device= option will be created and devices defined in the --bridgeslaves= option will be added to the bridge. For example:

network --device=bridge0 --bridgeslaves=em1
--bridgeopts=

An optional comma-separated list of parameters for the bridged interface. Available values are stp, priority, forward-delay, hello-time, max-age, and ageing-time. For information about these parameters, see the bridge setting table in the nm-settings(5) man page or at https://developer.gnome.org/NetworkManager/0.9/ref-settings.html. Also see the Fedora Networking Guide, available at http://docs.fedoraproject.org/, for general information about network bridging.

Console and Environment

The following commands control the environment of the system after the installation finishes - language, keyboard layouts, or the graphical interface.

keyboard (optional) - Configure Keyboard Layouts

Sets one or more available keyboard layouts for the system.

keyboard --vckeymap= | --xlayouts= [--switch=]
--vckeymap=

Specify a VConsole keymap which should be used. Valid names correspond to the list of files in the /usr/lib/kbd/keymaps/* directory, without the .map.gz extension.

--xlayouts=

Specify a list of X layouts that should be used as a comma-separated list without spaces. Accepts values in the same format as setxkbmap(1), either in the layout format (such as cz), or in the layout (variant) format (such as cz (qwerty)).

All available layouts can be viewed on the xkeyboard-config(7) man page under Layouts.

--switch=

Specify a list of layout-switching options (shortcuts for switching between multiple keyboard layouts). Multiple options must be separated by commas without spaces. Accepts values in the same format as setxkbmap(1).

Available switching options can be viewed on the xkeyboard-config(7) man page under Options.

The following example sets up two keyboard layouts (English (US) and Czech (qwerty)) using the --xlayouts= option, and allows to switch between them using Alt+Shift:

keyboard --xlayouts=us,'cz (qwerty)' --switch=grp:alt_shift_toggle
lang (optional) - Configure Language During Installation

Sets the language to use during installation and the default language to use on the installed system.

lang language [--addsupport=]

The file /usr/share/system-config-language/locale-list provides a list of the valid language codes in the first column of each line and is part of the system-config-language package.

Certain languages (for example, Chinese, Japanese, Korean, and Indic languages) are not supported during text-mode installation. If you specify one of these languages with the lang command and use text mode, the installation process will continue in English, but the installed system will use your selection as its default language.

--addsupport=

Add support for additional languages. Takes the form of comma-separated list without spaces. For example:

lang en_US --addsupport=cs_CZ,de_DE,en_UK
services (optional) - Configure Services

Modifies the default set of services that will run under the default systemd target. The list of disabled services is processed before the list of enabled services - therefore, if a service appears on both lists, it will be enabled.

services [--disabled=list] [--enabled=list]

Do not include spaces in the list of services. If you do, Kickstart will enable or disable only the services up to the first space. For example:

services --disabled=auditd, cups,smartd, nfslock

The above will disable only the auditd service. To disable all four services, the entry should include no spaces:

services --disabled=auditd,cups,smartd,nfslock
--disabled=

Disable the services given in the comma separated list.

--enabled=

Enable the services given in the comma separated list.

skipx (optional) - Do Not Configure X Window System

If present, X will not be configured on the installed system.

If you install a display manager among your package selection options, this package will create an X configuration, and the installed system will default to graphical.target. The effect of the skipx option will be overridden.

timezone (optional) - Configure Time Zone

Sets the system time zone to timezone. To view a list of available time zones, use the timedatectl list-timezones command.

Every option, including actually specifying a time zone, is optional starting with Fedora 25. This allows you to, for example, disable NTP from starting using --nontp without having to choose any time zone. However, if this command is present in the Kickstart file, at least one option must be used.

timezone [timezone] [options]
--utc

If present, the system assumes the hardware clock is set to UTC (Greenwich Mean) time.

--nontp

Disable the NTP service automatic starting.

--ntpservers=

Specify a list of NTP servers to be used as a comma-separated list without spaces.

xconfig (optional) - Configure X Window System

Configures the X Window System. If you install the X Window System with a Kickstart file that does not include the xconfig command, you must provide the X configuration manually during installation.

Do not use this command in a Kickstart file that does not install the X Window System.

--defaultdesktop=

Specify either GNOME or KDE to set the default desktop (assumes that GNOME Desktop Environment and/or KDE Desktop Environment has been installed in the %packages section).

--startxonboot

Use a graphical login on the installed system.

Users, Groups and Authentication

The commands below are used to control user accounts, groups, and related areas.

auth or authconfig (optional) - Configure Authentication

Sets up the authentication options for the system using the authconfig command, which can also be run on a command line after the installation finishes. See the authconfig(8) manual page and the authconfig --help command for more details. Passwords are shadowed by default.

auth [--enablenis | --nisdomain= | --nisserver= | --enableshadow | --enableldap | --enableldapauth | --ldapserver= | --ldapbasedn= | --enableldaptls | --disableldaptls | --enablekrb5 | --krb5realm= | --krb5kdc= | --krb5adminserver= | --enablehesiod | --hesiodlhs= | --hesiodrhs= | --enablesmbauth | --smbservers= | --smbworkgroup= | --enablecache | --passalgo=]
--enablenis

Turns on NIS support. By default, --enablenis uses whatever domain it finds on the network. A domain should almost always be set by hand with the --nisdomain= option.

--nisdomain=

NIS domain name to use for NIS services.

--nisserver=

Server to use for NIS services (broadcasts by default).

--useshadowor --enableshadow

Use shadow passwords. Active by default.

--enableldap

Turns on LDAP support in /etc/nsswitch.conf, allowing your system to retrieve information about users (for example, their UIDs, home directories, and shells) from an LDAP directory. To use this option, you must install the nss-pam-ldapd package. You must also specify a server and a base DN (distinguished name) with --ldapserver= and --ldapbasedn=.

--enableldapauth

Use LDAP as an authentication method. This enables the pam_ldap module for authentication and changing passwords, using an LDAP directory. To use this option, you must have the nss-pam-ldapd package installed. You must also specify a server and a base DN with --ldapserver= and --ldapbasedn=. If your environment does not use TLS (Transport Layer Security), use the --disableldaptls switch to ensure that the resulting configuration file works.

--ldapserver=

If you specified either --enableldap or --enableldapauth, use this option to specify the name of the LDAP server to use. This option is set in the /etc/ldap.conf file.

--ldapbasedn=

If you specified either --enableldap or --enableldapauth, use this option to specify the DN in your LDAP directory tree under which user information is stored. This option is set in the /etc/ldap.conf file.

--enableldaptls

Use TLS (Transport Layer Security) lookups. This option allows LDAP to send encrypted usernames and passwords to an LDAP server before authentication.

--disableldaptls

Do not use TLS (Transport Layer Security) lookups in an environment that uses LDAP for authentication.

--enablekrb5

Use Kerberos 5 for authenticating users. Kerberos itself does not know about home directories, UIDs, or shells. If you enable Kerberos, you must make users' accounts known to this workstation by enabling LDAP, NIS, or Hesiod or by using the useradd command. If you use this option, you must have the pam_krb5 package installed.

--krb5realm=

The Kerberos 5 realm to which your workstation belongs.

--krb5kdc=

The KDC (or KDCs) that serve requests for the realm. If you have multiple KDCs in your realm, use a comma-separated list without spaces.

--krb5adminserver=

The KDC in your realm that is also running kadmind. This server handles password changing and other administrative requests. This server must be run on the master KDC if you have more than one KDC.

--enablehesiod

Enables Hesiod support for looking up user home directories, UIDs, and shells. More information on setting up and using Hesiod on your network is in /usr/share/doc/glibc-2.x.x/README.hesiod, which is included in the glibc package. Hesiod is an extension of DNS that uses DNS records to store information about users, groups, and various other items.

--hesiodlhs= and --hesiodrhs=

The Hesiod LHS (left-hand side) and RHS (right-hand side) values, set in /etc/hesiod.conf. The Hesiod library uses these values to search DNS for a name, similar to the way that LDAP uses a base DN.

To look up user information for the username jim, the Hesiod library looks up jim.passwdLHSRHS, which should resolve to a TXT record that contains a string identical to an entry for that user in the passwd file: jim:*:501:501:Jungle Jim:/home/jim:/bin/bash. To look up groups, the Hesiod library looks up jim.groupLHSRHS instead.

To look up users and groups by number, make 501.uid a CNAME for jim.passwd, and 501.gid a CNAME for jim.group. Note that the library does not place a period (.) in front of the LHS and RHS values when performing a search. Therefore, if the LHS and RHS values need to have a period placed in front of them, you must include the period in the values you set for --hesiodlhs= and --hesiodrhs=.

--enablesmbauth

Enables authentication of users against an SMB server (typically a Samba or Windows server). SMB authentication support does not know about home directories, UIDs, or shells. If you enable SMB, you must make users' accounts known to the workstation by enabling LDAP, NIS, or Hesiod or by using the useradd command.

--smbservers=

The name of the servers to use for SMB authentication. To specify more than one server, separate the names with commas (,).

--smbworkgroup=

The name of the workgroup for the SMB servers.

--enablecache

Enables the nscd service. The nscd service caches information about users, groups, and various other types of information. Caching is especially helpful if you choose to distribute information about users and groups over your network using NIS, LDAP, or Hesiod.

--passalgo=

Specify sha256 to set up the SHA-256 hashing algorithm or sha512 to set up the SHA-512 hashing algorithm.

group (optional) - Create User Group

Creates a new user group on the system. If a group with the given name or GID already exists, this command will fail. In addition, the user command can be used to create a new group for the newly created user.

group --name=name [--gid=gid]
--name=

Provides the name of the group.

--gid=

The group ID (GID). If not provided, defaults to the next available non-system GID.

pwpolicy (optional) - Change the Default Password Policy

This command can be used to set custom requirements (policy) such as length and strength for passwords set during the installation - the root password, user passwords and LUKS (disk encryption) password.

pwpolicy name [--minlen=length] [--minquality=quality] [--strict|nostrict] [--emptyok|noempty] [--changesok|nochanges]

The libpwquality library is used to check minimum password requirements (length and quality). You can use the pwscore and pwmake commands provided by the libpwquality package to check the quality score of your chosen password, or to create a random password with a given score. See the pwscore(1) and pwmake(1) man pages for details about these commands.

This command must be used inside the %anaconda section. See %anaconda (optional) - Additional Anaconda Configuration for details.

name

Name of the password entry. Supported values are root, user and luks for root password, user passwords and LUKS password, respectively.

--minlen=

Sets the minimum allowed password length. The default minimum length is 8.

--minquality=

Sets the minimum allowed password quality as defined by the libpwquality library. The default value is 50.

--strict

Strict password enforcement. Passwords not meeting the quality requirements specified in --minquality= will not be allowed. Enabled by default.

--notstrict

Passwords not meeting the minimum quality requirements specified in --minquality= will be allowed after Done is clicked twice.

--emptyok

Allow empty passwords. Enabled by default.

--notempty

Do not allow empty passwords.

--changesok

Allow changing the password in the user interface, even if the Kickstart file already specifies a password.

--nochanges

Do not allow changing passwords which are already set in the Kickstart file. Enabled by default.

An example use of the pwpolicy command is below:

%anaconda
pwpolicy root --minlen=10 --minquality=60 --strict --notempty --nochanges
%end
realm (optional) - Join an Active Directory or IPA Domain

Join an Active Directory or IPA domain. For more information about this command, see the join section of the realm(8) man page.

realm join domain [options]
--computer-ou=OU=

Provide the distinguished name of an organizational unit in order to create the computer account. The exact format of the distinguished name depends on the client software and membership software. The root DSE portion of the distinguished name can usually be left out.

--no-password

Join automatically without a password.

--one-time-password=

Join using a one-time password. This is not possible with all types of realm.

--client-software=

Only join realms which can run this client software. Valid values include sssd and winbind. Not all realms support all values. By default, the client software is chosen automatically.

--server-software=

Only join realms which can run this server software. Possible values include active-directory or freeipa.

--membership-software=

Use this software when joining the realm. Valid values include samba and adcli. Not all realms support all values. By default, the membership software is chosen automatically.

rootpw (required) - Set Root Password

Sets the system’s root password to the password argument.

rootpw [--iscrypted|--plaintext] [--lock] password
--iscrypted

If this option is present, the password argument is assumed to already be encrypted. This option is mutually exclusive with --plaintext. To create an encrypted password, you can use Python:

$ python -c 'import crypt; print(crypt.crypt("My Password", "$6$My Salt"))'

This will generate a SHA512 crypt of your password using your provided salt.

--plaintext

If this option is present, the password argument is assumed to be in plain text. This option is mutually exclusive with --iscrypted.

--lock

If this option is present, the root account is locked by default. This means that the root user will not be able to log in from the console.

selinux (optional) - Configure SELinux

Sets the state of SELinux on the installed system. The default policy is enforcing. For more information regarding SELinux in Fedora, see the Fedora SELinux User’s and Administrator’s Guide, available at http://docs.fedoraproject.org/.

selinux [--disabled|--enforcing|--permissive]
--enforcing

Enables SELinux with the default targeted policy being enforcing.

--permissive

Enables SELinux with the default targeted policy being permissive. This policy outputs warnings based on the SELinux policy, but does not actually enforce the policy.

--disabled

Disables SELinux completely.

sshkey (optional) - Add an Authorized SSH Key

Use this command to add a specified SSH key to an user’s authorized_keys file. The specified user must either be root, or it must be created in the Kickstart file - either automatically by an installed package, or using user (optional) - Create User Account.

sshkey --username=user "ssh_key"

The ssh_key must be a full SSH key fingerprint, and it must be enclosed in quotes ("") because the key may contain spaces.

--username=

The name of the user account to which you want to install the SSH key.

user (optional) - Create User Account

Creates a new user on the system.

user --name=username [options]
--name=

Provides the name of the user. This option is required.

--gecos=

Provides the GECOS information for the user. This is a string of various system-specific fields separated by a comma. It is frequently used to specify the user’s full name, office number, etc. See the passwd(5) man page for more details.

--groups=

In addition to the default group, a comma separated list of group names the user should belong to. The groups must exist before the user account is created. See group (optional) - Create User Group.

--homedir=

The home directory for the user. If not provided, this defaults to /home/username.

--lock

If this option is present, this account is locked by default. This means that the user will not be able to log in from the console.

--password=

The new user’s password. If no password is provided, the account will be locked.

--iscrypted

If this option is present, the password argument is assumed to already be encrypted. This option is mutually exclusive with --plaintext. To create an encrypted password, you can use Python:

$ python -c 'import crypt; print(crypt.crypt("My Password", "$6$My Salt"))'

This will generate a SHA512 crypt of your password using your provided salt.

--plaintext

If this option is present, the password argument is assumed to be in plain text. This option is mutually exclusive with --iscrypted.

--shell=

The user’s login shell. If not provided, the system default will be used.

--uid=

The UID (User ID). If not provided, this defaults to the next available non-system UID.

--gid=

The GID (Group ID) to be used for the user’s default group. If not provided, this defaults to the next available non-system group ID.

Installation Environment

The following commands control how the system will behave during the installation.

autostep (optional) - Go Through Every Screen

Normally, Kickstart installations skip unnecessary screens. This option makes the installation program step through every screen, displaying each briefly. This option should not be used when deploying a system because it may disrupt package installation.

autostep [--autoscreenshot]
--autoscreenshot

Take a screenshot at every step during installation. These screenshots are stored in /tmp/anaconda-screenshots during the installation, and after the installation finishes you can find them in /root/anaconda-screenshots.

Each screen is only captured right before the installer switches to the next one. This is important, because if you do not use all required Kickstart options and the installation therefore does not begin automatically, you can go to the screens which were not automatically configured, perform any configuration you want. Then, when you press Done to continue, the screen will be captured including the configuration you just provided.

cmdline (optional) - Perform Installation in Command Line Mode

Perform the installation in a completely non-interactive command line mode. Any prompts for interaction halts the install. This mode is useful on IBM System z systems with the x3270 terminal.

For a fully automatic installation, you must either specify one of the available modes (graphical, text, or cmdline) in the Kickstart file, or you must use the console= boot option as described in Console, Environment and Display Options. Otherwise the system will halt and ask you to choose a mode.

graphical (optional) - Perform Installation in Graphical Mode

Perform the installation in graphical mode. This is the default. This command takes no options.

For a fully automatic installation, you must either specify one of the available modes (graphical, text, or cmdline) in the Kickstart file, or you must use the console= boot option as described in Console, Environment and Display Options. Otherwise the system will halt and ask you to choose a mode.

logging (optional) - Configure Error Logging During Installation

Controls the error logging of Anaconda during installation. It has no effect on the installed system.

logging [--host= | --port= | --level=]
--host=

Send logging information to the given remote host, which must be running a syslogd process configured to accept remote logging.

--port=

If the remote syslogd process uses a port other than the default, it may be specified with this option.

--level=

Specify the minimum level of messages that appear on virtual console 3 (tty3). This only affects messages printed to the console; log files will contain messages of all levels. Possible values are debug, info, warning, error, or critical.

rescue (optional) - Rescue Mode

Automatically enters the installation program’s rescue mode. This gives you a chance to repair the system in case of any problems.

rescue [--nomount|--romount]
--nomount or --romount

Controls how the installed system is mounted in the rescue environment. By default, the installation program will find your system and mount it in read-write mode, telling you where it has performed this mount. You may optionally choose to not mount anything (the --nomount option) or mount in read-only mode (the --romount option). Only one of these two options may be used.

sshpw (optional) - Restrict ssh Access During Installation

During the installation, you can interact with the installation program and monitor its progress over an SSH connection. Use the sshpw command to create temporary accounts through which to log on. Each instance of the command creates a separate account that exists only in the installation environment. These accounts are not transferred to the installed system.

sshpw --username=name password [--iscrypted|--plaintext] [--lock]

By default, the ssh server is not started during the installation. To make ssh available during the installation, boot the system with the kernel boot option inst.sshd. See Console, Environment and Display Options for details.

If you want to disable root ssh access to your hardware during installation, use the following:

sshpw --username=root --lock
--username

Provides the name of the user. This option is required.

--iscrypted

If this option is present, the password argument is assumed to already be encrypted. This option is mutually exclusive with --plaintext. To create an encrypted password, you can use Python:

$ python -c 'import crypt; print(crypt.crypt("My Password", "$6$My Salt"))'

This will generate a SHA512 crypt of your password using your provided salt.

--plaintext

If this option is present, the password argument is assumed to be in plain text. This option is mutually exclusive with --iscrypted

--lock

If this option is present, this account is locked by default. This means that the user will not be able to log in from the console.

text (optional) - Perform Installation in Text Mode

Perform the Kickstart installation in text mode. Kickstart installations are performed in graphical mode by default.

For a fully automatic installation, you must either specify one of the available modes (graphical, text, or cmdline) in the Kickstart file, or you must use the console= boot option as described in Console, Environment and Display Options. Otherwise the system will halt and ask you to choose a mode.

unsupported_hardware (optional) - Suppress Unsupported Hardware Alerts

Suppress the Unsupported Hardware Detected alert. If this command is not included and unsupported hardware is detected, the installation will stall at this alert.

vnc (optional) - Configure VNC Access

Allows the graphical installation to be viewed remotely via VNC. This method is usually preferred over text mode, as there are some size and language limitations in text installations. With no additional options, this command will start a VNC server on the installation system with no password and will display the details required to connect to it.

vnc [--host=hostname] [--port=port] [--password=password]

For more information about VNC installations, including instructions on how to connect to the installation system, see Installing Using VNC.

--host=

Connect to a VNC viewer listening on the given hostname.

--port=

Provide a port that the remote VNC viewer process is listening on. If not provided, the VNC default (5900) will be used.

--password=

Set a password which must be provided to connect to the VNC session. This is optional, but recommended.

Kurulumdan Sonra

This section contains commands which control the system’s behavior immediately after the installation finishes.

%addon com_redhat_kdump (optional) - Configure kdump

This command configures the kdump kernel crash dumping mechanism.

The syntax for this command is unusual because it is an add-on rather than a built-in Kickstart command. For more information about add-ons, see %addon (optional) - Include an Anaconda Add-on.

Kdump is a kernel crash dumping mechanism that allows you to save the contents of the system’s memory for later analysis. It relies on kexec, which can be used to start a Linux kernel from the context of another kernel without rebooting the system and preserve the contents of the first kernel memory that would otherwise be lost.

In case of a system crash, kexec starts a second kernel (a capture kernel). This capture kernel resides in a reserved part of the system memory that is inaccessible to the main kernel. Kdump then captures the contents of the crashed kernel’s memory (a crash dump) and saves it to a specified location. This location can not be configured using Kickstart; it must be specified after the installation by editing the /etc/kdump.conf configuration file.

Available options are:

--enable

Enable Kdump on the installed system.

--disable

Do not enable Kdump on the installed system.

--reserve-mb=

The amount of memory you want to reserve for Kdump in megabytes. For example:

%addon com_redhat_kdump --enable --reserve-mb=128
%end

You can also specify auto instead of a numeric value. In that case the installer will determine the amount of RAM to reserve for kdump automatically, based on your system architecture and the total amount of memory on the system.

If you enable Kdump and do not specify the --reserve-mb= option, the auto value will be used.

--enablefadump

Enable firmware-assisted dumping on systems which allow it (notably IBM Power Systems servers).

firstboot (optional) - Enable or Disable Initial Setup

Determine whether the Initial Setup application starts the first time the system is booted. If enabled, the initial-setup package must be installed. If not specified, this option is disabled by default. For more information about Initial Setup, see Initial Setup.

firstboot --enable|--disable [--reconfig]
--enable or --enabled

Initial Setup will be started the first time the installed system boots.

--disable or --disabled

Initial Setup will be disabled.

--reconfig

Initial Setup will start after the reboot in reconfiguration mode. This mode enables the language, mouse, keyboard, root password, security level, time zone and networking configuration options in addition to the default ones.

halt (optional) - Halt System After Installation

Halt the system after the installation has successfully completed. This is similar to a manual installation, where after the installation finishes, the installer displays a message and waits for the user to press a key before rebooting. During a Kickstart installation, if no completion method is specified, this option is used as the default.

For other completion methods, see the poweroff, reboot, and shutdown commands.

poweroff (optional) - Power Off After Installation

Shut down and power off the system after the installation has successfully completed.

The poweroff command is highly dependent on the system hardware in use. Specifically, certain hardware components such as the BIOS, APM (advanced power management), and ACPI (advanced configuration and power interface) must be able to interact with the system kernel. Consult your hardware documentation for more information on you system’s APM/ACPI abilities.

For other completion methods, see the halt, reboot, and shutdown Kickstart commands.

reboot (optional) - Reboot After Installation

Reboot after the installation is successfully completed. If you are installing Fedora on IBM System z in command line mode (using cmdline (optional) - Perform Installation in Command Line Mode), this command is necessary for a fully automated installation.

For other completion methods, see the halt, poweroff, and shutdown Kickstart options.

Use of the reboot command may result in an endless installation loop, depending on the installation media and method.

--eject

Attempt to eject the installation media (if installing from a DVD) before rebooting.

--kexec

Use this option to reboot into the new system using the kexec kernel switching mechanism instead of a full reboot, bypassing the BIOS/Firmware and boot loader.

shutdown (optional) - Shut Down After Installation

Shut down the system after the installation has successfully completed.

For other completion methods, see the halt, poweroff, and reboot Kickstart options.

%addon (optional) - Include an Anaconda Add-on

You can expand the basic Anaconda and Kickstart functionality by using custom add-ons specified using the %addon section.

To use an add-on in your Kickstart file, add the %addon addon_name options command. The section must be closed with an %end statement. For example, to use the Kdump add-on, which is included by default on some installations, use the following block:

%addon com_redhat_kdump --enable --reserve-mb=128%end

The %addon section does not have any options of its own; all options depend on the add-on being used.

For more information about Anaconda add-ons, see the Fedora Anaconda Addon Development Guide.

%anaconda (optional) - Additional Anaconda Configuration

This section, introduced in Fedora 22, is used to specify additional configuration options for the installer. Commands inside this section only control the behavior during installation, not on the installed system. The only command currently available inside this section is pwpolicy (optional) - Change the Default Password Policy. The %anaconda section must end with %end.

In interactive installations (using the graphical or text interface), the /usr/share/anaconda/interactive-defaults.ks file contains the default %anaconda section. To change the defaults, you must create a product.img file with a Kickstart file replacing the default one, and pass this file to Anaconda using a boot option.

When using a Kickstart file, you can override the default %anaconda section by using the section again in your custom Kickstart.

%include (optional) - Include Contents of Another File

Use the %include /path/to/file command to include the contents of another file in the Kickstart file as though the contents were at the location of the %include command in the Kickstart file.

%ksappend (optional) - Append Contents of Another File

The %ksappend url directive is very similar to %include (optional) - Include Contents of Another File in that it is used to include the contents of additional files as though they were at the location of the %ksappend command. The difference is in when the two directives are processed.

%ksappend is processed in an initial pass, before any other part of the Kickstart file. Then, this expanded Kickstart file is passed to the rest of Anaconda where all %pre scripts are handled, and then finally the rest of the Kickstart file is processed in order, which includes %include directives.

Therefore, %ksappend provides a way to include a file containing %pre scripts, while %include does not.

%packages (required) - Package Selection

Use the %packages command to begin a Kickstart section which describes the software packages to be installed. This section must end with an %end statement.

You can specify packages by environment, group, or by their package names. Several environments and groups that contain related packages are defined. See the repodata/comps.xml file in your installation source for environment and group definitions.

The comps.xml file contains a structure describing available environments (marked by the <environment> tag) and groups (the <group> tag). Each entry has an ID, user visibility value, name, description, and package list. If the group is selected for installation, the packages marked mandatory in the package list are always installed, the packages marked default are installed if they are not specifically excluded, and the packages marked optional must be specifically included even when the group is selected.

You can specify a package group or environment using either its ID (the <id> tag) or name (the <name> tag).

To install a 32-bit package on a 64-bit system, you will need to append the package name with the 32-bit architecture for which the package was built - for example, glibc.i686. The --multilib option also must be specified in the Kickstart file; see the available options below.

Initial Setup does not run after a system is installed from a Kickstart file unless a desktop environment and the X Window System were included in the installation and graphical login was enabled. This means that by default, no users except for root will be created. You can either create a user with the user option in the Kickstart file before installing additional systems from it (see user (optional) - Create User Account for details) or log into the installed system with a virtual console as root and add users with the useradd command.

Specifying Environments, Groups and Packages
Specifying an Environment

In addition to groups, you specify an entire environment to be installed:

%packages
@^Infrastructure Server
%end

This command will install all packages which are part of the Infrastracture Server environment. All available environments are described in the comps.xml file.

Specifying Groups

Specify groups, one entry to a line, starting with an @ symbol, and then the full group name or group id as given in the comps.xml file. For example:

%packages
@X Window System
@Desktop
@Sound and Video
%end

The Core and Base groups are always selected - it is not necessary to specify them in the %packages section.

The comps.xml file also defines groups called Conflicts (variant) for each variant of Fedora. This group contains all packages which are known to cause file conflicts, and is intended to be excluded.

Specifying Individual Packages

Specify individual packages by name, one entry to a line. You can use the asterisk character (*) as a wildcard in package names. For example:

%packages
sqlite
curl
aspell
docbook*
%end

The docbook* entry includes the packages docbook-dtds, docbook-simple, docbook-slides and others that match the pattern represented with the wildcard.

Excluding Environments, Groups, or Packages

Use a leading dash (-) to specify packages or groups to exclude from the installation. For example:

%packages
-@Graphical Internet
-autofs
-ipa*fonts
%end

Installing all available packages using only * in a Kickstart file is not supported, even if you exclude the @Conflicts (variant) group.

You can change the default behavior of the %packages section by using several options. Some options work for the entire package selection, others are used with only specific groups.

Common Package Selection Options

The following options are available for the %packages. To use an option, append it to the start of the package selection section. For example:

%packages --multilib --ignoremissing
--nocore

Do not install the @Core group.

--ignoremissing

Ignore any packages, groups and environments missing in the installation source, instead of halting the installation to ask if the installation should be aborted or continued.

--excludedocs

Do not install any documentation contained within packages. In most cases, this will exclude any files normally installed in the /usr/share/doc* directory, but the specific files to be excluded depend on individual packages.

--multilib

Configure the installed system for multilib packages (that is, to allow installing 32-bit packages on a 64-bit system) and install packages specified in this section as such.

Normally, on a 64-bit system, only packages for this architecture (marked as x86_64) and packages for all architectures (marked as noarch) would be installed. When you use this option, packages for 32-bit systems (marked as i686) will be automatically installed as well, if available.

This only applies to packages explicitly specified in the %packages section. Packages which are only being installed as dependencies without being specified in the Kickstart file will only be installed in architecture versions in which they are needed, even if they are available for more architectures.

Options for Specific Package Groups

The options in this list only apply to a single package group. Instead of using them at the %packages command in the Kickstart file, append them to the group name. For example:

%packages
@Graphical Internet --optional
%end
--nodefaults

Only install the group’s mandatory packages, not the default selections.

--optional

Install packages marked as optional in the group definition in the comps.xml file, in addition to installing the default selections.

Note that some package groups, such as Scientific Support, do not have any mandatory or default packages specified - only optional packages. In this case the --optional option must always be used, otherwise no packages from this group will be installed.

%pre (optional) - Pre-installation Script

You can add commands to run on the system immediately after the Kickstart file has been parsed, but before the installation begins. This section must be placed towards the end of the Kickstart file, after the actual Kickstart commands, and must start with %pre and end with %end. If your Kickstart file also includes a %post section, the order in which the %pre and %post sections are included does not matter.

You can access the network in the %pre section. However, the name service has not been configured at this point, so only IP addresses work, not URLs.

The pre-installation script section of Kickstart cannot manage multiple install trees or source media. This information must be included for each created Kickstart file, as the pre-installation script occurs during the second stage of the installation process.

Unlike the post-installation script, the pre-installation script is not run in the chroot environment.

The following options can be used to change the behavior of pre-installation scripts. To use an option, append it to the %pre line at the beginning of the script. For example:

%pre --interpreter=/usr/bin/python
--- Python script omitted --
%end
--interpreter=

Allows you to specify a different scripting language, such as Python. Any scripting language available on the system can be used; in most cases, these will be /usr/bin/sh, /usr/bin/bash, and /usr/bin/python.

--erroronfail

Display an error and halt the installation if the script fails. The error message will direct you to where the cause of the failure is logged.

--log=

Logs the script’s output into the specified log file. For example:

%pre --log=/mnt/sysimage/root/ks-pre.log

For an example of a pre-installation script, see Example Pre-installation Script.

%post (optional) - Post-installation Script

You have the option of adding commands to run on the system once the installation is complete, but before the system is rebooted for the first time. This section must be placed towards the end of the Kickstart file, after the actual Kickstart commands, and must start with %post and end with %end. If your Kickstart file also includes a %pre section, the order of the %pre and %post sections does not matter.

This section is useful for functions such as installing additional software or configuring an additional name server. The post-install script is run in a chroot environment, therefore, performing tasks such as copying scripts or RPM packages from the installation media do not work by default. You can change this behavior using the --nochroot option as described below.

If you configured the network with static IP information, including a name server, you can access the network and resolve IP addresses in the %post section. If you configured the network for DHCP, the /etc/resolv.conf file has not been completed when the installation executes the %post section. You can access the network, but you cannot resolve IP addresses. Thus, if you are using DHCP, you must specify IP addresses in the %post section.

The following options can be used to change the behavior of post-installation scripts. To use an option, append it to the %post line at the beginning of the script. For example:

%post --interpreter=/usr/bin/python
--- Python script omitted --
%end
--interpreter=

Allows you to specify a different scripting language, such as Python. For example:

%post --interpreter=/usr/bin/python

Any scripting language available on the system can be used; in most cases, these will be /usr/bin/sh, /usr/bin/bash, and /usr/bin/python.

--nochroot

Allows you to specify commands that you would like to run outside of the chroot environment.

The following example copies the file /etc/resolv.conf to the file system that was just installed.

%post --nochroot
cp /etc/resolv.conf /mnt/sysimage/etc/resolv.conf
%end
--erroronfail

Display an error and halt the installation if the script fails. The error message will direct you to where the cause of the failure is logged.

--log=

Logs the script’s output into the specified log file. Note that the path of the log file must take into account whether or not you use the --nochroot option. For example, without --nochroot:

%post --log=/root/ks-post.log

with --nochroot:

%post --nochroot --log=/mnt/sysimage/root/ks-post.log

For an example of a post-installation script, see Example Post-installation Script.

Example Kickstart Configurations

Advanced Partitioning Example

The following is an integrated example showing the clearpart, zerombr, part, raid, volgroup, and logvol Kickstart options in action:

Example 3. Advanced Partitioning Example
clearpart  --drives=hda,hdc
zerombr
# Raid 1 IDE config
part raid.11 --size 1000  --asprimary --ondrive=hda
part raid.12 --size 1000  --asprimary --ondrive=hda
part raid.13 --size 2000  --asprimary --ondrive=hda
part raid.14 --size 8000              --ondrive=hda
part raid.15 --size 16384 --grow      --ondrive=hda
part raid.21 --size 1000  --asprimary --ondrive=hdc
part raid.22 --size 1000  --asprimary --ondrive=hdc
part raid.23 --size 2000  --asprimary --ondrive=hdc
part raid.24 --size 8000              --ondrive=hdc
part raid.25 --size 16384 --grow      --ondrive=hdc

# You can add --spares=x
raid /     --fstype xfs  --device root  --level=RAID1 raid.11 raid.21
raid /safe --fstype xfs  --device safe  --level=RAID1 raid.12 raid.22
raid swap  --fstype swap --device swap  --level=RAID1 raid.13 raid.23
raid /usr  --fstype xfs  --device usr   --level=RAID1 raid.14 raid.24
raid pv.01 --fstype xfs  --device pv.01 --level=RAID1 raid.15 raid.25

# LVM configuration so that we can resize /var and /usr/local later
volgroup sysvg pv.01
logvol /var           --vgname=sysvg --size=8000     --name=var
logvol /var/freespace --vgname=sysvg --size=8000     --name=freespacetouse
logvol /usr/local     --vgname=sysvg --size=1 --grow --name=usrlocal

This advanced example implements LVM over RAID, as well as the ability to resize various directories for future growth.

First, the clearpart command is used on drives hda and hdc to wipe them. The zerombr command initializes unused partition tables.

Then, the two drives are partitioned to prepare them for RAID configuration. Each drive is divided into five partitions, and each drive is partitioned into an identical layout.

The next part uses these pairs of physical partitions to create a software RAID device with RAID1 level (mirroring). The first four RAID devices are used for / (root), /safe, swap and /usr. The fifth, largest pair of partitions is named pv.01 and will be used in the following part as a physical volume for LVM.

Finally, the last set of commands first creates a volume group named sysvg on the pv.01 physical volume. Then, three logical volumes (/var, /var/freespace and /usr/local) are created and added to the sysvg volume group. The /var and /var/freespace volumes have a set size of 8 GB, and the /usr/local volume uses the --grow option to fill all remaining available space.

The above example uses identifiers hda and hdc to identify disk drives. You should use unique identifiers, such as a disk labels or an UUIDs, to identify disk drives. See the note in introduction to this appendix.

Example Pre-installation Script

The following is an example %pre section:

Example 4. Sample %pre Script
%pre
#!/bin/sh
hds=""
mymedia=""
for file in /proc/ide/h* do
mymedia=`cat $file/media`
if [ $mymedia == "disk" ] ; then
hds="$hds `basename $file`"
fi
done
set $hds
numhd=`echo $#`
drive1=`echo $hds | cut -d' ' -f1`
drive2=`echo $hds | cut -d' ' -f2`

#Write out partition scheme based on whether there are 1 or 2 hard drives
if [ $numhd == "2" ] ; then
#2 drives
echo "#partitioning scheme generated in %pre for 2 drives" > /tmp/part-include
echo "clearpart --all" >> /tmp/part-include
echo "part /boot --fstype xfs --size 75 --ondisk hda" >> /tmp/part-include
echo "part / --fstype xfs --size 1 --grow --ondisk hda" >> /tmp/part-include
echo "part swap --recommended --ondisk $drive1" >> /tmp/part-include
echo "part /home --fstype xfs --size 1 --grow --ondisk hdb" >> /tmp/part-include
else
#1 drive
echo "#partitioning scheme generated in %pre for 1 drive" > /tmp/part-include
echo "clearpart --all" >> /tmp/part-include
echo "part /boot --fstype xfs --size 75" >> /tmp/part-include
echo "part swap --recommended" >> /tmp/part-include
echo "part / --fstype xfs --size 2048" >> /tmp/part-include
echo "part /home --fstype xfs --size 2048 --grow" >> /tmp/part-include
fi
%end

This script determines the number of hard drives in the system and writes a text file with a different partitioning scheme depending on whether it has one or two drives. Instead of having a set of partitioning commands in the Kickstart file, include the following line:

%include /tmp/part-include

The partitioning commands selected in the script will be used.

Example Post-installation Script

The following is an example %post section:

Example 5. Sample %post Script
# Start of the %post section with logging into /root/ks-post.log
%post --log=/root/ks-post.log

# Mount an NFS share
mkdir /mnt/temp
mount -o nolock 10.10.0.2:/usr/new-machines /mnt/temp
openvt -s -w -- /mnt/temp/runme
umount /mnt/temp

# End of the %post section
%end

The above example mounts an NFS share and executes a script named runme located at /usr/new-machines/ on the share. Note that NFS file locking is not supported while in Kickstart mode, therefore the -o nolock option is required.